Een lichtend voorbeeld

Vanmorgen lekker zo’n tuttelochtend, nog wat administratieve dingen gedaan, oude kranten opgeruimd (mijn methode, een doos onder in de kelder, geen zin om iedere keer de trap af te lopen dus op goed geluk gooi ik ze dan boven vandaan de doos in, dat gaat natuurlijk meer fout van goed dus een keer per week daal ik af en ruim ze netjes in de dozen om ze daarna mee te geven aan de oudpapierophalers) lege flessen weggebracht.
Bij ons mag je tegenwoordig ook lege blikken in de glasbakken gooien dat is een nieuw project van de gemeente maar goed ook al eet ik niet heel vaak uit blik die moet je dan toch even omspoelen en niet te lang laten staan anders is het niet echt fris denk ik zomaar.
En daarna gaan fietsen, het was best lekker weer met een zonnetje al blijft het nog steeds wel koud vind ik. Even langs mijn zusje om iets af te geven, eergisteren heeft haar man een TIA gehad dus meteen even gevraagd hoe het ging. Gisteren had hij een heel onderzoek in het ziekenhuis gehad en daaruit bleek dat zijn cholesterol veel te hoog was dus hij moest aan de pillen, verder was alles wel in orde bij hem.  Hij had geen last er meer van gelukkig dus kijken of de pillen hun werk gaan doen.
Ik vertelde dat ik nog even naar de Hema ging en dat ik ook nog wat in de tuin wilde gaan werken dus geen tijd had voor een bakje thee. Je hoeft niet naar de Hema hoor zei mijn zus maar ik wilde het wel, meteen nog een paar boodschappen doen en dan lekker een uurtje polderen zoals ik dat noem. Langzaam fietsend de langste route naar huis nemen door de polder en hier en daar even stoppen en wat fotograferen.
Ik op weg, een andere route dan ik eigenlijk normaal neem en op een hek zag ik twee visdiefjes zitten. Nou vind ik dat zulke leuke vogels eigenlijk, samen met de zwarte stern, denk zomaar dat het familie van elkaar is, die zo heerlijk duikend het water in gaan en door de polder scheren. Even verder nog een paar scholeksters die aan het smikkelen waren. Het is echt genieten in de polder momenteel.
Bij de Hema stond een wat oudere mevrouw al even te wachten tot ze geholpen werd vertelde ze, als u nu naar voren loopt dan zien ze het misschien wel zei ze tegen me dus dat deed ik. En inderdaad even later kwamen de dames uit de keuken waar ze bezig waren.
De mevrouw werd ook geholpen en ze kwam naast me zitten en begon een praatje.
Wat een ontzettend leuk mens was dat, ze was 77 jaar vertelde ze, vol leven en wat ze allemaal vertelde het was geweldig. Maar ze kon ook heel goed luisteren als ik wat vertelde. Een mooie wisselwerking.  Waar het overal over ging, fotograferen, haar kinderen en kleinkinderen, haar man die overleden was 30 jaar geleden.
Zal een voorbeeld noemen waaruit meteen blijkt wat voor mevrouw het was.
Ze vertelde me dat haar kleinzoon Fin was geboren en daar was ze op bezoek geweest in Amsterdam. Ze kon blijven slapen maar ze wilde naar huis en gewoon de volgende dag weer terug want ze wilde nog even langs het strand naar Kijkduin om de zee te vertellen dat ze een kleinzoon Fin had gekregen.  En echt er was helemaal niets zweverigs aan die mevrouw en ik herkende dat gevoel zo van ergens in de natuur even die rust vinden.
Toen ze in een restaurantje in Kijkduin ergens wat ging drinken zat daar een man te schilderen een beetje. Hij werd gebeld en liep even weg, kwam later weer terug en zo maakten ze een praatje over wandelen wat ze beide graag deden. Ze vertelde dat ze een kleinzoon had gekregen en dat aan de zee had verteld.
De man ging weer verder met schilderen en net voordat ze wegging kreeg ze een kaart waarop een tekening stond en de tekst “Voor Fin, ik hoop dat zijn levenspad voorspoedig zal verLOPEN”
We hadden het zo over onverwachte ontmoetingen in de trein, omgaan met verdriet, de blijdschap toch in het leven houden.
Kortom ik heb gewoon 2 1/2 uur met die mevrouw zitten praten, we dronken nog een kopje thee tussendoor.  Wat ontzettend leuk zo’n gesprek van zo’n mooi mens en een soort lichtend voorbeeld voor me om volop van het leven te genieten.
We komen elkaar vast nog wel een keer tegen zei ze, ik vind het zo heerlijk als een dag zo loopt dat ik nog dacht van ik ga nog even een broodje eten bij de Hema en dan hebben we zo’n mooi gesprek. En dat kon ik alleen maar beamen.
Van het in de tuin werken kwam echt niets meer maar ik had dit gesprek niet willen missen.  Bij thuiskomst toen ik even op mijn bank-app keek viel ik bijna van mijn stoel van verbazing. Ze gemeente had het bedrag van de dwangsom al op mijn rekening gestort. Het moet niet gekker worden…… morgen ga ik weer naar mijn lief, hij heeft flink de griep belde hij van de week al een paar keer dus ik ga hem maar vertroetelen een beetje de zielenpoot (het is wel een man he, die overdrijven altijd zo).
Iedereen een mooi weekend gewenst met veel zon en mooi weer………

