Alle ellende begon met een vijg……

VijgZelfs bij Adam en Eva begon het allemaal met een vijgenblad waarmee ze hun naaktheid bedekten nadat Eva zich te goed gedaan had aan die appel en ze zich gingen schamen. Hoewel een appel? Volgens mij (en andere bronnen, googel maar eens) zijn de meningen daar wel verdeeld over en hebben de vertalers er dat maar van gemaakt.
Waarom een appel ?   Als ze nou toch meteen een vijgenblad pakten om zich te bedekken ben ik er eigenlijk van overtuigd dat het gewoon een vijg is geweest.
Deze zoete en smakelijke vruchten zijn niet te weerstaan natuurlijk.
Maar goed ik heb zelf ook een vijgenboom in de tuin, gelukkig heb ik een goed gevulde kledingkast dus ik hoef die bladeren niet te gebruiken om me te kleden.
Dit jaar heb ik een enorme oogst aan vruchten en ik mis er ook nog wel eens een paar die dan gewoon vallen en bij tijd en wijle raap ik ze dan op, vaak met wat bladeren er bij die nu weer beginnen te vallen en gooi ze dan in mijn compostbak.
En kijk, daar is de ellende met de rat dus mee begonnen.
Vanmiddag kwam de Rattenvanger van Lekkerkerk (maar wel zonder fluit) naar me toe om te kijken. Ik kende de man vrij goed, hij werkte vroeger hier bij de afdeling gemeentewerken.  Hij is ook iemand die lid is van het archeologisch team (maar dit terzijde eigenlijk) en ik ben ooit naar een heel interessante avond geweest waar hij vertelde over de pijpen die in grote getale in de grond gevonden worden hier in de omgeving. Hij kwam er altijd tegen met zijn werkzaamheden en had een hele verzameling er van.
Nu is hij degene die de ongediertebestrijding voor zijn rekening heeft genomen en met veel plezier vertelde hij. (waar ik me weer niets bij voor kan stellen behalve dat het wel lekker vrij werk is natuurlijk.)
Verder dat juist de vijgen vruchten zijn waar de rat gek op is. Ook nog dat er in onze straat juist bij de bungalows met de grote tuinen hij de meeste ratten ving.  De compost kon ik volgens hem gewoon gebruiken en hij gaf me nog de tip om de compostbak aan de onderkant te voorzien van fijn gaas zodat de wormpjes en diertjes die nodig zijn voor het composteren er wel in kunnen maar de ratten of andere dieren dus niet. Een goeie tip. Hij stelt me ook gerust met het overbrengen van ziektes.
Als je er zo gauw ziek van zou worden dan zou ik die dagelijks met muizen en ratten bezig is allang ziek geweest moeten zijn, zei hij.  Ziekte van Weil komt eigenlijk alleen voor in verontreinigd water.
vijgen (2)Veel geleerd dus weer over ratten en hun gewoontes. Hij gaat vrijdagochtend vier klemmen neerzetten in kisten. Los mag niet omdat er anders andere dieren in kunnen komen. Als lokaas gebruikt ie suikerbrood vertelde hij. Vier weken lang komt ie ze iedere woensdag controleren en daarna neemt ie weer contact met me op. Nou prima geregeld. Mijn tuin is open dus ik hoef er niet voor thuis te blijven dus dit probleem is ook wel opgelost. Maar toch ga ik deze compost verwijderen ondanks alles vind ik het idee gewoon vies.
Ik weet het nu wel zeker. Alle ellende is gewoon begonnen met een vijg…….

Herfstig…….

