Het zat er al jong in …

$_84Ik weet nog dat mijn moeder vaak vertelde dat ik toen ik nog klein was en in de box zat als ie buiten stond net zo lang zat te prutsen tot het kleed dat onder de box stond aan de kant was en ik in de aarde of zand kon wroeten. En dat ook lekker in mijn mond stopte.
Toen ze dat vertelde tegen de huisarts zei die, zand schuurt de maag, waarmee het probleem opgelost was voor hem. Geloof ook niet dat ik er wat aan over gehouden heb en ik zit nog steeds graag te wroeten in de tuin al eet ik het niet meer op. Hoewel bij mijn werken in de tuin hoort op een of andere manier ook het eten van sinaasappels en ook dan gaat er nog wel eens wat grond of zand mee naar binnen als ik hem afpel zonder eerst mijn handen te wassen. Of zoals van de week toen ik wat enthousiast had staan schudden met een droge stronk er wat zand in mijn kopje thee gevallen was. Nou ja heel eerlijk heb ik het laatste slokje met het zand op de bodem niet opgedronken heb. Er zijn natuurlijk grenzen.
(Een box is trouwens een vierkant meubelstuk met tralies waar je zo gemakkelijk even een kind in kan zetten om je handen vrij te hebben. Bijvoorbeeld zodat ze bij het koken niet per ongeluk een hete pan over zich heen krijgen en zo kan ik nog wel meer voorbeelden bedenken. De nieuwe generatie moeders gebruikt hem vaak om kinderen in te laten slapen en daar heb je volgens mij weer wiegjes of bedjes voor maar goed, ik kan me vergissen)
Tijden veranderen en de ouders ook. Zeker met betrekking tot het omgaan met kinderen.
Vroeger werd er verder ook niet zo krap gekeken volgens mij, traphekjes had mijn moeder nog nooit van gehoord, als je een keer van de trap viel wist je het toch wel denk ik dan maar (ik had wel een traphekje hoor voor Peter) Een keer uit een boom vallen, je knie kapot het kwam allemaal voor. Achterop de fiets zonder fietssteun, een keer je hiel tussen de speken (weet nog hoe zeer dat deed).
Natuurlijk is het goed dat veel dingen verbeterd zijn maar soms ik zie om me heen soms best uiterste van dingen.  Ouders die zo verdiept zijn in hun telefoon en hun kind lekker laten knoeien op stoelen laten staan op de banken laten rennen zoals bij de Hema.
En aan de andere kant zijn ze ook vaak te voorzichtig met kinderen, willen ze hen tegen alles beschermen.
Dat is ook een natuurlijk instinct dat weet ik ook wel. Als ik bij mezelf terugkijk hield ik een beetje de middenweg. Keek altijd best wel goed uit dat hij geen te gevaarlijke dingen deed en als ie boven op een glijplank ging staan zag ik hem ook al naar beneden vallen.
Maar ik liet hem op een bepaalde manier ook wel zijn gang gaan, zelf dingen ontdekken en doen.
Hij deed ook niets liever dan dingen verzamelen zoals steentjes, schelpjes, takjes, kon er uren zoet mee zijn. En hutten bouwen, bomen klimmen, hij was echt een buitenkind.
Vandaag kwam er naar buiten dat er een onderzoek was geweest naar het spelen van kinderen en dat ouders vaak te voorzichtig er mee zijn. De campagne van VeiligheidNL is in die geest een campagne gestart.

Het lijkt de omgekeerde wereld: een organisatie die zich inzet voor veiligheid, wil dat kinderen gevaarlijker gaan spelen. Maar VeiligheidNL is toch echt een campagne gestart met precies dat advies. Ouders zijn te voorzichtig met hun kroost, klinkt het.

‘Met een beetje risico komen ze er wel’, luidt de slogan van de campagne. Kinderen vanaf vijf jaar moeten meer risicovol spelen. Dat is goed voor hun fysieke en mentale gezondheid. Ze leren risico’s inschatten, ze worden zelfredzaam en bouwen zelfvertrouwen op.

