Laatste blogje 2017

vuurwerkeJa vanavond maar even mijn laatste blogje van dit toch wel enerverende jaar voor mij, morgen reis ik af naar Apeldoorn voor de jaarwisseling bij Wim en daar heb ik heel veel zin in.
Veel mooie dingen beleefd dit jaar maar wel dingen die mijn emoties zo nu en dan best in een soort rollercoaster brachten.
Zoals met de zwangerschap natuurlijk van Peter en Chantal, zo ontzettend verrast en blij toen ik hoorde oma te worden en gelukkig voor deze oma duurt een zwangerschap negen maanden en wist ik het al heel vroeg dus flink de tijd om er aan te wennen. 😉 🙂
Maar de laatste weken worden voor mij wel heel erg spannend en er zijn best momenten geweest dat ik het er best moeilijk mee had.  (Zoals vanavond weer toen ze doorgestuurd werden naar het ziekenhuis door de verloskundige voor een extra controle. Gelukkig was alles in orde.)
Het afgelopen jaar opvallend veel uitnodigingen gekregen voor etentjes, recepties en ook cadeautjes voor de krant, alsof ze wisten dat het stopte en me zo een mooi afscheid wilden geven.
Gisteren donderdag mijn eerste donderdag dat ik dus niet hoefde te werken voor de krant en het voelde zo lekker relaxed aan als dat blijft zal ik er niet veel moeite mee hebben om het afgesloten te hebben.
9203-de-ooievaar-het-symbool-van-de-geboorte (2)Maar ook wel een bijzonder punt natuurlijk dit werk kwijtraken.
De fijne vriendschap met mijn vriendin die ook een moeilijk jaar had doordat haar zoon kanker kreeg en overleed terwijl ze hem niet meer zag.
Mijn zus en zwager die me zo’n prachtig cadeau gaven in de vorm van een nieuwe e-bike en ook onze mooie uitjes en fietstochten samen en niet onbelangrijk de goeie gesprekken.
Het “gevecht” met de gemeente dat me heel wat negatieve energie gekost heeft maar ook een goed gevoel dat ik doorgegaan ben en mijn gelijk (en geld) gekregen heb.
Twee bijzonder mooie vakanties gehad, een met mijn zus en voor het eerst met Wim op vakantie geweest, hoe leuk was dat op Terschelling, voor herhaling vatbaar.
En last but not least mijn vriendschap met Wim die zich dit jaar verdiept heeft en we hebben het nog steeds zo heerlijk samen dus laten we maar doorgaan zo…….
Mijn trouwe blogvrienden die zo vaak even een opbeurend woord gaven of meeleefden.
Een aantal blogvrienden die het ook niet makkelijk hadden dit jaar, dan mag ik zelf helemaal niet klagen hoor. Die door ziekte van henzelf of partner het moeilijk hadden en hebben en dan toch vaak nog zulke lieve reacties achterlieten. Dank daarvoor allemaal. Nou ja dat waren toch wel de belangrijkste dingen dit jaar.

Voor al mijn blogvrienden een mooie jaarwisseling en een heel mooi en gezond nieuw jaar gewenst…. Dat alle dromen uit moge komen………

Op naar een spetterend 2018 dus…… 

 Happy-New-Year

Vijf en veertig jaar later….