Herfst Loetbos 36Eigenlijk vind ik alle vier de seizoenen ook wel lekker als het echt seizoenen weer is. In het voorjaar het ontwaken van de natuur, in de zomer lekker strak blauwe lucht en warm, in de herfst regen, wind en een grijze lucht en in de winter sneeuw, kou en vriezen.
Zoals vandaag echt herfstweer. Regen, harde wind, grauw en grijs…..
Natuurlijk is het niet waar hoor ik geniet veel meer van een zonnetje en 20 graden in de herfst. 😉
Maar toch had het wel wat vandaag en precies toen ik klaar met werken was, was het ook droog dus lekker nog een eind gaan fietsen.
Flinke bries en ik zet dan expres mijn ondersteuning niet sterker (veel mensen denken dat je met een Ebike vanzelf gaat) zodat ik ook echt het gevoel wel heb dat ik tegen de wind in moet fietsen lekker langs de Lek met het opspattende water.
Even bij de Hema een bakje gedaan en een poosje zitten puzzelen, nog een praatje met een dorpsgenoot.  En terug naar huis is het nog droog, dus ik trof het toch, even uitgewaaid.
De tijd nemen voor mijn eten, wat minder eten en een extra maagtablet hebben er voor gezorgd dat mijn maag weer aardig tot rust begint te komen gelukkig.
Als ik net thuis ben wordt er gebeld en de man waar ik een paar weken geleden een toespraak voor geschreven had staat voor de deur en ik laat hem binnen.
Hij geeft me een VVV cadeaubon van 25 euro, wat leuk. Hij had destijds wel gezegd dat ik er iets voor zou krijgen maar het was voor mij ook de eerste keer dat ik zoiets deed vandaar dat ik gezegd had dat ik er niets voor hoefde te hebben. Het was inmiddels al weer een tijdje geleden dus dacht dat is ie vast vergeten. Ook prima.
Misschien doe ik nog wel eens een keer een beroep op je zei hij, ik ben altijd zo zenuwachtig als ik moet speechen (zo grappig een vent van bijna 2 meter altijd in het bedrijfsleven gezeten).
Nou je hebt mijn nummer zei ik, laat het maar weten als ik wat kan doen voor je.
Had over deze toespraak een half uur gedaan ongeveer dus vond het nog wel snel verdiend eigenlijk. In het café moet ik er harder voor werken voor veel minder.
Vanavond even appen met Peter nog over zondag en mijn tranen.  Herfst Loebos 1 (Middel)Bedankte hem voor zijn luisterende oor.  Je bent echt een lieve moeder en oma voor ons zei hij en we houden echt van je. Dan komen de tranen bijna weer maar dan van zo’n fijn gevoel.
En als dan mijn lief als we bellen zegt dat hij weer zo uitkijkt naar ons weekend samen kan mijn dag echt niet meer kapot.
Count my blessings, ik doe het echt hoor en soms zo’n herfst dipje mag ook best een keer.  (foto’s archief)

