Dr Dolittle maar dan nog gekker…….

Ik vind mezelf soms best een maf mens dus ik zal maar niet aan andere vragen wat ze van me vinden want dat zou wel eens heel verrassende/verbijsterende reacties op kunnen leveren of adviezen om eens misschien iemand te gaan raadplegen.
Daarom vertel ik het maar niet aan andere alleen jullie mogen het wel weten, de meeste kennen mij toch alleen maar van mijn blog ;). En die paar bloggers die ik in levende lijven ontmoet heb zullen zelf wel een oordeel over mij hebben waarvan ik hoop dat ze denken “het valt wel mee met haar”.
Als ik in mijn tuin bezig ben praat ik regelmatig tegen vogels, kikkers, padden of anders kruipend en vliegend gedierte. Tot zover nog niets mis mee mensen praten ook met hun hond, kat of paard toch. En ik denk dat ze ook snappen wat ik zeg haha…… of dat ik begrijp wat zij zeggen en denken…..
Maar bij mij gaat het verder, ik praat ook tegen mijn planten, bedank ze voor een goede oogst van groentes en fruit of mooie bloemen. (die bloemen wat minder dan fruit en groentes).
Vanmorgen wilde ik wat snoeiwerk gaan doen, niet echt de tijd van het jaar er voor maar ik dacht bij mezelf als er een paar takken met een flinke bui van een boom afwaaien in de zomer gaat een boom toch ook niet dood daar van.
Dus aan de slag gegaan met eerst mijn tomaten de koppen er uit gehaald, een simpel werkje zodat de vruchten die er aanstaan wat sneller kunnen rijpen. Altijd een dubbel gevoel want dan zie ik toch weer bloemen in de toppen zitten en denk dat kunnen wel vruchten worden. Maar als alle vruchten die er nu al aanhangen gaan kleuren krijg ik gewoon kilo’s tomaten. En mijn tomatenplanten zijn gewoon veel te hoog geworden.
De volgende op mijn lijstje is de vijg, pff wat is die groot geworden, daarbij is zomer snoei wel gebruikelijk dus ga ik hem een beetje in vorm snoeien. Als ik de eerste takken er af knip druppelt er witte vloeistof uit.
Je huilt zeg ik tegen de boom en ik schiet gewoon zelf in de lach…. maar zo voelde het wel voor me. Wat me er niet van weerhield om toch maar door te gaan en wat takken te verwijderen.
Ik denk dat ik daarom ook nooit blij wordt van snijbloemen en kunstmatig aangelegde parken met bloembollen zoals de Keukenhof . Geef mij maar bloemen en planten in de natuur om naar te kijken. (Al is mijn tuin ook gewoon aangelegd en geen puur natuur natuurlijk, vandaar mijn dubbele gedachtes er over altijd).
Wordt vervolg………. anders wordt het zo’n ontzettend lang blog………