De speelgoedkist…

Kaarten (Small)Afgelopen maandag weer een uitgebreide knuffelsessie gehad met Yenthe, het liefst zou ik iedere dag wel even gaan kijken maar dat doe ik niet hoor, hou me in. Ze beginnen nu ook kraamvisite te krijgen, de eerste week hebben ze nog een beetje de boot afgehouden en het beperkt tot de naaste familie en daar hebben ze ook wel gelijk in natuurlijk. Peter moest maandag al weer gaan werken en meteen ook al helemaal naar Friesland, ja zo gaat het dan ook. De kraamverzorgster was er nog, ik ken haar vrij goed, ze komt bij ons uit het dorp en haar kinderen zijn zo’n beetje even oud als Peter dus bij voetbal, Huttendorp, scholen en dat soort dingen vaak tegen gekomen. Op een gegeven moment zei ze nog dat ze in Yenthe ook wel trekjes van mij zag.  Dus ik zei tegen Chantal, daar ben je mooi klaar mee haha, ze kon er ook wel hartelijk om lachen.  Leuk is ook wel dat ik zelf ook een aantal kaarten thuis kreeg met gefeliciteerd met je kleinkind, hoe leuk is dat zeg.
Even wat opgeruimd en toen weer naar huis, althans nog even langs de kringloop gegaan, altijd leuk om te snuffelen en ben nog steeds op zoek naar ringbanden voor mijn dagboekmissie.
En daar zag ik hem staan, zo’n leuke speelgoedkist, niet te groot, mooi bewerkt en ik zag hem zo met een ander kleurtje wel in de kamer staan. Bovendien kan je er ook nog op zitten zo stevig is ie.
Het idee dat ik eerst had om van mijn uitklapbare naaidoos een speelgoed kist te maken heb ik maar van me afgezet (ja inderdaad kleine vingertjes en knellen deed met toch aan het denken zetten)
Ik nam de maat van de kist want in een grote ruimte kan hij wel klein lijken maar ik heb niet zo’n heel grote kamer dus moet hem wel kwijt kunnen.
Vandaag ging ik zwemmen met een vriendin, had de speelgoedkist opgemeten thuis en wat precies een mooi maatje dus gevraagd of ze er even langs wilde rijden. Wist niet of ie er nog was natuurlijk voor hetzelfde geld was ie al verkocht. Maar hij stond er nog en mijn vriendin vond hem ook heel mooi. Ik wil dan de bovenkant met schoolbordenverf verven dan kan ze daar later ook lekker op tekenen of zo. Zie het al helemaal voor me. Dus de speelgoedkist gekocht en in de auto geladen.
Zo mooi als het gisteren was zulk baggerweer was het vandaag zeg. Pff niet echt lekker dus me in huis maar nuttig gaan maken. Kamer schoonmaken, een drieluik fotolijstje gevuld met foto’s van Yenthe, Peter en Chantal. Zo leuk geworden.
Kist (Small)Morgen ga ik er weer naar toe, als het een beetje weer is zou ik nog even de ramen zemen, kijk wel of dat gaat maar vooral even lekker genieten van die kleine natuurlijk.
Hoewel Chantal en Peter zelf een foto van Yenthe op FB hadden gezet voor de FB vrienden blijven ze heel streng in het plaatsen van foto’s dus helaas hoe graag ik ze ook zou willen laten zien het is niet anders. Maar geloof me maar het is een prachtig meisje en een schatje ook nog eens…..

 

Ontgroend…….

