I miss my dishwasher ;)

Vannacht om 4 uur ging de wekker want om half 5 zouden mijn gasten Nettie en Bruce opgehaald worden door mijn exgenoot die ze naar Schiphol zou brengen. Daarvandaan gaan ze nog twee weken cruisen in Noorwegen en dan vliegen ze vanuit Engeland weer terug naar Australië.
Even een kopje koffie nog voor ze gemaakt terwijl zij de laatste dingen in hun koffers deden en keken of ze niets vergeten waren.
Nog even samen koffie/thee zitten drinken en daarna vertrokken ze weer.
Gisterenavond kreeg ik een heel lieve kaart met een meer dan royaal bedrag erin voor het gebruik van mijn huis en alle dingen die mensen gebruiken in een huis en ook mijn telefoon. Zelf konden ze met hun telefoon hier niet bellen en ik heb altijd veel beltegoed over dus konden ze daar goed gebruik van maken. 
Ze zijn al diverse keren de jaren dat ze samen zijn, denk zo’n 12 jaar of zo, in Nederland geweest maar deze keer vonden ze dat het de fijnste keer geweest was. Zoveel mensen gezien nog met heel vriendelijke reacties allemaal en zich zo welkom gevoeld. Sommige die Nettie 50 jaar niet meer gezien hadden. Bruce zei zelfs vannacht toen ze weggingen “Ik wil eigenlijk niet weg, wil nog wel een poosje hier blijven”.
En dat vond ik toch wel een compliment, heb best veel zitten mopperen hier op mijn blog maar blijkbaar hebben zij daar niet veel van meegekregen want ze hadden het naar hun zeggen heel fijn in mijn huis gevonden. En daar ben ik toch ook wel blij om, had ook niet gewild dat ze  met een vervelend gevoel dat ze teveel waren weg waren gegaan.
En onverwacht had ik ook een vrij weekend, eigenlijk zou Wim vandaag komen maar het openbaar vervoer staakte dus dan is het niet te doen om vanuit Gouda naar mij toe te komen en aanstaande maandag weer, dus ook geen kans om terug te gaan. Wel jammer had me er helemaal op verheugd, boodschappen in huis gehaald voor het eten. Nou is dat niet zo erg, heb een vriezer natuurlijk en hij komt dan volgende week. Maar toch gek zo opeens. Kreeg afgelopen week van mijn werkgever een zomer cadeau, twee cadeau bordjes van een restaurant, een van 50 en een van 20 euro.  Een mooi cadeau en had bedacht dan gaan we lekker daar zitten eten morgen op het terras dat bij het restaurant hoort. Nou ja dan maar een weekje uitstellen volgens mij blijft het mooie weer nog wel een tijdje aanhouden.
Vannacht toen Bruce en Nettie vertrokken was ik klaarwakker en ik dacht meteen maar even mijn eigen bed verschonen en daar in duiken, weer in mijn eigen kamer te zijn, languit in een tweepersoonsbed en ik sliep zo weer.  Beetje kinderachtig ik weet het maar het voelde wel lekker aan.
Vandaag was er bij ons in het Loetbos een food en kunstfestival “Proef de Krimpenerwaard”, waar we eigenlijk samen naar toe zouden gaan.  Met allerlei producten van bedrijven uit de Krimpenerwaard die je daar kon kopen. Ze deden goede zaken, het was onwijs druk en heel erg gezellig. Gewoon zitten in het gras, op strobalen. Er werd geschilderd waren optredens en lange rijen bij de eet- en drinkkramen. Wat foto’s lopen maken, nog veel bekenden tegen gekomen, hier en daar staan praten, een ijsje gekocht. Had geen zin om voor een broodje hamburger of een pannenkoek een half uur in de rij te gaan staan dus gewoon thuis maar weer gegeten.
Mis ik ze dan niet, nou ja ik mis Bruce wel, I miss my dishwasher zoals hij zichzelf altijd noemde. Heb drie weken geen kopje af hoeven te wassen. Alles stond iedere keer weer schoon in de kast…….. 

Gewoon ff op zijn plaats schudden……..

