Vervolg……..

Ik was een keer, al maanden geleden, bij Wim, hij heeft heel veel boeken, kasten vol vooral boeken over historie, natuur en cultuur. Zijn favoriete onderwerp is de Romeinen. Toen we een keer spraken over mijn miniboekjes zei hij dat hij ook nog wel een miniboekje had over de Romeinen. 
Hij pakte het en het was een prachtig boekje met allemaal romeinse spreuken van bekende romeinen zoals Ceasar, Cecero, Horace, Marcus Aurelius en nog een paar. Op geschept papier voorzien van foto’s. Ik was er meteen verliefd op. Dat boekje past precies goed in mijn boekenkastje zei ik tegen Wim. Maar hoe lief ik ook voor hem was, hoe lekker ik ook voor hem kookte, zijn vaat afwaste, hij was niet te vermurwen. Ik kreeg hem niet.
Het vorige weekend zouden we eigenlijk gaan roken met de rookoven die ik hem voor zijn verjaardag gaf. Dat ging door het mooie weer niet door maar het kwam wel ter sprake. 
Dus ik probeerde het nog een keer en zei heel lief (dat kan ik wel hoor)  “Als je nou niets voor mijn verjaardag weet dit jaar, dan weet ik nog wel wat, het kost je weinig geld, ik wil dat boekje wel van je hebben. Hij staat daar zo zielig dat kleintje tussen al die grote boeken”. 
Hij schoot in de lach dat ik het weer probeerde maar ik wist het wel, ik zou het echt nooit van hem krijgen. 
En nu jullie hebben het natuurlijk al lang geraden, nu lag het daar zomaar op de markt bij een van de laatste kramen die ik aandeed.  Echt ik zat op de fiets op weg naar huis te stralen van oor tot oor. 
Mijn dag kon niet meer kapot. De andere twee boekjes waren van een zelfde serie en heten Springs of love en Springs of Greeks wisdom……. 
Een uitdaging om de serie compleet te krijgen natuurlijk, je moet wat te wensen houden, er zijn er nog vier. Ik ben dol op Engelse teksten, helemaal in mijn straatje…. 
Voor de rest heb ik echt helemaal niets gedaan gisteren dan wat in de tuin werken, nog wel wat versierde tractoren gezien die door mijn straat reden maar niets eens een biertje wezen halen op het dorp en ik moet zeggen. Het was voor mij een perfecte Koningsdag 2018 zo.
En het gedicht/spreuk over de vis vind ik zo mooi….. en zo waar.

Daar lag ie gewoon…….

