Dit jaar……

41247514_23842974263560772_6821959073227866112_n.pngDe laatste dag van het jaar en eigenlijk de laatste week kijk ik toch wel regelmatig terug op dit jaar. Een heel bijzonder jaar werd het voor mij in veel opzichten.
Het belangrijkste natuurlijk 23 januari dat mijn kleindochter Yenthe werd geboren. Een zo blije maar ook zo emotionele gebeurtenis en de blijdschap dat ze gezond was, een prachtige baby en nu al weer zo’n geweldig leuk kleinkind, al weer bijna  lopend waar ik het hele jaar al zo van genoten heb.
De zo moeilijke beslissing om niet op te gaan passen, achteraf een heel goede beslissing maar hoe graag was ik wel een oppasoma geweest maar het is goed zo. De rollercoaster waarin ik terecht kwam door al mijn eigen herinneringen aan mijn eigen “meisjes” die zo sterk terug kwamen.
Ik ben de tuinoma geworden die ook een bijdrage levert aan dit jonge gezinnetje door regelmatig de tuin bij te werken. En ik stel me zo voor volgend jaar dan loopt die kleine uk al achter me aan om oma te helpen in de tuin.
Wim en Ik.jpgTwee keer geopereerd, best heftig allemaal, me nog nooit zo beroerd gevoeld dat weekend dat het helemaal mis ging. Maar ook zo mooi om te ervaren dat Wim echt een maatje voor me is in goede en slechte tijden.
Blij dat het allemaal weer achter de rug is en ik me weer helemaal gezond voel. Iets om zo dankbaar voor te zijn.
Zo’n geweldige zomer beleefd dit jaar, zowel hier als in Apeldoorn zo genoten van dat mooie weer en de weekenden samen met Wim.  Veel gewandeld en gefietst in de natuur, wat dat betreft en nog veel meer zitten we zo op een lijn. Hij voegt zoveel moois toe aan mijn leven.
Dit jaar ook vaak gekozen voor mezelf, de dingen doen die ik leuk vind zoals gaan fotograferen. De polder, de natuur ingaan voor mij puur genieten.
Officieel met pensioen gegaan, aow-er geworden. Zo opgelucht van de gemeente af te zijn. (Al moest ik deze laatste maand gewoon weer drie keer bellen omdat ze me niet uitbetaald hadden, ze leren het ook nooit maar het is weer goed gekomen).
Kortom een jaar dat alles in zich had, diepe emoties, liefde, verdriet alles zoals het leven is…….
Voor iedereen voor 2019 vooral gezondheid (toch het allerbelangrijkste) liefde en een mooi jaar gewenst……. en heb het goed…….