Geef me zon, droog weer en het begint weer bij me te krieKasje 1belen, wat werken in de tuin en dat IMG_2339 (Small)ben ik gaan doen vanmiddag.
Eigenlijk was ik van plan om de tuinbonen te zaaien/poten/leggen (doorhalen wat niet van toepassing is, weet nooit hoe je dat noemt volgens mij leg je bonen maar geef mijn mening graag voor een betere) maar toen ik ging zoeken in mijn bak met zaden zag ik geen tuinbonen weer. Of niet goed gezocht of ze zijn gewoon op. Dacht dat ik vorig jaar zelf ook tuinbonen gedroogd had.
Ook niet erg want er stond nog steeds een scheef kasje dat weer overeind moest, een raam was er ook uitgewaaid met de storm. Het is een kunststof kasje en zwaar is het niet maar er staan wel twee rekken in die ook omgewaaid waren en daarop stonden allemaal overwinteraars, kruiden en aardbeien planten.
Dus eerst maar voorzichtig begonnen met al die potten te verwijderen en daarna de twee rekken overeind te zetten en dat lukte best eigenlijk.
Groen kasjeKasje 3De rekken staan normaal verankerd aan het kasje maar om ze overeind te krijgen moest ik die losmaken. Er achter was het aardig groen dus meteen maar een emmer sop en van de gelegenheid gebruikt makend dat de rekken weg waren om de wanden aan de binnenkant te ontgroenen. Gewapend met kwast voor de kieren, borstel, schuursponsje en schoonmaakdoek aan de slag gegaan. Het knapte er wel goed van op. Na het soppen goed afspuiten met de slang.  Heerlijk hoor weer buiten wat werken.
Mijn tuintheemok stond ook al te dansen in de kast, ik mag weer mee naar buiten. Al jaren (dit moet ik nooit zeggen eigenlijk want je zal zien dat hij dan vandaag of morgen kapot valt) lang gebruik ik voor buiten altijd een aparte theemok, eigenlijk is het geloof ik een soepkom met bloemetjes en vlinders die ik ooit bij Appie in de uitverkoop kocht.
Mijn oude bodywarmer, theemok, groene thee en sinaasappels zijn voor mij vaste ingrediënten bij een middagje tuinieren. Het paadje in de kas voorzien van een extra laag tegels die waren wat weggezakt en had nog wat tegels over dus maar twee op elkaar weer een mooi paadje zo zonder dat de grond er overheen gaat.
AardbeiAlles schoongemaakt de rekken ook en alle planten weer naar binnen gedaan. Een van de aardbeienplanten stond al in bloei. Denk nog niet dat er echt al aardbeien aan zullen komen maar het begin is er in ieder geval wel.
Het kasje staat redelijk recht nu nog verankeren voordat er weer een storm komt anders ben ik weer terug bij af. En de buitenkant nog doen maar dat is de volgende klus dus voor de volgende mooie middag.
Een van de dakplaten was er ook uitgewaaid. Eten 1 (Small)In de tuin vind ik bijna alle haken waarmee hij vastzat dus die zit ook weer op zijn plaats.
Heerlijk hoor zo’n middagje tuinieren, kreeg echt al weer de lentekriebels en nu nog maar vanavond even op zoek naar de tuinbonen want die moeten wel de grond  in.
En de tuinavond afgesloten met een lekkere salade en gebakken aardappeltjes…. dagje flexitariër en nu maar hopen deze zomer weer heel veel lekkere salades uit eigen tuin.

Televisieziektes

Ligt het aan mij of zijn er op naamloos 2televisie momenteel zoveel programma’s over ziektes en ziek, verlies en verdrietig zijn. Ik kan de televisie niet aanzetten of er is wel een dokter in een programma of de programma’s gaan er over.
Nu zal het dan nog wel extra zijn omdat er beslist moet worden over de nieuwe donorwet.
Maar voor mij hoeft het allemaal niet hoor die programma’s en ik zap altijd maar meteen over naar wat anders (als er wat anders is want ik weet momenteel amper een leuk programma op te noemen, nou oké Wie is de Mol vind ik dan wel leuk).
Ben ook wel aardig hypochondrisch wat dat betreft hoor alles wat ik hoor en zie ben ik bang dat ik het krijg of heb en voel……. moet er gelukkig zelf ook wel eens om lachen. Soms is het ook uiterst vermoeiend.  En ik merk ook als ik genoeg afleiding heb, heb ik nergens last van en anders voel ik opeens weer van alles dus.
Zal ook wel de leeftijd zijn want veel van mijn vrienden en kennissen hebben wel iets of gaan wel iets mankeren. (ik ook hoor)  En ook bij veel bloggers is er kommer en kwel en ik weet dat hoort ook bij het leven.
Maar ken ook veel mensen die nergens anders over lijken te kunnen praten op verjaardagen of andere bijeenkomsten is het dan vaak onderwerp van gesprek.
Soms word ik er zo moe van. Wil ik het liefst mijn oren dichtstoppen om het niet te hoeven horen en zeker er niet over willen praten.  Wat dat betreft ben ik ook echt wel een struisvogel, stop mijn kop in het zand en het is er niet.
Vorige week zei die dokter ook, denk er maar over na over die operatie en lees er wat over, kreeg een folder mee die ik nog wel zal gaan lezen voordat ze weer opbellen er over. Maar ga echt niet op internet zitten zoeken over die operatie. Getver, het liefst ga ik gewoon maar en dan maar opereren, wat maakt het uit als ik al die verhalen er over ga lezen, dan maak ik me alleen maar drukker en nerveuzer er over. Hoef het allemaal niet in detail te weten dus. Ga volgende week best wel wat dingen nog vragen maar daarna liefst zo snel mogelijk maar opereren dan heb ik het maar gehad allemaal. Wil er nu wel van af zijn dus hoop dat er geen al te lange wachtlijst is.
Zei het afgelopen weekend nog tegen Wim, nu ik weet wat het is lijkt het ook wel anders aan te voelen en dat begreep hij ook wel. Dat zal ook wel zo zijn zei hij.
Het is wel grappig dat hij ook wel hetzelfde heeft als ik, als er ooit op de televisie iets van een operatie langskomt is het gelijk, zet over zet over haha dat is dan wel weer leuk.
fffffHoewel hij toen ik vorig jaar mijn arm gebroken had heel zorgzaam was voor me en nu ook zoiets heeft van laat het nou maar opereren en wees blij dat ze dit ontdekt hebben.
Komt ook wel omdat ik ooit een buikoperatie heb gehad en daar heel veel pijn van heb gehad en dat is een understatement. Daar zie ik best wel tegenop maar goed misschien valt het mee, de operatietechnieken zijn ook veranderd en verbeterd in die pak weg 35 jaar.  Ik wacht het maar even af.

