Hooibouwen anno toen……..

Een keer per jaar wordt er bij ons in het dorp een hooibouwdag gehouden anno toen. Dus hooibouwen zoals het in mijn jeugd gedaan werd.
Ja wij hebben in ons kleine dorpje gewoon een museum, nou ja museumpje eigenlijk en dat is op deze dag ook gratis toegankelijk.
Een echtpaar kwam in de boerderij van de ouders, boerde zelf niet meer maar hadden natuurlijk wel de ruimtes waar vroeger de koeien, varkens en weet ik wat allemaal een plaatsje hadden.
Dus heel veel ruimte. Ze begonnen met het verzamelen van oude gebruiksvoorwerpen en zaken uit de oorlog, vaak kregen ze het van mensen en zo bouwden ze een aardige collectie op en maakten er een klein museum van.
De andere ruimtes werden gebruikt voor horeca zoals het houden van feestjes en partijen maar ook gewoon tijdens museumbezoek even in de museumtuin als het mooi weer is wat kunnen drinken.
Ik was er zelf al een paar keer geweest, zowel beroepshalve als privé gewoon bij zo’n hooibouwdag maar voor Wim was het nieuw dus leuk om een keer te gaan kijken en het was natuurlijk ook prachtig weer vorig weekend.
Op het terrein staan op zo’n dag ook van allerlei kraampjes waar producten verkocht worden uit de streek. En er zijn ook wat oude ambachten te zien zoals rietvlechten, een man die netten maakt voor de ouderwetse baggerbeugels en een smid, een man die paling zat te roken. Kinderen mogen meerijden op de tractoren of koeien leren melken. Kortom er was van alles te zien en te eten en drinken.
Er is een actieve club die zich de Poldertuffers noemen bestaande uit mannen (heb nog nooit een vrouw gezien tenminste) die oude tractoren en gebruiksvoorwerpen bijvoorbeeld om te hooibouwen of zaaimachines in stand houden en ook gebruiksklaar houden.
Ze maken ook regelmatig tochtjes hiermee door de polder. En natuurlijk op deze dag waren hun “oogappeltjes” te bewonderen.
Genoeg te zien dus en hoewel Wim een stadsjongen is weet hij er wel veel van want zijn voormalige schoonvader was boer dus heeft ie daar wel het een en ander opgestoken.
Vooral de oude gebruiksvoorwerpen vond hij heel leuk om te zien.
We zijn allebei wel gek op oude zinken voorwerpen en daar zagen we er nog wel een paar die we allebei wel wilden hebben. Helaas pasten ze niet in onze fietstassen 😉 ;).
Muziekje er bij van de Lekkerkapel die bij zulke gelegenheden ook altijd acte de presence geeft om de dag extra op te vrolijken.