Toch maar niet denk ik….

Icarus blauwtje 7 (Klein)In de loop der jaren ben ik regelmatig voor de krant geweest bij Vrouwen van Nu een vereniging die ontstaan is uit de Plattelandsvrouwenbond maar nu een nieuwere naam gekozen heeft al weer heel wat jaren geleden trouwens.
Als ik er was dan was er eigenlijk altijd wel iets interessants te beleven. Zo maakte het verhaal van een vrouw die besneden was en nu streed om dit voor meisjes te voorkomen diepe indruk op me. En heb er diverse leuke optredens meegemaakt.
Dus ik had me voorgenomen, als ik niet meer voor de krant schrijf (want dan kon ik er gewoon als er iets interessants of leuks was er gratis naar toe) word ik lid van die club.
Ken er ook heel veel mensen en het is een bloeiende vereniging met meer dan 100 leden.
Vandaag was er een inloop avond en ik had gedacht dat alle clubjes die er intern zijn zich daar zouden presenteren.
Er zijn fietsclubjes, tuinclubjes, boekenclub en een praatclub en nog wat dingen zoals quilten en handwerken of zo.
Maar goed dat was er dus niet. Er waren een aantal mensen die workshops deze winter geven buiten deze club om.
Nou ja ik ging bij een tafeltje zitten waar ik wel een paar mensen van kende. Voor de pauze werden er een serie foto’s vertoond van alles wat er vorig jaar geweest was.
Buiten het feit dat ik voor mijn gevoel meer achterhoofden zag dan leuke foto’s had ik er ook niet zoveel mee omdat ik er ook natuurlijk niet bij geweest was.
Dus wij zaten ook zo’een beetje te praten met elkaar.
En opeens waren er een paar dames naast ons die zeiden dat ze zich zo ergerden dat wij zaten te praten. Nou deden wij dat helemaal niet hard en wat maakt het uit als je naar foto’s zit te kijken. Kan je die dan niet meer zien of zo. Voelde het meteen zo als een betutteling zeker als ik diezelfde dames even daarna zo hardop met elkaar hoor lachen. Waarschijnlijk stonden ze daar dan zelf op die foto’s.
Als ik daarna van die kennis van me ook nog een verhaal hoor over gezeur in een cabaretclub die zij opgericht heeft een aantal jaren geleden. Er kwam een nieuw lid bij en die wilde een beetje met de scepter gaan zwaaien.
Na de pauze kwamen nog twee mannen optreden, beetje slaapverwekkende muziek, slecht geluid en hier en daar begonnen een aantal dames ook wat te praten waaronder wij.
Als de avond afgelopen is krijgen we nog een sneer van de dames naast ons en eigenlijk denk ik meteen. Ik geloof niet dat dit iets voor mij is. Sowieso weet ik eigenlijk al dat ik niet zo van vrouwenclubjes ben maar dacht zo’n tuinclub en fietsclub is misschien wel leuk om aan mee te doen.
Maar de twijfel die ik al had eigenlijk dat ik halverwege dacht wat doe ik hier blijft nog steeds. Denk niet dat het mijn ding is. Ga er nog eens diep over nadenken.
Want eigenlijk ga ik gewoon liever in mijn uppie of met mijn zus of vriendin en vriend fietsen, gewoon samen.
En dat getrut van die vrouwen onderling altijd…… pfff nou ja kan er nog een maand over nadenken voordat de volgende avond is.


Vanmiddag ook even wezen fietsen, wat een schitterend weer was het zeg. Ik fietste langs een bekend fietspad en zag een zijweg en dacht. Ga eens even afstappen en een stukje lopen daar. Ging het “bos” in en het was er prachtig. Niemand te zien, overal vlinders en bloemen nog echt mooi was het daar. Volop uitgebloeide berenklauwen, niet voor niets heet dat fietspad het berenklauwpad.┬á En daar zag ik een vuurvlinder heel het jaar nog niet gezien. Maar voor ik mijn camera had was ie verdwenen. Jammer en ik loop weer verder en opeens zie ik een icarusblauwtje. Ook zo’n mooi vlindertje echt hemelsblauw van kleur en hij blijft zo lang zitten. Kan zelfs mijn lens nog verwisselen. Ik kan niet stoppen met foto’s maken. Dan weer met vleugels open dan weer met vleugels dicht. Even naar een ander bloempje en dan gewoon weer rustig blijven zitten. Prachtig mooi……….Dat maakte heel mijn middag goed en ik ga zeker nog een keer wandelen daar om heel misschien toch de vuurvlinder nog te vinden..