Het went……

Gisterenavond had ik het voor het eerst dat ik me heel ontspannen voelde en gezellig toen ze weer thuiskwamen. En dat werkte ook door op mijn slapen en mijn duizelingen. Nog een keer vannacht voelde ik wat duizelen maar voor de rest niet meer.
En vandaag toch maar gewoon gaan werken, daarna fietsen en totaal geen last.
Vanmiddag waren mijn gasten bij Hans en heb ik lekker met een dekentje over me heen op de bank gelegen, dom detectives liggen kijken. Heerlijk vond het ook koud vandaag en ik kwam helemaal tot rust.
En opnieuw geen duizelingen meer. Wel wat oefeningen nog steeds gedaan en als ik er met iemand over praat of over schreef zoals hier op mijn blog blijken nog veel meer mensen het te hebben.
Niet dat ik het die mensen gun maar ben zelf altijd nog al zo van dat ik het eng vind en allerlei doemscenario’s de revue passeren en deze verhalen geven mij ook rust dat het wel vervelend maar niet ernstig is. Iets was de dokter ook zei natuurlijk. En de oefeningen helpen me ook wel.
So far so good…… ja mijn Engels gaat met sprongen vooruit haha.
Nee hoor, ik spreek best een woordje Engels maar mijn zwager is een echte Aussie dus om die te volgen moet ik best goed concentreren. Als dan mijn schoonzusje aanvullingen e.d. geeft dan is het soms heel lastig om twee mensen tegelijk te kunnen volgen. 
Maar ik leer iedere dag wel weer nieuwe woordjes bij. De dagelijkse dingen gaan wel natuurlijk maar zoals gisteren toen we over de tuin spraken. Ja ik weet echt niet wat al die groentes en beestjes en dingen in het Engels zijn hoor. Maar met handen en voeten en soms vertalen van mijn schoonzusje (al weet die ze ook niet allemaal) komen we er wel hoor.
Het is ook wel leuk, zelfs zijn het ook wel tuinders, mijn zwager is al twee keer bij Hans (mijn ex) wezen helpen die is pas begonnen met een moestuin. Hij vond het heel leuk om te doen en mijn schoonzusje had nog een paar oude kennissen die ze op kon zoeken.
Zo gaan de dagen ook weer door, hoop dat ze morgen ook echt gaan proberen te fietsen want ik wil ze ook best een paar daagjes entertainen maar dat moeten ze wel kunnen fietsen natuurlijk.  Lopend kom je niet zover.
Leuk om een keer naar Kinderdijk te gaan of met de Ferry te gaan varen naar Rotterdam of Dordrecht, Biesbosch. Morgen gaan ze oefenen. In Australië fietsen ze bijna nooit meer. Een aantal jaren geleden toen ze hier ook waren en ik nog (on)gelukkig getrouwd (jaar daarna gescheiden) met Hans gingen we ook vaak op pad op de fiets met zijn drieën.  Hans kon toen niet mee omdat hij kort daarvoor een hartinfarct had gehad.  Best mooie tochtjes gemaakt toen. Maar ja toen waren ze ook zo’n jaar of 12 jonger, we zullen het zien hoe het gaat maar dat zou ik nog wel leuk vinden. (foto’s van 12 jaar geleden)