Drie Anneke trouwendagen was ik twintig jaar toen ik op 28 december 1972 in het huwelijksbootje stapte,  een bootje dat na 35 jaar huwelijk schipbreuk leed na al een aantal jaren op de reis flinke averij te hebben opgelopen.
Toch blijft de 28e december een aparte dag voor me want ik denk toch altijd wel even terug aan die tijd. Jong en onbedorven (nou ja) niet wetend eigenlijk waar ik aan begon maar we kregen een huisje aangeboden dus gingen we trouwen, dat ging in die tijd nog zo. Had nooit gedroomd van een witte jurk en trouwen eigenlijk, dat wilde ik ook niet dus ik koos voor een door mijn zus gemaakte zwart fluwelen trouwjurk, van boven geborduurd met rose roosjes want ik trouwde tenslotte met een Roos. De stoelen met slingers versierd door mijn collega’s en gratis trouwen omdat ik er werkte.  Samenwonen kwam echt niet ter sprake.
Het huisje kregen we van de gemeente aangeboden waar ik toen werkte, eigenlijk min of meer als een grap, zo van is het niets voor jullie.  Ik was toen nog maar een paar maanden 19 jaar. Zelf had ik totaal nog geen plannen of idee om te gaan trouwen maar mijn toenmalige vriend of laat ik hem maar gewoon Hans noemen had het thuis slecht naar zijn zin dus die had er wel oren naar om het huis uit te gaan.
Mijn vader zei je wacht maar tot je 20 bent dus dat deden we, er moest toch nog het een en ander aan opgeknapt worden want het was een oud huisje en dat gingen we dan ook doen. Best een leuke tijd eigenlijk en ook wel spannend zo’n eigen huisje.
Met het weinige geld dat we gespaard hadden konden we het toch inrichten met een nieuw bankstel, een eettafel met twee banken en het huisje aankleden. Het bed kregen we van mijn moeder en apparatuur van mijn schoonouders. Het was een piepklein huisje dus we hadden niet heel veel nodig en ik had natuurlijk zoals het toen ging wel gespaard voor een uitzet. Alles in oranje van Brabantia in de keuken. Oranje en groene gordijntjes voor de mini raampjes boven. Het huisje had een klein kamertje aangrenzende woonkeuken en boven alleen een zoldertje. Beneden nog een douche en toilet, een klein tuintje, geen schuur en dat was het. Wel op een dure straatnaam Kalverstraat 10 gingen we wonen.
Alles kon en mocht, we waren makkelijk alleen dat koken een ramp had nog amper ooit een aardappel gekookt en er werd wel verwacht dat ik een lekker maaltje op tafel zou zetten. Nou dat was zeker de eerste tijd geen succes en dat is een understatement.
Afijn ga niet heel mijn huwelijkse leven verder beschrijven, we hebben best mooie tijden gehad, ook veel vervelende dingen, eigenlijk waren we gewoon allebei nog te jong en Hans dacht dat hij zijn vrijgezellen leven gewoon door kon zetten. Hij had best veel charisma en had nooit gebrek aan vrouwelijke aandacht en daar genoot ie (te) goed van.
Twee buitenechtelijke relaties en alle ellende met kinderen krijgen zorgden er voor dat het gewoon niet meer ging en tien jaar geleden hakte ik de knoop door die eigenlijk al jaren aardig knelde.
Een beslissing waarvan ik nog nooit 1 seconde spijt van heb gehad en de tien jaar die ik nu alleen ben heb ik echt zoveel mooie dingen meegemaakt, ben ik weer veel meer die Anneke geworden die ik destijds was en het is prima zo.
Momenteel heb ik een betere band met vrijheidHans dan ik voor mijn gevoel ooit gehad heb, hij is gelukkig met een nieuwe vriendin waar ik goed mee op kan schieten en ik ben heel gelukkig met Wim. Mooier kan toch niet…… daarom 28 december blijft toch altijd mijn trouwdag maar nu alleen maar met de gedachtes aan de mooie momenten die er ook waren natuurlijk.

Count my blessings….