VeiligheidNL zegt: naamloos“Vroeger was het vrij gewoon dat kinderen in bomen klommen, op geheime plekken speelden of hutten bouwden in de bosjes. Tegenwoordig zijn de mogelijkheden daarvoor voor kinderen veel beperkter, niet in de laatste plaats omdat we kinderen willen beschermen tegen risico’s.”

Uit onderzoek blijkt dat 79 procent van de ouders het eens is met het advies, maar het niet aandurft omdat ze te bang zijn dat hun kleine spruit iets overkomt. Maar volgens VeilheidNL bereiken ze daarmee juist het tegenovergestelde. “Als een kind niet zelf de risico’s kan inschatten, omdat het daar de vaardigheden nog niet voor heeft of omdat de risico’s voor het kind niet zichtbaar zijn moet je als ouder ingrijpen.”

Iedere ouder zal het op zijn of haar eigen manier doen en dat is prima natuurlijk, daar ga ik geen oordeel over geven.naamloosbut
Maar voor mijn gevoel kan het geen kwaad als een kind na een middagje buiten spelen lekker smerig thuis komt. Wasmachines zijn er goed voor en volgens mij is het inderdaad wel goed voor kinderen om zo lekker met vriendjes buiten bezig te zijn en hun mogelijkheden en onmogelijkheden ontdekken en er van leren.

Een bofkont……

IMG_1098 (2) (Medium)Soms voel ik me echt een enorme bofkont en vandaag was dat ook zo’n dag.
Een paar weken geleden had ik bij het opruimen van wat papieren in een zakje een boekenbon gevonden van 12.50.  Ik weet echt niet meer van wie en wanneer ik die ooit gehad heb maar ik denk een keer met mijn verjaardag, had hem nog nooit gezien dus waarschijnlijk de goede gever ook helemaal niet bedankt er voor. Schaamrood op de kaken maar ik weet het echt niet. Hij is nog geldig en ik ga even naar de boekhandel om een boek aan te schaffen, het is Boekenweek dus krijg je dan bij aankoop van 12,50 ook nog het Boekenweekgeschenk.  Boeken genoeg maar een boek dat ik maar een keer zal lezen dat koop ik liever niet, ik lees momenteel al heel weinig en dan ga ik liever naar de bieb. Dus ga ik zoeken in de dozen met afgeprijsde boeken. Ik zie een prachtig boek over fotografie. Kosten 39,50 en nu voor de helft van de prijs. Met de cadeaubon van 12,50 erbij hoef ik dus maar 7 euro bij te betalen en dan nog eens gratis met de trein reizen op zondag.  Ik krijg nog een kleurboek voor volwassenen er bij. Ben bang dat ik daar niets meer zal doen maar ik vind vast wel iemand die ik daar blij mee kan maken.