Rondje Paleis…..

Wim 2 (Small)Nou een weekendje Apeldoorn doet wonderen hoor voor mijn rust. Heerlijk was het, kwam best na zo’n weekje met een behoorlijk adrenaline gehalte aan maar het leek wel of er even een last van me afviel toen ik daar was.
Lekker mijn verhaal kunnen doen,  een eindje wandelen, ergens onderweg een bakje gedaan, even niets hoeven, nergens over na hoeven te denken qua eten en drinken. En gewoon samen zijn.
Een beter recept kon ik me niet wensen.
Wim woont ongeveer zo’n 800 meter bij Paleis het Loo vandaan en gisteren zijn we eerst in het bos op zoek geweest naar grafheuvels en hebben we er drie gevonden.

Die stammen nog uit de bronstijd en zijn al die jaren bewaard gebleven en nu zijn het ook echt rijksmonumenten en in kaart gebracht. Er zijn er nog heel veel op de Veluwe die niet in kaart zijn gebracht. Maar het is wel bijzonder dat eigenlijk zo midden in een stad in een stuk bos er zo vier bewaard zijn gebleven. (een konden we zo gauw niet vinden).
Daarna naar Het Loo gaan lopen, langs de Punt, het monument waar in 2009 een aanslag plaatsvond op de koninklijke familie. We konden eigenlijk vond ik verrassend dichtbij de gebouwen komen gewoon langs de slagboom, alles werd wel gefilmd hoor dat zagen we wel maar er liepen en fietsten nog veel meer mensen daar. En we zagen geen bewakers eigenlijk. Ze waren al aardig bezig er stonden al veel bouwmaterialen, wel leuk om zo even rond te kijken. Voor het echte paleis hadden ze wel hekken geplaatst natuurlijk, maar de bijgebouwen konden we zo bij komen. En Wim wilde natuurlijk wel even in een wachthokje staan.
Ik geloof dat het wel drie jaar moet gaan duren dus dan kunnen ze nog even vooruit zo.
Vanmiddag weer thuis gekomen, een straffe westenwind tegen toen ik naar huis kwam fietsen.

Precies waar mijn fiets stond hadden ze een ruit van het fietsenhok kapot gemaakt maar ik had gelukkig geen schade, wel goed opgepast met mijn fiets weghalen want ik had geen zin in lekke banden dus.
Morgen ga ik weer naar Yenthe, in het weekend kreeg ik iedere keer foto’s toegestuurd, de eerste visites buiten de familie zijn geweest, dat had ik ook wel verwacht dit weekend. Een appje met foto “welterusten van Yenthe” nou geloof me dan slaap ik prima hoor haha. Zo lief toch… Nou ja morgen kijken of ze al wat veranderd is dat gaat meestal zo hard…heb er helemaal zin in…..