Anneke-designstyle-cartoon-m.png

En ook ik dook er in……

Niet in het water hoor, geen Nieuwjaarsduik, ben een enorme koukleum dus zal je mij dat nooit zien doen.
Maar goed had heel de ochtend zitten werken aan mijn dagboek en was wel even toe aan een stukje buiten en fietsen hoewel dit grijze grauwe weer niet echt uitnodigde maar toch gedaan.
Had twee dingen in mijn hoofd of nog een keer gaan kijken in de Heemtuin of even naar de Oosterhof een overdekt winkelcentra fietsen. Qua afstand maakt het niet zoveel uit en ik laat dan vaak iets geks beslissen wat ik zal gaan doen. Vandaag dus ook, beide zijn een stuk dezelfde kant op en dan moet ik bij de stoplichten beslissen ga ik na rechts naar de Heemtuin of rechtdoor naar de Oosterhof. Dus dacht ik als het licht meteen op groen springt ga ik rechtdoor moet ik afstappen en wachten ga ik naar rechts.
Het licht sprong meteen op groen dus naar de Oosterhof.
Terwijl ik mijn fiets vast stond te maken aan de rekken zag ik de metro heel wat bezoekers uitspuwen….pff dacht ik het is druk zeg vandaag.
Het is voor mij ook altijd net alsof ik opeens in een heel andere wereld ben beland. Vanuit mijn rustige haast uitgestorven dorpje opeens in de drukte van de stad, ook wat betreft de mensen die ik tegenkom. Bij ons is het toch nog wel grotendeels een “wit”dorp terwijl het daar echt multiculti is. Dat heeft ook wel wat.
Als ik bij C en A naar binnen loop snap ik ook opeens waarom het zo druk is, uitverkoop.
Rekken vol met 3 halen 1 betalen….en ook ik duik er ff in, ik vind het gewoon leuk om dan te snuffelen. Ik struin zo door heel de winkel heen tot ik een trui, een vest en nog een trui heb drie voor 19,00 en ook nog 3 bundels sokken voor 9.00.
Eindelijk aan de beurt bij de kassa blijkt de trui die ik het mooiste vond door iemand in het verkeerd rek is gehangen en telt dus niet mee voor 3 halen 1 betalen. Pff heb ik weer. Ik weer terug en denk, hoepel maar op met die zooi, ik ga gewoon lekker weer weg. Vind het wel goed zo. Maar ja die ene trui vond ik wel heel erg leuk en die sokken ( o erg ben echt zo gek op sokken)  ook heel goedkoop.  Maar ja echt nodig had ik het natuurlijk niet.
Toch neem ik nog een keer de moeite om in de rij te gaan staan dan maar alleen die ene trui,ga niet nog een keer al die rekken bekijken voor iets er bij dus de rest hang ik gewoon weer terug.
Als ik terug de winkel doorloop zie ik echt dat het wel een veldslag lijkt te zijn geweest, overal liggen kledingstukken op de grond. Heel veel mensen staan in de rekken te graaien en eigenlijk vraag ik aan mezelf.  Waarom vind je dat nou eigenlijk zo leuk om daar in mee te doen. Krijg geen antwoord. Wip ook nog even bij de Primark naar binnen maar het snuffelvuur is gedoofd en ik sta binnen 5 minuten weer buiten. Het is genoeg geweest.


Als ik terug naar huis ga fietsen regent het,niet hard wat miezerig. Bijna thuis lijkt het wel of ik opeens in een film van Hitchcock ben beland. Een enorme zwerm kauwen zoekt al ruziënd een plaatsje in bomen en weiland. Ondanks de miezer pak ik toch nog maar mijn camera om een paar foto’s te maken er van …..
Ergens lijkt het wel een beetje op elkaar. Die koopjesjagers en de kauwen….

In de kou….

Bijvullen-c.vGisteren belde Wim op dat zijn verwarming was uitgevallen, heel vervelend natuurlijk en de storingsdienst gaf aan dat alleen bedrijven konden reageren. Ook de instantie waar hij het huis van huurt had een bandje op staan van “we zijn niet aanwezig”.
En dan sta je letterlijk en figuurlijk in de kou.
Ik zei, dat is onzin, ze kunnen je toch echt niet tot na Nieuwjaarsdag in de kou laten zitten, gewoon dat nummer bellen dat op het bandje staat en er op aandringen dat er iemand komt.
Vroeg ook nog wel of er voldoende water lees druk op de leidingen zat want dat heb ik ook al eens een paar keer gehad dan moet je eerst bijvullen en dan doet ie het weer.
Heb het zelfs een keer op kerstochtend gehad met mijn goeie goed zal ik maar zeggen de zolder op want mijn exgenoot was een verdraaid handige klusser/techneut maar die dingen liet ie maar altijd aan mij over.
Nu is Wim,  helemaal geen handige klusser en zeker met dit soort dingen tamelijk onthand en dan druk ik me nog maar voorzichtig uit. Hij heeft gewoon twee linker handen.
Gisteren zei hij dus dat er voldoende water inzat, dat hij de ketel had gereset en dat hij het nog niet deed. Had gezegd als het nou helemaal niet lukt kom je maar naar mij toe tot na Nieuwjaar want je hoeft niet in de kou te gaan zitten. twee_linkerhanden
Vanmiddag belde ik hem weer op hoe het er voorstond. Hij had inderdaad het nummer gebeld en daar verschillende telefoonnummers gekregen maar niemand gaf een reactie.
Hij was zelf maar aan de slag om toch maar te proberen de ketel bij te vullen, blijkbaar had ie nog eens goed gekeken na mijn opmerking en na drie kranen geprobeerd te hebben vond hij er uiteindelijk een waar de aansluiting op paste.
Maar ik heb van alles geprobeerd, zei hij, er komt geen water bij. Als ik de slang er af haal geeft de kraan wel water maar niet als ik hem er weer opdoe.
Ik zei nog eens goed te kijken of er niet ergens iets zat waarmee de borg van de kraan afgehaald kon worden, een hendeltje of iets anders. Die afsluitingen zijn meestal of ik denk zelfs altijd geborgd zodat ze niet zomaar leeg kunnen lopen natuurlijk. Hij vond zowaar een schroef en binnen 3 minuten terwijl ik hem nog aan de telefoon had liep het water in het systeem en was het bijgevuld. Even naar boven om de ketel te resetten zei, ik dan bel ik je zo terug of het gelukt is. download (4)
Maar hij liep met telefoon en al naar boven om te gaan kijken en zag dat de ketel het weer deed, een juichkreet volgde. De leidingen zijn weer warm zei hij….helemaal blij.
Ik stuur de rekening wel, zei ik voor het telefonische consult. Ach het was ook wel eigenbelang natuurlijk want met oud-en nieuw wil ik ook wel lekker warm bij hem zitten………..