Handschoenen en laarzen……

to-do-list-makenMijn bioritme is nog niet helemaal aangepast aan de wintertijd dus automatisch word ik wat vroeger wakker dan anders. Net alsof ik iedere ochtend een cadeautje krijg dat ik nog wat langer kan blijven liggen. Gewoon 8 uur geslapen vannacht zonder een keer wakker te worden. Dat gebeurt niet zoveel.
Maandag is tegenwoordig voor mij een dag waarop ik allerlei “klusjes” die er nog liggen eerst moet doen voordat ik wat anders “mag” doen van mezelf.
Op mijn lijstje stond nog:
1. Ziekenhuis bellen voor een afspraak, dat bleef ik maar uitstellen, moest in november terugkomen bij de dokter. Het lukt me nog om een afspraak in november te maken.
2. Brief gemeente sturen. Had op de site van de gemeente gezien dat ik nog in aanmerking kwam voor een langdurigheidtoeslag. Dat wordt in onze gemeente gegeven aan mensen die langere tijd een uitkering krijgen.
Formulier ingevuld, gekopieerd en opgestuurd. Toch ruim 400 euro dus een mooi extraatje voor de dure maand december. En kan het nog net aanvragen voordat ik de gemeente gedag zeg.
3. Toch op de site van de gemeente bezig dacht ik toch maar even kijken of de gemeente iets doet aan ongediertebestrijding en inderdaad bij particulieren wel.  Een melding gemaakt en nu maar afwachten hoe snel ze daar op zullen reageren en anders ga ik nog bellen.. Vind het toch wel heel smerig om zelf aan de slag te gaan. Muisjes ala maar een rat getver….. (dank voor de tip Hulk)
4. Mijn agenda eens even bijwerken, er zitten zoveel afspraken, feestjes en etentjes aan te komen dus eerst maar eens kijken hoe en waar ik wel naar toe kan gaan. Wilde eigenlijk met mijn zus nog een paar dagen weg maar ben bang dat ik het dit jaar niet meer er van zal komen. Ben volgens mij gewoon tot Nieuwjaar geen weekend meer vrij. Dan maar in het voorjaar.
Alles afgehandeld vanmorgen. Voelde me gelukkig wat beter vandaag. Alleen die maag blijf nog vervelend en mijn keel maar als ik even niet lekker in mijn vel zit werkt dat toch altijd daar op uit.
Voor mijn maag neem ik me voor eens wat rustiger te gaan eten. Als je alleen bent, tenminste dat geldt voor mij wel, gaat mijn eten meestal vrij snel. ’s Morgens als ik moet werken op de minuut af weet ik precies tot hoe laat ik in bed kan blijven liggen. En als ik zit te eten is het dan vaak dat ik ondertussen vast mijn schoenen aan zit te trekken, nog een woordje te wordfeuten,  mezelf zit op te maken. Dus een goed voornemen om wat eerder op te komen en dan rustiger te gaan eten en dan niet meteen er na op te hoeven staan en weg te hollen. En dat geldt ook voor mijn avondeten. Kijken of dat wat helpt.
Vanmiddag ondanks het koude weer op de fiets gestapt, handschoenen aan, laarzen en gaan. Vond het nog lekker ook, hoewel dat grijze weer niet zo mijn ding is.
Een paar maanden geleden had ik al een nieuwe winterjas gekocht, okergeel maar heb een tic dat ik er dan ook graag een paar laarzen in die kleur er bij wil. Echt zo’n heerlijke outdoor jas door dit weer, warm en waterdicht. IMG_3441
Mijn zus zuchtte al toen ik die jas kocht, nee he moeten we weer op laarzenjacht zeker denkend aan de keer dat ik van die blauwe laarsjes wilde hebben haha… we hebben aardig wat winkels afgestruind.
Maar dit keer hoeft ze niet mee. Vorige week zag ik al van die mooie stoere en stevige outdoor laarzen in de kleur van mijn jas. Alleen 70 euro vond het toch nog wel een bedrag. Vanmiddag gewoon de knoop doorgehakt en ze gekocht. Geen betere remedie tegen een najaarsdipje dan het kopen van een paar laarzen voor mij. Ben er hartstikke blij mee. Ze lopen super fijn en kan er gewoon heel de winter zo weer tegenaan. Mijn to do lijstje weer leeg, ook wel een lekker gevoel.

Wintergasten……

Smienten 4 (Middel)Had er al een tijdje naar uitgekeken naar de wintergasten in de polder en vanmiddag ging ik een eindje fietsen en hoorde het bekende geluid van de smienten. Altijd in grote groepen bij elkaar en het was voor het eerst dat ik ze zag dit jaar.
Het voelde koud en winters aan vandaag, een harde oostenwind, ik was blij dat ik mijn handschoenen aangetrokken had.
Na een uurtje extra slapen vannacht werd ik vanmorgen best verkwikt (wat een ouderwets woord hé) weer wakker.
Rustig aan nog gedaan met eten geen uitgebreid ontbijtje zoals ik gewend ben op zondag met eitje, beschuitje, sjuutje en kopje thee.
Het zonnetje schijnt lekker dus toch nog maar de wassen buiten opgehangen, mijn dekbed buiten gehangen. Frisse lucht in huis doet ook goed.
En opeens alsof er een emmer leeggegoten wordt begin ik zomaar ineens te huilen en ik kan echt niet stoppen, ik blijf maar doorgaan, terwijl ik toch iemand ben die nauwelijks huilt. Smienten (Middel)Precies op dat moment belt Peter ook nog, hij hoort meteen aan mijn stem dat er iets aan de hand is. Wat is er mam en mijn hele verhaal komt er uit, het lucht ook wel wat op.
Wij zien jou echt niet anders dan de andere oma’s hoor mam, zegt hij en dat weet ik ook wel.
Hij belde juist om te zeggen dat hij onderweg was naar me dus ik gauw nog even een was opgehangen, even snel wat gestofzuigd, had de laatste dagen niet veel gedaan en daar waren ze al.  Meestal ga ik eigenlijk naar hen toe omdat dat voor Yenthe ook gemakkelijker is/was zeker toen ze nog zo klein was maar nu kan ze al zitten, sterker nog ze trekt zichzelf al op aan de tafelrand en gaat staan, verplaatst zich en al weer gaat zitten en dan is het ook leuk om hier te komen.
De krat met het schone speelgoed staat er nog steeds en dat komt nu mooi uit. Op een kleed zit ze lekker de nieuwe dingen te ontdekken. Haal nog een paar boekjes ook van Peter die ze gaat zitten bekijken. En het voelt gewoon zo goed aan.
Het is echt zo’n kleine imitator als ik met mijn handen op tafel tikt, doet ze alles na, zwaaien, dansen…..nou ja zoals alle kindjes zijn natuurlijk.
Smienten 1 (Middel)En ook dat net niet doen wat papa of mama zeggen dat ze al kan doen. Zoals Peter zei, mam dit doet ze altijd na en hij gaat met zijn vingers langs zijn lippen maar Yenthe niet hoor, ze ziet veel te veel om aandacht aan haar vader te geven. Zo herkenbaar, kinderen lijken je altijd een soort voor gek te zetten.
Vanmiddag dus toch even de polder ingegaan hoewel mijn bank en dekentje er ook wel aanlokkelijk er uit zagen. Maar het deed me goed om even tegen de wind in langs de Lek te fietsen en terug met de wind in mijn rug en het zonnetje in mijn gezicht weer naar huis te fietsen.

