I miss my dishwasher ;)

Vannacht om 4 uur ging de wekker want om half 5 zouden mijn gasten Nettie en Bruce opgehaald worden door mijn exgenoot die ze naar Schiphol zou brengen. Daarvandaan gaan ze nog twee weken cruisen in Noorwegen en dan vliegen ze vanuit Engeland weer terug naar Australië.
Even een kopje koffie nog voor ze gemaakt terwijl zij de laatste dingen in hun koffers deden en keken of ze niets vergeten waren.
Nog even samen koffie/thee zitten drinken en daarna vertrokken ze weer.
Gisterenavond kreeg ik een heel lieve kaart met een meer dan royaal bedrag erin voor het gebruik van mijn huis en alle dingen die mensen gebruiken in een huis en ook mijn telefoon. Zelf konden ze met hun telefoon hier niet bellen en ik heb altijd veel beltegoed over dus konden ze daar goed gebruik van maken. 
Ze zijn al diverse keren de jaren dat ze samen zijn, denk zo’n 12 jaar of zo, in Nederland geweest maar deze keer vonden ze dat het de fijnste keer geweest was. Zoveel mensen gezien nog met heel vriendelijke reacties allemaal en zich zo welkom gevoeld. Sommige die Nettie 50 jaar niet meer gezien hadden. Bruce zei zelfs vannacht toen ze weggingen “Ik wil eigenlijk niet weg, wil nog wel een poosje hier blijven”.
En dat vond ik toch wel een compliment, heb best veel zitten mopperen hier op mijn blog maar blijkbaar hebben zij daar niet veel van meegekregen want ze hadden het naar hun zeggen heel fijn in mijn huis gevonden. En daar ben ik toch ook wel blij om, had ook niet gewild dat ze  met een vervelend gevoel dat ze teveel waren weg waren gegaan.
En onverwacht had ik ook een vrij weekend, eigenlijk zou Wim vandaag komen maar het openbaar vervoer staakte dus dan is het niet te doen om vanuit Gouda naar mij toe te komen en aanstaande maandag weer, dus ook geen kans om terug te gaan. Wel jammer had me er helemaal op verheugd, boodschappen in huis gehaald voor het eten. Nou is dat niet zo erg, heb een vriezer natuurlijk en hij komt dan volgende week. Maar toch gek zo opeens. Kreeg afgelopen week van mijn werkgever een zomer cadeau, twee cadeau bordjes van een restaurant, een van 50 en een van 20 euro.  Een mooi cadeau en had bedacht dan gaan we lekker daar zitten eten morgen op het terras dat bij het restaurant hoort. Nou ja dan maar een weekje uitstellen volgens mij blijft het mooie weer nog wel een tijdje aanhouden.
Vannacht toen Bruce en Nettie vertrokken was ik klaarwakker en ik dacht meteen maar even mijn eigen bed verschonen en daar in duiken, weer in mijn eigen kamer te zijn, languit in een tweepersoonsbed en ik sliep zo weer.  Beetje kinderachtig ik weet het maar het voelde wel lekker aan.
Vandaag was er bij ons in het Loetbos een food en kunstfestival “Proef de Krimpenerwaard”, waar we eigenlijk samen naar toe zouden gaan.  Met allerlei producten van bedrijven uit de Krimpenerwaard die je daar kon kopen. Ze deden goede zaken, het was onwijs druk en heel erg gezellig. Gewoon zitten in het gras, op strobalen. Er werd geschilderd waren optredens en lange rijen bij de eet- en drinkkramen. Wat foto’s lopen maken, nog veel bekenden tegen gekomen, hier en daar staan praten, een ijsje gekocht. Had geen zin om voor een broodje hamburger of een pannenkoek een half uur in de rij te gaan staan dus gewoon thuis maar weer gegeten.
Mis ik ze dan niet, nou ja ik mis Bruce wel, I miss my dishwasher zoals hij zichzelf altijd noemde. Heb drie weken geen kopje af hoeven te wassen. Alles stond iedere keer weer schoon in de kast…….. 

Gewoon ff op zijn plaats schudden……..

