Niet te stoppen……..

imagesderyguhfIk schiet al aardig op met mijn bijkeuken.  Nog een kastje en de buitendeur maar die kan pas als het een dag mooi weer is en hij open kan blijven staan dus.
Nog wat afwerklatjes aanbrengen, de nieuwe stekkerdoos die hopelijk morgen komt aansluiten en dan natuurlijk nog nieuw zeil er in leggen. Maar dat kan ik niet alleen want die zware wasmachines kan ik wel een stukje verschuiven maar niet naar buiten sjouwen, ik ken nog wel een beetje mijn beperkingen. Maar Peter heeft al gezegd een keer te willen helpen alleen die is momenteel lekker een weekje op wintersport met zijn lief. Dat konden ze goed gebruiken.
Heb echt de laatste week ontzettend hard gewerkt en op een of andere manier kan ik dan ook gewoon niet stoppen. Ik blijf maar doorgaan en dat is ’s morgens goed te merken als ik mijn bed uit stap want al mijn spieren doen dan zeer, vooral in mijn nek. Eigen schuld dikke bult denk ik, allemaal werken boven je hoofd en te lang achter elkaar dan krijg je dat. Je zou er gewoon ook eens wat langer over kunnen doen Anna, spreek ik mezelf dan streng toe. Maar zo zit ik nou eenmaal niet in elkaar.
Vandaag het laatste stukje behangen. Gisteren al mijn apparaten verzet, het zeil er onderuit gehaald en meteen allemaal goed schoongemaakt. Ze staan echt te schitteren en te blinken in mijn bijkeuken. Het ruikt helemaal zelfs helemaal naar schoonmaken.
En dan beginnen de leuke dingen. De luxaflex weer ophangen, een paar kastjes ophangen die ik nog had. En de letterbak die ik een paar weken geleden grijs had geverfd vond ik toch een beetje erg somber dus die heb ik ook nog maar even weer wit geschilderd.
In mijn toch wel oude huis zijn de muren soms heel vervelend om in te boren maar als ik de letterbak ophang ben ik gewoon binnen 5 minuten klaar. Afmeten, waterpas of het recht is, gaatjes boren, meteen goed, plugje er in en schroef en ophangen maar en dan vullen met de prulletjes die ik nog had. Zo leuk om te doen.
399px-japanese_cruiser_haguroTussendoor heb ik vanmiddag nog een bloemenlegging op de begraafplaats door de burgemeester voor iemand die bij de slag om de Javazee is omgekomen uit ons dorp en er is voor hem een herinneringsplaque gekomen. Vandaag is het 75 jaar geleden dat die slag plaatsvond. Heel de dag praktisch geregend en als we daar zijn is het droog, hoe kan het. https://nl.wikipedia.org/wiki/Slag_in_de_Javazee
Als ik weer thuis ben zeg ik tegen mezelf ga nu eerst even een uurtje rusten. Lekker zitten of even op de bank liggen. Maar ik voel me helemaal niet moe. Drink wel even een bakje thee maar halverwege ben ik al weer bezig.
Het voelt ook wel een beetje weemoedig eigenlijk hoe gek dat misschien ook klinkt. Want het is wel mijn laatste klus in huis die ik nog doen moest en ik doe dat zo graag.
Ik heb nu mijn hele huis van boven naar beneden helemaal aangepakt. Alles opnieuw behangen, geverfd, nieuwe deurkrukken, sommige nieuwe deuren zelfs genomen. Verbouwd, open haard gemaakt, nieuwe vensterbanken. Kortom echt heel veel werk gedaan en het ook met zoveel plezier gedaan.  Mijn slaapkamer had ik nog gedaan toen ik nog werkte en de laatste 4 jaar dat ik nu thuis ben heb ik de aklusser.jpgndere twee slaapkamers, de badkamer, gang en overlopen. Kamer, keuken en nu als laatste mijn bijkeuken en toilet gedaan.  Helemaal mijn huis van gemaakt. Maar denk ik dan wel, wat moet ik volgend jaar gaan doen als het weer zulke binnenblijfweken zijn, grijs en somber, echte klusweken dus.
Ach dan zal er wel weer wat anders te doen zijn denk ik zomaar, zo gaat het meestal dus om me daar nu al druk om te maken.
En nu maar hopen dat het eens een beetje lekker weer wordt om weer eens naar buiten te gaan daar heb ik ook wel weer eens zin in.