(Kon vroeger al niet goed tussen de lijntjes kleuren en heb trouwens niet eens kleurpotloden en zeker geen geduld om dat te doen).
Op FB had ik gelezen dat de kaasboerderij in ons dorp twee maal in de prijzen was gevallen met hun kaas,  dus leek met het leuk om daar even een verhaaltje over te schrijven. Voordat ik bij ze ben zie ik een andere boer twee koeien uitladen, ik pak snel mijn camera en zet de blij dansende koeien op de foto. Ze genieten er duidelijk van om weer buiten te zijn. De winnaars waren blij verrast dat ik langskwam en ik mocht meteen verder komen voor een interview.  De vrouw des huizes die al zo’n 35 jaar kaas maakt is gewend om altijd met haar handen bezig te zijn want terwijl ik wat vragen zit te stellen in de keuken gaat zij meteen even de bonen schoon zitten maken.IMG_1115 (2) (Medium)
Als ik wegga krijg ik een flink stuk oude kaas mee, je moet het maar eens proeven zei ze tegen me. Nou ja ik sla niets af dan alleen vliegen zeg ik altijd maar. Het is deze week wel raak zo eigenlijk.
Ik ga een flink eind door de polder fietsen, geen zon zei de weerman gisteren maar het was prachtig zonnig weer hier tenminste wel.  Net als ik zit te denken van waarom zie ik dit jaar nog geen grutto’s zie ik er opeens een paar staan in het weiland aan de overkant van de sloot.
Hij blijft me gewoon aan staan kijken en ik kan zonder veel moeite een aantal mooie foto’s maken. Terwijl ik lekker in het gras zit komt er een wandelaar langslopen. Een man, blijkbaar bezig aan een lange wandeltocht helemaal in stijl met wandelschoenen en rugzak. De man begint een praatje over de polder, de grutto’s het mooie weer. Heel gezellig alleen de grutto’s zijn daarna wel even een stukje verkast maar goed. Ik had de foto’s al gemaakt.
IMG_1158 (2) (Medium)IMG_1161 (2) (Medium)Als ik verder zie scheert de eerste zwaluw langs me heen, ik weet een zwaluw maakt nog geen zomer maar het voelde wel zo vandaag.
Thuis mijn perenboompje gaan poten en nog wat plantjes uitpoten, wat dingen zaaien in mijn kasje, heerlijk is het in de tuin. In de vijver is het een orgie van padden en kikkers die luidruchtig aan het paren zijn.  De dotters langs de vijver staan al in bloei. Ik sluit de dag af met nog een uur lang op mijn stretcher in de zon te liggen, ik voel helemaal de gloed van de zon in mijn gezicht.
Soms heb ik van die dagen dan voel ik me echt een vreselijke bofkont en vandaag was zo’n dag. Eentje om in te lijsten en dubbel te tellen net als onderstaande foto, heel blij mee.

IMG_1130 (2) (Medium)

Een tweede ronde

IMG_1414 (2) (Medium)De mensen die wel eens bij mij lezen weten wel dat ik regelmatig graag bij de kringloop of rommelmarkten ga snuffelen.
Vandaag zat dat niet in de planning, ik zou met mijn zusje vanmiddag naar Rotjeknor gaan.
Zij werkt bij mij in het dorp in een zorgcentrum in de keuken en ik ging haar daar ophalen. Was wat aan de vroege kant dus ik stapte even binnen bij Malle Pietje, dat is een soort klein kringloopwinkeltje in het zorgcentrum waar ze best wel eens leuke dingen hebben.
Zoals ook nu, ik zag een snijbonenmolen, was er al heel lang naar op zoek en niet dat ik nou zoveel snijbonen heb (hoewel vorig jaar kon ik ze amper vooreten zoveel had ik er) maar ik vind het gewoon leuk.
