Helemaal ondersteboven……

Gisteren ging ik met mijn zus fietsen, ik nog steeds zonder motor. Mijn fietsenmaker wil kijken wat hij er nog uit kan krijgen voor me en hij had geen reserve e-bike die ik normaal wel eens kreeg van hem.
Nou ja ik fiets inmiddels al drie weken weer als een Oek-ster (op eigen kracht) en het went wel hoewel mijn plezier in het fietsen erdoor wel is gereduceerd moet ik zeggen.
Ik blijf er niet voor thuis maar ik moet mezelf er wel meer toe aanzetten om te gaan.
“Als ik jou was zou ik vanmiddag nog naar de fietsenmaker gaan en vragen of hij er nu niet een voor je heeft voor het weekend” zei mijn zus.
Ik weet het zij is wat dat betreft veel feller in die dingen maar ik was er inmiddels gewoon moe van om iedere keer weer met zo’n kapotte fiets te zitten en weer dingen gaan regelen met verzekering, fietsenwinkel of Gazelle.  Was allang blij dat mijn fietsenmaker zijn best nog voor me wilde doen. Aan de andere kant heb gewoon een klote fiets gekregen dus mijn gevoel voor rechtvaardigheid zegt wel dat ze het gewoon moeten vergoeden. Het is toch niet normaal dat iemand een fiets koopt van zo’n 2200,00 en dan is ie nog geen vier jaar oud en dan ben ik al toe aan de vierde motor, dat is nog minder dan een jaar met een motor doen. En ik heb ook geen liggende gelden om zo maar weer een nieuw e-bike te kopen al ben ik meteen wel gaan reserveren er voor toen ik deze kocht. Ik ging er vanuit dat ik er minimaal 5 jaar mee zou kunnen doen voordat ik weer een andere zou moeten kopen, liever nog langer natuurlijk.
Ik fiets natuurlijk wel veel maar daar moet een fiets toch wel op berekend zijn lijkt me iemand die woon-werkverkeer fietst maakt ook zeker zoveel kilometers.
Maar goed afijn, ik ben niet meer naar de fietsenmaker geweest gisteren, had het er wel even mee gehad en vandaag toch geen plannen om te gaan fietsen. En maandag zou ik wel weer zien om dinsdag weer bij de fietsenmaker aan te kloppen of ie al wat gehoord heeft en gebeld heeft.  So far so good.
Vandaag lekker eens in de tuin gewerkt, de laatste boontjes geplukt en wederom een kilo snijbonen ongeveer. Nog wat dingen gezaaid op de lege plaatsen zoals snijbiet en winterandijvie dat kon nog nu. Lekker bezig geweest zo.
Opeens een appje van mijn zus. “Ben je thuis dan kom ik even langs” dus ik appte terug ja hoor ik ben thuis.
Vond het wel een beetje vreemd, we zien elkaar echt wel wekelijks en soms wel meerdere keren dus ik dacht er zal toch niet iets zijn.
Na een minuut of 20 kwam ze er aan, alleen op de fiets zonder haar man.
Er is toch niets vroeg ik aan haar. Nee zei ze, laten we even naar binnen gaan. Ik heb iets en dat wil ik je graag persoonlijk vertellen niks ergs hoor en je mag er geen nee op zeggen.
We lopen naar binnen en ze gaat op de bank zitten en zegt, je krijgt van ons een nieuwe e-bike en we willen geen nee horen.. Ik ben helemaal even van de kaart en begin gelijk te janken, pfff zeg ik joh ben je gek of zo….
Nee zegt ze, ik loop er al weken aan te denken, iedere keer heb je zo’n pech met die fiets en Teun (haar man) zei ook al dat hij er aan had lopen denken om hem mij cadeau te geven.
Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen.  Je mag dezelfde uitzoeken die wij ook hebben en je hoeft het aan niemand te vertellen dat wij hem betaald hebben, zegt ze.
Alle gedachtes vliegen door mijn hoofd heen, het niet aannemen, ze weet wel hoe ik ben, het wel doen en van alle ellende eens een poosje hopelijk af zijn.
Ik neem haar aanbod aan en geef haar een enorme knuffel en nu ik dit uren later zit te schrijven lijkt het nog niet helemaal tot me doorgedrongen te zijn en schieten de tranen weer in mijn ogen. Wat ontzettend lief van ze zeg.
Ik weet best dat ze het heel goed kunnen doen, ze het meer dan goed hebben, maar dan nog. “Andersom zou jij het ook gedaan hebben” zegt ze “en wij missen het niet, geef het liever aan jou dan dat het later bij de verkeerde terecht komt”.
Als ze weg is ga ik meteen mijn zoon en Wim bellen om het te vertellen, ben er zo ontzettend blij mee van die ellende af te zijn en die mogen het best weten hoor. Trouwens van mij hoeft ze er geen geheim van te maken al weet ik ook wel dat ze het niet aan iedereen wil laten weten dat ze dit gedaan heeft.
Ik knijp mezelf nog even in mijn arm en denk het is echt waar, dinsdag ga ik meteen naar de fietsenmaker om hem te bestellen. Op haar fiets heb ik vanmiddag nog even een rondje gereden en hij rijdt heerlijk. Nu nog afwachten of ie op voorraad is of dat ik er nog even op moet wachten. Maar dat zal te overzien zijn…….. Wat ben ik ontzettend blij zeg….. wat een cadeau…….