Nationale vrijwilliger dag

duimVanavond was ik uitgenodigd om een nieuw initiatief van de gemeente te verslaan voor de krant, de uitreiking van een vrijwilligerspaspoort. Alle vrijwilligersinstanties waren uitgenodigd per club mochten er twee komen en zo’n 160 mensen hadden zich aangemeld.
Er was ook een buffet bij dus ik dacht, kom op, een van de laatste keren dus ik doe nog maar een keer mee.
De inloop was een half uurtje van te voren maar toen ik kwam best op tijd was de ruimte al helemaal vol. Het was staande receptie. Nu kan ik daar al heel slecht tegen, staan, ik loop nog liever 10 km dan dat ik sta en zeker na vanmorgen toen ging ik helemaal door mijn rug heen. Wilde een emmer optillen en opeens schoot het er in. Kon wel lopen, fietsen en ook nog wel wat doen maar zo’n tijd staan deed er echt geen goed aan. Was blij dat ik ergens nog een kamertjes ontdekte waar nog een aantal mensen ook hun toevlucht toe genomen hadden, een soort wachtruimte met stoelen waar ik even zittend kon eten. Daarna was het weer staan want het aantal zitplaatsen voor de presentatie was ook te weinig. Eigenlijk was de zaal gewoon te klein om al die mensen over de vloer te hebben maar goed.  Nog wel hier en daar een praatje gemaakt en kreeg meteen van een vrijwilligersorganisatie al een kaartje in handen geduwd toen ik vertelde dat mijn krant er mee stopte en de vrouw zei, wij hebben nog goeie bestuursleden nodig.  Ik vertelde dat ik het even aan wilde kijken wat ik wilde gaan doen maar goed misschien is het een optie om toch te doen.
Nou ja de presentatie ging over de toekomst, zelfrijdende auto’s , robotisering van dingen in huis, verzorging….. vond het niet zo heel boeiend en ook weinig met vrijwilligers te maken.  naamloosUiteindelijk toch de eerste pas uitgereikt, dat vind ik trouwens wel een mooi initiatief, een pas waarmee vrijwilligers korting krijgen bij verschillende bedrijven en een box met bonnen ter waarde van 50 euro dus. Je moest wel minimaal 4 uren per week vrijwilligerswerk doen.
Merkte ook wel aan de aanwezigen dat ze het aardig langdradig vonden. Toen ik thuiskwam was mijn rugpijn weer aardig teruggekomen. Heb dus Wim maar gebeld of hij hier kan komen in plaats van dat ik morgen weer naar Apeldoorn zou gaan en dat zou hij doen dus.  Vond het wel vervelend want had me wel weer verheugd op een weekendje Apeldoorn maar het is niet anders.  Hoop dat het morgen wat beter gaat want ik zou nog foto’s maken voor een zorginstelling ook vrijwilligerswerk trouwens, denk dat ik ook maar zo’n pas aan ga vragen haha.