Ff beetje rust……

Was toch al met al wel een heftig weekje zo. Vanavond nog even bij Yenthe geweest het gaat gelukkig allemaal goed. Ze houden de toestroom goed onder controle dat is ze wel toevertrouwd.
Vandaag hadden ze zelf wel op Fb een foto geplaatst van haar maar vanavond zeiden ze nog nadrukkelijke geen foto’s op internet dus daar hou ik me maar aan. (Met moeite haha want ik ben zo trots op haar)
De tamtam heeft inmiddels wel zijn werk gedaan want in het dorp kom ik regelmatig mensen tegen die me feliciteren en dat is ook wel leuk.
Nou ja voelde me vandaag ook wel een beetje afgedraaid, had vanmorgen nog een vergadering en vanmiddag nog werken omdat ik dinsdag niet kon.
Morgen ga ik lekker tot zondag naar Wim toe, wel even goed, even eruit, even wat anders aan mijn hoofd en natuurlijk hem weer zien, heb er veel zin in.
Volgende week als Peter weer moet 1gaan werken en de kraamhulp ook af gaat bouwen dan ga ik als het nodig is naar Chantal toe zodat ze nog niet alleen is met de baby, we gaan wel een soort rooster maken met haar moeder en eventueel zusje (maar die werken ook allebei nog) er bij.  Zal vast wel goed komen. Daar komen we wel uit. Lijkt me ook wel leuk hoor zo even de helpende hand toe te steken. Komt nu wel goed uit dat ik geen werk meer heb voor de krant waar ik rekening mee moet houden.
Zo heeft ieder nadeel ook wel weer een voordeel.
Weekendje Apeldoorn helemaal zin in. Iedereen een fijn weekend en tot laterssssssss.

Ik blijf kijken……

1Goh wat een dag was het gisteren zeg. Om half 5 werd ik gebeld door Peter dat ze naar het ziekenhuis gingen omdat Chantal al vanaf een uur of 12 weeën had. Ik was klaar wakker en kon niet meer slapen natuurlijk. Toen ben ik maar mijn haar gaan verven dat moest ik toch nog doen en dacht als ik op de foto ga met die kleine wil ik geen uitgroei zien……hoe raar kan een mens denken toch.
Meteen gedoucht, gegeten en aangekleed en toen lekker op de bank gaan liggen, beetje half dutten nog tot Peter belde dat het best vlot ging en we op ons gemakkie wel naar het ziekenhuis mochten komen.  Mijn werk afgebeld en samen met de aanstaande opa en bonusoma (de vriendin van mijn exgenoot)  naar het ziekenhuis gegaan. Daar met de andere aanstaande opa en oma en Chantal haar zusje gewacht tot Yenthe geboren werd.
Best zenuwachtig allemaal, zo nu en dan dachten we een baby te horen huilen en veerden we helemaal op maar achteraf kon dat helemaal niet vertelde een verpleegkundige want de kamers zijn echt geluidsdicht…… de wens was de vader van de gedachte.
Het verlossende woord kwam via de app van Peter, ze is er, zo prachtig……… en een half uurtje later de eerste foto….. en na nog een half uurtje mochten we haar gaan bewonderen en maakten ze de namen bekend…. en mochten we natuurlijk foto’s maken. Ik met Peter zijn camera nog wat foto’s maken van die drie. Later kwam de kinderarts nog even en zijn wij met zijn allen weer naar een soort huiskamer gegaan om beschuit met muisjes te eten. Peter zei mam, ik hoef geen televisie meer hoor dit is veel mooier om naar te kijken..  Dan smelt je toch. Nog even een knuffel en toen naar huis gegaan. Die drie moesten ook de kans krijgen aan elkaar te wennen, weer op adem komen en alles even laten bezinken natuurlijk. Wijselijk bleven ze daar in dat kraamhotel nog een nachtje slapen en vanmorgen zijn ze weer naar huis gekomen.
Het is echt een prachtig kindje en eigenlijk vandaag kreeg ik zo echt het besef, ik ben oma, het is echt waar en vanavond mocht ik nog even komen kijken. Ik had het er graag voor over om daar 20 km te gaan fietsen, ik blijf gewoon kijken zowel naar de foto’s als vanavond naar die kleine. Ik trof het eigenlijk zou ze nog slapen maar baby’s houden zich niet aan tijden nog dus ze kwam vroeger voor haar hapje en was ze lekker wakker nog toen ik kwam. Helaas kan ik dit wondertje nog niet laten zien, ze hebben echt wel vaste richtlijnen over foto’s plaatsen en daar hou ik me aan, hoe graag ik ze ook zou laten zien.
Gisterenmorgen toen ik een kopje thee nam hing er een labeltje aan met de vraag, wat is jouw kostbaarste bezit en ik hoefde daar geen tel over na hoeven te denken, dat zijn die drie natuurlijk.
Nou ja vandaag moest ik ook nog terug voor de uitslag van mijn MRI scan hoeveel emoties kan je hebben in een paar dagen. Nou gelukkig viel het mee ook een beetje tegen eigenlijk. Het is wel een vetbult maar die in ontstaan door een breuk in mijn maagwand dus daar zal ik aan geopereerd moeten worden. Ik mocht er even over nadenken want ik heb zelf de keuze om het wel of niet te doen maar ze raadde het wel aan. Over twee weken heb ik een belafspraak nog maar heb voor mezelf al beslist dat ik het toch wel ga laten doen. Wil er wel van af. Door dat gaatje komt nu vet waardoor die bult gevormd is. Het gaat via laproscopie maar moet wel een nachtje minimaal blijven werd er verteld. Nou ja dat moet dan maar. c4469f90da440af49c15c939d91fe60f
Een tijdje geleden deed ik weer eens zo’n gek testje op Facebook, wat brengt 2018 jou en bijgaande foto was het antwoord en dat is helemaal uitgekomen……

