Dat is mooi man……..

Soms word ik best geraakt door iets wat ik toevallig hoor of zie en dat was ook een paar weken geleden het geval.
Tijdens het eierengooien waren zoon en schoondochter er ook met de kleine Pretty maar dat had ik al eerder geschreven.
Terwijl we stonden te wachten kwam Albert er aanlopen. Albert is een jongen(man) met het downsyndroom (waarom lijken dat altijd jongens te blijven, mag ook wel hoor).
Hij is denk ik momenteel een eindje in de 30, hij is later geboren dan Angela maar heb wel regelmatig met zijn ouders gesproken omdat je toch een overeenkomst hebt.
Nu is mijn zoon een aantal jaren geleden in 2007 een van de initiatiefnemer geweest van een G-team elftal bij de voetbalvereniging waar ook Albert in kwam te spelen. En hij heeft ze ook nog een tijdje getraind. Daarom kennen de spelers hem nog steeds dus Albert ook.
Ook tijdens de G sportdagen in de sporthal bij ons deed hij met het team altijd mee met zaalvoetbal.
Destijds wist ik er helemaal niets van af en was aangenaam verrast toen mijn zoon me vertelde waar hij mee bezig was. Natuurlijk heeft hij wel verhalen gehoord over Angela maar hij heeft ze natuurlijk nooit gekend dus dat blijft dan toch een soort lastig, weet niet hoe ik dat anders moet noemen voor hem.
Maar daarom vond ik het wel leuk dat hij daarbij was destijds.
Nou ja Albert kwam naar hem toe en zei, hoi  Mijn zoon sloeg zijn arm om zijn schouder en zei….He Albert leuk dat je komt kijken. Ze stonden zo even te praten.
Op een gegeven moment zegt mijn zoon, ik ben niet zo veel meer op de voetbal maar ik heb inmiddels wel wat anders om voor te zorgen. Hij neemt hem mee naar de kinderwagen en laat hem Pretty zien.  Albert kijkt in de kinderwagen, slaat zijn armen om mijn zoon heen en zegt “dat is mooi man” .  Ik voelde echt een soort knoop in mijn maag. Het komt er zo lief en spontaan uit.
Dat zijn van die mooie momenten die er toe doen.
Foto’s van de eerste wedstrijd G team, wat had Peter toen nog een kop met krullen. En het zaalvoetbalteam tijdens de G sportdag.