De kortste dag van ’t jaar

Gisteren de directie van de krant gesproken.  Het bleek dus (die Riet heeft toch wel een goed inzicht 😉 ) dat op het laatste moment nog een eventuele “koper” van de krant was gekomen die gevraagd had om in januari nog 2 weken door te gaan zodat de onderhandelingen rustig gedaan konden worden.  Kijk daar kon ik iets mee alleen zei ik wel waarom hebben jullie dat niet even via een mailtje of telefoontje laten weten, nu kwam het allemaal zo ontzettend raar over. Heb alleen gezegd dat per 1 januari het voor mij echt over is. Wil uit coulance nog wel de ingekomen mailtjes doorsturen maar verder houdt het helemaal op. Nou ja de frustraties die er nog zaten kreeg een min of meer onschuldige man op zijn dak. Ik ging met vriendin mijn boodschappen voor de kerst doen, onwijs druk was het overal, ook op de parkeerplaats. We hadden een plaatsje gevonden waar iemand wegging en wij stonden met knipperlicht aan te wachten toen er een auto aan kwam rijden en voor onze neus die parkeerplaats in ging. Wat een klojo zeg en dat heb ik hem ook even gezegd. Inmiddels was er tegenover ook een plaatsje vrij gekomen, beetje krap en blijkbaar wilde die man iets goedmaken en zei, zal ik even helpen. Als blikken konden doden had die man er niet meer geweest en als een volleerd coureur draaide mijn vriendin in een ruk die auto op het plekkie…… Zo doe je dat zei ik haha. Ach gut die arme man eigenlijk dacht ik later wel, twee van die wilde wijven op zijn dak.
Het meeste is dus inmiddels weer binnen, vandaag nog wat kleine dingetjes gehaald en morgen en zaterdag komt er vast nog wel iets wat ik zal missen (of niet missen heb zat eigenlijk).
Vandaag is het de kortste dag van het jaar, altijd een dubbel gevoel voor mij. Blij dat de dagen weer gaan lengen, heerlijk maar ook de sterfdag van mijn dochtertje Angela.
Gelukkig blijven de mooie herinneringen over maar ben toch wel even een bloemetje op het kerkhof wezen brengen, dat verdient ze wel.
Hart