De meeste onder jullie kennen het vast nog wel, trouwens volgens mij bestaan ze nog steeds van die plastic dingen die je om kan keren en dan gaat het sneeuwen. In toeristencentra zie je ze nog regelmatig staan.
Dat was het voorbeeld dat mijn fysiotherapeut mij vertelde over mijn duizeligheid en hoe dat in mijn oor werkt en vooral ook wat hij er aan kon doen om het weg te krijgen in een of twee sessies van hooguit een minuut of 10. Hij had zich gespecialiseerd hierin en wist ook te vertellen dat het voornamelijk voorkomt bij vrouwen tussen de 50 en 70 jaar.
Hij zou een test gaan doen. Het klonk als abracadabra ik goochel het gewoon even weg bij je.
Maar goed na mijn verhaal verteld te hebben zei hij dus inderdaad dat wat de huisarts ook gezegd had het BPPD is.
Ik zei hem dat ik het idee had dat er iets van vocht verplaatst en als ik dan terugdraai dat het weer in evenwicht is.  Dat was het dus niet helemaal maar ik zat in de goede richting te denken zei hij. 
Voor wie het interesseert ik ben normaal niet zo’n googelaar op ziektes.
https://www.duizeligheidscentrum.nl/Duizeligheidscentrum/Aandoening/Aandoening-BPPD-kortdurende-bewegingsafhankelijke-duizeligheid.html
Oké de test die hij met me ging doen was de Dix- Hallpike test waarbij geprobeerd wordt de kristallen die losgelaten hebben weer in de goede richting terug te krijgen. Ik moest mijn ogen open houden zodat hij de reactie kon zien. En geloof me er kwam een flinke duizeling.
Daarna maakte hij de Eplay manoeuvre waarbij opnieuw de duizeling kwam.
https://www.thuisarts.nl/positieduizeligheid/ik-wil-epley-beweging-doen#wanneer-kan-ik-de-epley-beweging-doen
Het advies was vandaag niet veel bukwerk te doen (toch veel te warm voor)  en beter ook vandaag niet fietsen omdat de duizeligheid wel even terug zou kunnen komen ( dat vond ik dan wel jammer maar heb het er graag voor over, morgen mag ik weer) en vannacht slapen met een verhoogde kant bij mijn hoofd (ook geen probleem).
Dinsdag nog een keer een sessie maar soms is het ook na een sessie al helemaal over en dan kan ik de afspraak afzeggen.
Na hetgeen ik vertelde dacht hij dat het kwam doordat ik na mijn operaties veel gelegen had en dat kan een oorzaak zijn.
Het was voor mij een heel verhelderend verhaal zoals hij het allemaal uitlegde aan de hand van foto’s e.d.  Vond het echt toppie. Wat ik dan wel niet snap is dat mijn huisarts niet gewoon het advies geeft ga eens naar de fysio. Dan had ik er misschien al twee weken eerder vanaf geweest.
Nou ja even afwachten hoe het zich verder ontwikkelt natuurlijk, nog niet te hard juichen maar vanmiddag zat ik wat foto’s te maken in de tuin met mijn hoofd best ver naar achteren en ik voelde niets meer.
En de foto’s waren van de stelende merels in mijn kersenboom, zo’n prachtig gezicht de hele familie werd er bijgehaald.  Laat ze maar smikkelen het zijn toch geen echte zoete kersen alleen die pitten he, die zouden ze dus wel op kunnen ruimen voor me. 😉 😉  

Naar de schapenkoppen…..