Geïnspireerd door de natuur……

Het valt me best tegen, ik zeg het eerlijk zo twee mensen er bij in mijn huis en tot mijn schrik blijven ze ook nog eens drie weken i.p.v. twee zoals ik steeds had gedacht.
En het ligt niet aan hun hoor, het zijn prima mensen maar mijn hele ritme is in de war en dat vertaalde zich gisterennacht dat ik weer last kreeg van erge duizelingen. Als ik me maar omdraaide in bed leek mijn hele kamer wel te zweven. Heel vervelend en ik word er ook altijd wel wat angstig van.  Eigenlijk had ik er alleen liggend last van, kon wel opstaan en dingen doen dan viel het allemaal wel mee.  Vanmorgen even naar de dokter geweest, heb het al eerder gehad een paar jaar geleden. Allerlei test ook nu weer gedaan en moet het gewoon uitzitten. Zelfs proberen om het expres op te roepen die duizelingen dan ben ik er eerder vanaf volgens de dokter.Nu gaat het vandaag al weer een stuk beter gelukkig.
Ik gooi het zelf op een combinatie van ander bed, ander kussen om op te slapen (hoewel ik daar normaliter niet zo’n last van heb), toch wel inspannend alles in het Engels te doen en ook best soms emotionele gesprekken zo de eerste dagen. En we hebben een heel ander dagritme. Hun verdwijnen 10 uur naar hun kamer en dan begin in ongeveer een beetje te leven maar om 7 uur hoor ik ze al weer scharrelen in slaapkamer en badkamer. Nou ja het weekend ga ik lekker naar Wim kijk er nu al naar uit. Ik zit het wel uit hoor maar ik denk wel drie keer na voor ik de volgende keer weer spontaan roep van kom maar hier hoor.
Komt natuurlijk ook omdat ik nog amper weer helemaal 100 % was en toch nog mijn huis zo goed mogelijk van te voren wilde poetsen, boodschappen in huis nou iedereen die wel eens logees krijgt snapt dat wel.
Gisterenmiddag zou ik naar Peter gaan, had me er helemaal op verheugd om weer eens lekker met die kleine Yenthe te kunnen knuffelen.
Goedbedoeld hoor van Peter en Chantal appte hij dat hij ook zijn vader met zijn vriendin en mijn logees uitgenodigd had. Maar ik was al niet lekker en voelde me ook niet zeker om te gaan fietsen, bovendien dan weet ik het wel, alles natuurlijk weer in het Engels en veel mensen dan komt er voor mij van het knuffelen van Yenthe ook niet veel.. Jammer maar volgende keer maar weer.. Ben dus maar thuisgebleven en heb gewoon 3 uur liggen slapen dat had ik blijkbaar nodig.
Ze zijn niet heel de dag hier hoor, ik ben gewoon een soort hotel met ontbijt haha de rest van de dag gaan ze wel andere dingen doen, ze eten ook bij Hans en Erica (mijn ex en vriendin) . Nou ja vooruit ik kom die weken wel door. Morgen ga ik lekker weer werken, merk gewoon als ik bezig ben en afgeleid ook minder last van de duizeligheid heb zoals vanmiddag toen ik opeens een prachtige Libelle op mijn bladen in de vijver neer zag strijken. Gauw mijn camera gepakt en wat foto’s gemaakt. Waterjuffers heb ik genoeg maar Libelles had ik nog nooit hier eitjes zien afzetten.
Franse fietsenmaker Paul Cornu was de uitvinder van de eerste helikopter maar Leonardo da Vinci had al tekeningen hiervan gemaakt ver voor hem…. Natuurlijk had hij zijn inspiratie gekregen van de Libelles dat kan niet anders. Vandaar mijn fascinatie zowel voor Libelles als helikopters…En mijn vijver blijkbaar geschikt om eitjes af te zetten, na de waterjuffers nu ook Libelles…. Genieten….

Het recht van de sterkste?