Jarige Job

shutterstock_66006205Het jaar begint al weer aardig naar het einde te lopen en het valt me dan altijd op dat er op televisie, radio en ook via mail en post altijd weer “bedel” dingen komen.
Voor vast heel goede doelen allemaal, zo kreeg ik van het Leger des Heils een hele map met inpakpapier, 2 enveloppen met kaarten, een mooie pen. Met natuurlijk de daarbij gestuurde acceptgirokaart. En daar heb ik dan weer weinig mee hoewel ik moet zeggen dat het Leger des Heils naar mijn idee wel goede dingen doe. Ik zie iedere dinsdag op de markt in Krimpen een heilsoldaat zitten met een collectebus en als ik langskom gooi ik daar altijd dan wel 50 cent of een euro in naar gelang ik in mijn portemonnee heb zitten. Heb alleen al respect voor die man om daar iedere dinsdag te gaan zitten weer of geen weer. Maar de manier van geld vragen hou ik gewoon niet.
Natuurlijk weten die instellingen ook wel dat om deze tijd de mensen daar wat meer voor open staan. Ook ik ben daar wel gevoelig voor eigenlijk.
Nu vind ik het moeilijk om aan grote doelen te doneren, je hoort er toch ook wel veel vervelende dingen over, hoge salarissen en daar heb ik nou mijn geld ook weer niet voor over. download (3)
Met de Sinterklaasviering kreeg Yenthe zoveel cadeautjes al en over een kleine maand is ze jarig en ook dan zal ze weer meer dan genoeg krijgen. Ik gun het haar van harte.
Vanavond zat ik nog even foto’s te kijken van Peter zijn eerste verjaardag, vind het wel eens leuk om te kijken hoe hij er toen uitzag. En ook hij werd onwijs verwend op zijn verjaardag. Veel familie van beide kanten nog, een grote vriendenkring die ook kwamen allemaal met een cadeautje.
Ik weet dat er ook kinderen zijn die het veel minder hebben, zag ook dit jaar weer de “reclame” voor Jarige Job. Een Stichting die er voor zorgt dat kinderen die het minder hebben dan mijn kleindochter of waar soms helemaal geen geld is om iets te doen aan een verjaardag. Niet kunnen tracteren op school bijvoorbeeld. En dat vind ik dit jaar een mooi doel om wat aan te doneren.
Ik weet dat bij het Kruidvat om deze tijd het speelgoed altijd al in de aanbieding komt voor de halve prijs dus heb ik 3 cadeaus gekocht. Wel gekeken naar leuke knutseldingen twee en een spel.  Na de jaarwisseling kan je ze bij een Post NL punt afgeven en dan sturen ze deze pakketten gratis op. Het gaf mij een goed gevoel in ieder geval en onderweg naar huis fietsend (job-standing-725x620de twee knutselpakketten konden maar net achterop de fiets mee)  stelde ik me zo voor hoe een kind zou kijken als het uitgepakt werd.
Waarom schrijf ik dit blogje, echt niet om mezelf op mijn borst te kloppen, van kijk mij eens maar gewoon omdat ieder kind er recht op heeft om zijn of haar verjaardag te vieren en ik het idee heb dat het op deze manier wel goed terecht komt.  Geen geld maar gewoon wat cadeautjes.
Voor wie het interesseert :  https://www.stichtingjarigejob.nl/

