Daar word ik blij van…..

Het is eind 1985 begin 1986, we hebben net dbaby1-2e winkel verkocht, wonen in een nieuw huis, hebben beide nog geen volledige baan en gaan regelmatig kaarten in het plaatselijke café waar altijd een groep mensen komt die ook graag klaverjast. Heel gezellig. Een van de vaste gasten was Hans, hij was zo’n 10 jaar jongen dan wij waren maar we konden altijd goed met elkaar opschieten. Hij en ik waren gek op allerlei soorten kaartspellen en trucs en probeerden regelmatig elkaar weer nieuwe trucs te leren. Eigenlijk klikte het tussen Hans en mij nog meer dan tussen Hans en mijn ex. Zo waren we allebei gek op limericks maken die zaten we regelmatig te schrijven aan de bar en gaven die dan ook elkaar. Het gebeurde ook wel dat hij met zijn vriend ’s nachts nog met ons meegingen en dan gingen we nog tafeltennissen gewoon in onze huiskamer. We hebben nooit klachten van de buren gehad maar het zal best wel eens een herrie geweest zijn.
kaarten-16Hans schoof ook wel eens graag aan voor een lekkere maaltijd. Op een dag leerde hij een au-pair kennen uit Ierland. Op een dag kreeg ik een briefje van hem, hij had er op geschreven dat zijn au-pair vriendin zwanger was en dat ik niets mocht zeggen. Ze waren nog maar een paar keer met elkaar uitgegaan. Hij wilde er graag met me over praten en dat deden we, hij wilde niet dat andere het wisten ook mijn ex niet. Dat heb ik een paar weken volgehouden maar toen heb ik hem verteld dat ik dat niet kon volhouden en dat ik het mijn ex ging vertellen voordat hij er wat anders van zou denken. Hij snapte dat wel. Zijn vriendin wilde een abortus maar ze twijfelde ook wel of ze dat wel zou willen. Hij hoefde er helemaal niet mee aan te komen bij zijn ouders die waren aardig van de kerk en wilden er niets van weten of mee te maken hebben.
Hans vroeg op hij een keer met zijn vriendin langs mocht komen om er over te praten en natuurlijk was dat prima. Zelf wist ik op dat moment dat ik ook net weer zwanger was.
Ze kwamen en met zijn vieren hadden we best een intensief gesprek. Ik merkte echt dat zij (katholiek meisje uit Ierland) eigenlijk geen abortus wilde. Dus ik zei, als je het niet wilt moet je het niet doen, daar krijg je altijd spijt van. Ze zou haar moeder bellen en het haar vertellen, iets wat ze eerst niet had willen doen en het voor had willen verzwijgen. Haar moeder zei dat ze meteen thuis moest komen en dat er geen sprake kon zijn van een abortus het kindje was welkom.
En zo gebeurde, Hans hield contact met haar en wilde ook echt de verantwoording nemen voor zijn kind.
Met een paar weken verschil kreeg hij een dochter Kate en werd Peter geboren. Samen met Kate kwam zijn vriendin naar Nederland en heb ik nog foto’s dat de baby’s samen op de grond lagen. Het voelde best goed aan dat het zo gegaan was.
Kate woonde in Ierland, Hans heeft haar altijd financieel ondersteund en ging er regelmatig heen. Hier kwamen ze niet zo vaak meer vooral ook omdat zijn ouders er niets mee te maken wilden hebben.
In de loop der jaren hadden we nog steeds contact met elkaar hoewel natuurlijk met de geboorte van Peter ons leven ook veranderde. Geen kaartavonden meer in het café, allebei een baan.
Een paar keer per jaar kwam ik Hans altijd nog tegen en altijd vertelde hij over Kate en hoe het met haar ging. Hij bleef eigenlijk altijd alleen en vrijgezel.
Vanavond ging ik naar een uitreiking van een bedrag door de Rabobank aan een bridge club en daar kwam ik Hans tegen. We raakten aan de praat en ik vroeg hoe het met hem ging.
Heel blij vertelde hij dat hij sinds 3 maanden, 2 weken, 3 dagen samen woonde, zijn ogen straalden. Hij liet een foto zien van zijn vriendin en die kende ik wel, een leuke vrouw.
Ik zei dat ik het zo leuk voor hem vond. Hij vond het nog wel moeilijk vertelde hij, een vaste relatie en samenwonen is hard werken zei hij. Ik schoot in de lach. Ja dat snap ik best wel als je eigenlijk altijd alleen gewoond heb.
Ik vroeg hoe het met Kate ging en hij vertelde dat ze in januari weer naar hem toe kwam.
Omdat hij was gaan samenwonen moest er van alles geregeld worden onder andere ook zijn testament waarin Kate zijn erfgename is. De notaris had toen tegen hem gezegd, waarom erken je haar niet officieel dat scheelt veel in de kosten en ze is dan wettelijk je erfgenaam.
Dus dat gaan we doen vertelde hij, na 30 jaar ga ik haar erkennen en wordt ze officieel eindelijk mijn dochter.
Ik zag hem stralen en ik werd er helemaal warm en blij van binnen van en zei dat ik hem dit zo van harte gunde dit geluk.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

13 reacties op Daar word ik blij van…..

  1. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Mooi!
    Baby’s moet je niet vermoorden!
    Nu een kerstkind?

    • gewoonanneke zegt:

      Er zijn natuurlijk wel omstandigheden dat mensen daar voor (moeten) kiezen. Mij moet je dat niet vragen met mijn verleden heb ik altijd moeite met abortus gehad. Had er alles voor over gehad mijn kinderen te houden.

  2. Wat een prachtig en ontroerend verhaal.

  3. Marja zegt:

    Heerlijk verhaal. Eind goed, al goed. Past mooi bij de kerstgedachte.

  4. rietepietz zegt:

    Best wel een mooi Kerstverhaal ! Wat mooi dat het in dit geval helemaal goedgekomen is met het toch , aanvankelijk ongewenste , kind. Ik kan me ook wel situaties voorstellen dat abortus wél kan voorkomen dat een kind een triest leven voor zich heeft .

    • gewoonanneke zegt:

      Dat klopt hoor Riet maar omdat dat meisje toen zo twijfelde om het wel of niet te houden vond ik toch wel dat ze niet zonder haar moeder in te lichten abortus moest laten doen. Ik had er wel niets over te zeggen maar ken ook mensen die er altijd spijt van hebben. En hij heeft vanaf het begin zijn verantwoording genomen daar heb ik veel respect altijd voor gehad.

  5. minoesjka2 zegt:

    Zo, maar dat kan ik me voorstellen dat je daar blij van word …….. wat fijn hé om te horen dat het met mensen die je na aan het hart liggen goed gaat. Inderdaad, het zou zo een kerstverhaal kunnen zijn.

  6. AnneMarie zegt:

    Wat een heerlijk verhaal. Eind goed al goed zullen we maar zeggen. Natuurlijk gaat het lang niet altijd zo maar het kan dus toch goed aflopen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s