Plaatjes internet

 

What’s in a name

imagesNamen blijken voor veel mensen toch wel belangrijk te zijn en tegenwoordig is de keuze dus ruimer geworden. Vroeger was het gewoon zo als je ging trouwen kreeg je de naam van je man met daarachter je “meisjesnaam” zoals dat genoemd werd. Ik noem het altijd mijn eigen naam gewoon, tenslotte is dat de naam die ik gekregen heb bij mijn geboorte en dat blijft ie mijn hele leven.
Toen ik trouwde hield ik dan ook mijn eigen naam, mijn eigen handtekening, ik zag geen reden om dat te veranderen. Door vele in die tijd ook wel vreemd gevonden trouwens (1972) Op officiële stukken zoals een paspoort werd wel de naam van mijn man er bijgezet.
Alleen op een gegeven moment kregen we een winkel. En dan gebeurde het regelmatig als ik met mijn eigen naam de telefoon opnam dat mensen ophingen en zeiden verkeerd verbonden. En zo besloot ik toch maar om me ook Roos, zoals de achternaam van mijn man was, te noemen.
Best een gemakkelijke naam, hoefde hem niet altijd meer te spellen zoals ik dat met mijn eigen Friese achternaam wel altijd moest, wordt het met een ij of ei geschreven.
Dus eigenlijk was het ook nog wel gemakkelijk en iedereen kende me niet anders dan Anneke Roos ook toen ik voor de krant ging schrijven en eigenlijk kende maar weinig mensen mijn eigen naam. images
Toen ik na 35 jaar huwelijk ging scheiden kreeg ik de vraag of ik de naam van mijn ex wilde blijven houden. Ik besloot dat niet te doen, geen ex meer dan ook zijn naam niet meer.
En dat was best heel erg wennen, niet alleen voor de mensen maar ook voor mezelf, ik vergiste me nog regelmatig, had tenslotte langer Roos geheten dan mijn eigen naam.
Maar het wende hoewel er na 9 jaar nog steeds mensen zijn die mij aanspreken met mevrouw Roos of dat ik mailtjes krijg met die aanhef vooral voor de krant heb ik dat best nog vaak, vorig jaar nog zelfs twee kerstkaarten.
Ik heb voor de krant regelmatig gemerkt dat mensen het op zich nog niet zo belangrijk vinden wat je schrijft over hen als je hun naam maar goed spelt. En ik snap dat best wel. Mijn broer kreeg ooit na 25 jaar vrijwilligerswerk een oorkonde waarop zijn naam met ij geschreven werd i.p.v. met ei. En ik zou dat nooit gepikt hebben, een andere oorkonde geëist hebben. eiIedere keer als ik dat ding weer zag hangen bij hem in de kamer irriteerde het me. Zo belangrijk vind ik een naam dus ook wel, in ieder geval wel dat ie goed gespeld is.
Gisteren had ik een interview met iemand en hij noemde ook een aantal namen die vermeld moesten worden. Ik vroeg hem hoe die namen geschreven moesten worden. Een van de namen was Onder de Linden en hij zei dus dat dit aan elkaar geschreven werd dus als Onderdelinden.  Vandaag toen ik mijn stukken zat te schrijven begon ik toch wel te twijfelen en zocht even op Google ( heerlijk is dat toch) en inderdaad het werd niet aan elkaar geschreven maar los. Goed dat ik even gekeken heb. Meteen de andere namen ook maar gecheckt en ik haalde er nog twee fouten uit. Slooff met dubbel ff en Berry i.p.v. Barry.
Vorige week op mijn zus haar verjaardag hadden we ook een hele discussie over namen.
Een buurvrouw van mijn zus die er was. Haar man is overleden en haar werkgever schrijft op de loonstroken nu haar eigen naam terwijl zij graag zijn naam er nog bij wil hebben.
Ook wel flauw van die werkgever als hij weet dat zij dat nog zo belangrijk vind en waarom zou je dat veranderen dan. En zo kwamen de verhalen allemaal wel naar voren over namen. Op het laatst ontaarde het wel, mede onder invloed van de nodige drankjes,  in een oeverloze discussie en tenslotte moet ook iedereen zelf weten wat hij doet.
Tegenwoordig mag je tenslotte kiezen. Je eigen naam houden, die man je man aannemen of de man die van zijn vrouw. En ook met kinderen mag je tegenwoordig kiezen.
Ach what’s in a name. Iedereen moet maar doen wat ie goed vind alleen ik zal nooit meer mijn eigen naam die ik bij mijn geboorte kreeg inwisselen voor een andere. Ik ben er helemaal tevreden mee. (plaatjes van het www)