De meeste onder jullie kennen het vast nog wel, trouwens volgens mij bestaan ze nog steeds van die plastic dingen die je om kan keren en dan gaat het sneeuwen. In toeristencentra zie je ze nog regelmatig staan.
Dat was het voorbeeld dat mijn fysiotherapeut mij vertelde over mijn duizeligheid en hoe dat in mijn oor werkt en vooral ook wat hij er aan kon doen om het weg te krijgen in een of twee sessies van hooguit een minuut of 10. Hij had zich gespecialiseerd hierin en wist ook te vertellen dat het voornamelijk voorkomt bij vrouwen tussen de 50 en 70 jaar.
Hij zou een test gaan doen. Het klonk als abracadabra ik goochel het gewoon even weg bij je.
Maar goed na mijn verhaal verteld te hebben zei hij dus inderdaad dat wat de huisarts ook gezegd had het BPPD is.
Ik zei hem dat ik het idee had dat er iets van vocht verplaatst en als ik dan terugdraai dat het weer in evenwicht is.  Dat was het dus niet helemaal maar ik zat in de goede richting te denken zei hij. 
Voor wie het interesseert ik ben normaal niet zo’n googelaar op ziektes.
https://www.duizeligheidscentrum.nl/Duizeligheidscentrum/Aandoening/Aandoening-BPPD-kortdurende-bewegingsafhankelijke-duizeligheid.html
Oké de test die hij met me ging doen was de Dix- Hallpike test waarbij geprobeerd wordt de kristallen die losgelaten hebben weer in de goede richting terug te krijgen. Ik moest mijn ogen open houden zodat hij de reactie kon zien. En geloof me er kwam een flinke duizeling.
Daarna maakte hij de Eplay manoeuvre waarbij opnieuw de duizeling kwam.
https://www.thuisarts.nl/positieduizeligheid/ik-wil-epley-beweging-doen#wanneer-kan-ik-de-epley-beweging-doen
Het advies was vandaag niet veel bukwerk te doen (toch veel te warm voor)  en beter ook vandaag niet fietsen omdat de duizeligheid wel even terug zou kunnen komen ( dat vond ik dan wel jammer maar heb het er graag voor over, morgen mag ik weer) en vannacht slapen met een verhoogde kant bij mijn hoofd (ook geen probleem).
Dinsdag nog een keer een sessie maar soms is het ook na een sessie al helemaal over en dan kan ik de afspraak afzeggen.
Na hetgeen ik vertelde dacht hij dat het kwam doordat ik na mijn operaties veel gelegen had en dat kan een oorzaak zijn.
Het was voor mij een heel verhelderend verhaal zoals hij het allemaal uitlegde aan de hand van foto’s e.d.  Vond het echt toppie. Wat ik dan wel niet snap is dat mijn huisarts niet gewoon het advies geeft ga eens naar de fysio. Dan had ik er misschien al twee weken eerder vanaf geweest.
Nou ja even afwachten hoe het zich verder ontwikkelt natuurlijk, nog niet te hard juichen maar vanmiddag zat ik wat foto’s te maken in de tuin met mijn hoofd best ver naar achteren en ik voelde niets meer.
En de foto’s waren van de stelende merels in mijn kersenboom, zo’n prachtig gezicht de hele familie werd er bijgehaald.  Laat ze maar smikkelen het zijn toch geen echte zoete kersen alleen die pitten he, die zouden ze dus wel op kunnen ruimen voor me. 😉 😉  

Naar de schapenkoppen…..

