Update lief en leed ;)

Ja even een update over lief en leed en de zaken waarover ik de laatste maanden toch wel heb geschreven.

De operatie. Vorige week zou ik opgebeld worden door de chirurg maar ik was thuis, telefoon opgeladen maar werd niet gebeld. Dag later het ziekenhuis gebeld en er was een nieuwe afspraak gemaakt. Leuk om te weten maar goed afgelopen woensdag werd ik dus wel gebeld. Heb me op de lijst laten zetten voor een operatie. Het gaat via laparoscopie wel onder algehele narcose maar als alles goed gaat weer dezelfde dag naar huis mits de operatie niet te laat plaatsvind dan mag ik een nachtje blijven slapen daar.
Krijg nu een oproep voor een bezoek aan anesthesist dus dat wacht ik maar even af.

Het grafje op het kerkhof.  De man gebeld en het was iemand die ik al eerder gesproken had. Ik vroeg hem waarom hij dat nu weer opgerakeld had en of die familie van het andere kindje soms gereageerd had. Nee dat was niet zo vertelde hij die woonden ook niet meer in ons dorp. Maar hij vond zelf dat alles in zijn ogen juist hoorde te zijn.
Heb nu afgesproken als hij geen bericht van de andere familie krijgt dat alles blijft zoals het is, voor mij staat die steen daar prima. Heb wel een schriftelijke bevestiging gevraagd zodat niet over een paar jaar weer een wakkere ambtenaar er over zal gaan beginnen.

Mijn toch wel moeite na de geboorte van Yenthe. Toch maar bij een psychologe gaan praten. Een heel jonge vrouw en ik dacht meteen pff liever iemand die iets ouder was maar het voordeel van de twijfel gegund en het was een prima mens. Goed gesprek gehad en afgesproken een aantal gesprekken te hebben. Alleen dat gesprek heeft me al zo opgelucht dat ik gewoon kon zeggen hoe ik me voelde en hoewel ik dolgelukkig met  de kleine Yenthe ik het er soms zo moeilijk mee hebt.

Nou dat waren ongeveer de perikelen die ik even weet het hoofd moest/moet bieden en aan ga werken dus en hopen dat ik me dan wat beter ga voelen.
Hoewel ik moet zeggen dat dit weer van de laatste weken, zo’n beetje vriezend en overdag zon en mooi weer daar geniet ik er echt helemaal van en dat komt ook mijn instelling wel ten goede.
Gisterenavond werd het ’s middags pas wat beter weer en ging ik later dus op de dag toch nog een eindje fietsen. Toen ik terugkwam begon het al donker te worden en fietste ik (bijna) als enige in op een stille polderweg en zag de zon onder gaan. Dat gevoel is gewoon niet te beschrijven, zo heerlijk, zo vrij voelde ik me zo goed……. puur genieten en hoop dat het weekend ook zo zal zijn.


De foto’s van de zwanen waren al van een paar dagen geleden toen ik in een weiland wel drie stelletjes zag baltsen, echt een geweldig gezicht. De polder komt weer helemaal tot leven, overal zijn de vogels partners aan het zoeken, vechten er om, elkaar versieren….. het voelt al aan als een beetje lente….. heerlijk.