Ik blijf kijken……

1Goh wat een dag was het gisteren zeg. Om half 5 werd ik gebeld door Peter dat ze naar het ziekenhuis gingen omdat Chantal al vanaf een uur of 12 weeën had. Ik was klaar wakker en kon niet meer slapen natuurlijk. Toen ben ik maar mijn haar gaan verven dat moest ik toch nog doen en dacht als ik op de foto ga met die kleine wil ik geen uitgroei zien……hoe raar kan een mens denken toch.
Meteen gedoucht, gegeten en aangekleed en toen lekker op de bank gaan liggen, beetje half dutten nog tot Peter belde dat het best vlot ging en we op ons gemakkie wel naar het ziekenhuis mochten komen.  Mijn werk afgebeld en samen met de aanstaande opa en bonusoma (de vriendin van mijn exgenoot)  naar het ziekenhuis gegaan. Daar met de andere aanstaande opa en oma en Chantal haar zusje gewacht tot Yenthe geboren werd.
Best zenuwachtig allemaal, zo nu en dan dachten we een baby te horen huilen en veerden we helemaal op maar achteraf kon dat helemaal niet vertelde een verpleegkundige want de kamers zijn echt geluidsdicht…… de wens was de vader van de gedachte.
Het verlossende woord kwam via de app van Peter, ze is er, zo prachtig……… en een half uurtje later de eerste foto….. en na nog een half uurtje mochten we haar gaan bewonderen en maakten ze de namen bekend…. en mochten we natuurlijk foto’s maken. Ik met Peter zijn camera nog wat foto’s maken van die drie. Later kwam de kinderarts nog even en zijn wij met zijn allen weer naar een soort huiskamer gegaan om beschuit met muisjes te eten. Peter zei mam, ik hoef geen televisie meer hoor dit is veel mooier om naar te kijken..  Dan smelt je toch. Nog even een knuffel en toen naar huis gegaan. Die drie moesten ook de kans krijgen aan elkaar te wennen, weer op adem komen en alles even laten bezinken natuurlijk. Wijselijk bleven ze daar in dat kraamhotel nog een nachtje slapen en vanmorgen zijn ze weer naar huis gekomen.
Het is echt een prachtig kindje en eigenlijk vandaag kreeg ik zo echt het besef, ik ben oma, het is echt waar en vanavond mocht ik nog even komen kijken. Ik had het er graag voor over om daar 20 km te gaan fietsen, ik blijf gewoon kijken zowel naar de foto’s als vanavond naar die kleine. Ik trof het eigenlijk zou ze nog slapen maar baby’s houden zich niet aan tijden nog dus ze kwam vroeger voor haar hapje en was ze lekker wakker nog toen ik kwam. Helaas kan ik dit wondertje nog niet laten zien, ze hebben echt wel vaste richtlijnen over foto’s plaatsen en daar hou ik me aan, hoe graag ik ze ook zou laten zien.
Gisterenmorgen toen ik een kopje thee nam hing er een labeltje aan met de vraag, wat is jouw kostbaarste bezit en ik hoefde daar geen tel over na hoeven te denken, dat zijn die drie natuurlijk.
Nou ja vandaag moest ik ook nog terug voor de uitslag van mijn MRI scan hoeveel emoties kan je hebben in een paar dagen. Nou gelukkig viel het mee ook een beetje tegen eigenlijk. Het is wel een vetbult maar die in ontstaan door een breuk in mijn maagwand dus daar zal ik aan geopereerd moeten worden. Ik mocht er even over nadenken want ik heb zelf de keuze om het wel of niet te doen maar ze raadde het wel aan. Over twee weken heb ik een belafspraak nog maar heb voor mezelf al beslist dat ik het toch wel ga laten doen. Wil er wel van af. Door dat gaatje komt nu vet waardoor die bult gevormd is. Het gaat via laproscopie maar moet wel een nachtje minimaal blijven werd er verteld. Nou ja dat moet dan maar. c4469f90da440af49c15c939d91fe60f
Een tijdje geleden deed ik weer eens zo’n gek testje op Facebook, wat brengt 2018 jou en bijgaande foto was het antwoord en dat is helemaal uitgekomen……