Maatje van de Bereboot

Naamloos-1Ben heel de week eigenlijk al zo tussen mal en dwaas, niet ziek maar me ook niet lekker voelend. Gauw moe, nog steeds last van mijn keel, hoofdpijn best vervelend eigenlijk.
Vrijdagochtend toch nog wel gaan werken, maar daarna meteen naar huis gegaan en onder een dekentje op de bank gaan liggen. En ik viel in slaap en heb met kleine tussenposen van iets eten, ook niet veel want mijn maag lijkt ook wel van streek te zijn, heel de dag geslapen. En toen ik om 12 uur naar bed ging gewoon weer heel de nacht doorgeslapen.
Zal het wel even nodig gehad hebben.
Afgelopen week dus ook van die klusjes in huis maar gedaan die niet teveel energie eisten. Nu had ik van de zolder een paar weken geleden al een doos met speelgoed gepakt waar Yenthe nu wel wat aan kan hebben.  Heel stoffig geworden dus alles op mijn gemak schoon zitten maken.
Een doos met speelgoed van Peter maar ook nog van Angela zitten er dingen in.
En eigenlijk kan ik het beter niet doen natuurlijk want ongewild komen dan toch weer de herinnering. Zoals die bal die muziek maakte die ze voor haar eerste verjaardag kreeg. Die hou ik meteen maar apart. Heb ook nog het ziekenhuisje van Fisher Price.
Als de doos bijna leeg is zie ik nog een zwart ding zitten, ik pak hem er uit en zie dat het een opblaaspop in van Maatje van de Bereboot. Een televisieserie voor kinderen die destijds uitgezonden werd. 388404332_1-fisher-price-blokken-in-verschillende-vormen-en-kleurenMaatje, dat was Angela’s beste vriend. Een opblaaspop met een verzwaarde bodem waardoor hij tuimelde als je er tegenaan sloeg. En ze vond het prachtig om te doen, ze kon er eindeloos mee spelen.
Er gaat een steek door mijn hart….. pff dat ik die bewaard heb, dat wist ik echt niet.
Ik maak hem schoon en probeer hem op te blazen maar het ventiel krijg ik niet meer los.
Gelukkig denk ik. Met een schaar maak ik hem toch nog open, blaas hem een keer op maar natuurlijk loopt ie meteen weer leeg. Weg ermee denk ik en gooi hem meteen maar de vuilnisbak in. Ik blijf dingen gewoon nog zo moeilijk vinden en zou het o zo graag anders willen.
Zoals vorige week toen we op Peter zijn verjaardag waren. Heel gezellig en wat zitten kletsen met verschillende mensen.
En zo nu en dan werd er gewisseld van plaats dat is alleen maar leuk natuurlijk maar ik zat naast de moeder van Chantal en de vriendin van mijn ex Erica die beide oppassen een dag. Ik hoor ze ervaringen samen uitwisselen over Yenthe en ik voel me opeens zo verdrietig. Waarom durf en kan ik dat nog steeds niet. Alsof ik na al die jaren nog steeds “gestraft” wordt voor alles wat er gebeurd is en zo hevig terug gekomen is toen Yenthe werd geboren. Ook de nachten dat ik van Yenthe droom dat ik haar red van allerlei dingen die haar kunnen overkomen. Bovenaan de trap ben ik er net op tijd, bij een sloot en nog meer dingen.
En ik weet dat Peter en Chantal niet anders over mij denken als over de andere oma’s, ik zie Yenthe genoeg maar zelf voel ik me toch een soort mislukte oma.
Ik hoop echt dat het gevoel beter wordt als Yenthe wat ouder wordt, als ze de leeftijd die Angela werd 14 maanden voorbij is.
Nou ja vandaag toch nog met een vriendin naar Intratuin gegaan, voelde me nog niet 100% maar dacht thuiszitten ga ik me ook niet beter van voelen. En het ging gelukkig goed. Wel een beetje vroeg voor de Kerstmis maar wel leuk om te kijken. Gezellig te kletsen en wat te drinken. download (1)Mijn vriendin had cadeautjes nodig voor een kerstbingo, dus konden wel lekker snuffelen. Zelf heb ik niets gekocht voor de kerst. Heb nog zoveel dingen en zet steeds minder neer ieder jaar. Had juist met mijn zus “gewed” dat ik dit jaar echt niets ga kopen van kerstspullen maar eerst maar eens mijn zolder opga om te kijken wat er allemaal nog is. Heb trouwens toch nog niet dat kerstgevoel hoor, duurt nog twee maanden al gaat het wel hard natuurlijk.
Eenmaal thuis gewoon weer drie uur liggen slapen pff word een beetje moe van mezelf eigenlijk, vannacht nog een uurtje extra en ik hoop dat ik me morgen dan weer wat beter ga voelen.

14 gedachten over “Maatje van de Bereboot

  1. Wat ontzettend naar dat je nog steeds zo voelt bij Yenthe. Ontzettend nare dingen horen ook bij jou en bij het leven. Het is goed dat je dingen hebt bewaart. Dat zijn mooie herinneringen. Die zijn er ook naast de verdrietige. Anneke, ik denk dat je er iets mee moet. Waarom niet iemand gezocht met wie je erover kunt praten en het een plek kan geven? Waarom niet oppassen op Yenthe en het opbouwen? Je ontneemt jezelf zoveel.
    Sterkte met opknappen! Er heersen vieze griepen. Zorg goed voor jezelf! Neem maar even gas terug.
    En kerstspullen: hou vol!

    1. Ik heb er al verschillende keren met een maatschappelijk werkster en psycholoog over gepraat maar als het er op aan komt moet je er zelf toch verder mee. Zeker die maatschappelijk werkster heb ik toen wel veel aan gehad. Komt vast wel goed dat ik eens inderdaad begin met een uurtje oppassen of zo.

  2. Misschien ben je ergens tegen een virusje opgelopen en werkt je lichaam hard om het te overwinnen , Vervelend is dat wel maar toch beter dan echt ziek worden.
    Je bent zeker géén mislukte oma, integendeel, je voelt je onzeker en wilt het kleintje geen risico laten lopen.Je kunt ook een lieve oma zijn zónder op te passen hoor.

Laat een reactie achter op gewoonanneke Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s