Vandaag had ik met mijn zusje afgesproken om een stuk te gaan fietsen. Meestal deden we “een rondje” zoals we dat dan noemden. Richting Krimpen, bakje Hema en dan wat winkelen wat boodschappen doen en weer naar huis. Of naar Capelle aan den IJssel.
Maar op voorstel van mijn zus besloten we eens was andere richtingen uit te gaan in de zomermaanden en zo gingen we vorige week naar Papendrecht en vandaag zijn we naar de Schapenkoppen zoals de Dordtenaren worden genoemd geweest. Waarom ze zo heten, hier is een van de verhalen er over. Bron Dordrecht dichtbij:
We zijn Dordtenaren, we zijn eilandbewoners, maar we zijn bovenal Schapenkoppen. Hoe we aan de eerste twee namen komen is duidelijk: Dordtenaren wonen in Dordrecht, eilandbewoners wonen op een eiland. Maar hoe we Schapenkoppen zijn gaan heten is wel een heel bijzonder verhaal. Hoe dan ook zwerven er een aantal versies van één verhaal rond. En die zullen wij Schapenkoppen eens haarfijn aan jullie uitleggen.
Meerdere versies van het verhaal
We gaan er vanuit dat het Gemeentearchief Dordrecht het bij het juiste eind heeft. En daarom hier het enige echte Dordtse Schapenkoppenverhaal. Vroeger had Dordrecht een zwaar belastingstelsel. De accijnzen rezen de pan uit en mensen bedachten de gekste plannetjes om de belasting te ontduiken. Vet schaapje verkleed als mens. Twee Dordtenaren smeedden een mooi plannetje. Ze kochten een vet schaapje en verkleedden het beest als jongetje. Ze dachten: als we het schaap tussen ons in laten lopen, hebben de poortwachters niets door en hoeven we geen geld te betalen voor het dier. Het leek zo goed te gaan. De mensen op het pontje hadden niets door en ook de poort zwaaide gewoon open toen ze met zijn drietjes kwamen aanlopen. De twee heren dachten binnen te zijn. Maar een hond liet zich niet beetnemen door de kleding van het schaap en begon hard te blaffen. Het schaap schrok zich een hoedje en er ontsnapte een langgerekte ‘bèèèèèèèèèèh’. De smokkelaars werden gearresteerd en de medepassagiers van de pont vertelden het verhaal verder. En dat is de basis van onze bijnaam.
Heen gingen we met de Waterbus naar Dordrecht, fietsen meegenomen en in Dordrecht naar het centrum gaan fietsen. Daar waren we zo en daar onze fietsen ergens neergezet en lekker wat gaan winkelen en rondkijken in het centrum van Dordrecht. Best leuk om weer eens een keer te doen.
Heerlijk op een terrasje zitten eten, was prachtig weer geworden weer en gekeken hoe we terug konden gaan, het liefst fietsend. De afstand viel wel mee dus wij op weg gegaan en zonder vragen zonder problemen kwamen we weer in Kinderdijk waar we de Veerpont naar huis weer namen. Een te overbruggen afstand, tikte thuis 22 km af vanaf Dordrecht.
Alleen we moesten wel over de Merwedebrug, een lange brug en ik vind het doodeng om over een brug te rijden, zo stom eigenlijk. Ik doe het wel maar mijn zus zei wel wat ging je opeens hard rijden. Waarop ik antwoordde ik vind het zo eng wilde zo snel mogelijk verder. Expres niet naar het water gekeken maar naar het verkeer naast me. Weet niet wat dat is maar ik heb er niks met die bruggen.
Een mooi dagje zo, volgende keer weer een andere route zoeken, naar Rotterdam gaan fietsen leek me ook wel leuk om een keer te doen……… en zo zijn er nog wel mooie routes in de buurt te bedenken.
Foto’s nog van vorige bezoeken aan Dordrecht.

 

 

Mensen die er toe doen……

Schreef ik in een vorig blogje nog over mijn fietsenmaker, deze week had ik echt nog een paar van die momenten dat ik dacht wat is het toch eigenlijk leuk (niet altijd maar meestal wel) om in een klein dorp te wonen waar veel mensen me dan ook nog kennen.
Zoals vanmiddag, ik was lekker wat in de tuin aan het werken toen ik mijn uitgebloeide viooltjes zag in twee bakken en dacht, laat ik meteen even naar het tuincentrum gaan, heel schuin tegenover me in de straat, om er een paar nieuwe plantjes te kopen.
Het is een tuincentrum dat alleen van april tot en met juni geopend is en deze week bleek het dus al weer de laatste week te zijn dat hij open was.
Ik zocht wat plantjes uit en ging naar binnen om af te rekenen en maakte een praatje met de eigenaar. Ken hem al heel erg lang en kom er altijd graag.
Nu had ik ooit flessen plantenmest gekocht en ook mest voor groentes en fruit en vroeg aan hem of daar nu erg veel verschil in zat. Want van die voor planten had ik nog een paar volle flessen. Daar zit geen verschil in zei hij, dat kan je ze gewoon ook geven.
Maar zei hij die planten die je voor je huis in die bakken heb staan moet je ook voeding geven, die hebben bruine randjes en dat is een gebrek aan voeding.
Dat vind ik dan zo leuk aan het dorpse, dat hij dat gewoon ziet en als hij me ziet het toch even zegt tegen me. Heb ze vanavond meteen voeding gegeven. Kijken of ze er van opknappen. Ik weet het zelf gewoon aan het feit dat ik een poosje wat minder aandacht voor mijn tuin had.
En nog een voorbeeld. Eergisteren was ik bezig in mijn voortuin, nou ja voortuin, meer voor straat want ik heb hem toen ik ging werken helemaal betegeld.
Maar ook daar komt onkruid op dus even weer aanpakken en als ik in de voortuin werk komen er altijd mensen langs die wel een praatje maken.
Zo kwam ook mijn vroeger huisarts langs, een vrouw die samen met haar man een praktijk had en die ik denk al weer zo’n 15 jaar of langer geleden gestopt zijn.
Zij hadden net als wij veel ellende met kinderen krijgen gehad, een kindje zwaar gehandicapt maar een uur geleefd, een kindje met wiegendood na drie maanden en nog ook miskramen. Maar ook nog drie gezonde zonen gekregen daarna.
Ze liep met haar kleinzoon van ik schat zo rond een jaar of 12. En ik zei, zo gezellig met je kleinzoon op stap.  Ja leuk hoor zei ze.  Geniet je ook zo van je kleinkind vroeg ze daarna aan mij, hoe oud is ze nu.  Ik zei ja, het is geweldig en ze was gisteren al weer 5 maanden oud, ze wordt nu helemaal zo leuk. 
“Was je ook zo bang” vroeg ze opeens. Touché, iemand die me precies begreep, het zelf zo ook had gevoeld. “Ik durf nog niet op te passen” zei ik tegen haar.
“Dat komt helemaal goed hoor zei ze, let maar op”.  Een ervaringsdeskundige dus en dat voelde zo lekker aan. Iemand die het zo goed weet hoe dat voelt en dat ook met je deelt.
Een klein dorp, soms ook wel het idee dat ze alles van je weten of willen weten maar soms ook zo heerlijk om daar bij te horen met zulke betrokken mensen erbij.