Ontkersten……

Vshoppingandaag weer wat ontkersten, had echt twee heerlijke kerstdagen, niet te druk maar veel warme ontmoetingen en berichten gekregen. Ooit had ik zo’n hond gekocht waarvan de oren omhoog gaan als je hem aanzet en het kerstmuziekje speelt. Yenthe vond hem prachtig, iedere keer wilde ze weer dat ie aanging, zo schattig. Ze waren er de hele kerstochtend met zijn 3en en ’s middags vrienden en familie die kwamen eten, we waren met zijn 6en.  Tweede kerstdag bij mijn zwager geweest, ja hoe krijgen we het voor elkaar maar mijn zus haar man is 2e kerstdag jarig, Wim 24 december. Drie verjaardagen achter elkaar.  Ik heb echt alle reden om dankbaar te zijn en dat ben ik dan ook. Wim was vier dagen geweest, vandaag is ie weer vertrokken en nadat ik hem weggebracht had naar de bus meteen een eind gaan fietsen. Was daar echt wel naar toe na twee dagen toch wel veel binnen gezeten.
Yenthe kerstmis hondBovendien was het heerlijk weer, wel fris maar bijna geen wind zo nu en dan zelfs een zonnetje hier en daar… Heb dit jaar zo “scherp” ingekocht dat ik praktisch niks over heb en wat er nog wel over was zoals soep en stoofpeertjes gisterenochtend meteen ingevroren en de restjes vandaag opgegeten.
Na mijn fietsmissie van een km of 40 begonnen met de kerstboom op te ruimen. Al met de kerst lagen er bijna meer naalden onder de boom dan aan de boom. Ook wel mijn eigen schuld, heel vroeg al neergezet en geen water gegeven. Had ook geen zin meer om nog te gaan stofzuigen want als ik er dan langsloop is het meteen weer een regen van sparrennaalden. En als ik dan toch bezig ben meteen alles maar weer opgeruimd behalve de lichtjes voor het huis. Komt ook wel mooi uit ga maandag al weer naar Apeldoorn voor een paar dagen en hoef deze week niet te werken zodat ik tijd genoeg heb om het allemaal weer op te ruimen en wat schoon te maken.
Vanavond ook nog mijn vogelhuisje dat ik van VogelhuisjeWim gekregen heb in elkaar gezet, waarmee hij helemaal vanuit Apeldoorn mee gesjouwd heeft hier naar toe. Eerst een eind lopen in Apeldoorn. Nog meegenomen naar zijn moeder waar hij eerst nog geweest was in Utrecht en toen nog zo’n 9 km achter op de fiets en dan nog heel hier gekomen. Dat op zich vond ik al een prestatie. Hij had er wat voor over al was het misschien handiger geweest om hem door Bol.com waar hij hem besteld had hier te laten bezorgen. Maar goed, dat had ik zelf ook niet gedaan met zijn cadeau, dus terug kon ie weer sjouwen met zijn eigen cadeau, een tajine.
De komende dagen heb ik eindelijk eens wat tijd om te komen lezen op andere bloggen en te reageren of alle reacties. Nog dank voor alle felicitaties al vast de rest komt wel.

