Zo kinderachtig…….

Soms vind ik mezelf zo ontzettend kinderachtig en dan gil ik naar mezelf stop toch eens met die stomme kinderachtige dingen maar ja er wordt gewoon niet naar geluisterd.
Zoals vanmorgen……. gisteren kwam ik terug uit Apeldoorn na wederom een heerlijk weekend samen, moest weer een keer via Hilversum reizen, uur extra reistijd, omdat er weer gewerkt werd aan het spoor.  Ergens halverwege dacht ik mijn rugzak niet goed dichtgedaan te hebben maar dat was niet zo, de rits was kapot gegaan.
Heel toevallig had ik een fietstas meegenomen zodat ik in Apeldoorn zo aan mijn fiets kan haken en hij in de fietsenstalling waar ik mijn fiets stal niet gestolen kan worden, nu kwam dat goed uit want daar kon ik mijn rugzak inproppen.
Vanmorgen dus op weg gegaan naar de Primark in Rotterdam, daar had ik ooit misschien wel een jaar geleden eens van die leuke rugzakken gezien. Het was mooi weer dus op de fiets gestapt.
Op de Algerabrug die ik dan over moet haal ik een man in (kan ik wel met mijn ondersteuning op 5 !!) niks bijzonders dat gebeurt wel vaker.  Aan de andere kant van de brug zie ik een specht in een boom zitten en ik stap af om er een foto van te maken. Helaas vogeltje gevlogen dus maar weer opgestapt, inmiddels was die man me gepasseerd en even later haalde ik hem weer in.
We komen bij een stoplicht, ik stop en hij fietst echt door het rode !!! licht heen mij weer voorbij en even later haal ik  hem weer in haha. Die man was ook echt gewoon bezig om mij steeds in te halen. (mannen hebben daar blijkbaar toch moeite mee, dat merk ik zo vaak op de fiets).
Zo grappig en ik denk doe niet zo vreselijk kinderachtig zeg, nou ja dit herhaalt zich nog een paar keer ook omdat ik al zo lang niet naar de Oosterhof gefietst had en dus ook nog wat moest zoeken waar ik moest zijn en hij daar blijkbaar wel bekend was.
Nou ja uiteindelijk was ik bij de Oosterhof en zag de man voor mij fietsen en wat doe ik, ik fiets gewoon door, wilde hem beslist nog een keer inhalen en dan pas afstappen……
Waarom doe je nou zo ontzettend kinderachtig denk ik dan bij mezelf maar ik heb het toch gedaan zo van wat hij kan, kan ik ook???  Ik weet het niet….. het grappige is wel dat Wim ook altijd van die streken heeft.
In het weekend gingen we domino spelen, zo leuk en het ging een beetje gelijk op. Maar ik had een paar keer achter elkaar een dubbele nul terwijl Wim uit was dus ik ook 0 punten. En Wim schreef er meteen de eerste keer dat het gebeurde achter bij zijn nul “gewonnen”… Haha zo grappig, zou het zelf verzonnen kunnen hebben.
Afijn na de vijfde serie van 5 staat het 3-2 voor mij en meteen gaat Wim tellen hoeveel spelletjes hij gewonnen heeft en dat zijn er meer dan ik, alleen hij bleef vaker met hogere punten zitten. Hij wil nog een 6e serie van 5 dus ik zeg, ik heb niets meer te verliezen, kan hooguit een gelijk spel worden maar oke……… We gaan spelen en het eerste spelletje blijft hij over met een dubbele nul dus ik zeg, wel even er bij zetten dat ik gewonnen heb he……. We liggen in een deuk….. Na vier potjes gewonnen te hebben zeg ik, volgens mij wordt het een love game… en inderdaad ik win ze alle 5. Compleet verslagen is ie……  Ik ga niet zo zitten piepen als jij als je achter staat zei ie haha……. als ik win heb ik geluk en als hij wint is het tactiek.  We kunnen er gelukkig wel om lachen allebei, we zijn echt aan elkaar gewaagd wat dat betreft. Kan ook niet anders twee van die eigenwijze steenbokken.
Maar blijkbaar zat het toch wel diep bij hem hoor want de volgende morgen bij het ontbijt vinden we nog een domino steen onder de tafel, blijkbaar bij het schudden van de stenen was er een afgevallen. “Kijk” zei Wim meteen “daarom heb ik verloren natuurlijk, kon gewoon niet uit omdat deze steen miste in het spel”…..  We kunnen er allebei hartelijk om lachen.


Nou ja vooruit een leuke rugzak heb ik er niet gevonden, ook verder helemaal niets gekocht, had ook niets nodig maar wel een mooi rondje van zo’n 35 km weer gefietst. Onderweg nog leuke dingen tegen gekomen. Zoals de twee reigers die op het weiland stonden. Blijkbaar stond de witte op het plekkie van de grijze want het werd echt bakkeleien. Ik hoor wel eens neem een voorbeeld aan de natuur maar daar is het al net zoals bij de mensen hoor, sommige gunnen elkaar niets en vechten voor hun eigen plekkie…….  Er zijn momenteel veel reigers te zien, witte en grijze reigers….. blijft een mooi gezicht….. zolang ze mijn vijver maar met rust laten.