Lazy sunday…..

Vandaag had ik echt een luie zondag. Mijn schoonzusje ging op stap met haar zus en mijn zwager ging ook mee. Ze had gevraagd of ik ook soms zin had om mee te gaan maar ik heb direct nee gezegd. Een vrije dag kon ik best goed gebruiken.
De afspraak was dat ze bij mijn ex zouden eten en bij mij zouden slapen maar vrijdagavond kwamen ze en zeiden ze dat ze mijn ex een weekend vrij gaven. Hallo waarom hij wel en ik niet schei ff uit dacht ik. Dan kunnen we samen wel eten werd bedisseld maar daar heb ik gauw een stokje tussen gestoken en zei, ik vind het best dat jullie hier voor jezelf koken maar ik had vandaag een vrije dag gepland en makkelijk eten,  ik ga ook mijn eigen gang vandaag.  Ben het onderhand wel helemaal zat een beetje en zal ook blij zijn als het vrijdag is en ze weer weggaan. Klinkt misschien niet aardig maar het is gewoon te lang. Ze worden ook zo eigen, in het begin werd er nog een soort overleg maar nu doen ze gewoon hun ding. Ook wel prima maar toch het voelt niet lekker aan voor mij.
Wil er deze laatste dagen ook geen ruzie over maken maar gisteren moesten een paar kinderen in het winkelcentrum het wel bekopen. Onderweg op de fiets zat ik al te balen en mezelf aardig op te vreten over de gang van zaken. Toen zag ik drie van die pubers, jaar of 13 met een amandelbroodje uit zo’n plastic verpakking, zittend op een bakje zaten ze het op te eten. De plastic verpakkingen er van voor hen op de grond gegooid terwijl er een vuilnisbak naast staat.  Ik gaf er een trap tegen en zei “zijn jullie nou helemaal gek, dat ruim je wel ff op hé, mag je dat thuis ook”.
Ze zaten helemaal perplex te kijken en zeiden duidelijk onder de indruk, ja mevrouw, moest er achteraf nog wel om lachen ook.
Nou ja vandaag gingen ze dus weg heel de dag, was al laat uit bed gekomen, niet expres maar was gewoon weer in slaap gevallen dus kon ze nog net uitzwaaien. Gisteren overdag en afgelopen nacht ook vrijwel geen bezoek gehad van Dizzy zoals ik mijn duizelingen maar noem maar vandaag was het weer aardig raak. Getver gaat het dan nooit over.
Zo heerlijk mijn huis weer voor mij alleen en ik had nergens zin of puf in. Even in de tuin gezeten maar vond het niet echt lekker dus weer naar binnen. Miste ook mijn dekbedje van de bank, was ook in beslag genomen dus even teruggepikt van mezelf en voor hun een deken neergelegd.
Onder mijn dekbedje lekker dom tv gaan liggen kijken en ik viel gewoon weer in slaap, denk wel twee uur liggen slapen. Zo heerlijk. Geen zin om te koken ook dus een patatje gehaald bij de snackbar.  Morgen gaan ze een dag varen met mijn ex en vanmiddag belde er nog een familielid die ze woensdag heel de dag meeneemt naar Gouda.
Dan schiet de week al weer aardig op gelukkig, kan me niet snel genoeg gaan en ik doe dit echt NOOIT meer………
Nog wel even vanmiddag de musjes op de foto gezet in de tuin die iedere dag wel komen drinken in mijn vijver.

Mijn fietsenmaker…….