Haar naam is Yenthe Elise Roos

thEn vanmorgen werd ze na een voorspoedige bevalling geboren om 10.39 en een uurtje daarna mochten we kennis met haar komen maken. Moeder (vader) en kind maken het uitstekend… en ze weegt 3600 gram en is 51 cm lang.
Natuurlijk is ze het mooiste kleinkind dat ik ooit gezien heb………foto volgt later……naamloos 11
Wat prachtig dit jonge gezinnetje zo te zien……   en wat heerlijk om het mee te maken….
Helemaal verliefd natuurlijk………… en ontzettend blij en dankbaar… met dit wonder……….

Plastic……

2Bij ons in het dorp hebben ze een mooi systeem, iedere donderdag wordt het plastic gratis opgehaald, dat gebeurt al een aantal jaren.
Bij de supermarkten kan je daarvoor ook gratis zakken krijgen waar je het in kan stoppen.
Vorig jaar werd bij ons dus ook het systeem ingevoerd dat je per aanbieding van container moet gaan betalen voor het restafval. Je betaalt een basisbedrag en per keer dat je de container aanbiedt betaal je ook een bepaald bedrag, je kan dan kiezen voor een grote of een kleine container. Het groenafval wordt om de twee weken opgehaald en daar hoef je dus niet voor te betalen.  Sinds de invoering van het systeem zie je dan ook dat veel meer mensen nu wel het plastic gaan scheiden en aanbieden.
Goed geregeld zou je dus in eerste instantie zeggen….
Maar blijkbaar interesseert het veel mensen totaal niet wat er met dat plastic gebeurt.
Ze hangen (aan speciale haken) hun zakken op maandag of zelfs zondagavond al buiten, vindt het een vreselijk gezicht maar goed, zij zijn ze kwijt.
Dat katten, kauwen en kraaien hun gang kunnen gaan zal hun een rotzorg zijn, ze hebben toch netjes alles gescheiden en opgeruimd staat netjes.
Vorige week donderdag was het dus weer ophaaldag, windkracht 9 à 10 en die plastic zakken wegen niets.
Op de buitenwegen in de polder en op de dijken zijn geen haken om de zakken aan te hangen dus die worden los langs de weg gelegd. (Er zijn er gelukkig ook veel die zelf wat verzonnen hebben of het aan een hek of iets dergelijks hangen, als je een beetje nadenkt moet dat ook niet zo moeilijk zijn)
Maar er zijn er ook veel die daar gewoon schijt aan hebben en de zakken los neerleggen en zelfs iemand met weinig inlevingsvermogen kan dan wel bedenken waar die zakken terecht komen met zo’n storm. Juist ja, in de sloten, zag er vandaag weer heel wat drijven en het irriteert me mateloos. Hou ze dan met zo’n storm gewoon een week even in een schuur of zo, hoe moeilijk kan dat zijn.
Of je plastic zakken een keer in de container stoppen dan komen ze tenminste niet in de sloten terecht waar ze zoveel schade aanrichten aan planten en dieren.
Nou ben ik zelf al jaren misschien soms wel een beetje te fanatiek in het scheiden van afval maar goed, een klein beetje je hersens gebruiken is toch niet zo moeilijk en waarom moeten die zakken al vier dagen voor de ophaaldagen buiten gehang333en worden.
Het beoogde systeem lijkt dan op papier misschien wel goed geregeld maar in de praktijk werkt het niet zo uit en komt er juist door dit systeem veel afval in de sloten terecht.
Terwijl ik dit zit te schrijven denk ik ook wel, doe er dan wat aan, dus ga dit blogje ook maar eens aan de wethouder sturen die er mee belast is.  Want als niemand het meldt dan gebeurt er zeker niets en blijft de vervuiling en schade voor de sloten doorgaan…….