Vanmorgen gezellig ontbeten met mijn gasten en daarna gingen ze naar mijn exgenoot Hans toe.
Ze hadden lekker uitgeslapen, niet gek na 30 uur onderweg geweest te zijn vanuit Australië dan heb je dat wel even nodig.
Heel luxe hadden ze wel business class geboekt dus hadden ze een poosje kunnen slapen en ook de ruimte om te zitten in het vliegtuig.
Vanmiddag was er in het naburige dorp een soort zomermarkt waar ik eigenlijk wel naar toe wilde maar eenmaal onderweg dacht ik, heb eigenlijk helemaal geen zin om op zo’n warme markt te lopen. Is toch bijna ieder jaar hetzelfde dus ik ga gewoon lekker niet. 
Heerlijk langs de Lek gaan fietsen een eind, nog een paar boodschappen gedaan en natuurlijk niet te vergeten mijn vaste bakje koffie bij de Hema en daar kwam ik ook nog Peter en Chantal en de kleine Yenthe tegen, dat was even een extra cadeautje.  En morgen zie ik ze al weer. Dan een mooie route door de polder naar huis genomen.
Dan kom ik ook langs het water waar ik meestal om deze tijd als de jonge sterns al zo oud zijn om te kunnen vliegen deze hier aantref.
Dit jaar hebben ze ook de broedeilandjes in dit water gelegd en ik zag dat ze allemaal bezet waren met een stel sterns.
Even staan praten met een man die met een verrekijker stond te kijken en net als ik ook gefascineerd is door de sterns.  Een leuk gesprek. 
Ik ging in het gras zitten, beetje verscholen half achter het riet zodat ik alles goed kon zien en ook fotograferen. Het was een prachtig gezicht. De ouders wisselden elkaar af met broeden en eten maar ook werden de nesten verdedigd tegen andere vogels zoals ik zag twee eenden die het lef hadden om te dicht in de buurt te komen. Met doken een paar sterns er bovenop waarna de eenden maar snel verder gingen.  Ook een meeuw werd niet getolereerd.
Even later zag ik een buizerd zweven boven de sterns en weer werd de verdediging ingezet. Met een hoop kabaal doken vier sterns op de buizerd, een fascinerend gezicht, beetje ver weg wel maar toch nog wel een paar foto’s kunnen maken.
Gewoon zo’n 1 1/2 uur zitten kijken daar, geweldig wat kan ik daar van genieten zeg, verheug me er nu al op als straks die jongen weer uitkomen, wat een mooi gezicht zal dat zijn….

Hooibouwen…..

Soms kan opeens de geur van iets oude herinneringen terugbrengen en dat had ik gisterenmiddag toen ik door de polder fietste. Ik rook de geur van het gemaaide gras/hooi echt zo’n zomers geurtje en ik was meteen terug in de tijd dat mijn vader nog bij de boer werkte en natuurlijk in de zomer ging hooibouwen.
Wij als kinderen mochten meedoen. Er waren toen nog geen grote machines die alles in grote rollen plastic verpakten.
Nee er was een tractor met aanhanger en het hooi werd opgestoken.  Met lange rieken werd het hooi op de wagen gedaan. Op de wagen stond iemand die het hooi aanpakte en zorgde dat het zo lag dat het onderweg er niet af zou waaien.
Dan naar de boerderij brengen in het in de hooischuur of hooiberg weer vanaf de wagen opnieuw met hooivorken verplaatsen.
Best intensief werk natuurlijk dus wat extra handen van ons waren altijd van harte welkom en ik vond het geweldig om te doen. Al was het voor mij altijd wel niezen en proesten in het hooi want ook toen had ik al last van een soort hooikoorts, ze komen niet voor niets aan die naam natuurlijk. Gelukkig niet al te heftig, bleef en blijf bij mij wel bij tranende ogen en niezen.
Lekker liggen in het hooi. Soms mee mogen rijden en af en toe zelfs de tractor een stukje mogen verplaatsen toen ik wat ouder was.
Op het plaatsje naast de bestuurder meerijden, ik weet het nog precies.
Of met zijn allen in de hooischuur spelen. Vanaf de balken in het hooi springen.
En van de pakken stro hutten bouwen.
Waar is de romantiek van het oude hooibouwen gebleven eigenlijk.
Nou ja mijn vader werkte zich echt wel uit de naad hoor, daarbij ging hij vaak ook nog bij andere boeren ’s avonds helpen om wat extra’s te verdienen.
Met terugwerkende kracht en veel respect denk ik wel eens wat werkte die man toch hard voor zijn gezin want er was ook nog een grote moestuin.
Waar wij en mijn moeder ook wel het nodige moesten doen natuurlijk.
De tijden zijn veranderd, zelden zie ik kinderen nog helpen met hooibouwen. Boeren hebben meestal zelf geen machines meer maar besteden het uit aan bedrijven die heel efficiënt alles oogsten.
En economisch gezien hebben ze natuurlijk helemaal gelijk. Maar toch……. als ik het dan ruik dat vers gemaaide gras of het hooi in de polder komen die mooie herinneringen toch weer boven.
Foto’s van een museum bij ons in de buurt met oude boeren zaken waar een keer per jaar nog op de oude manier gras gemaaid en hooi geoogst wordt.