Gewoon     animaatjes-anneke-61946

Bureau Kijk in de Vegte

stekkerdozenZondagmiddag luister ik meestal naar radio 2 tussen 12 en 2 heb je dan Bureau Kijk in de Vegte. In dat programma kan je allerlei vragen stellen over de gekste dingen eigenlijk.
En ik vind dat wel leuk om te horen.
Soms komen er vragen langs over dingen die ik me ook wel eens afgevraagd heb zoals waarom blijven plastic bakjes of dingen altijd veel natter na het afwassen dan bijvoorbeeld kopjes of bestek.
Of waarom zit er in een wasmachine een raampje en in een wasdroger meestal niet. Of waarom worden tosti’s schuin doorgesneden.
Nou ja zo kan ik nog wel even doorgaan, wil je antwoorden kijk op de site van radio 2 daar staan ze allemaal als geluidsfragmenten.
Met het opknappen van mijn bijkeuken wilde ik een nieuwe stekkerdoos voor mijn apparaten die daar staan, wasmachines (nog steeds 2 😉 )de koelkast, magnetron en oven.
Ik heb nu eenmaal een enorme hekel aan allerlei snoeren die overal te zien zijn en in de weg zitten.
Dus zocht ik vanmiddag toen ik met mijn zussie op pad was bij de Karwei een stekkerdoos en wel een bijzondere want ik wilde er een waarbij de stekkers er NAAST elkaar in gedaan kunnen worden en niet BOVEN elkaar. stkker
Probeer het maar eens in zo’n geaarde stekkerdoos om in alle vakjes stekkers te krijgen dat lukt echt nooit. En vooral die “dikke” stekkers zoals rond de kerstdagen voor de verlichting is eigenlijk best lastig. Je ziet ze ook wel dat ze scheef zitten, daar gaat het iets beter in maar ik wilde ze gewoon recht naast elkaar hebben zodat alles draden weg te werken zijn naar beneden. Een tik van me, ik weet het maar er is mee te leven hoor. Zussie snapt niet waar ik me zo druk over maak. Eigenlijk ben ik heel gemakkelijk maar met dat soort dingen wil ik gewoon graag datgene dat ik in mijn kop heb zitten.
Nou ja nergens te zien en ik dacht, dat zou nou een leuke vraag zijn voor Bureau Kijk in de Vegte. Waarom in vredesnaam zijn de meeste stekkerdozen zoals ze zijn daar moet toch ergens een idee of zo achter zitten. Of juist niet, nooit over nagedacht.
Maar goed bij mijn werkgever had ik er een gezien waar ze wel naast elkaar zitten dus ze moesten er wel zijn.
Vanavond even gaan shoppen op internet en ja hoor eigenlijk meteen al kwam ik er een aantal tegen.
De eerste die ik zag was 159,00. Nou wil ik er wel wat aan uitgeven maar dat vond ik toch wel veel te gortig dus ging ik verder zoeken en bij Conrad, een 6-delige stekkerdoos voor 14,95 met keurig de mogelijkheid om de stekkers naast elkaar er in te doen. Met een schakelaar er bij om alles in een keer uit te schakelen. (Koelkast natuurlijk in apart stopcontact 😉 ) 1417170_bb_00_fb-eps
Meteen besteld, niet langer over nadenken. Blijft nog wel de vraag en misschien ga ik die toch nog wel een keer stellen waarom bij Doe-het-zelfs groothandels die dingen niet te koop zijn. Volgens mij moeten wel meer mensen daar profijt van kunnen hebben toch.
Bizar trouwens hoeveel soorten stekkerdozen er eigenlijk bestaan kwam ik achter, alleen bij Conrad zag ik zo’n 400 verschillende soorten.