Ja ik kan het toch niet laten om eens een blogje te schrijven over mijn fietsenmaker.
Een aantal jaren geleden begon hij een fietsenwinkel bij ons in het dorp, in een kleine winkel en ik kwam er een paar keer om er iets over te schrijven voor de krant.
Toen ik mijn vorige E-bike kocht ging ik naar hem toe en vroeg hem de garantie over te nemen. Vertelde eerlijk dat ik hem gekocht had bij een zaak waar mijn zoon stage liep omdat ik daar korting kreeg.
Hij wilde het wel doen, niet wetende dat het zo’n maandagochtendfiets zou zijn, maar wat hij kon doen heeft hij gedaan voor me die vier jaar.
Voor mij vanzelfsprekend om mijn nieuwe fiets ook bij hem te kopen natuurlijk. En door mijn enthousiaste verhalen over hem kochten mijn zus en zwager ook nieuwe fietsen bij hem.
Inmiddels was hij al weer verhuisd naar een mooie grote zaak want zijn zaken gingen voorspoedig.
Twee weken geleden bracht ik mijn fiets voor een servicebeurt, kreeg een andere fiets mee en ’s avonds kon ik hem weer ophalen. Alleen de rekening was nog niet klaar.
Al twee keer daarna ging ik het vragen bij hem maar hij had het druk en hij zei het komt wel goed met jou hoor, dat vertrouw ik wel.  Maar ik handel dat soort dingen het liefst maar meteen af.
Donderdagochtend kwam ik bij de dokter vandaan, hij heeft zijn zaak daar schuin tegenover. Ik zag hem kijken, stapte niet eens af maar maakte het gebaar van betalen met mijn vingers. Ik zag hem knikken dus ik stapte af en ging meteen maar betalen.
’s Middags zou ik met mijn zwager en schoonzus naar Krimpen aan den IJssel gaan fietsen maar het waaide heel hard, tegen stormachtig aan en zeker in de polder is het dan flink werken. Mijn zwager zag er enorm tegenop om als enige op een gewone fiets dat eind te moeten fietsen dus ik zei, wacht maar even, ik bel mijn fietsenmaker wel op of je voor vanmiddag een E-bike kan huren.
Dus ik belde en mijn fietsenmaker vroeg waarom moet je die hebben dus ik legde het uit. Zijn antwoord was, kom er maar een halen hoor en ik hoef er niets voor te hebben.
Mijn zwager dolblij natuurlijk, de fiets werd opgehaald en ik bracht ze naar de familie in Krimpen en ging weer naar huis.
Niet voor niets is hij inmiddels zo groot geworden. Service, gewoon eerlijk zeggen wat wel en niet kan en wanneer een fiets weer klaar is werkt blijkbaar nog steeds.
Ruud je bent echt een kanjer van een fietsenmaker. En dat vonden mijn zwager en schoonzusje ook…….dus zelfs fans in Australië gekregen. 

Plaatjes www.

Op de pedalen……

Vandaag werd er in ons dorp een fietstocht georganiseerd door een zorgcentrum waar ik vrijwilliger ben geworden. (Al heb ik er nog weinig gedaan, een interview nog maar vanwege de ziekenhuisperikelen). Deze fietstocht wordt georganiseerd om extra dingen voor de bewoners te realiseren en kostte 7,50 pp. Dit keer voor fitness apparaten in de tuin. De supermarkt sponsorde een lunchpakket en ook de overtocht was gesponsord door het Veerbedrijf. En we kregen nog twee keer een kop koffie of thee. Ze hadden me wel gevraagd foto’s onderweg te maken voor hun facebookpagina dus het was ook meteen vrijwilligerswerk, wel leuk om te doen weer.
Had wel zin om mee te gaan, een fietstocht aan de andere kant van de Lek dus in de Alblasserwaard. Dat leek me wel wat en mijn zus had ook wel zin dus hadden we voor vanmorgen afgesproken.
Een uurtje voor de afspraak belde ze nog, wat doen we, ze geven niet zulk mooi weer op, veel wind, koud en ook nog 30 % kans op regen.
Nou ja een halve dag lekker lui op de bank vond ik ook wel een heel aantrekkelijk alternatief eigenlijk dus ik zei, zeg het maar als je liever thuisblijft ook prima.
Op de achtergrond riep mijn zwager “watjes” en dat gaf de doorslag, we gaan gewoon.
Met de pont overgevaren naar de Alblasserwaard en daar gaan fietsen. Naar plaatsen hoewel ze niet zo ver weg zijn in nog nooit geweest was op de fiets tenminste niet.
Brandwijk, Vuilendam en daar in een schaapskooi gingen kregen we ons lunchpakket broodje met kaas of worst, krentenbol, appel en flesje jus d’orange. Met daarbij koffie of thee. Goed geregeld allemaal hoor en een mooie route door de Alblasserwaard met de vele molens en waterwegen.
Na de schaapskooi was het wel over met het droge weer en begon het te regenen en we moesten nog zo’n 20 km dacht ik. Nou ja je kan mopperen maar dat verandert toch niets dus gewoon doortrappen. Wel jammer want we gingen bijvoorbeeld naar het kleine vestingstadje  Nieuwpoort waar we een rondje fietsten. Maar als het alleen maar regen stap je niet even af om te gaan kijken.
Op een gegeven moment waren we ook nog een keer verkeerd gereden en kwamen we uit bij de pont naar Schoonhoven. De andere groep waar we mee fietsen al een tijdje gingen terug maar wij hadden daar geen zin in. Dan maar geen kaasboerderij, wij namen de dijk en in Bergambacht de pont naar de andere kant van de Lek. Waar het veel droger was geweest trouwens want mijn tuin was bij thuiskomst amper nat. Daar nog maar gezellig even een bakje gedaan met uitzicht op de Lek. Het laatste stuk weer droog kunnen fietsen.
Het was echt een goed georganiseerde fietstocht, jammer dat het zo koud en nat was maar toch nog 65 mensen deden mee die zich er ook niets van aantrokken en na afloop toch 50 km op te teller.
Thuis droge en warme kleding aangedaan en op de  bank onder een dekentje gaan liggen maar heb het idee dat ik heel de dag niet warm meer wordt………..dus straks maar vroeg diep onder de wol……

