Herinneringen…

img_0077Ik ben nog steeds bezig met het opruimen van mijn fotobestanden en in dit geval de bestanden die ik heb bewaard voor de krant en dan kom ik soms onverwachte dingen tegen, foto’s gemaakt van mensen die ik me nauwelijks meer kan herinneren.
De een blijft je natuurlijk meer bij dan de ander. En zeker in deze tijd dat ik toch wel zo’n 7 eigen items had per week is dat ook wel logisch.
Ik luister meestal naar radio 2 terwijl ik aan het werk ben. Vanaf 12 uur heeft daar Gijs Staverman een programma en het grappige was dat ik opeens bij een bestand kwam van een evenement in een winkel waar ik hem op de foto had gezet dankbrief2terwijl ik naar hem zat te luisteren. Helemaal vergeten eigenlijk.
Zo heb ik in de loop van de jaren best veel BN’ers ontmoet en op de foto gezet, niet dat het zo bijzonder is hoor want de meeste zijn ook heel gewone mensen en waarom ook niet. Sommige hebben wel een beetje kapsones zoals ik wel met een aantal artiesten meegemaakt heb, zal geen namen noemen haha.
Zo kom ik ook een brief tegen met een voor mij heel vreemde tekst, totaal geen idee meer bij welk artikel dit hoorde, er staat dat het een bedankbrief is en wat ik kan bedenken nog is dat er een of andere actie geweest is voor een goed doel.
dscf5119Heel indrukwekkend was ook de serie foto’s die ik maakte van een begrafenis met koetsjes, met toestemming van de echtgenoot van de mevrouw die begraven werd. Wanneer zie je dat nu, ik had het nog nooit gezien maar dit herinnerde ik met nog precies dat ik het zo “mooi” vond.
Die gooi ik ook niet zomaar weg, niet dat ik er verder iets mee hoef maar sommige foto’s doen me meer dan anderen.
Trouwens eigenlijk heb ik er toch wel moeite mee om de foto’s weg te gooien. Er zitten zulke mooie foto’s bij en ik heb ook nog wel gedacht een keer om ze op FB te zetten zodat de betrokkenen ze er af kunnen halen maar ja dat is ook een mega werk weer dus heb ik alleen de originele foto die in de krant is gepubliceerd bewaard en de rest verwijderd en ook meteen de prullenbak leeggemaakt zodat ik achteraf geen spijt kan krijgen er van. Weg is weg.  haven1Soms kom ik ook onverwachte dingen tegen, een bestandje dat per ongeluk verkeerd opgeslagen is.
Zoals deze foto van een Duits stel Herbert en Hannelore die ieder jaar met hun opgebouwde sloep “Die Seehunt” uit Duitsland in Nederland met vakantie kwamen en bij ons in de haven altijd een paar dagen bleven voor de gezelligheid en daar ook vrienden gemaakt hebben. Nog ieder jaar krijg ik een kerstkaart van hen en stuur ik zelf ook een kaart. Ze komen niet meer naar Nederland met hun boot, daar zijn ze te oud voor geworden maar toch wel leuk om ieder jaar weer te horen dat ze er nog wel steeds zijn dus. En dscf7925om nog even in de havensfeer te blijven, de foto van het ambitieuze  plan van  een projectontwikkelaar om op het oude fabrieksterrein van IHC en gedeeltelijk in de Lek een aantal dure onder andere drijvende huizen te bouwen met ligplaats voor boot erbij. Een grote ontvangst van het plan met een uitgebreide catering, het mag wat kosten, maar nooit iets van gekomen. De burgemeester de middelste op de foto kijkt naar zijn nieuw gekregen pen alsof het eenpersoonskapsaloneen kostbaar kleinood is. De crisis gooide roet in het eten en nog steeds is er niets gebouwd op het terrein al is inmiddels wel de oude fabrieksloods waar wij ’s winters met de boten stonden afgebroken.
Zo spit ik weer even door de geschiedenis heen van zo’n 10 jaar geleden, ook wel weer grappig om terug te zien. Kom ik ook heel veel mensen tegen waarvan ik weet dat ze overleden zijn. Opvallend veel bedrijfjes die vol goede moed begonnen met een eigen zaak, zoals op de foto een mevrouw in een heel kleine smalle kamer een eenmanskapperszaak had gecreëerd. komkommerHeel veel van die bedrijfjes en winkels zijn inmiddels al weer verdwenen en wordt er nooit meer iets van gehoord.
En als laatste maar een keer in de komkommertijd, letterlijk een foto over aan elkaar gegroeide komkommers. Dan is het echt komkommertijd als zulke dingen in aanmerking kwamen voor plaatsing.
Weer twee jaar opgeruimd, nog een jaar of 8 te gaan dus als het echt zo koud wordt met veel sneeuw zoals voorspeld wordt hoef ik me voorlopig nog niet te vervelen.

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

16 reacties op Herinneringen…

  1. Marja zegt:

    Wat leuk. Daar kun je uren mee zoet zijn.

  2. Heel bijzonder om een begrafenis met een koets te zien Anneke, dat zie je inderdaad nooit.

  3. Lenjef zegt:

    Gekleurde gedachten

    zouden we
    zonder herinneringen
    de sterveling zijn die we zijn?

    onze favoriete en minder toffe kleuren in het heden
    zijn een mengeling van pigmenten uit het verleden

    wie in grijze tinten
    bleef steken
    miste allicht meer dan één trein

    Vervelen is een woord dat niet in jouw vocabulaire staat volgens mij, Anneke! 🙂
    Lenjef

  4. Je bent weer even van de straat Anneke… een hele klus, maar inderdaad, die herinneringen die erachter zitten zijn leuk!

  5. rietepietz zegt:

    O ja van die rouwkoetsjes heb ik e veel gezien vroeger. Op weg naar school lang de katholieke kerk en daar was menigmaal een dienst voor een overledenen die in zo’n prachtige koets werd vervoerd. Ook de mannen op de bok waren prachtig aangekleed met véél tressen en franjes en een soort steek op het hoofd herinner ik me nog.

  6. Ivy zegt:

    Pfff, wat een werk, al die foto’s. Gelukkig levert het veel leuks op.

  7. Kakel zegt:

    Jij en je vervelen (-: Dat is zoiets als vloeken in de kerk.
    Die rouwkoets ziet er wel heel mooi uit alleen weet de overledene er zo weinig van…
    Lieve groet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s