Maatje van de Bereboot

Naamloos-1Ben heel de week eigenlijk al zo tussen mal en dwaas, niet ziek maar me ook niet lekker voelend. Gauw moe, nog steeds last van mijn keel, hoofdpijn best vervelend eigenlijk.
Vrijdagochtend toch nog wel gaan werken, maar daarna meteen naar huis gegaan en onder een dekentje op de bank gaan liggen. En ik viel in slaap en heb met kleine tussenposen van iets eten, ook niet veel want mijn maag lijkt ook wel van streek te zijn, heel de dag geslapen. En toen ik om 12 uur naar bed ging gewoon weer heel de nacht doorgeslapen.
Zal het wel even nodig gehad hebben.
Afgelopen week dus ook van die klusjes in huis maar gedaan die niet teveel energie eisten. Nu had ik van de zolder een paar weken geleden al een doos met speelgoed gepakt waar Yenthe nu wel wat aan kan hebben.  Heel stoffig geworden dus alles op mijn gemak schoon zitten maken.
Een doos met speelgoed van Peter maar ook nog van Angela zitten er dingen in.
En eigenlijk kan ik het beter niet doen natuurlijk want ongewild komen dan toch weer de herinnering. Zoals die bal die muziek maakte die ze voor haar eerste verjaardag kreeg. Die hou ik meteen maar apart. Heb ook nog het ziekenhuisje van Fisher Price.
Als de doos bijna leeg is zie ik nog een zwart ding zitten, ik pak hem er uit en zie dat het een opblaaspop in van Maatje van de Bereboot. Een televisieserie voor kinderen die destijds uitgezonden werd. 388404332_1-fisher-price-blokken-in-verschillende-vormen-en-kleurenMaatje, dat was Angela’s beste vriend. Een opblaaspop met een verzwaarde bodem waardoor hij tuimelde als je er tegenaan sloeg. En ze vond het prachtig om te doen, ze kon er eindeloos mee spelen.
Er gaat een steek door mijn hart….. pff dat ik die bewaard heb, dat wist ik echt niet.
Ik maak hem schoon en probeer hem op te blazen maar het ventiel krijg ik niet meer los.
Gelukkig denk ik. Met een schaar maak ik hem toch nog open, blaas hem een keer op maar natuurlijk loopt ie meteen weer leeg. Weg ermee denk ik en gooi hem meteen maar de vuilnisbak in. Ik blijf dingen gewoon nog zo moeilijk vinden en zou het o zo graag anders willen.
Zoals vorige week toen we op Peter zijn verjaardag waren. Heel gezellig en wat zitten kletsen met verschillende mensen.
En zo nu en dan werd er gewisseld van plaats dat is alleen maar leuk natuurlijk maar ik zat naast de moeder van Chantal en de vriendin van mijn ex Erica die beide oppassen een dag. Ik hoor ze ervaringen samen uitwisselen over Yenthe en ik voel me opeens zo verdrietig. Waarom durf en kan ik dat nog steeds niet. Alsof ik na al die jaren nog steeds “gestraft” wordt voor alles wat er gebeurd is en zo hevig terug gekomen is toen Yenthe werd geboren. Ook de nachten dat ik van Yenthe droom dat ik haar red van allerlei dingen die haar kunnen overkomen. Bovenaan de trap ben ik er net op tijd, bij een sloot en nog meer dingen.
En ik weet dat Peter en Chantal niet anders over mij denken als over de andere oma’s, ik zie Yenthe genoeg maar zelf voel ik me toch een soort mislukte oma.
Ik hoop echt dat het gevoel beter wordt als Yenthe wat ouder wordt, als ze de leeftijd die Angela werd 14 maanden voorbij is.
Nou ja vandaag toch nog met een vriendin naar Intratuin gegaan, voelde me nog niet 100% maar dacht thuiszitten ga ik me ook niet beter van voelen. En het ging gelukkig goed. Wel een beetje vroeg voor de Kerstmis maar wel leuk om te kijken. Gezellig te kletsen en wat te drinken. download (1)Mijn vriendin had cadeautjes nodig voor een kerstbingo, dus konden wel lekker snuffelen. Zelf heb ik niets gekocht voor de kerst. Heb nog zoveel dingen en zet steeds minder neer ieder jaar. Had juist met mijn zus “gewed” dat ik dit jaar echt niets ga kopen van kerstspullen maar eerst maar eens mijn zolder opga om te kijken wat er allemaal nog is. Heb trouwens toch nog niet dat kerstgevoel hoor, duurt nog twee maanden al gaat het wel hard natuurlijk.
Eenmaal thuis gewoon weer drie uur liggen slapen pff word een beetje moe van mezelf eigenlijk, vannacht nog een uurtje extra en ik hoop dat ik me morgen dan weer wat beter ga voelen.