Cleaning lady……

Gisteren had ik echt een fantastische dag, voelde me ook voor het eerst sinds een paar weken weer lekker.
’s Morgens met een vroegere buurvrouw van me een kaart gemaakt voor een feestje dat ze gaan geven. Hij was zo leuk geworden en ze was er heel blij mee.  Leuk werk om te doen.
Daarna had ik afgesproken met mijn zusje om een stukje te gaan fietsen. Ze gaven prachtig weer op maar voordat het zover was duurde het nog wel even dus op de heenweg nog een lekker warm vest aan. Wat kan een zonnetje dat doorbreekt opeens een verschil maken zeg.
Normaliter gaan we meestal even naar Krimpen of Capelle aan den IJssel maar mijn zusje stelde voor om naar Papendrecht te gaan. Daar woont haar stiefdochter, niet dat we daar naar toe gingen maar er is ook een leuk winkelcentrum.
Op de fiets overgevaren in Krimpen aan de Lek, het klinkt ver weg maar het was maar een km of 15 bij mij vandaan gerekend dus prima te doen.
Eerst hebben we lekker een pannenkoek zitten smikkelen en daarna gaan winkelen, nog een leuke broek gescoord voor een koopje bij C en A.  Het leek wel of de wind die er wel was mijn hoofd totaal leeg maakte.
Thuis nog een tijdje in de tuin gewerkt en pas toen ik op mijn stretcher nog even wilde genieten van het zonnetje kwam er weer een dizzy…
Voor alle zekerheid vanmorgen nog even naar de dokter geweest maar die verzekerde me dat het echt wel lastig maar onschuldig is. Ze gaf nog wel als advies toch nog naar de fysiotherapeut voor mijn nek te gaan en dat ga ik zeker doen. Heb ook wel het idee dat het er toch iets mee te maken heeft en baat het niet dan schaadt het ook niet. Morgen een afspraak gaan maken maar. Gelukkig is het wel minder dan het is geweest.
Vandaag gingen mijn gasten naar een nichtje in Krimpen, er stond een stormachtige wind en mijn zwager zag er heel erg tegenop om op een gewone fiets dat eind te gaan fietsen.
Dus ik zei, ik ga ff bellen met mijn fietsenmaker, misschien wil hij wel een E-bike verhuren voor een middag. Het was geen probleem, sterker nog we mochten hem zo meenemen voor niets. Wat een kanjer die fietsenmaker van me.
Had van te voren al gezegd dat ik ze wel wilden brengen omdat ze niet wisten waar ze moesten zijn en hoe ze moesten rijden maar dat ik niet bleef. Niet voor die nicht dat is een leuke meid maar had geen zin in weer diezelfde verhalen. Weer heel de middag Engels praten.
Vanmorgen toen ik thuiskwam van mijn werk maakte mijn schoonzusje een grapje dat de cleaning lady aan de deur kwam en die wilde niet van nee weten.  Dus ze hadden met zijn tweeën weer alle kamers gestofzuigd en gedweild. Heb er ook maar een grapje van gemaakt en vroeg hoeveel ze betaald had en of ik dan vanmorgen niet voor niets had gewerkt. Ach als ze het graag doen…… ga het straks nog missen. Ieder kopje wordt als ik ff weg ben afgewassen en mijn huis zo nu en dan gestofzuigd haha…
Dit weekend gaan mijn zoon en mijn andere ex schoonzusje hen een dag mee uit nemen. Als het weer het toelaat heb ik zin om weer eens heerlijk in de tuin te gaan werken, daar heb ik onwijs veel zin in. Dus zonnetje doe zondag goed je best voor me…….. (oké  voor iedereen natuurlijk).
Dank voor alle adviezen en goede raden die praktisch allemaal strookten met hetgeen de dokter ook zei. Het gaf me best een goed gevoel dat ik niet de enige was die hier mee te maken heeft en dat gaf me ook weer wat rust…. gedeelde smart is halve smart, waar een blog al niet goed voor is toch……