Voor het eerst sinds 20 jaar of eigenlijk nog meer tel er nog maar een jaar of 10 bij op dat ik met Peter naar spelletjes en activiteiten ging op Koninginnedag hoefde ik dit jaar niets en dat gaf me best een heel goed gevoel.
Had nog een aanvraag gekregen om in een naburig dorp foto’s te komen maken van de dingen die georganiseerd werden maar heb er hartelijk voor bedankt, ik had geen zin. Een toepasselijk ontbijtje genomen met oranje tomaatjes.
Het was redelijk weer dus ik dacht ga naar een naburig dorp waar een rommelmarkt annex kleedjesverkoop was.
Ik fietste het dorp uit en het voelde een beetje alsof ik een dorpsverrader was maar al gauw was dat gevoel verdwenen.
Lekker rondgelopen daar op die rommelmarkt, helemaal niets gekocht, ik vond het ook echt rommel zeg maar troep.
Dorp verder dacht ik, daar is ook een vrijmarkt maar dan niet voor kinderen maar voor volwassenen op het grote plein voor het winkelcentrum.
Eerst even een oranje tompoes genuttigd bij de Hema met een bakje koffie, where else? en daarna gaan snuffelen.
Mijn missie was vandaag mini boekjes scoren. Veel kramen waar ook dozen met boeken stonden dus er was genoeg te kijken. Bij een kraam vond ik een leuk boekje wel getiteld “De baas kan er ook niets aan doen zegt ie”. Ik vroeg wat ie kostte en de mevrouw zei 1,00. Zo heel bijzonder vond ik hem niet dus ik zei, dat vind ik te duur. Wat wilt u er dan voor geven vroeg ze. Ik zei 50 cent, dat is goed was meteen het antwoord.  Ik vertelde dat ik miniboekjes spaarde en betaalde de 50 cent. Dan heb ik eigenlijk wel veel korting gegeven zei ze. Was wel grappig een leuk mens was het.
Verder waren er weinig of eigenlijk geen mini boekjes te vinden maar genoeg te zien en kwam ook nog wel bekenden tegen. Ik ging weer richting fiets en opeens zag ik hem liggen….. dat boekje…….precies dat boekje dat ik zo graag wil hebben. En er naast lagen nog 2 miniboekjes, ik vroeg wat ze kosten en de twee dames die er zaten zeiden 3 voor 20 cent.
Pakte ze meteen op gaf ze meer dan 100 % fooi namelijk 50 cent ( haha) en zei dat mijn dag echt niet meer kapot kon nu ik dit boekje had gescoord en vertelde de dames waarom dat was.
En nu zijn jullie natuurlijk heel erg nieuwsgierig 😉  😉 welk boekje en waarom dat boekje zo speciaal is….. dat wordt vervolg morgen anders wordt het wel een heel erg lange blog vandaag…….
Gisteren opnieuw op zoek gegaan naar de oranjetipjes, vlinders die momenteel bij ons in de buurt te spotten zijn. En ik had geluk. Twee een mannetje en een vrouwtje bleven stil op een bloem zitten. Zo stil dat ik zelfs nog naar mijn fiets kon lopen om mijn lens te verwisselen en daarna wat foto’s te maken…….. en zelfs getuige was dat ze gingen paren. Toepasselijk op deze oranje getinte Koningsdag. 

Hendrik Haan……..

Ken je het verhaal van Hendrik Haan uit Koog aan de Zaan die de kraan heeft open laten staan……… een lied van Annie MG Schmidt over hoe mensen dingen kunnen overdrijven…..
Nou ja overdrijven is eigenlijk wel een mooi woord in dit verband.
Eergisteravond moest ik opeens aan dit lied denken. Mijn vijver was aardig opgedroogd door het toch al behoorlijk lange en droge weer dus ik dacht, even bijvullen.
Nu doe ik dat meestal als ik in de tuin aan het werk ben maar dit keer zette ik hem ’s avonds aan en je raadt het misschien wel, ik vergat helemaal de kraan weer dicht te draaien.
Om een uur of 11 zat ik nog even op FB te kijken en kwam er een reclame langs van een bad en opeens dacht ik “O goh die kraan staat nog open”.
Gauw naar buiten gegaan en die kraan dichtgedraaid even met een lichtje gekeken hoe vol de vijver was en zo vol heb ik hem jaren niet meer gezien haha. Nou kan het verder weinig kwaad alleen mijn watergebruik zal dit jaar wel wat meer zijn. ;).
Mijn vijver lijkt ineens een stuk groter ook wel een mooi gezicht.
Vandaag nog even mijn straat voor het huis met de hoge drukreiniger schoongemaakt.
De drie bloembakken zijn weer geverfd, in twee bakken heb ik twee nieuwe boompjes gekocht en ook mijn bankje staat weer mooi te glanzen.
Zit met de dingen die ik nog wilde doen aardig op schema zo. Morgen Koningsdag en voor het eerst in 20 jaar hoef ik geen foto’s te gaan maken.
Dat geeft toch wel een vrij gevoel, kan eens doen en laten wat ik wil en afhankelijk van het weer denk ik dat het veel laten gaat worden…… maar je weet het maar nooit. Straks nog even de zolder op om de vlag te pakken want vlaggen op Koningsdag hoort er wel bij.
Allemaal morgen een leuke, hopelijk zonnige en gezellige Koningsdag.
PS.
Zo liep het lied van Hendrik Haan af:

Kijk, wie komt daar aan?
Hendrik Haan uit Koog Aan De Zaan
Hendrik, hoe is ’t gegaan?
Had je de kraan open laten staan?
“O”, zei Hendrik, ” ’t was maar even
’t hele verhaal is overdreven
De keukenmat een tikkie nat,
Onverwijld opgedweild
Zo gebeurt, zo gedaan”
Zei Hendrik Haan

Alle dames gingen vlug
Teleurgesteld naar huis terug

De tuin in…….

Vanmorgen vond ik het echt koud getver, zelfs mijn winterjas weer aangetrokken op de fiets, wat een verschil met vorige week. Gezellig met zusje op stap geweest, beetje gewinkeld en een broodje wezen eten.
Weer redelijk op tijd thuis en het weer was opgeknapt, zo nu en dan zelfs een zonnetje dus goed tuinweer en had nog wel wat klusjes die ik graag wilde doen.
Dus aan de slag gegaan met verse grond in de verschillende potten doen en voor mijn klimbonen meteen de bamboo stokken er in gedaan die een piramide vormen.
Onkruid weghalen, nog dingen zaaien. Ik koop zelden kant en klare plantjes maar vind het toch het leukste om alles vanuit een zaadje en nog het liefst zelf gewonnen zaad van een vorig jaar op te zien komen.
Ieder jaar blijf ik het weer een wonder vinden als de eerste sprietjes boven de grond komen.
Alles in mijn kastje doet het weer goed, de rucola en pluksla kan ik al buiten uitpoten evenals de basilicum. Hoe klein de plantjes ook nog zijn, ze ruiken nu al weer heerlijk. Lekker straks voor de salades.
Mijn tomatenplantjes komen ook weer op. Grappig is dat de zaadjes van peervormige gele tomaatjes die ik twee jaar geleden bij Wim vandaan meenam het bij mij goed doen terwijl Wim vertelde dat ze bij hem niet meer opkwamen. Dus kan hij straks ook wat stekkies weer meenemen want die zijn zo ontzettend lekker.
Had bij de Action ook nog twee potten met bloemzaden meegenomen voor vlinders en vogels geschikt en op kale plekken wat ingezaaid. Ik zie het wel wat het wordt.
Voor Wim is alles wat niet eetbaar is onkruid maar ik vind het leuk om toch een gedeelte van de tuin met sierplanten te hebben al staan er inmiddels wel twee bonenpiramides en een aantal fruitboompjes en struiken tussen. Maar daar moet het ook wel bij blijven wat mij betreft.
Een combi van beide vind ik leuk om te doen, tenslotte is het ook geen kostwinning voor me maar heb er gewoon lol in. En het smaakt gewoon ook lekker.
Zes van de zeven zakken grond zijn al weer leeg, dat gaat best hard met van die grote bloembakken. Nog wat tuinbonen extra gepoot, radijsjes gezaaid (die vind ik zo lekker) en klimmende sperziebonen.  De aardbeien staan in bloei, de kruisbes lijkt dit jaar weer volop fruit te gaan geven evenals de witte, rode en bosbessen.
Kortom heerlijk bezig geweest, bakje thee en sinaasappeltje er bij op zijn tijd…. wat kan een mens meer wensen.

Foto’s archief met de hoop dat het een goed en vruchtbaar seizoen weer wordt dit jaar.

Een allegaartje…….

