Visite visite……

Er staat me de komende weken weer een nieuwe uitdaging te wachten want ik krijg namelijk twee weken lang mijn schoonzusje en haar man te logeren.
Mijn schoonzusje is de zus van mijn exgenoot en woont al vanaf 1979 in Australië.
Zij emigreerde destijds met man en een zoontje van een jaar of 4, ze kregen er nog een zoon bij.  Maar het huwelijk hield geen stand en ze gingen uit elkaar.
Zij trouwde een aantal jaren later opnieuw, deze man heb ik nooit meegemaakt, in die tijd kwam ze niet naar Nederland. Hij overleed denk al weer 15 jaar geleden.
In hun vriendenkring was destijds een man die zijn vrouw ongeveer dezelfde tijd als mijn schoonzusje ook aan kanker verloor.  De trokken samen op en op een gegeven moment zijn ze ook getrouwd. Het is een aardige man. Hij is al van een derde of vierde generatie in Australië maar van oorsprong een Engelsman. En het is ook een echte gentlemen.
Ze zijn de laatste jaren al een aantal keren hier geweest. Ze hebben al heel wat cruses gemaakt samen waarbij ze dan een aantal dagen Nederland aan vast knoopten. Toen mijn exgenoot en ik nog getrouwd waren zijn ze ook eens twee weken geweest. En dat ging harstikke goed. Ik kan heel goed opschieten met mijn schoonzusje en andersom ook.
Nu wilden ze eigenlijk bij mijn exgenoot logeren maar die heeft geen slaapkamer meer over met een tweepersoonsbed.
Dus belde hij mij op of ze misschien bij mij mochten logeren. Nu heb ik ook geen extra tweepersoonsbed maar ik vind het geen bezwaar om twee weken in een eenpersoonsbed te slapen en mijn bed af te staan. En een weekend in die tijd ga ik naar Apeldoorn dus dan kunnen ze ook lekker hun eigen gang gaan.
Moet wel heel eerlijk zeggen als ik geweten had dat het zo liep met die operaties dat ik wel nee gezegd zou hebben. Ondanks dat het gemakkelijke mensen zijn die hun eigen gang wel gaan heb je toch opeens twee mensen in je huis.
Morgenavond komen ze aan. Ik merk aan mijn schoonzusje ook wel naarmate ze ouder wordt dat Nederland ook nog wel trekt voor haar. Ze heeft wel twee zonen en schoondochters natuurlijk in Australië, geen kleinkinderen gekregen. En haar man heeft ook kinderen en wel kleinkinderen. Maar de afstanden zijn daar anders dan hier dus zo heel vaak zien ze deze ook niet.
Ze weet heus wel dat ze het hier in Nederland ook niet meer zou vinden maar zo twee weken wat familie nog bezoeken, vaak de “gewone” dingen zo leuk vinden en nog wat dingen in Nederland zien, wat herinneringen ophalen daar heeft ze heel veel zin in.Voor dat laatste zal mijn exgenoot wel ingeschakeld worden, ik heb geen auto. Ze krijgen wel twee E-bikes want ze fietsen ook graag dus zal ik wel eens met ze op stap gaan.
Ons kleinkind zien natuurlijk, ze vond het zo ontzettend leuk toen Yenthe geboren werd, ze had meteen een heel pakket met allemaal cadeautjes opgestuurd. Dus ze kijkt er naar uit om haar ook te zien.
Kortom ik denk zomaar dat die twee weken wel om zullen vliegen en ze nemen het maar zoals het is bij mij en ik weet zeker dat ze dat ook zullen doen.
Maar of het er van komt om trouw te bloggen en te reageren…. ik zie het wel hoe het zal gaan……