De bekende druppel……

Ja die bekende druppel die soms opeens de emmer doet overlopen, ik had het vanavond opeens.
Gisteren thuisgekomen uit Apeldoorn, heerlijk weekend gehad, gewandeld, gefietst naar Beekbergen, mooie omgeving.  Lekker terrasje gedaan. Niks mis mee.
De terugweg naar huis via hindernissen, werken aan spoor en in de bus begon ik weer duizelig te worden. Even op het busstation op de rekken gaan zitten nog even gedacht, ga mijn zoon bellen om me op te halen maar toch maar op de fiets gestapt en daar knapte ik helemaal van op.
Gisterenavond vroeg naar bed (voor mij doen) en vanmorgen tot half 11 geslapen maar voelde me heel de dag nog moe en duf. Even weer op de bank en begon het weer de duizelingen altijd als ik op mijn rechterzij lig.  Links niet dus.
Afgesproken om vanavond even naar Peter en Chantal te gaan, had er zo’n zin in. Tegen de avond begon de zon te schijnen en het blijft nu zo lang licht dus mijn fiets buiten gezet.
Wilde net gaan fietsen toen ik voelde dat mijn voorband wat zacht was dus even oppompen, meteen de achterband ook maar doen maar die bleef gewoon maar leeglopen. Dacht weer een lekke band.
En opeens was ik in dikke tranen, getver, waarom nou ook die fiets weer een lekke band.
Peter gebeld dat ik niet kwam, hij hoorde het aan mijn stem en zei, ik kom wel even naar jou toe. Zo lief natuurlijk.
Meteen de wegenwacht gebeld en binnen een kwartier (chapeau voor de WW) was de man er en bleek mijn ventiel kapot te zijn. Gerepareerd en de man zei zelfs nog dat hij morgen nog even terug zou bellen of de band goed was gebleven, wat een service zeg.
Maar goed Peter en Chantal kwamen en de kleine Yenthe. Zo heerlijk haar weer even in mijn armen te houden was al weer bijna 2 weken geleden. Maar toen ik haar zo schuin omhoog hield kreeg ik weer zo’n duizeling en gaf haar snel aan Peter terug. Ik baalde met grote balen. Ga toch nog maar een keer terug naar de dokter. Het is gelukkig wel iets minder maar toch blijft het maar doorgaan.
Zei tegen Peter ook, zou me wel weer eens een dag gewoon lekker willen voelen en dat snapte hij ook wel.
Maar wat een lieverds natuurlijk dat ze even kwamen en lachen die kleine zeg, wat een schatje is het toch…..
Mijn zwager uit Australië ging vanavond zitten zoeken op de duizeligheden en die dingen komen vaak met drukte, overwerkt en stress ook. En ik denk zelf ook wel dat dit het geval is.
Eigenlijk is het nog maar zes weken geleden vandaag dat ik voor de tweede keer geopereerd werd. En daarna al weer na 4 weken ’s nachts gaan werken in de feestweek, daarna Wim die drie dagen kwam dan zorg ik ook weer van alles in huis te hebben, toen weer gaan werken voor ’t eerst in ’t café maar ook mijn huis nog in orde willen hebben voor de logees. Eigenlijk geen wonder als ik het zo in een rijtje zet dat mijn lichaam gaat protesteren. Zal gewoon wat meer rust in moeten bouwen voor mezelf en dat vond mijn schoonzusje ook hoor. Ze hebben deze week al wat afspraken staan om naar toe te gaan. Ze hebben nu een fiets allebei dus kunnen meer hun gang gaan. Dus voor mij de kans om deze week wat rustmomenten voor mezelf in te gaan bouwen en dan maar hopen dat het met die duizelingen ook beter zal gaan.
Lees wel blogjes maar reageren komt er ff nog niet van……. zie boven 😉