Even een allegaartje van dingen:
Gisteren bericht gehad dat ik aanstaande maandag 30 april geopereerd ga worden om half 11 moet ik er zijn. Vind het heel erg spannend en dat is een understatement. Mijn zus gaat met  me mee en blijft bij me. Wim wilde ook wel naar het ziekenhuis komen maar heb liever dat hij later wat voor me kan doen als ik weer thuis ben. Hij heeft ook geen auto dus moet dan toch nog iemand hebben die wil rijden.
Had weer wat gewonnen een vierkante meter tuinieren. Via zo’n weggeefhoek bij ons in de gemeente worden allerlei dingen verloot en ik doe altijd mee. Dit is al mijn derde prijs wel leuk al weet ik nog even niet waar ik hem neer zal gaan zetten. (luxe probleem)
Vandaag opgehaald met vriendin samen. Bij testcentrum van Stella fietsen geweest voor haar voor een driewielfiets. Ze durft niet meer op een gewone fiets maar ook hierop durfde ze niet meer, denk dat het fietsen voor haar over is, wel jammer want ze wil het nog zo graag maar fysiek en ook in haar hoofd wil het niet meer. Wel zonde voor haar, nu wil ze dan naar een scootmobiel om toch nog niet alleen van haar auto afhankelijk te zijn, ze rijdt nog wel steeds zelf.
Meteen samen even gaan lunchen en lekker kletsen samen. Zij trakteerde voor mijn computerlessen, zo lief.
Onderweg naar huis ook meteen maar een aantal zakken tuingrond gaan halen, die hoop ik nog te verwerken voor maandag. Denk dat ik na die operatie toch even pas op de plaats moet doen en een plantje poten zal wel gauw weer gaan (hoop ik) maar met zware zakken grond sjouwen denk ik niet.
Gisteren mijn eerste interview weer gedaan voor de krant van het zorgcentrum, wat leuk weer om iemand te interviewen, die verhalen die ik dan weer krijg te horen. Echt leuk.
Vandaag stond ik zelf in de krant met een clubje mannen gaan we een seniorenmiddag organiseren en daar had ik een collega voor gevraagd om ons te interviewen en dat is gelukt. Leuk stuk geworden alleen stond er in dat de datum 312 mei is…… dat duurt dus nog wel even haha.
Nog even ook door mijn huis alles een beetje aan kant maken dus eigenlijk nog wel genoeg te doen en dat is maar goed ook kan ik niet teveel nadenken en me bang maken want echt een held ben ik wat dat betreft niet echt.