Het gevoel van vroeger dat we hele bakken vol met snijbonen moesten snijden op de tafel, ik had er echt een gruwelijke hekel aan dus waarom pest ik mezelf nou eigenlijk met zo’n ding te kopen. Ik weet nog dat ik vroeger zo hard mogelijk ging draaien zodat de stukken snijbonen alle kanten op vlogen en mijn moeder weer boos werd. Maar stoppen mocht ik niet helaas.
IMG_1416 (2) (Medium)In een ander hoekje zie ik een deksel van een melkkoker, bij mijn moeder heb ik de oude melkkoker meegenomen het deksel was er niet meer bij. Hij had wel niet helemaal dezelfde kleur, lichtgrijs in plaats van wit maar ik zag me gewoon al melk er mee koken voor de warme chocolademelk en de bellen melk die dan door die gaten heen kwamen. Die gaten zorgden er blijkbaar voor dat de melk dan niet overkookte, al gebeurde dat ook wel eens. Ach voor 1 euro kon ik hem niet laten liggen.
Bovendien wordt er met de opbrengst leuke dingen gedaan voor de bewoners dus het is ook nog eens voor een goed doel.
Ik had zusje niet goed begrepen of zusje had mij niet goed begrepen maar zij had niet de plannen om naar Rotjeknor te gaan maar gewoon even een rondje Krimpen aan den IJssel, even wat eten en wat boodschappen doen en weer naar huis. Nou ik vond het ook wel prima eigenlijk. Na twee dagen zwoegen in de tuin was het wel lekker een rustig dagje te hebben zo.
Lekker een paar uurtjes op de bank vanmiddag wat tv liggen kijken zo nu en dan even wegzakken, niet echt vast slapend maar zomaar doezelend. IMG_1411 (Medium)IMG_1412 (Medium)
Later liep ik zo wat te rommelen en op te ruimen en zag ik mijn oude jasje op de kapstok hangen. Als er een jasje is dat zijn geld opgebracht heeft is die het wel. Maar nu was ie helemaal versleten. Het was gewoon een kunstleren kort jasje voor zulk weer zoals gisteren dat je nog net wel een jasje aan hebt maar de winterjas even lekker uit kan. Een bordeaux rood jasje, ben altijd dol geweest op rode jasjes. Het was mijn tweede of derde al en vorig jaar met de uitverkoop bij MS mode heb ik er opnieuw bijna dezelfde weer gekocht. Maar deze was nu echt helemaal versleten, mocht hem niet meer aan van zussie haha….  ( Rechts jasje rood 2, links jasje 1)Anneke`1
DSCF0381De afgelopen winter ben ik heel lief voor mijn fiets geweest, ik durf het amper te schrijven dat hij het momenteel nog steeds goed doet dat is meestal de goden verzoeken maar het is wel zo.
Maar als het koud en vochtig was deed ik altijd buiten een handschoen over mijn gedeelte waar het computerscherm op geschoven wordt.  Eigenlijk moet je dat niet te hoeven doen maar ik dacht vocht en nattigheid is niet bevorderlijk voor zo iets. En of het geholpen heeft of niet deze winter geen een keer last gehad dat ie het niet deed. Bovendien heeft ie heel de winter binnen gestaan in mijn bijkeuken en niet in mijn vochtige schuur.
Had al regelmatig bedacht dat ik er een soort hoesje voor zou moeten maken, waterdicht wat ik er over heen kon doen zonder iedere keer een handschoen te gebruiken.
IMG_1418 (2) (Medium)En nu ik met mijn afgedragen jasje in mijn handen stond kreeg ik een idee, dat zou ik er wel eens voor kunnen gebruiken dus vanavond meteen de naaimachine op tafel gezet en twee hoesjes gemaakt met elastiek erom zodat het goed blijft zitten ook als het waait.
Het lukt wel aardig en eigenlijk vind ik het ook nog wel grappig dat mijn jasje waar ik toch wel een beetje aan gehecht was zo nog een keer van pas komt.