Vandaag had ik met mijn zusje afgesproken om een stuk te gaan fietsen. Meestal deden we “een rondje” zoals we dat dan noemden. Richting Krimpen, bakje Hema en dan wat winkelen wat boodschappen doen en weer naar huis. Of naar Capelle aan den IJssel.
Maar op voorstel van mijn zus besloten we eens was andere richtingen uit te gaan in de zomermaanden en zo gingen we vorige week naar Papendrecht en vandaag zijn we naar de Schapenkoppen zoals de Dordtenaren worden genoemd geweest. Waarom ze zo heten, hier is een van de verhalen er over. Bron Dordrecht dichtbij:
We zijn Dordtenaren, we zijn eilandbewoners, maar we zijn bovenal Schapenkoppen. Hoe we aan de eerste twee namen komen is duidelijk: Dordtenaren wonen in Dordrecht, eilandbewoners wonen op een eiland. Maar hoe we Schapenkoppen zijn gaan heten is wel een heel bijzonder verhaal. Hoe dan ook zwerven er een aantal versies van één verhaal rond. En die zullen wij Schapenkoppen eens haarfijn aan jullie uitleggen.
Meerdere versies van het verhaal
We gaan er vanuit dat het Gemeentearchief Dordrecht het bij het juiste eind heeft. En daarom hier het enige echte Dordtse Schapenkoppenverhaal. Vroeger had Dordrecht een zwaar belastingstelsel. De accijnzen rezen de pan uit en mensen bedachten de gekste plannetjes om de belasting te ontduiken. Vet schaapje verkleed als mens. Twee Dordtenaren smeedden een mooi plannetje. Ze kochten een vet schaapje en verkleedden het beest als jongetje. Ze dachten: als we het schaap tussen ons in laten lopen, hebben de poortwachters niets door en hoeven we geen geld te betalen voor het dier. Het leek zo goed te gaan. De mensen op het pontje hadden niets door en ook de poort zwaaide gewoon open toen ze met zijn drietjes kwamen aanlopen. De twee heren dachten binnen te zijn. Maar een hond liet zich niet beetnemen door de kleding van het schaap en begon hard te blaffen. Het schaap schrok zich een hoedje en er ontsnapte een langgerekte ‘bèèèèèèèèèèh’. De smokkelaars werden gearresteerd en de medepassagiers van de pont vertelden het verhaal verder. En dat is de basis van onze bijnaam.
Heen gingen we met de Waterbus naar Dordrecht, fietsen meegenomen en in Dordrecht naar het centrum gaan fietsen. Daar waren we zo en daar onze fietsen ergens neergezet en lekker wat gaan winkelen en rondkijken in het centrum van Dordrecht. Best leuk om weer eens een keer te doen.
Heerlijk op een terrasje zitten eten, was prachtig weer geworden weer en gekeken hoe we terug konden gaan, het liefst fietsend. De afstand viel wel mee dus wij op weg gegaan en zonder vragen zonder problemen kwamen we weer in Kinderdijk waar we de Veerpont naar huis weer namen. Een te overbruggen afstand, tikte thuis 22 km af vanaf Dordrecht.
Alleen we moesten wel over de Merwedebrug, een lange brug en ik vind het doodeng om over een brug te rijden, zo stom eigenlijk. Ik doe het wel maar mijn zus zei wel wat ging je opeens hard rijden. Waarop ik antwoordde ik vind het zo eng wilde zo snel mogelijk verder. Expres niet naar het water gekeken maar naar het verkeer naast me. Weet niet wat dat is maar ik heb er niks met die bruggen.
Een mooi dagje zo, volgende keer weer een andere route zoeken, naar Rotterdam gaan fietsen leek me ook wel leuk om een keer te doen……… en zo zijn er nog wel mooie routes in de buurt te bedenken.
Foto’s nog van vorige bezoeken aan Dordrecht.

 

 