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, Hemaverhalen, Polderverhalen en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

18 reacties op Een lichtend voorbeeld

  1. Rob Alberts zegt:

    Jij had een leuke dag.

    Ik wens jou en je vriend een mooi en gezond weekend toe.

    Zonnige groet,

  2. AnneMarie zegt:

    Heel fijn weekend Anneke. Vertroetel hem maar lekker en vergeet jezelf niet.

  3. Marja zegt:

    Wat een mooi mens.
    Laat je niet aansteken door je lief, Anneke.

  4. Wat kunnen dit soort ontmoetingen toch leuk uitpakken!
    En beterschap voor je lief, vertroetel hem maar lekker!
    Jij ook een fijn weekend!

  5. Hahahahaha…..mannen overdrijven nóóóóót!!!

  6. rietepietz zegt:

    Wat een mooi logje over mensen die weten wat belangrijk is in het leven!
    Zorg dat je niet aangestoken wordt door je lief maar als hij het ergste al gehad heeft zal het zo’n vaart niet meer lopen met besmettelijkheid.

  7. minoesjka2 zegt:

    Als je mijn reactie leest, ben je waarschijnlijk al weer thuis. En ik hoop dat je lief dan ondertussen ook al weer opgeknapt is.
    Wat leuk hé die onverwachte ontmoetingen.

  8. tagrijn zegt:

    Geweldig, zo’n toevallige ontmoeting. Jammer, dat jullie geen vervolgafspraak hebben gemaakt of nummers uitgewisseld. Jammer, dat niet zo veel mensen daar ook voor open staan.

    • gewoonanneke zegt:

      Ik heb haar mijn kaartje gegeven en zij heeft mij uitgenodigd om een keer in de wereldwinkel waar zij op dinsdag vrijwilliger is een kop koffie te komen drinken. Dat ga ik zeker doen.

  9. Kakel zegt:

    Ik lees je blog achteruit, vergeef het me maar (-:
    Bijzondere mensen zijn er om te koesteren. Jij weet ze telkens aan te trekken; er gaat een bepaalde rust en openheid van jou uit. Wat een bijzonder verhaal van de vrouw en dat een schilder daar ook weer een mooie bijdrage aan heeft gegeven. Dat zijn nou de lichtpuntjes van het leven.
    Visdiefjes, ik houd ervan!
    Lieve groet.

    • gewoonanneke zegt:

      Dank je wel. Ik moest wel denken aan die keer dat wij daar eindeloos zaten te praten haha. Ik vind visdiefjes ook heel leuk net als zwarte sterns, volgens mij familie van elkaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s