Lang leve het openbaar vervoer

Normaliter als ik naar Apeldoorn ga fiets ik naar een naburig dorp en neem daar de bus naar Gouda die door de week om het kwartier en op zon- en feestdagen 2x per uur gaat.
De bus die naar mijn dorp gaat vertrekt maar een maal per uur en in het weekend zelfs maar een keer in de twee uur. Nu is er nog een omweg gecreëerd waarbij ik 2 x moet overstappen maar dan is de reis nog redelijk te doen.
Tot november vorig jaar de nieuwe dienstregeling kwam had ik altijd een perfecte aansluiting, als ik de goede trein nam had ik meteen de bus en was ik met het laatste stukje fietsen erbij binnen 2 uur weer thuis uit Apeldoorn.
Maar sinds de nieuwe dienstregeling moet ik in Gouda 25 minuten wachten, waarom ze dat zo veranderd hebben snap ik niet. Want de trein waar de meeste mensen inzitten is toch van Utrecht via Gouda naar Rotterdam/den Haag en vice versa. Maar daar zal ik wel te simpel voor zijn.
Nou ja dat is niet anders alleen de vorige keer dat ik uit Apeldoorn en het tijd was kwam de chauffeuse aanlopen, ging bij de bus nog een sigaret staan roken en appen en kwam na 10 minuten eens aanzakken. Toen was ik gewoon op de fiets behalve de ergernis dat ie niet op tijd vertrok had ik geen last met aansluitingen maar andere mensen wel natuurlijk als zo’n bus opeens 10 minuten later vertrekt.
Gisteren dus, had alles eens bekeken en al tegen Wim gezegd dat het een lastige reis zou worden. In Apeldoorn stond het perron ook al vol met voetballiefhebbers (al zou ik het zo niet willen noemen hoor, herrieschoppers meer) en met veel moeite had ik nog een klapstoeltje maar goed ik kon gelukkig nog zitten.
In Gouda reed de bus mooi op tijd weg. Ik had gevraagd aan de chauffeur of ze door wilde geven aan de andere bus die praktisch op dezelfde tijd vertrekt als ik aan zou komen dat er een overstapper was. Dat deed ze. Op het busstation stond het ook weer vol met Feyenoordsupporters, pissend bij het bushokje, grote bek…. pff wat een volk zeg. Maar goed de bus was daardoor ook bijna 10 minuten te laat. Toevallig werd er een nieuwe chauffeur ingewerkt dus waren er twee chauffeurs in de bus want de supporters begonnen meteen te rammelen tegen de stoelen. Hij kreeg ze redelijk snel weer rustig en we vertrokken.
Ik opnieuw gevraagd of ze door wilde geven aan de derde bus dat ik over wilde stappen. Opnieuw was de chauffeur heel welwillend en gaf het door. Hij weet er van zei hij, kijk uit bij het oversteken hij is er nog niet maar komt zo.
Nou dacht ik dat gaat onverwacht goed ben ik mooi op tijd weer thuis. Met gevaar voor eigen leven stak ik snel de provinciale weg over, ’t was behoorlijk druk maar wilde de bus niet missen.
Vijf minuten wachten, tien minuten maar wat er wel en niet kwam geen bus. Ging maar even in het gras een sinaasappeltje zitten eten, had goed zicht op waar ie vandaan moest komen. Maar er kwam gewoon geen bus. Ik overwoog even om te gaan lopen maar het was hartstikke warm en een flink zware rugzak en nog een tasje, een kilometer of 3 1/2  lopen, had er niet zo’n zin in. Opeens zie na zo’n 3/4 uur een bus aan komen rijden. Hij stopt maar ik zie al dat hij niet de bus is die ik moet hebben. Het zijn dezelfde chauffeurs die ik had en die al weer terugkwamen. Ja sorry zeiden ze maar nadat we weggereden waren kregen we een berichtje dat de bus te vroeg al was vertrokken. Ik kookte ongeveer, was het niet van de hitte dan wel van woede. U kunt wel weer mee terug rijden zei de chauffeur want als het goed is komt daar dan weer de bus die u moet hebben. Maar ik vertrouwde helemaal niet meer op de zin “als het goed is”. Ik ga wel lopen zei ik, dus maar op weg gegaan. Zo’n 3 1/2 km lopen is natuurlijk niet zo moeilijk en mijn gif zorgde er wel voor dat ik in een keer doorstapte in een aardig tempo. Ik had nog gevraagd wanneer de volgende bus kwam en de chauffeur had gezegd over ruim een uur. Alleen toen ik net bijna thuis was zag ik de bus aan komen rijden….. Grrrrrrrrr…………..  ze weten het zelf niet eens meer hoe ze het op moeten zoeken hoe de bussen rijden.
Sprak mezelf nog wel streng toe, doe niet zo dramatisch, maak je niet zo druk er om, kijk om je heen hoe mooi de polder is. Overal broedende beestjes en ik dacht zelfs aan Minoesjka en zei tegen mezelf wees blij dat je gewoon zo kan wandelen. En dat was natuurlijk ook wel zo.  Dus een klein dipje na een geweldig weekend, waar maak ik me toch druk over eigenlijk………………..