Goh verjaardag-65-jaar-rozetwat een bijzondere kerstdagen werden het dit jaar zeg, natuurlijk ook omdat Wim dit jaar al op zaterdag voor de kerst kwam, en bleef tot vanmiddag. Het ging zo soepel als het allemaal kon gaan, moest natuurlijk nog het een en ander voorbereiden en met zo’n  hulpje er bij is dat best handig dan en ook heel gezellig.
Nou ja ik werd dit jaar 65 en een aantal hadden wel gevraagd of ik er nog iets extra’s aan deed maar ik had helemaal niets met dat getal moet ik zeggen. Als ik nu zoals vroeger mijn AOW had gekregen was het misschien anders geweest maar dat krijg ik pas over een jaar dus voor mij een “gewone” verjaardag.
Maar ja daar hadden mijn zoon, schoondochter en zus en zwager andere ideeën over dus die hadden vlaggetjes meegenomen die buiten opgehangen werden en het cijfer 65 van een meter hoog uitgezaagd uit een plaat hout.  (Ik zag aan de vlaggetjes tape zitten en had foto’s gezien van het verjaardagsfeestje van mijn exgenoot die ook 65 werd een maand geleden, dus ik heb het vage vermoeden dat de versierselen bij dat feestje ook gebruikt zijn en dat vond ik dan wel weer humor en gelijk hebben ze toch). 
Mijn zus had haar cadeautje helemaal in die stijl versierd en ook mijn beste vriendin die kwam eten had een cadeaubon van 65 euro om met Wim uit eten te gaan. Pff helemaal te gek eigenlijk. Een statief voor mijn camera, nog een lekker setje met handcrème en zeep, portemonnee, cadeaubonnen. Als klap op de vuurpijl kregen we op tweede kerstdag nog een heel uitgebreid ontbijt thuisgebracht….  Van Wim een mooi cadeau met een fles bubbels erbij, kortom ik ben gewoon onwijs verwend deze dagen maar het mooiste was toch wel dat het zo gezellig was met elkaar.
RookovenWim mocht op zijn verjaardag kiezen wat ie wilde eten en dat had ik voor hem gekookt, had voor hem een rookoventje gekocht waarvan ik wist dat hij dat al heel lang graag wilde hebben. Hij was er heel erg blij mee en ik heb het bij hem thuis laten afleveren de komende week, dan hoeven we allebei niet te sjouwen tenminste. Op mijn verjaardag had ik/wij voor de 7 gasten en mijzelf een lekker buffet gemaakt.
Won vrijdag nog een kalkoen die Wim en ik samen “geslacht” hebben of te wel in stukken gehakt, beide nog nooit gedaan we hebben wel gelachen. Een lekkere bouillon en daarna soep van gemaakt en de rest de vriezer in gedaan.
Gisteren was mijn zwager weer jarig, eigenlijk niet leuk om als derde jarig te zijn, de meeste gasten hadden  al twee dagen achter elkaar uitgebreid zitten eten en op een gegeven moment is het ook wel over. Bij mij tenminste ook wel hoor.
Vandaag nog de resten opgegeten en nu wil ik alleen nog maar een “gewoon” prakje, een boterham met kaas en geen extraatjes meer.
Vanmiddag Wim weer naar de bus gebracht, heerlijk een eind gefietst, een heel eind eigenlijk wel een kleine 40 km, ozzy(4)was er helemaal aan toe.  Oud en Nieuw ga ik al weer naar hem toe dit jaar. Lijkt me leuk een keer in Apeldoorn vieren. Vanavond heb ik de kerstboom er al uitgegooid, hij begon aardig te ruien en ik ga oud en nieuw toch weer weg dan ben ik klaar als ik volgend jaar weer thuis kom en dan ben ik vast ook weer heel blij dat alle feestdagen weer achter de rug zijn voor een tijdje…….

Hulsttakken…..

In het kader van “oude kerstverhalen” hier ook van mij een “gouwe ouwe” ook nog waargebeurd kerstverhaal ooit geschreven voor de uitdaging van Plato…. WE300 

kersttakken-brandwerendKleurige bessen groeien ’s winters tussen de gekartelde bladeren van deze speciale boom waarvan de takken vroeger met Kerstmis door veel mensen gebruikt werd om het huis te versieren en bij ons ook.

Deze takken waren toen heel speciaal voor mij omdat ze stonden voor wat Kerstmis was, met het hele gezin ontbijten samen, naar de kerk en daarna wat lekkers bij de koffie en heerlijk eten samen.

Maar deze takken kwamen wat in de vergetelheid en werden op een gegeven moment vervangen voor een kerstboom, ballen en dennentakken.

Tot ik jaren geleden verhuisde en de hond uit ging laten. Het was me nog niet eens opgevallen maar vlak voor de Kerstmis zag ik opeens de bekende rode bessen en de gekartelde takjes en stiekem in het donker plukte ik twee takjes af en die zette ik vanaf die tijd ieder jaar bij de foto van mijn dochtertje die net voor de Kerstmis was overleden.

Het gaf me een bijzonder goed gevoel tot ik in een streekblad een artikel las over mensen die met de Kerstmis deze bomen in de gemeentetuinen plunderen.

Mijn gereformeerde stemmetje in mijn achterhoofd pratend als mijn geweten sprak en ik bleef van de boom af.