Mijn tuinman….

Nee een tuinman kan ik me niet permitteren vind ik ook niet erg want ik vind het werken in dtuinman1e tuin zelf zo ontzettend leuk om te doen namelijk.
Dus dit wordt weer een tuinblogje niet zo gek natuurlijk met dit weer.
Mijn tuin bestaat momenteel uit twee delen, een deel rond de vijver is bloemen- en fruittuin en het tweede gedeelte is voor mijn moestuin sinds een paar jaren. Zo leuk om te doen.
Vorig jaar heb ik aan het bloemen gedeelte weinig gedaan, de buurman had plannen om de schutting er uit te halen en een soort uitbouw te maken dus om dan nieuwe planten te gaan poten had niet zoveel zin.
Achteraf ging het gelukkig niet door en koos hij voor een andere oplossing want er was niets mis met die schutting. Maar voordat hij die beslissing had genomen was het seizoen al zover gevorderd dat ik ook geen zin meer had om er aan te beginnen.
Wel had ik vorig jaar mijn goudiep er uit gehaald omdat hij dood was, mijn sering ook afgezaagd, die was zo krom gegroeid dat hij op mijn schuur lag en ook de jasmijn wilde ik weghebben.
Dus achterin de tuin stonden nog een paar grote stronken die er uit gehaald moesten worden.
Ik wilde daar achterin de tuin een paar vruchtbomen poten. Een appelboompje had ik bij mijn moeder vandaan meegenomen en aan de andere kant wilde ik een perenboompje.
En daar komt mijn tuinman in beeld, hij heet Hans en is ongeveer van mijn leeftijd.  Schuin aan de overkant heeft hij een tuincentrum en dat is zowel heel handig als ook wel verraderlijk want die man heeft altijd zulke leuke dingen.
Ik ken hem al heel lang, het is best een bijzondere man. Vroeger was zijn tuincentrum het hele jaar geopend maar sinds twee jaar met heel veel succes alleen nog maar in de voorjaar- en zomermaanden samen met zijn schoonzus.  Je ziet ook echt haar inbreng er in.
Ooit richtte hij zelfs een politieke partij op die hem zoveel stemmen bracht dat ze drie zetels in de gemeenteraad kregen. Dat het toch wel iets anders was dan planten kweken en verkopen daar kwamen ze ook wel achter en bij de volgende verkiezingen waren ze weer verdwenen. Ieder zijn vak natuurlijk.  Ook liep hij eens de vierdaagse van Nijmegen op klompen.
Toen zijn tuincentrum weer open ging een aantal weken geleden ging hij zelf al fietsend door het dorp met een toeter om het aan te kondigen. Heel ludiek.
Iemand uit het dorp had daarvan een foto gemaakt maar het werd niet geplaatst in de krant wegens ruimtegebrek. Dat vertelde ik hem ook een keer toen ik er was.
Voor de Pasen ga ik nog als Paashaas door het dorp vertelde hij, misschien is dat nog leuker om een foto van te maken. Ik beloofde het hem.
Twee weken geleden had ik dus bij Hans een perenboompje besteld, hij zou kijken op de veiling voor me. Zelf heeft hij ook een leuke perenboom in de tuin staan die hij als een leiboom heeft gesnoeid en veel vruchten draagt.
Inmiddels had ik bij de Lidl ook perenboompjes zien staan voor 5,95. Ik had dat zo verteld aan Wim en die zei waarom zeg je die andere dan niet af. Maar dat wilde ik niet, als ik iets bijzonders heb of wil kan ik daarvoor altijd bij Hans terecht. En vaak heeft ie wel eens iets wat het bij hem niet goed wat ik dan weer van hem krijg. Hij heeft er gewoon lol in dat ik zo in mijn tuin aan het prutsen ben altijd.
Vandaag wilde ik wat in de tuin gaan werken na een rondje fietsen en ging naar hem toe om pootuitjes te kopen.
Toen ik binnenkwam zei hij, ik heb je boompje hoor en we liepen naar de perenbomen die hij ingekocht had. Een prachtig boompje, kosten 14,95 maar wel een mooie maat al.  (Zeker 3x zo groot als bij de Lidl) Hetzelfde merk als hij thuis had Doyenné du Comice een peer die ik heel lekker vind, volop bloesems er al in. Volgende week ga ik als haas hoor door het dorp vertelde hij, dus ik zei dan kom ik even een foto maken, zal het meteen in mijn agenda zetten.
Ik ging afrekenen maar hij wilde geen geld hebben, ik zei dat wil ik niet hoor, ik word er voor betaald om te schrijven. Maar ik mocht echt niet betalen, ook mijn pootuitjes niet. Ik vind het ook nog wel leuk dat je ook een zelfde perenboom hebt zei hij, dan kunnen ze elkaar bestuiven want dat hebben ze nodig.
Nou ja helemaal blij natuurlijk met zo’n mooi cadeau ging ik naar huis toe en ja die moest natuurlijk gepoot worden alleen daar zat nog stronk 2 in de weg dus heel de middag besteed om die er uit te spitten. En bij deze vergeleken was die van gisteren een eitje er bij. Jeetje wat zat dat ding vast in de grond zeg. Heb echt van half 3 tot half 7 zitten spitten, hakken, knippen, zagen tussendoor verplicht 399px-Doyenné_du_Comice0830even pauze met een bakje thee en even rusten. Maar toen gaf ie zich toch over pff maar wat een zalig gevoel is dat als je die stronk opeens ziet gaan bewegen. De boom poten en de zooi opruimen kwam er niet meer van dat komt donderdag wel.  Morgen ga ik lekker even statten met mijn zusje. Een dagje tuinvrij ook niet verkeerd natuurlijk en morgen geven ze toch iets minder weer op dus dat komt mooi uit. En nu maar hopen dat er veel lekkere peren en appels aan mijn boompjes komen…….

