Oorzaak en gevolg….

Waarom gebeuren dingen zoals ze gebeuren, dat vraag ik me best vaak af.  Waarom is iemand precies op het goede moment op de goede plaats of juist of het verkeerde moment op de verkeerde plaats.
Is er iets wat boven ons is dat het regelt of is het gewoon toeval, soms weet ik het niet en moet ik er ook niet al te veel over nadenken al doe ik het wel.
Ik heb het altijd als ik ga fietsen, het is me nu al veel keer opgevallen dat ik soms onverwacht opeens een andere route neem dan ik van plan was of dat er iets gebeurd waardoor ik ergens later of vroeger kom. En waarom dat dan is, dat weet ik soms helemaal niet.
Vandaag had ik ook zo’n geval. Ik had gewerkt en ondanks dat het een beetje miezerde ging ik toch even fietsen om een bakje bij de Hema te doen, je bent verslaafd of niet, maar vooral om even lekker buiten te zijn.
Bij de Hema was het tosticrisis. Het was er zo enorm druk, de combinatie van markt, slecht weer en schoolvakanties bracht heel wat mensen naar de Hema toe. En vooral de jeugd bestelde blijkbaar allemaal tosti’s, wat weer de vraag bij me opriep of er weer een nieuwe tosti generatie aan het opstaan is. (toen mijn zoon zo in de pukkelleeftijd was werden er volgens mij door die gasten niets anders gegeten dan tosti’s, wat ze ook de naam tosti generatie gaf). Maar ik dwaal af.
De meiden bij de Hema werkten zich een slag in de rondte en “toevallig” bestelde ik ook een tosti, zonder te weten dat het crisis bij de tosti’s was.
Ik reken af en ging met mijn bakje cappuccino aan een van de tafeltjes zitten. Even zitten puzzelen en zag regelmatig een van de meiden langskomen met tosti’s maar nooit bij mij.  Toen ik zeker wist dat mensen die veel later kwamen dan ik al een tosti kregen ging ik het toch maar even vragen. Hij zit er in, zei het meisje, hij komt er zo aan. Ik weer puzzelen, mijn cappuccino al lang op, zat er onderhand al een half uur dus weer even gevraagd hoelang het nog zou gaan duren. O mevrouw dan is het een misverstand zei inmiddels een andere medewerkster, ik maak hem meteen en ja hoor eindelijk kreeg ik met excuses mijn tosti. Hij smaakte net zo lekker hoor. Ach die meiden hadden het ook zo druk dan kan er wel eens wat mis gaan en ik zat droog en warm.
Na nog een paar boodschappen gedaan te hebben ging ik naar huis, twijfelen tussen de snelste weg (het miezerde nog steeds) of de mooiste weg en ik koos voor de laatste.
In de buurt richting huis zag ik in een weiland een paar grutto’s, ze stonden heel hard tegen elkaar te roepen, de ene klonk gewoon schor. Waarom het was begreep ik pas later.
Na een paar foto’s gemaakt te hebben wilde ik verder en zag toen ik mijn fiets pakte een purperreiger staan, wat een mazzel op een dag eigenlijk. En hij blijft nog staan ook dus ik kan een paar foto’s maken al was het niet echt dichtbij.
Als ik mijn fiets weer opzoek komt er een boer op een quad aanrijden. Hij komt mijn richting op en stopt bij me. “houdt u ook van de natuur” vraagt hij mij.
Ik vertel dat ik net wat grutto’s heb staan bekijken en fotograferen en nu stond te kijken naar een purperreiger. Dat ik er zo van geniet om het allemaal te zien en te fotograferen.
“Ik zag u van de week ook al een keer staan” zegt de man.
Dat kan, antwoord ik, bent u de boer van al die koeien die hier lopen met die tunnel, ja zegt de man en noemt zijn naam en wie bent u. Ik vertel wie ik ben.
En zo komen we in gesprek over de weidevogels en de manier waarop hij ze beschermt. Samen met de vrouw van de kooiker van de Eendenkooi, waar hij praktisch de buurman van is, werken ze samen om de nesten op te sporen en die stukken niet te maaien.