Visite visite……

Er staat me de komende weken weer een nieuwe uitdaging te wachten want ik krijg namelijk twee weken lang mijn schoonzusje en haar man te logeren.
Mijn schoonzusje is de zus van mijn exgenoot en woont al vanaf 1979 in Australië.
Zij emigreerde destijds met man en een zoontje van een jaar of 4, ze kregen er nog een zoon bij.  Maar het huwelijk hield geen stand en ze gingen uit elkaar.
Zij trouwde een aantal jaren later opnieuw, deze man heb ik nooit meegemaakt, in die tijd kwam ze niet naar Nederland. Hij overleed denk al weer 15 jaar geleden.
In hun vriendenkring was destijds een man die zijn vrouw ongeveer dezelfde tijd als mijn schoonzusje ook aan kanker verloor.  De trokken samen op en op een gegeven moment zijn ze ook getrouwd. Het is een aardige man. Hij is al van een derde of vierde generatie in Australië maar van oorsprong een Engelsman. En het is ook een echte gentlemen.
Ze zijn de laatste jaren al een aantal keren hier geweest. Ze hebben al heel wat cruses gemaakt samen waarbij ze dan een aantal dagen Nederland aan vast knoopten. Toen mijn exgenoot en ik nog getrouwd waren zijn ze ook eens twee weken geweest. En dat ging harstikke goed. Ik kan heel goed opschieten met mijn schoonzusje en andersom ook.
Nu wilden ze eigenlijk bij mijn exgenoot logeren maar die heeft geen slaapkamer meer over met een tweepersoonsbed.
Dus belde hij mij op of ze misschien bij mij mochten logeren. Nu heb ik ook geen extra tweepersoonsbed maar ik vind het geen bezwaar om twee weken in een eenpersoonsbed te slapen en mijn bed af te staan. En een weekend in die tijd ga ik naar Apeldoorn dus dan kunnen ze ook lekker hun eigen gang gaan.
Moet wel heel eerlijk zeggen als ik geweten had dat het zo liep met die operaties dat ik wel nee gezegd zou hebben. Ondanks dat het gemakkelijke mensen zijn die hun eigen gang wel gaan heb je toch opeens twee mensen in je huis.
Morgenavond komen ze aan. Ik merk aan mijn schoonzusje ook wel naarmate ze ouder wordt dat Nederland ook nog wel trekt voor haar. Ze heeft wel twee zonen en schoondochters natuurlijk in Australië, geen kleinkinderen gekregen. En haar man heeft ook kinderen en wel kleinkinderen. Maar de afstanden zijn daar anders dan hier dus zo heel vaak zien ze deze ook niet.
Ze weet heus wel dat ze het hier in Nederland ook niet meer zou vinden maar zo twee weken wat familie nog bezoeken, vaak de “gewone” dingen zo leuk vinden en nog wat dingen in Nederland zien, wat herinneringen ophalen daar heeft ze heel veel zin in.Voor dat laatste zal mijn exgenoot wel ingeschakeld worden, ik heb geen auto. Ze krijgen wel twee E-bikes want ze fietsen ook graag dus zal ik wel eens met ze op stap gaan.
Ons kleinkind zien natuurlijk, ze vond het zo ontzettend leuk toen Yenthe geboren werd, ze had meteen een heel pakket met allemaal cadeautjes opgestuurd. Dus ze kijkt er naar uit om haar ook te zien.
Kortom ik denk zomaar dat die twee weken wel om zullen vliegen en ze nemen het maar zoals het is bij mij en ik weet zeker dat ze dat ook zullen doen.
Maar of het er van komt om trouw te bloggen en te reageren…. ik zie het wel hoe het zal gaan……

Een koekje van eigen deeg……

De afgelopen week las ik in de krant en hoorde ik op de radio over de actie van de politie van Nieuwpoort https://www.ad.nl/rivierenland/politie-brengt-afval-terug-bij-nieuwpoortse-hangjeugd~ada6fd98/.
(bron AD Digitaal).