Het was een week voor de Kerstmis, ik liep weer te wandelen en kwam langs de bomen die nog altijd een bijzondere aantrekkingskracht op mij uitoefenden , ik keek en keek nog een keer want wat lag daar onder de boom : Twee afgebroken prachtige takjes met rode bessen.kersttakken-brandwerend

Ik keek omhoog zag de sterren aan de hemel schitteren en zei “dank u wel” tegen wie dan ook en wist dat ze daar speciaal voor mij lagen. Ik nam ze mee en ook dat jaar stonden er gewoon weer twee takjes achter het fotolijstje van mijn dochtertje.

Het was weer Kerstmis.

Kerstspecial  WE 300 van Plato eigen thema.

 

Cold Turkey

Zkerstboom_flash_360o een druk weekje al met al achter de rug maar ook wel lekker om te doen. Nog wat poetswerk, boodschappen in huis halen, alle foto’s nog zitten bewerken er zaten echt heel mooie tussen van Chantal en Peter en gisterenavond gezellig wezen klaverjassen in het café op het dorp waar ik ook werk.
Voor mij een van de gezelligste avonden van het jaar altijd traditioneel op vrijdag voor de kerstmis. Een gezellige ploeg mensen, gewoon kaarten voor de fun zonder fanatiekelingen erbij. Beetjes sjoemelen met het loten met wie je gaat kaarten het hoort er allemaal bij.
Had twee matige potjes toen in de pauze tussen 2 en 3 een goeie kaartvriend naar me toe kwam en zei, ik wil de laatste pot weer eens een keer met jou kaarten en hij kreeg het voor elkaar met een beetje sjoemelen dat we samen konden kaarten.
Het spreekwoord zegt wel eerlijk duurt het langst maar wij speelden de laatste pot de sterren van de hemel waarmee ik uiteindelijk toch nog in de top 10 eindigde, op de 8e plaats en dus in de prijzen viel.
Er lag nog een “ cols turkey” hij was niet zo gelukkig van Trump amnesty te hebben gekregen dus zal hij bij mij in de pan of oven terecht komen.
Alleen vraag ik me wel af of ie wel past in mijn oven en anders zal ie gesloopt moeten worden, dat lijkt me een leuk werkje voor Wim om te doen. Kreeg net een berichtje dat hij onderweg is voor het Kerstweekend.  Hij is zelf de dag voor kalkoenKerstmis jarig en ik eerste Kerstdag, hoe hebben we het zo uit kunnen zoeken dus het wordt een driedubbel feest en ik heb er helemaal zin in.
Van bloggen zal niet veel meer komen dus wens ik al mijn blogvrienden mooie kerstdagen, liefde, vriendschap……… maak er wat van.

De kortste dag van ’t jaar

Gisteren de directie van de krant gesproken.  Het bleek dus (die Riet heeft toch wel een goed inzicht 😉 ) dat op het laatste moment nog een eventuele “koper” van de krant was gekomen die gevraagd had om in januari nog 2 weken door te gaan zodat de onderhandelingen rustig gedaan konden worden.  Kijk daar kon ik iets mee alleen zei ik wel waarom hebben jullie dat niet even via een mailtje of telefoontje laten weten, nu kwam het allemaal zo ontzettend raar over. Heb alleen gezegd dat per 1 januari het voor mij echt over is. Wil uit coulance nog wel de ingekomen mailtjes doorsturen maar verder houdt het helemaal op. Nou ja de frustraties die er nog zaten kreeg een min of meer onschuldige man op zijn dak. Ik ging met vriendin mijn boodschappen voor de kerst doen, onwijs druk was het overal, ook op de parkeerplaats. We hadden een plaatsje gevonden waar iemand wegging en wij stonden met knipperlicht aan te wachten toen er een auto aan kwam rijden en voor onze neus die parkeerplaats in ging. Wat een klojo zeg en dat heb ik hem ook even gezegd. Inmiddels was er tegenover ook een plaatsje vrij gekomen, beetje krap en blijkbaar wilde die man iets goedmaken en zei, zal ik even helpen. Als blikken konden doden had die man er niet meer geweest en als een volleerd coureur draaide mijn vriendin in een ruk die auto op het plekkie…… Zo doe je dat zei ik haha. Ach gut die arme man eigenlijk dacht ik later wel, twee van die wilde wijven op zijn dak.
Het meeste is dus inmiddels weer binnen, vandaag nog wat kleine dingetjes gehaald en morgen en zaterdag komt er vast nog wel iets wat ik zal missen (of niet missen heb zat eigenlijk).
Vandaag is het de kortste dag van het jaar, altijd een dubbel gevoel voor mij. Blij dat de dagen weer gaan lengen, heerlijk maar ook de sterfdag van mijn dochtertje Angela.
Gelukkig blijven de mooie herinneringen over maar ben toch wel even een bloemetje op het kerkhof wezen brengen, dat verdient ze wel.
Hart

Een derde ronde waard….