Aan de zijlijn

naamloosVanavond heb ik mijn vriendin weer eens gebeld, zij woont in Harderwijk en we zijn al vanaf de eerste klas van de lagere school bevriend met elkaar. Op de lagere school bestond dat meestal alleen uit kinderfeestjes. Pas op de middelbare school werden we echte vriendinnen. Samen naar school fietsen, gewoon alle dingen doen die vriendinnen met elkaar doen. Uitgaan, verhalen over vriendjes, nou ja alles wat je zo op die leeftijd tegenkomt.
In de loop der jaren hadden we wisselend contact met elkaar, soms stond het op een wat lager pitje soms was het wat intensiever. Doordat zij al jong eigenlijk de verpleging in ging en elders ging wonen ben ik ook voor haar de jeugd die we samen gedeeld hebben. Met haar tegenwoordige vriendinnen heeft ze dat niet. Ze heeft twee broertjes gehad die verdronken zijn bij een tragisch ongeluk. Niemand in haar huidige situatie heeft natuurlijk die kinderen gekend en dat drama meegemaakt. Als ik bij haar ben komen ze heel vaak ter sprake omdat ik ze natuurlijk ook goed gekend heb.
Ze is al best een flink aantal keren verhuisd en alle keren ben ik gaan helpen een paar dagen met verhuizen, met klussen in haar huis.
Toen we allebei alleen kwamen te staan en ook bij haar de computer zijn intrede deed kregen we steeds weer vaker contact. Gingen we samen op vakantie, wandelen, veel NS wandeltochten gedaan. Gewoon gezellig bij elkaar op bezoek logeren een paar daagjes, zelfs ons huis een week geruild met de vakantie.
Nog steeds is het voor mij (en voor haar) een waardevolle vriendschap en juist omdat we niet zo dicht bij elkaar wonen en dus niet in dezelfde sociale cirkel zitten zal ik het maar noemen gebeurt het nog wel eens dat we elkaar dingen toevertrouwen die eigenlijk niet doorverteld mogen worden.
Zoals een paar weken geleden ik verdrietig nieuws kreeg wat ik dus niet kon delen, had (en heb er soms nog) moeite er mee. Als degene die je eigenlijk het dierbaarst van de hele wereld is verdriet heeft en je aan de zijlijn staat. Eigenlijk niks kan doen alleen proberen er voor hen te zijn maar ook weet dat ze er zelf mee moeten dealen. Het liefst hun verdriet over willen nemen maar het niet kan natuurlijk.
En dan is een hartsvriendin die precies hetzelfde doorgemaakt heeft ook met niemand er over mocht praten en ook omdat ik niet in haar cirkel zit het wel aan mij kon vertellen, wetend dat het niet verder kwam. Zij was ook degene die ik meteen eigenlijk wilde bellen toen ik het hoorde. Dat zei ik vanavond ook tegen haar. Had het maar gedaan was haar antwoord. Maar op een of andere  manier kwam het er niet van. naamloos-1
Zo’n vriendin is goud waard  en we hebben afgesproken om gauw weer eens een keer iets leuks met elkaar te gaan doen. Heb er helemaal zin in dus de afspraak is inmiddels gemaakt.
Want hoewel we per telefoon ook echt wel soms uren zitten te bellen er gaat toch niets boven om samen wat leuks te doen. Zij heeft nog een lunch tegoed van me die ik haar cadeau gedaan heb vorig jaar toen ze een feestje gaf. Dus die mag ze nu wel eens een keer incasseren. Acht en vijftig jaar vriendschap is toch voor mij heel bijzonder en hoop dat het nog lang zo blijft.