Prachtig weekend……

Even een quote van Midas Dekker citeren dat ik iedere week hoor bij zijn serie over de Waddeneilanden “In de stad ga je uit maar in de natuur kom je thuis”.
En daar kan ik me helemaal in vinden en zeker na dit weekend, wat hebben we het onwijs goed getroffen en iedereen natuurlijk met dit prachtige weer.
Vrijdag was ik met mijn fiets gebracht door mijn zus dus was ik er al mooi op tijd net na de middag en zijn we eigenlijk meteen op pad gegaan. Fietsen richting Assel, prachtige omgeving om even wat rond te toeren. Wel heel heuvelachtig, heel erg heuvelachtig dus flink aanpoten op mijn fiets zonder ondersteuning. Wel gelukkig nu een fiets met versnellingen dus dat ging wel een stuk beter maar het was best zwoegen eigenlijk.
Bij Assel was vroeger ooit een treinstationnetje, dat bestaat niet meer maar er is wel een uitspanning (lekker ouderwets woord) waar we even neer streken op het terras om een heerlijk ijsje te nuttigen. 
Zaterdag gingen we nog eerder op pad, ongeveer dezelfde richting maar we wilden nu wat verder gaan naar radio Kootwijk. Echt mooi daar een afwisseling van heide en bossen. De eerste stop was omdat Wim zijn veters los waren. En heel toevallig stonden we bij een kruising met een bordje Willems bos 4. Zo grappig daar moest ik wel even een foto van maken natuurlijk
Onderweg zagen we een bordje schaapskooi bij Hoog Buurloo en we hadden de keus op de fiets of een wandeling doen van een kleine 5 km een cultuurhistorische wandeling en voor iemand die cultuurhistoricus is zoals Wim heel leuk en voor mij ook want hij weet er altijd zoveel over te vertellen. En hoewel hij daar best dicht in de buurt woont was hij hier nog nooit geweest.
Dus wij gingen wandelen, echt mooi daar, een beukenlaan van een kleine 5 km waar we een stukje van meepikten, een warrelig eikenbos, heide, bossen, akkers’, de sporen van de wilde zwijnen en op de terugweg nog een hert gespot. Helaas geen goede camera bij me dus moest het doen met mijn Iphone. En zo naar de schapenkooi.
We liepen er naar toe, gingen naar binnen, hij was helemaal leeg op een aantal schapen met lammetjes na, wij even kijken. Niet aaien hoor, hoorden we opeens, ze zitten in quarantaine.  Dus wij wilden even verder in de schaapskooi kijken, er hingen nog allerlei kruiden aan de balken waar we wel de betekenis van wilden weten.  Maar nee hoor, u mag hier niet binnen komen, hoorden we weer een stem. Nou echt gastvrij kon ik het echt niet noemen. Zet dan bij de ingang een bordje met geen toegang of zo. Maar goed wij gingen weer verder dan maar. De schapen (en ook geiten) lagen lui in de schaduw bij de schaapskooi.
De wandeling was er niet minder om hoor, we zagen een mooie stuwwal, ooit ontstaan door de ijstijd, een oude rivierbedding waar nu een heidenveld was. De betekenis van klapperstenen. Zandstenen waarin ijzer zit die belangrijk waren voor Nederland in de IJzertijd en grafheuvels waarvan er nog veel op de Veluwe te vinden zijn.
Daarna naar radio Kootwijk gegaan. Een prachtig monument eigenlijk midden een heidegebied. Alleen best zwaar klimwerk en het lukte me niet om er twee helemaal fietsend te beklimmen, maar lopend kwam ik er wel en het naar beneden laten vallen is dan de beloning zal ik maar zeggen.

Afijn weer neergestreken in Assel en wat gegeten, eigenlijk wilden we nog Wim zijn rookoven uit gaan proberen. Maar om met dit prachtige weer nou te gaan haasten om nog op tijd op de markt te zijn hadden we ook geen zin in. We hadden echt allebei het gevoel dat we weer op vakantie waren. Zo voelde het ook aan dit heerlijke zomerse (bijna) perfecte weekend.   Maar dat bijna komt later nog een blogje over, wil dit  weekendverslag daar ff niet door laten bederven.