Vijf en veertig jaar later….

Drie Anneke trouwendagen was ik twintig jaar toen ik op 28 december 1972 in het huwelijksbootje stapte,  een bootje dat na 35 jaar huwelijk schipbreuk leed na al een aantal jaren op de reis flinke averij te hebben opgelopen.
Toch blijft de 28e december een aparte dag voor me want ik denk toch altijd wel even terug aan die tijd. Jong en onbedorven (nou ja) niet wetend eigenlijk waar ik aan begon maar we kregen een huisje aangeboden dus gingen we trouwen, dat ging in die tijd nog zo. Had nooit gedroomd van een witte jurk en trouwen eigenlijk, dat wilde ik ook niet dus ik koos voor een door mijn zus gemaakte zwart fluwelen trouwjurk, van boven geborduurd met rose roosjes want ik trouwde tenslotte met een Roos. De stoelen met slingers versierd door mijn collega’s en gratis trouwen omdat ik er werkte.  Samenwonen kwam echt niet ter sprake.
Het huisje kregen we van de gemeente aangeboden waar ik toen werkte, eigenlijk min of meer als een grap, zo van is het niets voor jullie.  Ik was toen nog maar een paar maanden 19 jaar. Zelf had ik totaal nog geen plannen of idee om te gaan trouwen maar mijn toenmalige vriend of laat ik hem maar gewoon Hans noemen had het thuis slecht naar zijn zin dus die had er wel oren naar om het huis uit te gaan.
Mijn vader zei je wacht maar tot je 20 bent dus dat deden we, er moest toch nog het een en ander aan opgeknapt worden want het was een oud huisje en dat gingen we dan ook doen. Best een leuke tijd eigenlijk en ook wel spannend zo’n eigen huisje.
Met het weinige geld dat we gespaard hadden konden we het toch inrichten met een nieuw bankstel, een eettafel met twee banken en het huisje aankleden. Het bed kregen we van mijn moeder en apparatuur van mijn schoonouders. Het was een piepklein huisje dus we hadden niet heel veel nodig en ik had natuurlijk zoals het toen ging wel gespaard voor een uitzet. Alles in oranje van Brabantia in de keuken. Oranje en groene gordijntjes voor de mini raampjes boven. Het huisje had een klein kamertje aangrenzende woonkeuken en boven alleen een zoldertje. Beneden nog een douche en toilet, een klein tuintje, geen schuur en dat was het. Wel op een dure straatnaam Kalverstraat 10 gingen we wonen.
Alles kon en mocht, we waren makkelijk alleen dat koken een ramp had nog amper ooit een aardappel gekookt en er werd wel verwacht dat ik een lekker maaltje op tafel zou zetten. Nou dat was zeker de eerste tijd geen succes en dat is een understatement.
Afijn ga niet heel mijn huwelijkse leven verder beschrijven, we hebben best mooie tijden gehad, ook veel vervelende dingen, eigenlijk waren we gewoon allebei nog te jong en Hans dacht dat hij zijn vrijgezellen leven gewoon door kon zetten. Hij had best veel charisma en had nooit gebrek aan vrouwelijke aandacht en daar genoot ie (te) goed van.
Twee buitenechtelijke relaties en alle ellende met kinderen krijgen zorgden er voor dat het gewoon niet meer ging en tien jaar geleden hakte ik de knoop door die eigenlijk al jaren aardig knelde.
Een beslissing waarvan ik nog nooit 1 seconde spijt van heb gehad en de tien jaar die ik nu alleen ben heb ik echt zoveel mooie dingen meegemaakt, ben ik weer veel meer die Anneke geworden die ik destijds was en het is prima zo.
Momenteel heb ik een betere band met vrijheidHans dan ik voor mijn gevoel ooit gehad heb, hij is gelukkig met een nieuwe vriendin waar ik goed mee op kan schieten en ik ben heel gelukkig met Wim. Mooier kan toch niet…… daarom 28 december blijft toch altijd mijn trouwdag maar nu alleen maar met de gedachtes aan de mooie momenten die er ook waren natuurlijk.

23 gedachten over “Vijf en veertig jaar later….

  1. Ja zo’n datum blijft altijd bijzonder. In 1972 ging ik wel samenwonen, eigenlijk nooit over nagedacht dat dat niet hoorde, geen uitzet ook er stond een bed en gasfornuis en wastafel dat was de keuken in een halletje. De spullen uit mijn kamer gingen mee en dat was het, pas jaar later naar gewoon huis waar we 18 jaar samen en ik na scheiding ook nog 18 eerst met dochter en later alleen gewoond. Nu al bijna 18 jaar nieuwe relatiee.