Ik vind dat zo geweldig dat ze dat gedaan hebben en wat mij betreft doen ze dat overal waar jongeren overlast veroorzaken.
Gisteren was het prachtig weer ( ’s middags pas) en zijn we ’s morgens eerst een rondje kringloopwinkels gaan doen. Normaal komt Wim altijd in het weekend en dan zijn de meeste winkels gesloten.
De zon was gaan schijnen en besloten we om lekker op de Zaag te gaan wandelen, een mooi natuurgebied lekker rustig en je kan er heerlijk even aan het water zitten, naar de boten kijken of naar de vogels.
Voor Wim altijd weer een openbaring om in zo’n mooi natuurgebied te wandelen en dan toch met zicht op een wereldstad zoals Rotterdam.
Op het punt waar wij even gingen zitten is ook een klein strandje en daar lag het dus helemaal vol met overblijfselen van een barbecue.  Plastic bordjes, verpakkingen, nou noem het maar op allemaal rotzooi.
Zo verschrikkelijk ergerlijk dat er overal zoveel afval ligt.
De beheerders en politie weten vast ook wel dat naar dat strandje de jeugd toetrekt en het moet toch een kleine moeite voor hen zijn om uit te vinden wie dat zijn>
Ik wil met alle liefde assisteren en persoonlijk het afval bij de desbetreffende jongeren door de brievenbus deponeren. Nee ik heb het niet opgeruimd, had sowieso al niks bij me om het in te doen, slap excuus misschien maar er is ook geen beginnen aan.
Een koekje van eigen deeg, van mij mag het, misschien leren ze er dan van. En anders gewoon een foto maken van de deelnemers en ze een flinke bekeuring geven. Meestal als mensen in hun portemonnee geraakt worden werkt ook wel.
Als ik mensen spreek, wie ik ook spreek, iedereen vindt het ergerlijk en niet kunnen. Ben nog nooit iemand tegengekomen die zei, ik gooi ook wel eens wat weg uit de auto of langs de weg. Waarbij ik me dan altijd afvraag:  Wie doet het dan wel……..

Dat doen ze goed……

Gisterenavond was het thema van de avond jaren 90 muziek, disco, echt totaal niet mijn muziek maar goed had het toch te druk om er veel van mee te krijgen maar vond het de eerste avond wel gezelliger. Veel jonge gastjes en eigenlijk was dat ook wel leuk hoor, een handvol geld op de balie voor een muntje…… heeft ook wel wat.
Uurtje eerder dan gisteren thuis. Mijn werkgeefster was weer bijgekomen van de dag ervoor dus we konden de week gezellig afsluiten zo.
Ik zei dat ik blij was dat ik voor de feestweek weer opgeknapt was en haar antwoord was “wat dacht je van ons, hoe blij wij daar mee waren”.  Dat is toch leuk om te horen en ik snap het wel.  Je hoort en ziet toch veel van inkomsten, kosten, betalingen en ik ben er al zoveel jaren kind aan huis dat ze mij wel vertrouwen wat dat betreft dat die dingen niet naar buiten komen.  Bovendien al zeg ik het zelf kan ik heel goed rekenen en geld wisselen dus snel verkopen. En om op korte termijn iemand anders te vinden valt dan ook niet mee.
Heerlijk geslapen vannacht en voelde me eigenlijk best kiplekker. Even twee wassen gedraaid en opgehangen en daarna gaan fietsen. De polder in, het was prachtig weer om te gaan fietsen.
Bij ons in de buurt heeft het Zuid-Hollands landschap een aantal weilanden aangekocht en ingericht voor de weidevogels. Dat hebben ze echt goed gedaan hoor want het zit er vol met kieviten, grutto’s, tureluurs. Zeker nu is het een prachtig gezicht, zeker dat jonge spul dat er nu overal is. Dat is puur genieten hoor.
Onderweg ga ik naar het kanocentrum, het is er onwijs druk maar wel altijd gezellig en heb trek in een ijsje.
Kom nog een goede kennis van mij tegen die ook met haar man aan het fietsen is en hier neergestreken voor een ijsje. We raken aardig aan de klets.  Later komt nog een ouder echtpaar uit Rotterdam aan mijn tafel zitten. De vrouw vertelde dat ze hier vroeger veel kwam om haar hond uit te laten en te trainen omdat ze het zo’n mooi gebied vind.
Er wordt ook goed gebruik van gemaakt zei ze en dat klopt wel het was een drukte van belang, fietsers, kanoërs, wandelaars. Zelf fietsen ze niet meer maar ze waren hier met de auto.
Als ik weer wegfiets hoor ik mijn naam noemen, nog een goede kennis van me die even een praatje maakt. Zij heeft jaren met mij in het jeugdwerk gezeten en haar man ook.
Al met al een leuke dag zo, heerlijk buiten geweest vanmiddag en nog mooie foto’s ook gemaakt van het jonge grut.
Morgen komt mijn liefje het voelt aan alsof ik nog een paar dagen vakantie heb, ze geven goed weer op dus kunnen we lekker gaan fietsen of wandelen…… Even niet bloggen en schrijven…….   Op de foto’s jonge kieviten en tureluurs……

