Memories…….

Schoentjes (Small)We hebben hier in ons dorp een aantal weggeefhoeken of voor elkaar met elkaar zoiets waar mensen dingen weggeven die ze niet meer kunnen gebruiken.
Gisteren stond er een oproep voor kleding voor iemand die met niets ergens weggegaan was en ik wist nog wel een goede jas op de zolder te hebben en bood die aan.
Ze waren er blij mee dus vanmiddag even de zolder opgegaan om die jas op te zoeken en aangezien het toch geen lekker weer was, althans zo nu en dan best felle buien, dacht ik meteen maar even wat op te gaan ruimen op de zolder en daar kwam ik ook de doos tegen met kleertjes die ik nog bewaard heb van Angela en Peter.  Ik nam de doos mee naar beneden en in mijn beleving had ik dus veel minder bewaard, dacht van allebei een pakje en de schoentjes.
Maar ik bleek ook nog een aantal van die overslag hemdjes bewaard te hebben, die worden helemaal niet meer gebruikt volgens mij met de rompertjes nu, navelbandjes. Maar volgens mijn eerste lijstPeet (Small)je dat ik kreeg bij mijn eerste zwangerschap moest je die in huis hebben en dat werd ook gecontroleerd door de wijkzorg. Maar ook bij Angela en Peter begonnen de rompertjes te komen dus zijn ze weinig gebruikt.
Ik kom de eerste schoentjes van beide tegen. Van Angela heb ik nog veel meer bewaard dan van Peter, haar jurkje dat ze droeg op haar eerste verjaardag, haar eerste flesje in het ziekenhuis, haar pyjamaatje dat haar zo leuk stond altijd. De witte cape die ik zelf gehaakt had, de mooie roze bontzak waar ze zo vaak ingelegen heeft. Nog een pakje, een boxpak zoals je in die tijd zag en nog wat dingen.
Tot mijn verrassing kom ik van Peter een staartje tegen, die heeft aan aantal jaren zo’n staartje gehad toen hij een jaar of 9 /10 was schat ik. Staartje (Small)Wat was hij toen nog heel erg blond zeg. Vind wel zijn zilveren rammelaar, zijn eerste fopspeen of de laatste dat zou ook zomaar kunnen zo lang heeft hij hem niet gebruikt, het visje dat hij altijd mee in bad nam, het kon zwemmen en doet het nog steeds.  Van mezelf nog een lakentje en kussensloop dat ik van mijn moeder ooit gekregen heb.
De herinneringen komen allemaal weer boven. De kleding ruikt een beetje muf en ik stop ze even in de wasmachine. Het brengt me helemaal terug naar mijn zwangerschappen dat ik ook die kleertjes allemaal waste en streek en ze netjes in stapeltjes in de kast legde.  Twee keer voor niets en drie keer alles weer opruimen in dozen. Ik weet nog toen Peter geboren moest worden deed ik het niet meer. Had met mijn zus afgesproken dat als het goed zou gaan zij het zou doen. Ik kon het niet meer opbrengen. En dat heeft ze ook gedaan en toen ik thuis kwam lag alles gewassen en gestreken in de kast.
Afgelopen vrijdag met de echo en het bekijken van het kamertje kwamen ook zoveel herinneringen terug. Chantal haar moeder had ook wat kleertjes van Chantal meegenomen. Zo kenmerkend voor die tijd, bijna dezelfde boxpakjes die Peter toen ook droeg.visje (Small)
Misschien hoopte ik gewoon onbewust dat het een jongen werd omdat bij mij met alle drie mijn dochters niet goed gegaan is.
Ik merk ook bij mezelf hoe dichter het einde van de zwangerschap in zicht komt hoe moeilijker het voor me wordt. Ik wil ook niets laten blijken aan die twee en ben gewoon ontzettend blij met mijn toekomstige kleindochter maar geloof me mijn keel wordt zo nu en dan lijkt het wel letterlijk dichtgeknepen van angst.
Als een film komen zoveel dingen weer terug en dat kost me gewoon zoveel moeite en net zoals ik na mijn eerste zwangerschap nooit meer een ontspannen en leuke zwangerschap kon hebben heb ik dat nu ook eigenlijk weer met deze zwangerschap.
Gelukkig gaat alles goed en ziet het er prima uit dus wat dat betreft is het niet nodig maar gevoel laat zich niet dwingen.Angela (Small)
En eigenlijk zit ik momenteel best in een positieve flow het afgelopen jaar, financieel gaat het goed, heb het zo ontzettend fijn met Wim, doe leuke dingen met vriendinnen en zus. Leuke vakanties gehad. Wordt overal bij betrokken bij de kids die hier regelmatig gezellig komen eten. Ze hebben allebei een goede baan, een mooi huis met grote tuin. Maar toch ergens zit er in mijn achterhoofd altijd dat gevoel…… tot hoe lang blijven die fijne dingen doorgaan……….. dat raak ik gewoon nooit meer kwijt.
.