Ook bepaalde weilanden worden pas na 15 juni voor het eerst gemaaid als de kleintjes al weer groter zijn. Ik vind het zo mooi om te horen en zeg dat ook.
Even later zien we grutto’s , kieviten en tureluurs in de lucht zwermen, samen staan we te kijken en de boer zegt, kijk daar is een buizerd die ze met elkaar proberen weg te jagen.  Het is een fascinerend gezicht en wat een leuk gesprek.
Als ik naar huis fiets denk ik als die tosti nou eens niet te laat was geweest, ik de snelste route had gekozen dan had ik dit allemaal niet kunnen zien en meemaken.
Toeval ? Dat zijn dan van die dingen waar ik over nadenk, waarom gebeuren de dingen zo, ik heb geen antwoord er op maar het zal wel zo hebben moeten zijn, denk ik dan maar en geniet er van. Helaas blijken bij thuiskomst mijn foto’s niet super mooi, of het kwam door de natte en sombere weer, ik weet het niet maar veel zijn er niet gelukt.
De purperreiger had een mol gescoord die hij snel verorberde. Had wel gezien dat hij iets in zijn bek had maar thuis zag ik pas dat het een mol was.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, Hemaverhalen, Polderverhalen en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

18 reacties op Oorzaak en gevolg….

  1. Soms vind ik het verbazingwekkend hoe ‘het leven past’. Mooi hoe je dat beschrijft.
    Ik wist overigens niet dat er zo veel tosti’s gegeten werden. Lieve groet,

    • gewoonanneke zegt:

      Nou normaal denk ik ook niet hoor maar door de schoolvakanties wilden die kinderen allemaal tosti’s Dus heel druk. Ja dat vind ik ook hoor dat omschrijf je mooi, dat het leven past.

  2. Marja zegt:

    Ik vind je foto’s prachtig hoor. Toeval of niet. Ik denk dat jij gewoon je gevoel volgt en daardoor van die onverwacht leuke dingen tegenkomt.

    • gewoonanneke zegt:

      Ja hoor, ik zoek er ook geen bijzondere dingen verder achter maar het valt me wel op, dat wanneer ik onverwacht een andere route neem ik altijd wel iets moois tegenkom. Misschien ook wel op die andere route. haha….

  3. Lot zegt:

    Inderdaad een blogje om over na te denken waarom dingen zo lopen als ze lopen.
    Al weet ik niet waarom ik zondag de beslissing nam een andere dijkafgang te nemen en omviel, pijn is nog steeds behoorlijk aanwezig.

    Gisteren zagen we in de sloot een gewone reiger op het nest van waterhoentje zitten en ruineren, hopelijk waren de kleintje even afwezig. Later was pa of ma het nest weer aan het fatsoeneren.

    • gewoonanneke zegt:

      Wat vervelend voor je, nou neem niet aan dat het de bedoeling was dat je zou vallen. Soms weet je het gewoon niet en moeten we dingen accepteren zoals ze zijn. Ja reigers lusten ook wel waterhoentjes.

  4. Prachtige opnamen Anneke, een purperreiger heb ik nog nooit aangetroffen.

    • gewoonanneke zegt:

      Er zit hier aan de overkant van de Lek in het natuurgebied in Kinderdijk een kolonie en die komen bij ons in de polder foerageren. Ik zie ze zomers wel regelmatig maar meestal wel ver weg en behoorlijk schuw.

  5. Rob Alberts zegt:

    Tosti, ja lekker!
    Oorzaak en gevolg, ik ga meteen een tosti voor mij zelf maken.

    Vrolijke groet,

  6. Neeltje zegt:

    Het valt je toe!

  7. Kakel zegt:

    Ik geloof niet meer in toeval. Het maakt me altijd blij als ik verhalen hoor van boeren die rekening houden met weidevogels. Dat is nog een behoorlijk karwei en soms krijgen ze hulp van vrijwilligers van het Zuid-Hollands Landschap.
    Bij die tunnel heb ik eens toevallig (-: een gesprek gehad met de boerin. De eerste en enige keer dat ik de koeien onder de tunnel zag doorlopen.
    Prachtige foto’s!

    • gewoonanneke zegt:

      Haha mooie woordspeling zo waarmee je je eerste stelling meteen weer ontzenuwt. Ik weet het ook niet hoor moet er niet zo over nadenken. Ja het is wel apart die koeientunnel volgens mij heb je er wel eens een logje over geschreven.

  8. rietepietz zegt:

    Wie wat je weer meegemaakt had wanneer de tosti wél snel geserveerd was;-) Maar inderdaad, soms is het wonderlijk door welke toevalligheden je bepaalde dingen mee kunt maken.
    Ik had zelfs nog nooit van een purperreiger gehoord, en jij hebt er foto’s van kunnen maken!

    • gewoonanneke zegt:

      Helemaal met je eens hoor dan was ik misschien wel weer wat anders tegengekomen. In Kinderdijk dus net over de Lek als waar ik de foto’s nam zit een purperreiger kolonie. Die komen in de polder bij ons foerageren.

  9. minoesjka2 zegt:

    Je bent niet de enige hoor die zich dat regelmatig afvraagt, maar dat had je vast al begrepen hahahaha
    En wat een prachtige vogel die purperreiger, ook ik had er nog nooit van gehoord, schitterend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s