Een ongeluk zit ………

Vanmorgen met mijn vriendin bij haar moeder wezen kijken, haar zus had gevraagd of ik mee wilde gaan fietsen anders was ze bang dat ze nooit op tijd daar zou zijn want de dominee kwam nog langs om de dienst te regelen.
Vorig jaar ging ze ook een keer bij mij vandaan alleen naar haar zus op de fiets, ze is net zo’n postduif als ik, ook net zo eigenwijs. Had precies op papier de route uitgezet maar ze nam toch maar een andere weg, resultaat ze zat ergens in Krimpen en wist echt niet meer waar en haar neefje moest haar op komen halen met de fiets.
Nog even meegegaan naar haar zus en daar kwam ook de dominee, gauw mijn thee uitgedronken en weer verder gegaan. Laten ze dat maar samen uitvogelen.
De dominee vroeg nog wel aan me hoe haar moeder voor mij was als vriendin van haar dochter.
En eigenlijk was dat wel bijzonder en dat vertelde ik hem ook, zoals ik al zei had zei ook kinderen verloren en altijd als ik eens alleen bij haar was begon ze daar over te praten.
En dan viel leeftijd gewoon weg dan voelde je gewoon dat ze precies begreep hoe het voelde.
Vond het ook wel heel lief dat mijn vriendin haar zus ook zei, ze hoort gewoon bij de familie.
Vandaag kwam de dochter van mijn vriendin terug uit Vietnam waar ze nu waren tijdens hun wereldreis en momenteel liggen ze lekker te slapen bij me na een heel enerverende dag voor beide.
Morgen gaan ze weer weg, nog even langs bij oma/moeder kijken en dan weer richting Harderwijk.
Vanmiddag ging ik even naar het bedrijf van mijn zoon, even een praatje maken en ik raapte in een hoekje zo wat op kwam omhoog en precies met mijn hoofd hard tegen een ijzeren pen aan. Meteen een bult zo groot als een ei op mijn kop en een flinke streep op mijn voorhoofd. Eigenlijk deed het niet echt zeer maar toen ik weer thuis was kreeg ik toch wel koppijn dus maar even een uurtje op de bank gaan liggen.
Een ongeluk zit in een klein hoekje, was wel heel letterlijk een klein hoekje vandaag maar wel een met heel scherpe pennen…….