Mensen die er toe doen……

Schreef ik in een vorig blogje nog over mijn fietsenmaker, deze week had ik echt nog een paar van die momenten dat ik dacht wat is het toch eigenlijk leuk (niet altijd maar meestal wel) om in een klein dorp te wonen waar veel mensen me dan ook nog kennen.
Zoals vanmiddag, ik was lekker wat in de tuin aan het werken toen ik mijn uitgebloeide viooltjes zag in twee bakken en dacht, laat ik meteen even naar het tuincentrum gaan, heel schuin tegenover me in de straat, om er een paar nieuwe plantjes te kopen.
Het is een tuincentrum dat alleen van april tot en met juni geopend is en deze week bleek het dus al weer de laatste week te zijn dat hij open was.
Ik zocht wat plantjes uit en ging naar binnen om af te rekenen en maakte een praatje met de eigenaar. Ken hem al heel erg lang en kom er altijd graag.
Nu had ik ooit flessen plantenmest gekocht en ook mest voor groentes en fruit en vroeg aan hem of daar nu erg veel verschil in zat. Want van die voor planten had ik nog een paar volle flessen. Daar zit geen verschil in zei hij, dat kan je ze gewoon ook geven.
Maar zei hij die planten die je voor je huis in die bakken heb staan moet je ook voeding geven, die hebben bruine randjes en dat is een gebrek aan voeding.
Dat vind ik dan zo leuk aan het dorpse, dat hij dat gewoon ziet en als hij me ziet het toch even zegt tegen me. Heb ze vanavond meteen voeding gegeven. Kijken of ze er van opknappen. Ik weet het zelf gewoon aan het feit dat ik een poosje wat minder aandacht voor mijn tuin had.
En nog een voorbeeld. Eergisteren was ik bezig in mijn voortuin, nou ja voortuin, meer voor straat want ik heb hem toen ik ging werken helemaal betegeld.
Maar ook daar komt onkruid op dus even weer aanpakken en als ik in de voortuin werk komen er altijd mensen langs die wel een praatje maken.
Zo kwam ook mijn vroeger huisarts langs, een vrouw die samen met haar man een praktijk had en die ik denk al weer zo’n 15 jaar of langer geleden gestopt zijn.
Zij hadden net als wij veel ellende met kinderen krijgen gehad, een kindje zwaar gehandicapt maar een uur geleefd, een kindje met wiegendood na drie maanden en nog ook miskramen. Maar ook nog drie gezonde zonen gekregen daarna.
Ze liep met haar kleinzoon van ik schat zo rond een jaar of 12. En ik zei, zo gezellig met je kleinzoon op stap.  Ja leuk hoor zei ze.  Geniet je ook zo van je kleinkind vroeg ze daarna aan mij, hoe oud is ze nu.  Ik zei ja, het is geweldig en ze was gisteren al weer 5 maanden oud, ze wordt nu helemaal zo leuk. 
“Was je ook zo bang” vroeg ze opeens. Touché, iemand die me precies begreep, het zelf zo ook had gevoeld. “Ik durf nog niet op te passen” zei ik tegen haar.
“Dat komt helemaal goed hoor zei ze, let maar op”.  Een ervaringsdeskundige dus en dat voelde zo lekker aan. Iemand die het zo goed weet hoe dat voelt en dat ook met je deelt.
Een klein dorp, soms ook wel het idee dat ze alles van je weten of willen weten maar soms ook zo heerlijk om daar bij te horen met zulke betrokken mensen erbij.

Lazy sunday…..