Lief en leed in de vijver..

Een heerlijke dag vandaag, lekker rustig opgestart en daarna een eind gaan fietsen.
Onderweg heerlijk een tijdje in het gras gezeten, gekeken naar een echtpaar Fuut dat druk bezig was een nestje te bouwen. Met op nog geen meter afstand meerkoeten met dezelfde intentie.
Een van de meerkoeten had op een gegeven moment zo’n grote stok gevonden, hij zwom eerst linksom, daarna rechtsom om maar te proberen om hem op zijn nest te krijgen. Een kostelijk gezicht.
Het nest van de futen werd door ma fuut nog afgekeurd, te diep nog in het water liggend, tenslotte moeten de eieren wel droog blijven. Dus nog even slepen pa met wat materiaal om het nest groter te maken.
Thuis in de vijver is het al niet anders, ik hoor de padden al brommen als ik de tuin inkom en als ik even mijn camera pak zie ik hier en daar al wat padden met paddenritten. Niet zo veel als vorig jaar.
Ondanks dat ga ik toch wat rommelen in de vijver, vorig jaar heb ik het hele jaar tegen het kroos aangekeken dus dat wil ik dit jaar voorkomen door het meeste er al uit te vissen.
De padden, kikkers en salamanders zitten toch in het ondiepe gedeelte dus die hebben er niet zo’n last van.
Er is heel veel alg in de vijver waarvan ik ook probeer zoveel mogelijk er uit te halen. Bijvullen een keer en nog een aantal netten met bagger er uit gehaald. Goede mest voor de tuin.
Bij het ophalen van mijn pomp die ook helemaal onder de alg zit zie ik iets wat ook eigenlijk ieder jaar gebeurt namelijk een aantal stekelbaarsjes en ook een salamander die te dicht bij de inlaatgaten is gekomen en zo naar binnen gezogen is. Een raar gezicht eigenlijk alleen nog wat kopjes die uit de gaten steken.
Getver, ik zou ook niet weten hoe ik dat zou kunnen voorkomen, of misschien nog een fijner net er omheen doen maar de pomp moet ook wel genoeg water aan kunnen zuigen om te zuiveren. Hoewel ik ook weer jonge stekeltjes zie vind ik het toch altijd wel een rot gezicht.
Ik spit nog een stronk er uit, nu heb ik er nog twee te gaan, een per week is wel voldoende want na afloop heb ik gewoon weer een paar dagen nodig om een beetje bij te komen. Het is best een zwaar werk.

Ga best merken met dat soort klussen (al wil ik het niet toegeven) dat ik geen 18 jaar meer ben.  Probeer nu ook wel dingen aan te gaan planten die wat minder onderhoudsintensief zijn en voorlopig een tijdje meekunnen. Nog genoeg werk te doen in mijn tuin maar als het nog een tijdje zulk weer blijft is het heerlijk om te doen
Maar goed, niet zeuren, het is weer gelukt, een warme douche en wat spiergel doet wonderen, de vijver ziet er weer mooi uit en het laatste uurtje pik ik even op mijn stretcher zitten in de zon die nog lekker in mijn tuin schijnt. Het is in de vijver al net als het leven zelf, lief en leed liggen dicht bij elkaar. Ook hier.