    Hoe heb jij Wim eigenlijk ontmoet? Misschien heb je dat al eens geschreven maar dat heb ik gemist.

    1. Nou bij onze ouders was dat wel duidelijk niet gewenst samenwonen hoewel het toen inderdaad al wel regelmatig gedaan werd. Ik heb Wim via internet ontmoet, eigenlijk toen ik al gestopt was met daten maar nog niet afgemeld op die site en ik van hem een mailtje kreeg dat me meteen aansprak en de rest is historie dus…..

        1. Ja dat heb ik een keer gelezen inderdaad of dat je dat een keer in een reactie vertelde. Wist niet eens dat het nog bestond zo. Vroeger weet ik nog wel dat je hele kranten vol er mee had. Maar goed waarom ook niet, het resultaat geldt toch dat je gelukkig met iemand wordt.

  2. Ik vind het ongelooflijk sterk dat je er zo over kunt schrijven! Respect hoor en dat je gelukkig bent is zo mooi! Het is zelden altijd rozegeur en maneschijn en dat hoeft ook niet. Maar hoe je ermee omgaat is sterk! Liefs x

    1. Dank je wel. Dat geldt inderdaad voor iedereen dat het leven uit ups en downs bestaat, zeker ook voor mij hoor. Maar zo terugkijkend is het goed zo. Soms knaagt er heus wel eens wat hoor maar blij dat het zo nu is.

  3. NET ZO OUD WAS IK. HEB HET 53 JAAR VOLGEHOUDEN ONDANKS GROTE VERSCHILLEN IN KARAKTER, MAAR ALS JE EENMAAL KINDEREN HAD BLEEF JE GEWOON BIJ ELKAAR EN DAAR BEN IK ACHTERAF WEL BLIJ MEE. hET gekke is dat ik pas een echte vriendenkring kreeg toen hij er niet meer was.

    1. Ik was geloof ik van mijn neven en nichten ook de eerste dit ging scheiden dat deed je gewoon niet. Maar het was mijn beste beslissing. Dat laatste wat je schrijft dat hoor je zo vaak, zag dat bij mijn zus toen haar man overleed.

  4. Oh…. wat was jij een plaatje op je trouwdag! Je bent een wijs mens maar wat heb je veel meegemaakt. Ach wat is te jong, ik was nog 2 jaar jonger toen we trouwden om, behalve de liefde natuurlijk, dezelfde reden als jij , we konden een zolderetage te huur krijgen. Wij hebben wel meer geluk gehad dan jij en zijn sinds ’61 “potje en dekseltje” 😉 ( ja hoor dat dekseltje heeft bést wel eens liggen rammelen)

    1. Wees daar maar heel blij mee Riet dat jullie het goed hadden en zelfs nog goed hebben ondanks dat Henk nu veel zorg vraagt. En ieder deksel rammelt wel eens hoor maar bij ons rammelde het constant op een gegeven moment en dan is het opeens klaar, over en uit.

      1. Dat ben ik ook hoor, zeker weten we hebben het goed. Maar ik wil ook niet de indruk wekken dat er nooit iets was. Natuurlijk moet je naar elkaar toegroeien en dat gaat niet altijd rimpelloos. Maar de basis is altijd goed geweest.

              1. Ik heb wel vaker logjes gemaakt over min anti-voetbal instelling maar misschien zit er inderdaad nog wel eens een logje in hoe we dat uiteindelijk toch in ons huwelijk hebben kunnen inpassen.

  5. Mooi zeg! Ja, ook al ben je uit elkaar, het blijft een bijzondere dag. Een dag waarop je een stap hebt gezet, die invloed heeft gehad op wie je bent en wat je die 35 jaar hebt opgebouwd.
    Fijn dat jullie nu goed met elkaar om gaan, immers jullie hebben wel samen kinderen.

  6. Wat een mooie bruid was je. Ik trouwde ook op mijn 20e (in een 2ehands trouwjurk)dat was toen heel gewoon. Inmiddels bijna 45 jaar en nooit spijt gehad. Wel wat moeilijke periode’s gekend maar dat is normaal denk ik in ieder huwelijk maar het bootje bleef overeind.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s