Struggle for live

Ik denk dat het leven voor veel mensen wel een worsteling is bij tijd en wijlen en ook ik ontkom er dus niet aan al weet ik dat ik op veel mensen wel fris en fruitig overkom en gelukkig voel ik me ook wel vaak zo hoor, zo dramatisch is het nu ook weer niet.
Ik  heb alle redenen  eigenlijk om Hosanna, halleluja en me heerlijk te voelen, oma to be waarbij alles goed gaat, een heel lieve vriend, gezellige vriendinnen, een fantastische zus, een agenda vol uitnodigingen voor de laatste weken, een leuke club mensen die komen eten met Kerstmis…… maar toch momenteel kan ik er niet van genieten en ik wil dat gevoel gewoon kwijt.
Niet altijd die angst van wat zou kunnen gebeuren laten overheersen dus ben ik naar de huisarts gegaan om te vragen om een keer met “iemand” te gaan praten er over en dat vond ze ook wel een goed idee.
Had ook best wat lichamelijke klachten zoals die keel die nog steeds niet prettig aanvoelt en die droge mond.  Mijn vingers van mijn rechterhand die lichtelijk krom beginnen te worden en altijd kramp in mijn tenen zeker als ik een eind gefietst heb.
Nou ja in die keel was niets ergs te ontdekken, geen opgezette klieren of zo, alles zag er goed uit. Mijn vingers is gewoon artrose weinig aan te doen, altijd hard gewerkt zeker vroeg mijn huisarts en dat kon ik niet ontkennen.  Voor mijn krampjes het advies om vitamine D te gaan slikken, dat ga ik maar proberen dus. En voor de rest een uitgebreide bloedtest nog ga ik krijgen om te kijken of mijn vitaminehuishouding in orde is dus.
Heb echt een fijne huisarts waar ik goed mee kan praten ook en dan voel ik me na afloop ook al weer een stuk beter.
Ik weet van mezelf ook dat zoals de laatste dagen dat grijze grauwe weer mij ook niet goed doet. Vandaag scheen het zonnetje en daar knap ik ook wel weer wat van op.
Wat wel is momenteel bij de huisartsen dat ze vragen hoe ik verzekerd ben, dat is niet zo’n gekke vraag want anders moet ik ieder gesprek zo’n 20 euro bijbetalen. Er is dan wel een soort therapeutische zorg die gratis is maar dat is dan maar een keer of vier en ze raadde me nu toch wel aan om het eens een keer te proberen goed aan te pakken.
Weet niet wat ik me daar precies bij voor moet stellen maar ga het toch wel doen.
Ook over de bloedtest vroeg ze of ik mijn eigen bijdrage al opgemaakt had, nou dat heb ik (gelukkig) niet. Ben alleen in januari een keer bij mijn huisarts geweest voor de jaarlijkse controle en verder niet. Dus behalve wat medicijnen voor mijn maag geen beroep op de zorg te hoeven doen. Maar dit bloedprikken moet ik dan wel zelf betalen ook.
Lijkt me trouwens voor een huisarts ook niet leuk dat ze zulke dingen aan moet kaarten. Het zou toch eigenlijk zo moeten zijn dat de zorg voor iedereen toegankelijk is want met een uitkering is 20 euro per gesprek bijbetalen toch nog best veel.
Ga maar eens kijken hoe ik precies verzekerd ben en wat er vergoed wordt, heb wel een aanvullende verzekering en anders zou ik het nog kunnen veranderen nu in december want het wordt toch wel januari voor ik daaraan ga beginnen.
Nou ja met die opdracht dus maar naar huis, uitzoeken hoe de verzekering is, wat ik kan veranderen en bloed gaan prikken.
Vanmiddag even onverwacht naar de moeder van mijn vriendin gaan fietsen, die is ook al weer 91 jaar oud en woont in hetzelfde dorp waar mijn moeder woonde. Ik weet dat mijn vriendin daar iedere maandag komt, zij woont in Harderwijk en ik wilde ze allebei verrassen. En het was een verrassing voor beide inderdaad, het was heel gezellig, een warm bad.
Haar moeder begint ook helemaal in de war te raken, ze kan nog net in haar eigen huisje blijven, ze woont wel in een appartement waar verzorging bij is. Maar ze wist nog meteen wie ik was dat was wel leuk. Gezellig zitten kletsen en wat herinneringen op gehaald.  Heerlijk met een zonnetje erbij vanmiddag weer lekker door de polder gefietst daar knapt een mens ook wel weer van op……… ach het komt allemaal wel weer goed maar nu nog ff niet…..