Hannesen en tobben

Ja ik weet het, het is een klein probleempje maar ik snap de “uitvinders” er van dus niet.
Regelmatig als ik aan het klussen ben kom ik opeens dingen tegen die ze veranderd hebben, waarom dat dan gedaan wordt, ik zou het niet weten want volgens mij functioneren sommige dingen prima. Never change a winning team zou ik denken maar nee hoor.
Een voorbeeld. Gisterenmiddag ging ik bij Karwei twee plastic ringen kopen die ik dan boven aan een verwarmingsbuis kan doen om het af te werken, weet niet precies hoe ze heten.
Ze zijn er in vier verschillende maten en ik schat zo’n beetje in welke ik moet hebben en thuisgekomen blijkt dat een goede gok te zijn geweest, precies de goede maat. Een fluitje van een cent dacht ik dus.
Maar nee hoor, ik heb al vaker dit soort ringen gekocht en dan kon je die openen, om de buis heen doen en dan weet vastklikken, een kind kon de was doen.
Ach dacht die fabrikant blijkbaar, dat is veel te simpel, we doen het voortaan met losse haakjes die je er in moet drukken.
Dan sta je dus bovenaan op de trap tegen het plafond die haken er op te doen en dan moet je nog proberen dat kleine haakje in beide helften vast te krijgen. Bij de twee ringen zaten 3 haakjes bij, dat gaf me meteen al te denken. Want natuurlijk lukt het nooit om ze in een keer goed vast te krijgen, minstens drie keer (bij mij dan) pleuren die dopjes naar beneden, zo klein en wit dat je ook nog goed moet zoeken om hem weer te vinden. Afijn na ongeveer een half uur zitten de twee ringen er wel op maar kan ik wel de pas geverfde buizen bij gaan werken want zonder lakschade lukte het natuurlijk niet.
Er zal misschien best een logica achter zitten maar gooi het maar in mijn pet, ik zou het niet weten.
Nou ja gisterenmiddag wilde ik ook nog een nieuw stopcontact aansluiten. Mijn vorige was gesneuveld toen ik opeens die oude koelkast die nog opgehaald zou worden zo zat was dat ik er een zet tegenaan gaf, even vergetend dat daar een stopcontact zat en daar nou net niet tegen kon.
Nu is het een dubbel stopcontact met een schakelaar voor de lamp en daaronder een om een stekker in te doen.
Ik heb geen moeite met kleine vervangingen te doen met stroom maar zet wel altijd door het hele huis alle stroom er af, je weet maar nooit haha……Als ik de oude er af schroef kijk ik meteen hoe het zit want ik zie vier draden uit de muur komen en normaliter zijn dat er drie. Een draad moet dus naar de schakelaar toe. Het zijn altijd heel harde leidingen die uit de muur komen, geen soepele draden die zich gemakkelijk voegen. Maar met wat pas en meetwerk lukt het me toch om alle draden in de nieuwe contactdoos te krijgen. Alleen als ik alles er weer op zet, zit ie scheef. Dat werkt dus niet. Alles er weer af en toch maar even een waterpas er bij gehaald en netjes recht op de onderplaat geschroefd en waarachtig het past nog ook allemaal. Heb aardig zitten rommelen met de draden om ze er in te krijgen dus ben benieuwd of alles nog goed vast zit. Schakel de stroom weer in en zowaar heb ik het in een keer goed gedaan. Het licht kan weer aan en uit en ook het stopcontact kan ik weer gebruiken. Dat zit dus ff mee.
Gisteren verder geen zin om te verkleden om nog wat te verven dus alleen nog even een klein muurtje behangen. Vier baantjes maar van 1,20 meter dus dat is het werk niet. Het ziet er opeens heel anders uit, veel huiselijker lijkt het wel. Ben heel benieuwd hoe het er uit zal zien als het klaar is.

Koninklijk bezoek in de polder

Vandaag stond er een bezoek van Willem Alexander en Maxima op het programma in de Krimpenerwaard. Een werkbezoek, ze kwamen niet in ons dorp maar wel in verschillende omliggende dorpen.
Nu heb ik een heel leuke collega bij de krant, in al de jaren dat ik er werk eigenlijk de eerste die overlegt als er iets is dat buiten onze eigen regio’s valt zoals dit werkbezoek.
Alleen dit keer, ik had het persbericht nog niet binnen en gelezen of ik kreeg al een mail van hem dat hij een accreditatie had aangevraagd en al gekregen. (Bij grote evenementen worden alleen “geaccrediteerde journalisten”, dus waarvan de betrouwbaarheid is geverifieerd, toegelaten)
Fait accompli, we kregen maar een perskaart voor onze krant. De smiecht. Nou ja ik gun het hem wel al had ik het zelf ook wel leuk gevonden om op een goede plek foto’s te kunnen maken natuurlijk. Maar niet dus.
Vanmorgen ben ik dus gewoon gaan werken en ik had ook geen zin om ergens in de massa te gaan staan om een glimp op te vangen of misschien nog een foto te kunnen maken.
Ik hoorde van iemand die er wel geweest was dat ze al op ongeveer de zesde rij stond en ergens in de verte de Koning en Koningin zag lopen, lang staan wachten voordat ze kwamen en binnen twee minuten waren ze weer verdwenen. Zo gaat het natuurlijk ze hadden een druk programma’s met bezoeken aan zo’n 4 kernen dus.
Op FB krijg ik genoeg te zien van de fotografen die er wel geweest waren en mensen die er foto’s gemaakt hebben.
Ze troffen het vandaag wel met het weer trouwens, als ik de weerberichten moet geloven wordt het alleen maar slechter en lijkt dit wel de mooiste dan van de week geweest te zijn.
Dat is natuurlijk wel leuk voor de vele mensen die stonden te wachten en te kijken.
In de dorpen waar ze kwam zag ik ook wel dat sommige mensen de vlag uit gedaan hadden en rood/wit/blauwe ballonnen bogen bij het winkelcentrum. Feestelijk alles aangekleed of ze daar wat van gezien heb, ben bang van niet maar het leefde toch wel bij de mensen blijkbaar. En de dames bij de Hema hadden oranje shirtjes aangetrokken.
Zonder chauvinistisch te zijn mag ik best zeggen dat de Krimpenerwaard best een mooi gebied is en hoop dat de hoge bezoekers daar ook iets van meegekregen hebben. (Al is dit niet de mooiste tijd van het jaar natuurlijk in de polder )
(Foto’s gepikt van de FB site van de gemeente Krimpenerwaard, ga er maar vanuit dat die voor alle bewoners van onze gemeente zijn 😉 )