 

Als de drank……….

Gisteren was het de eerste avond van de feestweek.  Ik was ’s morgens in het ziekenhuis geweest voor controle en volgende de dokter mocht ik alles weer doen. Nu zal ik niet meteen de tuin gaan spitten maar was wel blij dat alles goed was en dat ik toch bij de Feestweek kon werken.
Leuker om muntjes te verkopen dan schoonmaken van het café.
Ondanks het wat mindere weer was het onwijs druk in de tent denk zo’n 1800 man/vrouw en al die mensen komen dan muntjes kopen in ons “muntenhok”.
Met zijn drieën hadden we het een paar uur onwijs druk maar ook leuk hoor die hectiek weer en het is zittend werk.
Wat me de laatste tijd wel een beetje tegenstaat is dat er ook zo onwijs veel gedronken wordt, het lijkt wel of er niet meer gefeest kan worden zonder dat de mensen helemaal lam zijn.
Een meisje had thuis al “ingedronken” en ging hier nog eens verder, resultaat ze moest met de ambulance afgevoerd worden.
Of iemand die muntjes komt kopen en niet eens zijn eigen pincode meer in kan toetsen, nou dat vond ik dan weer niet zo erg, dacht die zit toch wel aan zijn tax.
En het is natuurlijk dubbel hoor want zo’n evenement moet het natuurlijk ook hebben van zijn baropbrengst, zonder dat kan het niet georganiseerd worden.
Ook mijn werkgeefster die normaal pas een biertje neemt als het muntenhok dicht gaat ging gisteren even los. Ze is een enorme fan van Gerard Joling die deze avond optrad.
Het was ook een jubileumaflevering de 10e keer dat het georganiseerd werd.
Tijdens de foto’s maken zag ik al dat ze lekker aan een biertje mee stond te doen. En ik hoorde dat ze met Gerard Joling ook al even had zitten pimpelen na afloop van zijn optreden.
Normaliter tellen we altijd samen het contant geld want dat moet natuurlijk weer naar de bank gebracht.
Maar in dit geval stond ik er dus alleen voor, zij was al naar huis gebracht door haar man.
Nou ja ook niet erg alleen het was wel half 4 voordat ik eindelijk klaar was in mijn uppie en weer naar huis kon gaan fietsen.
Had gelukkig nergens last van hoor alleen een schoudermassage zou wel lekker geweest zijn 😉 …..
Maar na zo’n drukke avond kan ik ook nog nooit meteen slapen dus ik zag de klok van 5 uur nog.  Vanmorgen dus maar lekker uitgeslapen tot het middaguur.
Nog een avond te gaan, helemaal weer zin in maar toch wel blij dat dit jaar de feestweek geen vier avonden duurt……..