Oude verhalen

Gisterenavond ben ik met mijn gasten uit eten geweest, ze wilden ons (mij, mijn ex en zijn vriendin) trakteren op een dinertje. Nou dat sla ik niet af natuurlijk.
Eerst buiten op het terras nog een aperitief genomen en daarna binnen gaan eten, net te fris om buiten in de mooie tuin die het restaurant erbij heeft te zitten.
We hebben lekker gegeten en nog een flinke tijd na zitten tafelen. Het was heel gezellig en natuurlijk kwamen de oude verhalen ook weer naar boven. Nog met de vriendin van mijn ex zo zitten lachen om een stel dat daar zat en volgens ons een eerste date had of vreemd gingen. Zitten giebelen als twee pubers haha. Kan heel goed met haar opschieten gelukkig.
Mijn schoonzusje is heel strikt best wel in dingen en dat haar broer rookt vindt ze dus echt niet goed en dat zal ze dan ook wel (regelmatig) zeggen tegen hem.
Ik zag mijn ex kijken, ben 35 jaar met hem getrouwd geweest en dan leer je iemand wel kennen, en zag aan de blik in zijn ogen dat hij dacht “Mind your own business” maar hij bleef beleefd en zei wel dat het zijn eigen beslissing was. Hij is blijkbaar milder geworden.
Vanmorgen ging ik een paar uurtjes werken, mijn zwager is bij mijn ex regelmatig op de tuin aan het helpen. Die heeft pas een volkstuin gehuurd die nog helemaal opgestart moet worden. Mijn zwager vindt het leuk om daar van alles te doen dus gingen ze om 8 uur al weer aan de slag die twee.
Mijn schoonzusje zei, ik ga even onze slaapkamer stofzuigen, leek me overdreven ik had vrijdag toen ze kwamen alles nog gedaan.  Maar goed haal je hart maar op hoor. Ik wees haar waar ze alle dingen kon vinden om schoon te maken. Dat ze haar eigen slaapkamer bijhoudt is natuurlijk prima maar ze heeft vakantie dus voor mij hoeft ze niet in huis te gaan poetsen.
Moet ik jouw slaapkamer ook doen vroeg ze maar ik zei, dat is niet nodig hoor. Laat me nog een stukje privacy. Ik heb daar natuurlijk een aantal dingen heen moeten verhuizen die normaal in mijn slaapkamer liggen in kasten zoals ondergoed en sokken. Heb ik in plastic boxen gedaan zodat ik niet iedere keer daar naar binnen hoef. En nog wat andere persoonlijke dingen die ik even verhuisd heb. Dus dat kamertje staat ook behoorlijk vol met van alles.
Zal ik de trap ook doen vraagt ze, ik zeg ben je gek die heb ik vorige week ook nog gedaan.
Als ik ’s middags thuiskom na eerst een flinke ronde te hebben gefietst zie ik dat ze niet alleen haar slaapkamer maar ook de trap, de kamer, keuken en bijkeuken gestofzuigd heeft en gedweild en bij mij beginnen allerlei stekels op te zetten. Snapte opeens ook die blik van mijn ex……. bemoei je er niet mee. Je bent mijn grote zus nog wel maar ik ben volwassen en doe mijn eigen ding, op mijn eigen manier.
Krijg de neiging om gewoon lekker met mijn schoenen de tuin in de lopen en daarna weer naar binnen.  Het gevoel dat mijn schoonmoeder (haar moeder) mij ook altijd gaf dat ik nooit goed genoeg was.  En de gedachte dat het gewoon goed bedoeld is omdat ze toch een paar uur niets te doen had komt ook wel op natuurlijk maar toch…… dit is niet mijn ding en het was gewoon nog niet nodig.  Waarom het me zo irriteert snap ik soms ook niet, eigenlijk is het wel gemakkelijk dat het gedaan is hoefde ik vanmiddag zelf niet meer aan de bak.  Een dubbel gevoel dus. En misschien lijkt het of ik ze niet mag maar dat is echt niet het geval hoor. Gisterenavond was mijn zwager met de computer aan de slag en had ik gewoon zo’n fijn (Nederlands) gesprek met mijn schoonzusje. We hebben elkaar altijd graag gemogen en nog steeds.  Maar ik ben gewoon anders. Of zoals mijn zusje altijd zegt, jij hebt “Zelf doen” op je voorhoofd getatoeëerd staan.
Ben dan ook blij morgen even lekker af te reizen naar Apeldoorn naar mijn lief. Even op onszelf. Even geen Engels….., geen familie, geen verhalen…… heb er heel veel zin in.