De meest sociale coupé

ApeldoornCentraalStationVandaag kwam ik na een mooi weekend weer terug uit Apeldoorn met de trein, het is altijd wel een drukke trein maar nu was ie echt helemaal volgepropt al toen die in Apeldoorn aankwam. Ik stapte in de trein in het gedeelte waar een aantal opklapstoelen staan. Zag meteen al dat ik niet hoefde te proberen om nog een plaatsje te veroveren in de normale coupés maar hier was nog wel een stoel met koffers erop dus ik vroeg aan de man waar die van waren “als het niet lastig is mag ik hier dan zitten” Het is wel lastig antwoordde hij maar hij maakte toch het stoeltje vrij. Ik blij nog een zitplaatsje te hebben.
Er stapten nog veel meer mensen in die niet konden zitten dus in dit gedeelte stond het aardig vol met mensen. Zal even schetsen wie. Twee jonge meiden hadden zich geposteerd hangend tegen de prullenbak die daar hing. Een jong stel met twee kleine kinderen, de man naast me met zijn dochter aan de andere kant van me en wat later bleek zijn vrouw tegenover op een stoeltje. Een mevrouw met en jong kindje die ook nog een zitplaats had. Nog een jongeman met zonnebril druk bezig met zijn mobiel. En nog een paar mensen.
Volle bak dus en op een of andere manier schijnt dat dan toch ook weer te verbroederen of zo. Want de mevrouw die haar kindje voor zal te lezen, liet de andere kleine kinderen ook meegenieten. Er werd gezellig wat gekletst hier en daar. De twee meiden werden het doorgeefluik voor afval en ze moesten er ook hartelijk om lachen.
Een van de twee kinderen had haar vinger bezeerd en hield er een zakdoekje omheen maar werd het wel zat om dat vast te moeten houden en ik wist dat ik altijd een klein mapje (ooit van de EHBO gekregen) pleisters bij me heb dus ik vroeg of ze misschien een pleister wilde hebben. Daar was ze heel blij mee. Station_Apeldoorn-1024x756
Zo werden we eigenlijk even van Apeldoorn tot Amersfoort een grote familie haha, maar het was gewoon gezellig.
De man van het stel van de twee kleine kinderen zei dan ook, dit is de meest sociale coupé die ik ooit heb meegemaakt. En zo was het ook en gelukkig dat het ook zo kan en op deze manier de iets ongemakkelijkere treinreis toch leuk maakte.

Afmelden….

Mijn plannen die ik voor vandaag gemaakt had heb ik vanmorgen toen ik het zonnetje zo lekker zag schijnen meteen in de prullenbak gegooid.
Eerst nog even wat af te handelen zaken op de computer gedaan. Voor mijn vriendin nog wat uitdraaien en meteen even gebracht, een afspraak bevestigen, facturen van het jeugdwerk betalen. Allemaal van die dingen zo in de geest “van dat komt nog wel een keer” .
Maar vanmorgen eens al die kleine dingetjes gedaan en daarbij me ook bij heel veel nieuwsbrieven afgemeld. Werd helemaal  gek van al die mailtjes die ik kreeg, gevraagd en ongevraagd.
Soms best leuk die nieuwsbrieven dus ik klik nogal snel op ja als ik bijvoorbeeld ergens bestel, daar ga ik eens mee stoppen. Volgens mij wordt je dan ook flink doorgelinkt maar andere sites die ook weer van die nieuwsbrieven of “mooie aanbiedingen” sturen of dat ik “weer eens wat gewonnen heb”.
Weg met die zooi, het ruimt lekker op.
Lege flessen weggebracht, die brief die er al weer even lag gepost, oude kranten klaargezet om op te laten halen, een wasje gedraaid en opgehangen. Wat kan een mens eigenlijk veel doen in een paar uurtjes.
Daarna heerlijk op de fiets te polder in, lekker een eind gaan fietsen. De wind is gedraaid ono dus als ik heen over de dijk ga fietsen heb ik lekker het windje in mijn rug. Terug kies ik een route door het Loetbos, ook weinig last van de wind. Trouwens met mijn ondersteuning en het zonnetje er bij vind ik zo’n beetje wind er bij ook niet erg.
Onderweg zie ik de goudfazant weer een keer op dezelfde plek waar ik hem al eerder een keer op de foto heb gezet. Wat een prachtig beest is het toch eigenlijk om te zien en hij blijft nog gewoon bezig ook, al kom ik redelijk dicht bij hem in de buurt. Die mooie kleuren en zo’n heel lange staart. Leuk….. daar word ik vrolijk van.
Morgen ga ik weer naar Apeldoorn, een weekje eerder dan gepland, volgende weekend gaat Wim naar Frankrijk op werkvakantie als tolk haha met vrienden en drie weken elkaar niet zien vonden we toch wel heel lang.

Zin in………….. Fijn weekend allemaal vast gewenst. Ik meld me even af voor een paar dagen…..;)