Toen ik 10 jaar geleden ging scheiden moesten natuurlijk ook de meubels verdeeld worden en dBank 3 (Small)at betekende dat ik zonder bankstel kwam te zitten. Op de rommelmarkt had ik wel een tweepersoonsbankje gekocht dus zat niet op de grond.
Nu ben ik iemand die graag op een bank ook even kan liggen en dat ging met pijn en moeite wel op de kleine bankje maar echt lekker was dat niet.
Op een keer liep ik bij de kringloop, zag een bank en ging er op zitten, hij zat heerlijk. Alleen hij was blauw en de kussens verkleurd maar ik zag er wel een uitdaging in dus vroeg wat ie moest kosten. Dat was 15 euro en het thuisbrengen was nog duurder namelijk 20 euro. Dus voor 35 euro had ik de bank in huis, ging nog met heel veel moeite want het is dat die twee mannen van de kringloop zo welwillend waren, ik heb een heel klein halletje en de draai kon maar echt heel net genomen worden.
Ik haalde de hoezen er af, waste alles uit ook de binnen kussens en ging naar de markt in Rotterdam waar ik een heel leuk flink rekkend maar best dunne lap stof zag liggen. Helemaal geen meubelstof. Zwart en dat vond ik mooi met een werkje er in en het kostte maar 1.00 per meter dus nam ik 15 meter mee. Nog een heel gesjouw in de metro en de bus.
En daarna ging ik hem bekleden, had het nog nooit gedaan maar het ging wonderbaarlijk goed moet ik zeggen. De stof rekte mee dus ik kon de vaste delen mooi spannen en voor de losse kussens maakte ik hoezen die er ook mooi strak omheen vielen. Bank 2 (Small)
Kreeg echt heel veel complimenten over mijn bank en was er zelf ook heel blij mee. Niet alleen om op te zitten maar zeker ook om lekker met een dekentje op te liggen.
Nu had ik van de onderste kussens de oude hoezen er weer omgedaan maar van de opstaande kussens had ik die er afgehaald.
In de loop der jaren bleek wel dat die stof toch eigenlijk te dun was om stevigheid te geven en ze begonnen behoorlijk in te zakken.
Daar moest iets aan gedaan worden, had op de markt al een keer een mooie stevige stof zien liggen, kostte wel 15 euro per meter maar goed had uitgerekend dat voor 50 euro die bank weer een tijdje mee kon gaan, dat is ie nog wel waard. Alleen toen ik gisteren daar kwam was net die kraamBank 1 (Small) niet aanwezig en ik liep al door naar een volgende kraam toen ik dacht, de kringloop, misschien hebben ze daar ook wel stof.
En inderdaad allemaal oude gordijnen maar er lagen ook twee lappen hele nieuwe stof, stevig katoen. Gewoon twee nieuwe gordijnbanen en ik vroeg wat ze kosten 1,00 per baan zei de mevrouw. De koop was snel gemaakt en de lappen waren zo groot dat ik de stof dubbel kon gebruiken. Om het steviger te maken ging ik thuis alles door zitten stikken met een grote zigzagsteek. Hoefde niet zo krap te kijken natuurlijk maar het was wel een hele klus en ik bleef spoeltjes vullen met garen. Begon om 3 uur en ging door tot ze klaar waren om half 11. Maar was heel blij met het resultaat. De kussens zijn weer zo’n 20 cm hoger en veel steviger geworden. Bank (Small)De stof van 1 euro ooit is nog steeds goed en heb trouwens op de zolder denk ik nog wel een meter of 5 over van de eerste keer dus kan altijd nog een hoes vervangen.
Zo heeft mijn bank weer een derde ronde gekregen voor 2 euro en kan ie volgens mij nog wel weer een tijdje mee en daar ben ik best heel blij mee want ik ben hem nog echt niet zat.