Tien jaar later…..

naamloos - kopieWat gaat de tijd toch hard zeg, al weer tien jaar geleden dat ik gescheiden ben en wat is er enorm veel gebeurd in die jaren zeg. Echt een feestje heb ik niet gegeven maar toch voelt het wel heel goed aan nog steeds als een gevoel van bevrijding.
Het was een beslissing waarvan ik nog geen seconde spijt van heb gehad.  Het enige waar ik best wel moeite mee had destijds was dat Peter er voor koos bij zijn vader te gaan wonen omdat hij vond dat hij hem harder nodig had. Dus ik was niet opeens mijn man maar ook mijn kind dagelijks kwijt.  Als ik dan nu na tien jaar tijd kijk hoe mijn verstandhouding met mijn exgenoot is dan zie ik dat die nu beter is dan toen we nog wel samen waren.
Dat hij het goed heeft met zijn nieuwe vriendin waar ie mee samenwoont en waar ik ook goed mee door een deur kan.  En dat ik ook heel gelukkig met Wim ben momenteel, wat kan je dan nog meer wensen eigenlijk.
Heb in die tien jaar verschillende keren gedatet en blijkbaar vielen de Willem’s wel goed in de smaak want de drie Willems waar ik mee gedatet heb (waarvan er een helemaal geen Willem heette maar dit was zijn naam op die datingsite 😉 ) heb ik het ook het langst mee volgehouden.
Willem I  was niets mis mee, een leuke man, humor, maar kwam te vroeg in mijn leven, twee maanden nadat ik alleen was, hij zocht echt een vaste relatie en ik was blij dat ik daar net uit was en zocht dat helemaal nog niet. Wel een paar leuke weekenden samen gehad.
Willem II te gecompliceerd, wel ruim een jaar mee omgegaan en hoewel hij niet zover weg woonde zagen we elkaar niet zoveel, voor mij te weinig al wilde ik nog steeds niet samenwonen, ook toen niet en nu nog niet.  We zijn al die jaren wel digitale vrienden gebleven. Hij heeft inmiddels sinds kort ook een leuke vriendin en daardoor is het contact wel wat minder geworden maar dat is ook prima al was het wel jarenlang mijn praatmaatje.
Willem III die ik nu al weer twee jaar ken inmiddels vanaf de eerste ontmoeting was er naamloos 111een klik en die is gebleven. Vanaf het begin nooit het gevoel gehad dat ik me anders voor moest dan dat ik ben. En hij ook, altijd open over alles en gewoon zichzelf zijn. Met hem wil ik eveneens niet samenwonen, met niemand meer trouwens. We hebben het zo goed samen als we bij elkaar zijn en hij heeft veel moois toegevoegd aan mijn leven.
Nou ja daarnaast en tussendoor nog wat keren gedatet maar bij die wist ik al na een keer dat die het niet was. Ach denk ik dan maar, het heeft zo moeten zijn en ik ben er van overtuigd dat je zeker na zo lang getrouwd te zijn geweest zoals ik 35 jaar, dat je ook eerst jezelf moet terugvinden voordat je weer met iemand anders verder kan gaan.
Maar goed best veel gebeurd ook in die 10 jaar tijd zoals bij ieder mens natuurlijk van alles gebeurt. Mijn broer overleden, twee zwagers en mijn moeder. Mijn nichtje en neef gescheiden, het contact met mijn zus verbroken.
Voor het eerst gevlogen, leuke vakanties gehad, veel met mijn jongste zus opgetrokken, getuigen geweest bij haar huwelijk weer. Relaties van Peter twee keer over en weer de nieuwe liefde in zijn leven, een nieuw huis voor hun en nu straks een eerste kleinkind.
Nou ja zo kan iedereen in 10 jaar tijd wel een lijstje invullen dus en ik ook. ddd - kopie
Even terugkijken mag en gewoon weer lekker verder gaan en genieten van de mooie dingen die ook het leven te bieden heeft.
Mijn vriendin zegt wel eens tegen me als jij iets kwijtraakt komt er altijd meteen weer iets nieuws op je weg en eigenlijk is dat ook wel zo gegaan altijd.
Zoals ze altijd zeggen als de ene deur sluit gaat de andere wel weer open en wat mij betreft klopt dat ook wel……. omhels de toekomst en kijk wat ie nog in petto heeft……. ik ga er voor.