Ratrace……

Een ratrace is een abstract begrip dat aangeeft dat iemand of iets bezig is met een reeks eindeloze of nutteloze handelingen die geen uitzicht bieden op resultaat. Het roept een beeld op van de vergeefse pogingen van een rat die probeert te ontsnappen terwijl deze schijnbaar doelloos in een tredmolen loopt.
Dit lees ik over het woord ratrace en waarom zocht ik dit woord op.
Niet dat ik bezig ben met een reeks eindeloze of nutteloze handelingen, hoewel soms denk ik dat wel eens hoor want echt veel “moeten” heb ik momenteel niet.
Gisteren wilde ik net op weg gaan en zag onderweg nog een paar onkruidjes die ik er snel weer even uittrok. Gewoontegetrouw tilde ik het deksel van de compostbak op om het er in te gooien.
Sinds april ongeveer heb ik heel de zomer al al mijn groenafval daar in gegooid, het is al aardig aan het inklinken en ziet er gewoon goed uit.
Maar wat zag ik gisteren tot mijn grote schrik en afgrijzen, er zat een rat in mijn compostbak. Getver ik gooide hem gelijk dicht, was me echt wezenloos geschrokken.
Zo smerig een rat er in. Hoe komt ie daar, woon helemaal niet in de buurt van sloten of zo, gooi ook geen etenswaren in die bak en toch….. ik griezelde er helemaal van.
Pakte even een emmer met water en deed opnieuw het deksel open en gooide die emmer in de tunnel die hij naar boven gegraven had.
Gooide het deksel weer dicht, ging nog 3x mijn handen wassen en ging fietsen. Het hele eind kwam het niet uit mijn gedachten.
’s Middags thuisgekomen heb ik de slang er een uur ingegooid, nou komt de uitdrukking hij is een waterrat toch ergens vandaan. Dus of dit nou indruk op hem of haar gemaakt hebt ik weet het niet.
downloadVandaag durfde ik de bak helemaal niet meer open te doen maar zal er de komende dagen tot wat aan moeten gaan doen. De compostbak leegmaken in de groencontainer, met een schep met een heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel lange steel en grote handschoenen aan.  Mijn goede idee om een compostbak is meteen over zeg, hij gaat gewoon weg. Dan koop ik wel een paar zakken compost volgend jaar. En deze compost hoef ik ook niet op mijn tuin, zou geen boon meer lusten.
Dus het wordt even een ratrace om de bak leeg te krijgen. Opnieuw tegels neer te leggen en dan maar hopen dat het probleem opgelost is. Als ik naar binnen of buiten ga doe ik snel de deur open en dicht en kijk of er toevallig niet een op de straat loopt.
Mijn zoon lachte zich een deuk toen ik het vertelde, zorg je goed voor je huisdier zei hij nog maar ik kan er echt niet om lachen hoor. Vind het gewoon vreselijk vies………..getver.

