Op eigen vleugels….

REiger 3 (Small)Ik weet bijna zeker dat ik er al eerder eens een blogje over geschreven heb maar wat ik vandaag zag vond ik wel zo bijzonder dat ik het toch nog een keer ga proberen te beschrijven.
Heel lang bleef het vandaag grauw en grijs, even dacht ik tussen de buien door te gaan fietsen een stukje maar had net mijn fiets buiten gezet toen het al begon te storten.
Dus maar was andere ook nuttige dingen gaan doen (wordfeuten, tv kijken, niksen whaha).
Maar om half 4 zag ik echt wel wat blauw in de lucht komen dus meteen op mijn fiets gestapt en het was inderdaad droog. Even een paar boodschappen gedaan tot het weer droog was en daarna even een lange route door de polder genomen.
Zoals ik ook al eerder schreef is het rustig in de polder, zag wel een reiger boven op een hek zitten, hij zat een beetje te poetsen en te drogen in de zon, vond het wel een leuk plaatje en stapte even af om een foto te maken. Aan de overkant zaten nog een echtpaar zwaan die ook al weer zonder jongen waren samen lekker in het zonnetje te poetsen ook een plaatje waardig.

En een jonge meerkoet was ook alleen en sloeg zijn vleugels uit.

 

Terwijl ik dat stond te doen hoorde ik opeens een herrie naast me en zag een familie Fuut, Pa, Ma en twee jongen. De jongen waren praktisch al net zo groot als Pa en Ma en blijkbaar vonden die het wel genoeg want als de jongen in de buurt kwamen joegen ze deze weg. Ga je eigen weg maar leek de boodschap. Maar deze pubers hadden daar nog helemaal geen zin in en iedere keer zag ik ze weer terugkomen.  Zich echt onderdanig opstellend naar de ouders toe, laag in het water en zo naar hen opkijken of ze wilden zeggen, ach laat ons nog even bij jullie zijn.


Het was een jagen en duiken van jewelste en opeens zag ik Pa met een mooi baarsje naar boven komen. Hij zwom er mee weg maar een van de jongen probeerde toch nog of hij hem niet wilde geven en verrek hij kreeg het nog voor elkaar ook want even later zag ik hem triomfantelijk wegzwemmen met het baarsje in zijn bek. Wel gevolgd door de andere, het was echt een komisch gezicht maar hij gaf hem niet meer af. Misschien het laatste visje dat hij van zijn ouders gekregen heeft want ik denk dat ze er aan toe waren om op hun eigen vleugels te gaan.