Staat een man bij de Hema…..

751_500_csupload_42980449Vandaag een zussie dag dus samen stukje fietsen, bakje doen, boodschapjes en lekker kletsen samen.
Natuurlijk bij de Hema een bakje zitten doen. Mijn zusje ging even naar toilet terwijl ik “met mijn leven” haar spulletjes bewaakte zoals we dat altijd voor de grap zeggen. Terwijl ik daar zat kwam er een man binnen en blijkbaar kende hij een stel dat aan een tafeltje naast ons zat en raakte daar mee in gesprek.
En het gesprek ging over kinderverjaardagen, de man sprak wel zo duidelijk dat ik echt mijn oren niet hoefde te spitsen om hem te horen.
Hij had het over kinderverjaardagen, blijkbaar vond hij dat maar niets en beschreef het in mooie woorden en druk gebarend.
_ Dan moet je naar zo’n verjaardag begon hij van een kind, voor 5 euro koop je tegenwoordig niets meer dus je koopt iets voor 20 euro. Dan kom je daar binnen zit het vol met mensen, je valt over de kinderen en je geeft je cadeautje. Het kind pakt het nog net uit en gooit het dan op de grote hoop met andere cadeautjes, die ook nog eens allemaal herrie maken. 
Je krijgt een stukje van de kindertaart,  zo’n klein stukje (hij wees tussen zijn vingers een stukje van 4 cm ongeveer aan) want er moeten natuurlijk zoveel mogelijk stukken uit die kaart gesneden worden. En dat ligt dan op een kartonnen bordje, een bordje van Sponge Bob.  Wat moet ik daar nu weer heen met een plastic vork erbij. Dat is toch vreselijk. Je krijgt nog een kopje koffie en na een uurtje ga ik weer, niet eens toegekomen aan een drankje.  Nee kinderverjaardagen dat is echt niets voor mij hoor. Die kinderen krijgen zoveel cadeautjes dat ze er helemaal niet blij meer mee zijn.
Ik heb niets tegen kinderen hoor, ik heb een collega die heeft ook een kleine, daar ga ik wel eens een bakje doen en dan neem ik wat mee voor dat ventje. Dat is dan een op een, hij heeft er aandacht voor en je merkt dat hij het ook leuk vindt.  Ik vind dat veel fijner.
De man sloeg de uitnodiging voor een bakje koffie van het stel af en ging weer verder. 
Ik moest echt lachen om het verhaal, zei tegen mijn zus, je hebt weer wat gemist hoor.
Maar op de terugweg zat ik er ook nog wel over na te denken en dacht, eigenlijk heeft ie ook wel gelijk.
Ik zie ook wel eens foto’s op Facebook van kinderverjaardagen en soms denk ik wel, gaat het er nu om wie de meeste cadeautjes gehad heeft. naamloosEn als ik wel eens zie op kinderrommelmarkten wat er allemaal te koop is.  Ook wel lastig want als je naar een kinderverjaardag gaat wil je toch ook niet met lege handen binnen komen.
Maar toch……. misschien zou het soms wel wat minder kunnen. O hemel dat zeg ik als aanstaande oma die momenteel bij iedere kinderafdeling loopt te snuffelen en me in moet houden om dan die schattige dingen te kopen….. pfff zo spreek ik mezelf ook weer tegen natuurlijk.