Zit een vrouw bij de Hema

29778_1Na mijn werk even gaan fietsen en een broodje gaan eten bij de Hema, pff als ik binnen kom zie ik het al het is onwijs druk daar. Herfstvakantie natuurlijk dat is duidelijk te merken ook.
Met mijn dienblad sta ik te kijken waar ik kan gaan zitten maar er zijn weinig plaatsten over. Dan zie ik in mijn favoriete hoekje een vrouw zitten. Het zitje bestaat uit twee banken met tafel ertussen voor vier personen.
Ik loop er heen en vraag of ik er bij kan zitten en de mevrouw vindt het geen probleem sterker nog volgens mij vindt ze het nog wel gezellig.
Ze begint een praatje te maken zonder zich op te dringen of zo, gewoon gezellig.
Waarom ze haar koffie met een rietje drinkt, omdat ze trillende handen heeft i.v.m. een vorm van Parkinson en de dames van de Hema haar koffie altijd even komen brengen bij haar.
De laatste tijd en dat zal ook wel de leeftijd zijn dat iedereen wel wat gaat mankeren, de een erger dan de ander, is  gezondheid wel vaak het gespreksonderwerp. Pas zat ik op een verjaardag en dacht ik na een klein uurtje ik ga naar huis, pff alleen over wat iedereen mankeerde. Niet over hen zelf maar over allerlei mensen uit het dorp. Vreselijk alsof er geen leukere dingen zijn om over te praten.
Snap best wel hoor als iemand wat heeft of een naaste familielid dat hij of zij daar over wil praten, dus een beetje dubbel is het wel natuurlijk en ik zeg zelf ook wel eens wat.
Maar dat was dit keer niet het geval, oké dat ze nog geopereerd moest worden aan haar heup kwam nog even langs maar daar bleef het ook bij.
Het gratis openbaar vervoer dat ze in metro en bus vertelde ze over, dat zouden ze in onze gemeente ook eens moeten doen voor 65 plussers en het vervoer op maat waar ze gebruik van kan maken.  En eigenlijk was het best gezellig ook dit onverwachte gesprek zo.
Zag verder in het restaurant nog meer mensen die bij elkaar aanschoven. Die drukte zorgde dus ook voor een soort gezelligheid onderling ontstond en iedereen toch een plaatsje vond terwijl de dames van de Hema zich drie slagen in de rondte werkten.
Heb trouwens weer wat cadeaukaarten van de Hema aangeschaft, deze week bij aankoop van een cadeaubon van 20,00 is ie 25,00 euro waard, dat is wel de moeite waard zeker als je zoals ik toch wel vaste klant bent.  Je mag er drie per klant kopen dus die 60,00 is opeens 75,00 waard. Risico is alleen natuurlijk dat de Hema failliet gaat en de cadeaukaarten niets meer waard zijn. voucher-2018-okt-1080x751-koffiethee Kan deze weken door het inleveren van spaarpunten ook gratis koffie drinken, ook wel een leuke actie waar ik vandaag maar meteen gebruik van heb gemaakt. Door de overname van de Hema afgelopen week door Marcel Boekhoorn (ken hem niet persoonlijk haha)  denk ik me over de cadeaukaarten geen zorgen hoef te maken.