 

.

Klussen maar…

images0kat57bkHeb me vandaag maar weer op het klussen gegooid. De bijkeuken is eigenlijk mijn laatste missie en ik ben daar nog wel even mee bezig. Het is toch wel meer werk dan ik gedacht had of ik ga toch al weer meer doen dan ik gepland had. Toch nog maar een andere lamp en ja overal nieuwe deurkrukken genomen dus die laatste ook nog maar vervangen.
Zo ongemerkt komen er toch wel weer wat kosten bij. De verf en alles had ik allemaal al klaar maar nieuw behangetje, toch nog een pot verf wat afwerklatjes en kabelgootjes, heb nou eenmaal een hekel aan loshangende snoertjes.
Maar goed het knapt er wel van op en het geeft mij weer de gelegenheid om eens te gaan snuffelen bij Karwei, iets wat ik toch wel bijzonder leuk vind om te doen en ik doe daar altijd wel ideeën op. Ook wil ik altijd wel van te voren weten wat het kost en prijzen vergelijken met andere winkels.
Ik had leuke afwerklatjes gezien maar lastig natuurlijk om op de fiets mee te nemen want de dichtstbijzijnde Karwei is 9 km bij mij vandaan. En ik ken mijn onhandigheden te goed om daar niet aan te gaan beginnen. Dus op het dorp bij ons bij twee Doe-het-zelvers wezen kijken en die hadden ze dus gewoon niet. Ik dacht ook een kabelgoot daar te kopen en die was gewoon 1 euro duurder en daar heb ik dan altijd een hekel aan.
Ik vertaal het altijd naar kopjes koffie bij de Hema dus 3 kabelgootjes is toch 1 1/2 kop koffie ;).
Maar goed mijn zoon woont heel dicht bij de Karwei dus als ik wat heb dan brengt hij het wel even bij mij thuis want hij werkt dicht bij mij in de buurt dat is dan wel weer makkelijk geworden voor me en voor hem een kleine moeite.
Ik vond de verschillen tussen de Karwei en de dorpswinkels toch wel opvallend. Sowieso stond er bij een hoop artikelen geen prijs en als je dan wilt weten wat het kost moeten ze eerst een prijslijst opzoeken en kijken en dan is het nog een schatting. En dat vind ik niet prettig, ik snuffel graag even.  De deurkruk die ik gezien had bij Karwei kostte in de dorpswinkel gewoon 20 euro meer. Het is toch geen wonder dat mensen dan ergens anders naar toe gaan.
En ik snap het wel, grotere inkopen natuurlijk zo’n grote zaak maar toch, mensen letten best wel op de prijzen, althans ik wel en ik denk andere ook wel dus.
Vanmorgen kreeg ik de Karwei folder en daar stond in dat zaterdag alle deuren en deurkrukken met 25% korting zijn dus dat komt dan wel weer mooi uit. (6 koppen koffie bij de Hema verschil haha) Dat doe ik eigenlijk altijd wel als ik iets duurs ga kopen, wachten tot er kortingsbonnen zijn, dat is toch wel de moeite.
Ach zo ben ik lekker weer aan het rommelen in huis, het was toch geen weer om te gaan fietsen, grijs en regenachtig. Dus wat dat betreft heb ik de goede tijd gekozen om dit klusje te klaren.