Vandaag had ik echt een luie zondag. Mijn schoonzusje ging op stap met haar zus en mijn zwager ging ook mee. Ze had gevraagd of ik ook soms zin had om mee te gaan maar ik heb direct nee gezegd. Een vrije dag kon ik best goed gebruiken.
De afspraak was dat ze bij mijn ex zouden eten en bij mij zouden slapen maar vrijdagavond kwamen ze en zeiden ze dat ze mijn ex een weekend vrij gaven. Hallo waarom hij wel en ik niet schei ff uit dacht ik. Dan kunnen we samen wel eten werd bedisseld maar daar heb ik gauw een stokje tussen gestoken en zei, ik vind het best dat jullie hier voor jezelf koken maar ik had vandaag een vrije dag gepland en makkelijk eten,  ik ga ook mijn eigen gang vandaag.  Ben het onderhand wel helemaal zat een beetje en zal ook blij zijn als het vrijdag is en ze weer weggaan. Klinkt misschien niet aardig maar het is gewoon te lang. Ze worden ook zo eigen, in het begin werd er nog een soort overleg maar nu doen ze gewoon hun ding. Ook wel prima maar toch het voelt niet lekker aan voor mij.
Wil er deze laatste dagen ook geen ruzie over maken maar gisteren moesten een paar kinderen in het winkelcentrum het wel bekopen. Onderweg op de fiets zat ik al te balen en mezelf aardig op te vreten over de gang van zaken. Toen zag ik drie van die pubers, jaar of 13 met een amandelbroodje uit zo’n plastic verpakking, zittend op een bakje zaten ze het op te eten. De plastic verpakkingen er van voor hen op de grond gegooid terwijl er een vuilnisbak naast staat.  Ik gaf er een trap tegen en zei “zijn jullie nou helemaal gek, dat ruim je wel ff op hé, mag je dat thuis ook”.
Ze zaten helemaal perplex te kijken en zeiden duidelijk onder de indruk, ja mevrouw, moest er achteraf nog wel om lachen ook.
Nou ja vandaag gingen ze dus weg heel de dag, was al laat uit bed gekomen, niet expres maar was gewoon weer in slaap gevallen dus kon ze nog net uitzwaaien. Gisteren overdag en afgelopen nacht ook vrijwel geen bezoek gehad van Dizzy zoals ik mijn duizelingen maar noem maar vandaag was het weer aardig raak. Getver gaat het dan nooit over.
Zo heerlijk mijn huis weer voor mij alleen en ik had nergens zin of puf in. Even in de tuin gezeten maar vond het niet echt lekker dus weer naar binnen. Miste ook mijn dekbedje van de bank, was ook in beslag genomen dus even teruggepikt van mezelf en voor hun een deken neergelegd.
Onder mijn dekbedje lekker dom tv gaan liggen kijken en ik viel gewoon weer in slaap, denk wel twee uur liggen slapen. Zo heerlijk. Geen zin om te koken ook dus een patatje gehaald bij de snackbar.  Morgen gaan ze een dag varen met mijn ex en vanmiddag belde er nog een familielid die ze woensdag heel de dag meeneemt naar Gouda.
Dan schiet de week al weer aardig op gelukkig, kan me niet snel genoeg gaan en ik doe dit echt NOOIT meer………
Nog wel even vanmiddag de musjes op de foto gezet in de tuin die iedere dag wel komen drinken in mijn vijver.

Mijn fietsenmaker…….

Ja ik kan het toch niet laten om eens een blogje te schrijven over mijn fietsenmaker.
Een aantal jaren geleden begon hij een fietsenwinkel bij ons in het dorp, in een kleine winkel en ik kwam er een paar keer om er iets over te schrijven voor de krant.
Toen ik mijn vorige E-bike kocht ging ik naar hem toe en vroeg hem de garantie over te nemen. Vertelde eerlijk dat ik hem gekocht had bij een zaak waar mijn zoon stage liep omdat ik daar korting kreeg.
Hij wilde het wel doen, niet wetende dat het zo’n maandagochtendfiets zou zijn, maar wat hij kon doen heeft hij gedaan voor me die vier jaar.
Voor mij vanzelfsprekend om mijn nieuwe fiets ook bij hem te kopen natuurlijk. En door mijn enthousiaste verhalen over hem kochten mijn zus en zwager ook nieuwe fietsen bij hem.
Inmiddels was hij al weer verhuisd naar een mooie grote zaak want zijn zaken gingen voorspoedig.
Twee weken geleden bracht ik mijn fiets voor een servicebeurt, kreeg een andere fiets mee en ’s avonds kon ik hem weer ophalen. Alleen de rekening was nog niet klaar.
Al twee keer daarna ging ik het vragen bij hem maar hij had het druk en hij zei het komt wel goed met jou hoor, dat vertrouw ik wel.  Maar ik handel dat soort dingen het liefst maar meteen af.
Donderdagochtend kwam ik bij de dokter vandaan, hij heeft zijn zaak daar schuin tegenover. Ik zag hem kijken, stapte niet eens af maar maakte het gebaar van betalen met mijn vingers. Ik zag hem knikken dus ik stapte af en ging meteen maar betalen.
’s Middags zou ik met mijn zwager en schoonzus naar Krimpen aan den IJssel gaan fietsen maar het waaide heel hard, tegen stormachtig aan en zeker in de polder is het dan flink werken. Mijn zwager zag er enorm tegenop om als enige op een gewone fiets dat eind te moeten fietsen dus ik zei, wacht maar even, ik bel mijn fietsenmaker wel op of je voor vanmiddag een E-bike kan huren.
Dus ik belde en mijn fietsenmaker vroeg waarom moet je die hebben dus ik legde het uit. Zijn antwoord was, kom er maar een halen hoor en ik hoef er niets voor te hebben.
Mijn zwager dolblij natuurlijk, de fiets werd opgehaald en ik bracht ze naar de familie in Krimpen en ging weer naar huis.
Niet voor niets is hij inmiddels zo groot geworden. Service, gewoon eerlijk zeggen wat wel en niet kan en wanneer een fiets weer klaar is werkt blijkbaar nog steeds.
Ruud je bent echt een kanjer van een fietsenmaker. En dat vonden mijn zwager en schoonzusje ook…….dus zelfs fans in Australië gekregen. 

