Beter te geven dan te ontvangen…..

18619915_10154618336513008_418200161569316696_nZoals ik eerder al schreef had ik heel veel tomatenplanten, veel te veel om zelf te houden dus daar moest ik wat mee. Eerst dacht ik, ik zet ze gewoon met een potje er bij 50 cent per plant voor mijn huis. Maar later dacht ik, ik geef ze gewoon weg aan iemand die ze graag wil hebben.
Dus een bord gemaakt met wat voor planten het waren, wat voor soort tomaten en een plank tussen twee bloembakken gelegd en daar de potjes opgezet gisteren met gratis mee te nemen.
De buurvrouw aan de overkant die vroeg wat ik aan het doen was wilde meteen de eerste wel hebben. Foto katIk had zo’n 25 plantjes en ik was er gisterenavond al 10 kwijt. Vanmorgen ging ik met mijn zus op stap en toen ik thuis kwam was het plankje leeg. Zo grappig, had er nog een paar in de tuin die ik er ook bijzette en binnen een uurtje weer weg. Dat werkt dus wel.
Ik hoorde de brievenbus en er lag een envelop, ik opende hem en daar zat een kaart in, deze dus. Met de naam er onder die ik even weggehaald heb maar ik weet ik ieder geval iemand die mijn plantjes geadopteerd heeft. Toch leuk die reactie.
Vanmiddag had ik helemaal nergens zin in, gisteren aardig in de tuin bezig geweest en nu ging ik lekker op mijn kussens op de vlonder naar de vijver liggen kijken. Het was een prachtig gezicht er waren zoveel waterjuffers aan het dansen, aan het paren, eieren aan het afzetten. Stekelbaarsjes hebben ook hun nestjes die de mannetjes met hun rode buiken fanatiek verdedigen. En de tientallen kikkervisjes die overal in de vijver zwemmen. Een en al leven.
Ik kon het niet laten en pakte toch even mijn camera, liggend op het vlonder, zittend, kruipend naar andere kanten een aantal foto’s gemaakt. Om het moment nog een keer opnieuw te beleven.  Toen ik een jaar of 3 was ben ik een keer aan het oog van mijn moeder ontsnapt en in de sloot gevallen. Ik was bijna verdronken toen, er dreef nog een klein stukje van mijn jurkje boven water.

Mijn moeder stond gillend aan de kant ze kon niet zwemmen, de sloten waren toen nog veel dieper, de buurman sprong over het hek zo de sloot in en redde me. Ik lag visjes te kijken en in het water gevallen. Toen al, heb heel wat keren later ook nog op de brug over de sloot in het water liggen kijken.
Na ruim 60 jaar is er nog niets veranderd ik vind het nog steeds leuk al bleef een nat pak me vandaag gelukkig bespaard.