Toch nog een omdat dit zo leuk is………

NOpa en Oma Mixet voor de Hemelvaartsdag kwamen Peter en Chantal op visite bij me. Peter belde of ik thuis was en hij klonk zo vrolijk dat ik nog vroeg, heb je gedronken of zo. Niet dat hij anders niet vrolijk is maar zo uitgelaten door de telefoon viel gewoon op.
Ze waren net een weekendje weggeweest en toen ze naast me op de bank zaten kreeg ik een pakje. Ik pakte het uit en er zat kruidenthee in. Aangezien ik een verslavende theedrinker ben geen onlogisch cadeau. Ik ging zitten lezen welke kruiden er in zaten en toen draaide ik het om en zag staan “Opa en OMA mix”.
Ik keek ze aan en zei “Echt waar” Ja knikten ze lachend, nog niet zo lang hoor dus het moet nog wel een tijdje geheim blijven. Onbeschrijflijk eigenlijk hoe ik me voelde, zo ontzettend blij en ik omhelsde die twee.
Ik kreeg de eerste echo die ze al gehad hadden, al vrij snel onder andere ook door mijn voorgeschiedenis, te zien. Zo’n doperwt nog maar natuurlijk maar toch. Super mooi.
De weken daarna werd ik op de hoogte gehouden van iedere echo, My first cameraieder onderzoek, filmpjes met dat bekende geluid dat iedereen die ooit zwanger geweest is en echo’s heeft gehad kent. Dat kloppen van het hartje, zo’n geruststellend geluid.
Gewoon zo ontzettend moeilijk dat ik er met niemand over mocht praten, wel met Wim natuurlijk maar voor de rest niet en hoe moeilijk het me ook viel, ik heb me er echt aan gehouden.  Ik kreeg nog een tweede cadeautje van ze “my first camera” zo grappig, vast een speeltje voor als hij/zij een keer komt bij me.
Vorige week zondag bij de housewarming hebben ze het verteld aan de verdere familie en de afgelopen week op hun werk en andere mensen die ze het persoonlijk nog wilden vertellen.
Opeens kon ik er wel met andere mensen over praten. Ik ben er heel erg blij mee.
Ben er eigenlijk nooit zo mee bezig geweest of ik wel of niet oma zou worden. Eigenlijk altijd zoiets van ik zie het wel of dat ooit een keer zal gebeuren. Dat beide een kinderwens hadden wist ik wel maar goed. Soms kan je wel eens iets willen maar gaat het ook niet helemaal zoals je dat wel zou willen of gaat er iets mis.
Maar nu het zover is vind ik het echt geweldig, lijkt me zo prachtig om te kijken hoe die twee dat zullen gaan doen. Of ik dingen herken van mijn eigen kind, vast wel haha.
Natuurlijk door mijn eigen voorgeschiedenis ben ik ook wel voorzichtig durf ik niet hard te roepen “Ik word Oma” maar zeg ik altijd ik hoop in januari oma te worden. Ben er ook naar Chantal en Peter heel open over geweest en wat ik nog had aan medische gegevens die ik van mijn huisarts had gekregen aan ze gegeven zodat ze dat aan hun verloskundige/gynaecoloog Hartjeskonden laten lezen. En ik hoop natuurlijk dat alles goed mag gaan, wat het wordt (al dacht ik meteen het wordt een jongen) maakt mij niet uit als het maar gezond is, dat is het allerbelangrijkste.  Een mooi vooruitzicht en ik ben er zo ontzettend gelukkig en blij mee met dit Roosje in de knop………..