Plaatjes www.

Op de pedalen……

Vandaag werd er in ons dorp een fietstocht georganiseerd door een zorgcentrum waar ik vrijwilliger ben geworden. (Al heb ik er nog weinig gedaan, een interview nog maar vanwege de ziekenhuisperikelen). Deze fietstocht wordt georganiseerd om extra dingen voor de bewoners te realiseren en kostte 7,50 pp. Dit keer voor fitness apparaten in de tuin. De supermarkt sponsorde een lunchpakket en ook de overtocht was gesponsord door het Veerbedrijf. En we kregen nog twee keer een kop koffie of thee. Ze hadden me wel gevraagd foto’s onderweg te maken voor hun facebookpagina dus het was ook meteen vrijwilligerswerk, wel leuk om te doen weer.
Had wel zin om mee te gaan, een fietstocht aan de andere kant van de Lek dus in de Alblasserwaard. Dat leek me wel wat en mijn zus had ook wel zin dus hadden we voor vanmorgen afgesproken.
Een uurtje voor de afspraak belde ze nog, wat doen we, ze geven niet zulk mooi weer op, veel wind, koud en ook nog 30 % kans op regen.
Nou ja een halve dag lekker lui op de bank vond ik ook wel een heel aantrekkelijk alternatief eigenlijk dus ik zei, zeg het maar als je liever thuisblijft ook prima.
Op de achtergrond riep mijn zwager “watjes” en dat gaf de doorslag, we gaan gewoon.
Met de pont overgevaren naar de Alblasserwaard en daar gaan fietsen. Naar plaatsen hoewel ze niet zo ver weg zijn in nog nooit geweest was op de fiets tenminste niet.
Brandwijk, Vuilendam en daar in een schaapskooi gingen kregen we ons lunchpakket broodje met kaas of worst, krentenbol, appel en flesje jus d’orange. Met daarbij koffie of thee. Goed geregeld allemaal hoor en een mooie route door de Alblasserwaard met de vele molens en waterwegen.
Na de schaapskooi was het wel over met het droge weer en begon het te regenen en we moesten nog zo’n 20 km dacht ik. Nou ja je kan mopperen maar dat verandert toch niets dus gewoon doortrappen. Wel jammer want we gingen bijvoorbeeld naar het kleine vestingstadje  Nieuwpoort waar we een rondje fietsten. Maar als het alleen maar regen stap je niet even af om te gaan kijken.
Op een gegeven moment waren we ook nog een keer verkeerd gereden en kwamen we uit bij de pont naar Schoonhoven. De andere groep waar we mee fietsen al een tijdje gingen terug maar wij hadden daar geen zin in. Dan maar geen kaasboerderij, wij namen de dijk en in Bergambacht de pont naar de andere kant van de Lek. Waar het veel droger was geweest trouwens want mijn tuin was bij thuiskomst amper nat. Daar nog maar gezellig even een bakje gedaan met uitzicht op de Lek. Het laatste stuk weer droog kunnen fietsen.
Het was echt een goed georganiseerde fietstocht, jammer dat het zo koud en nat was maar toch nog 65 mensen deden mee die zich er ook niets van aantrokken en na afloop toch 50 km op te teller.
Thuis droge en warme kleding aangedaan en op de  bank onder een dekentje gaan liggen maar heb het idee dat ik heel de dag niet warm meer wordt………..dus straks maar vroeg diep onder de wol……