Jeugdvriendinnen….

Anneke en MarrieSoms gaan de dingen opeens heel anders dan ik ze gepland had. Vandaag was ook zo’n dag. Opeens krijg ik een berichtje van mijn vriendin uit Harderwijk dat haar moeder vannacht is ingeslapen, ze is 91 jaar oud geworden.
Pas twee maanden geleden was ze verhuisd naar een zorgcentrum, wat zeggen ze altijd over oude bomen, die moet je niet verplaatsen……
Maar of het daardoor kwam zal je nooit weten, wel weet ik dat ze daar ’s nachts als ze naar het toilet moest liep te zoeken en een paar weken geleden was ze dus gevallen en had ze een arm gebroken toen ze er pas woonde.
Daar kwamen nog allerlei dingen bij en een paar dagen geleden was ze weer gevallen ’s nachts omdat ze geen hulp wilde vragen of het weer vergeten was want ze raakte ook wel in de war al.
Ik begreep precies hoe mijn vriendin zich voelde, opeens ben je allebei je ouders kwijt, ook haar vader was al een hele tijd geleden overleden.
Vanmiddag kwam er weer een berichtje van kan ik bij jou slapen, natuurlijk kon dat. Haar moeder woont hier in de buurt en er moest nog van alles geregeld worden.
Zelf heeft ze ook geen auto dus lastig iedere keer van Harderwijk heen en terug te reizen.
Vanavond even haar verhaal aan gehoord, samen gegeten en morgen ga ik met haar naar haar moeder en zus toe. Morgenavond komt ook haar dochter hier nog slapen, die was op wereldreis in India en komt morgen terug voor een week en blijft bij mijn vriendin dan. Gelukkig heb ik twee slaapkamers extra allebei met een bed er in en kunnen die twee hier morgen nog een nachtje slapen.
Vanavond heel wat herinneringen opgehaald, we zijn al vanaf de lagere school vriendinnen.
Zo pratend over de dingen die ze samen met haar zus geregeld had kwamen we ook op de kaart terecht en wat er op zou komen. Je broertjes toch zeker ook wel, zei ik haar.
Ze schrok zich een hoedje, oh zei ze die zijn we helemaal vergeten. Mijn vriendin had twee broertjes die verdronken zijn toen ze 10 en 6 waren en haar vader met een vrachtwagen verblind door de zon de IJssel inreed. Hij kwam er uit maar een zoontje was meteen verdronken en de andere overleed ’s nachts in het ziekenhuis.
Zowel zij als haar zus hadden er niet aan gedacht en natuurlijk zou haar moeder die jongens ook op haar kaart willen hebben. Haar zus werd pas geboren toen die broertjes al overleden waren dus die heeft ze ook nooit gekend. Ze ging meteen haar zus en de begrafenisondernemer bellen om het te regelen datAnneke Verjaardag Marjan de Jong Ouderlandse weg ze zeker nog op de kaart vermeld werden.  Ze was zo blij dat ik er over begonnen was. Ik denk doordat bij mijn moeder mijn overleden zwager bijna vergeten werd dat ik hier nu zo aan dacht en het zei.
Ze had een mooi verhaal over haar moeder gemaakt en liet het me lezen. Ondanks het verdriet was het ook fijn dat we er zo samen over konden praten. Weer een hoofdstuk afgesloten ook bij haar.