Fijne feestdagen…

48417949_10156028442193008_4047302520886788096_nBeetje dubbel is het allemaal wel vandaag. Vanmiddag kwam mijn lief, hij is jarig vandaag en was eerst nog naar zijn moeder geweest. Gezellig gegeten samen, cadeautje gegeven waar ie blij mee was een tajine voor hem gekocht daar had ie het al vaak over gehad en hij was helemaal verrast dat ik dat nog wist. Mooi toch.
Maar met het dubbele bedoelde ik toch wel de “talk of the town”. Vannacht is ook de jonge vrouw overleden.
In de auto zaten vier broers en een vrouw waarmee een van de broers een relatie mee had. Ze waren naar een doopdienst van een familielid geweest en kregen ruzie met een andere auto op de weg. Die stopte plotseling waardoor ook zij moesten remmen en ongeveer gelanceerd werden door een achteropkomende bus en in de sloot belandden met alle ellendige gevolgen van dien. Een gezin waar een kind overleden, de andere drie gewond in het ziekenhuis nog en de schoondochter ook overleden. En om het verhaal nog triester te maken verloor de overleden vrouw een aantal jaren geleden haar broer die op missie was in Afghanistan.  Ben destijds nog geweest bij de herdenkingsdienst voor de krant.Twee gezinnen in diepe bedroefdheid.
Vandaar mijn dubbele gevoel vandaag en ik weet ook wel hoor. Het zijn geen naaste familieleden maar iedereen in het dorp praat er over. Ik noemde de vier broers altijd de Daltons, zag ze zo nu en dan wel eens in het café en als ze dan naast elkaar zaten leken ze daar wel op. Twee waren bij de vrijwillige brandweer dus die kwam ik ook regelmatig tegen bij calamiteiten of jubilea. En op FB zie ik alleen maar steunbetuigingen want zoveel mensen kenden de mannen en de vrouw. Willem
Nou ja genoeg er over al blijft het heel de dag toch wel door mijn hoofd spoken.
Morgen ga ik toch Kerstfeest vieren. De eerste van mijn kleindochter, ze komen morgenochtend want ik ben dan ook jarig. Ben daar natuurlijk heel blij mee en kijk er ook naar uit.  En ’s middags komen en nog wat mensen eten, niet zo groots als vroeger meer maar wel gezellig.
Ik wens iedereen fijne, warme en vooral gezonde feestdagen met elkaar of alleen, die zijn er ook natuurlijk. Het gebeuren van gisteren heeft me wel weer opnieuw geleerd om nu toch te genieten van het leven biedt.

Smorrelen en zo…..

Gisteren al begonnen met de voorbereidingen voor de Kerstmis, ben ook echt zo’n nachtmens dus om 11 uur ging ik nog gehaktballetjes staan braden en stopte ik nog twee wassen achter elkaar in de machine. Waardoor het nachtwerk werd maar ook wel lekker hoor. Hou wel van de nacht.
Vanmorgen lekker uitgeslapen en verder gegaan met mijn missie. De kip en kalkoen “vakkundig” klein gemaakt, gebraden, bouillon van gemaakt en alles ingevroren. Ik hoef de hele maand januari geen vlees meer te kopen, misschien nog wel langer. Gelijkertijd de stoofpeertjes laten smorrelen.
Na vier uur bakken, pruttelen kom ik er achter dat ik om groentesoep te maken nog een ingrediënt mis. Ik kijk op buienradar en die zegt dat het droog wordt dus ik geloof dat en inderdaad op de heenweg is het droog maar terug is het grijs, miezerig en nat.
Het winkelcentrum in het naburige dorp is dit jaar voor het eerst op zondag open. Niet alle winkels maar de “consumptieve winkels” zal ik ze maar noemen wel.
Onderweg op de fiets hoor ik allerlei toeters en bellen, ziekenauto’s, brandweer, politie, traumahelikopters……. dat is niet goed als er zoveel te horen is.
Ben nog maar net op Krimpen als Peter opbelt. “Mam er is een ernstig ongeluk gebeurd op de provinciale weg, wij zijn gewoon thuis hoor en met papa en Erica is ook niets aan de hand”  maar neem maar een andere route naar huis door het natuurgebied want de weg is afgesloten en al het verkeer werd omgeleid over de smalle boerenweg waar ik meestal over fiets. Hij kent me goed en lief dat hij me meteen even opbelt.
Getver denk ik, wat erg zo’n ongeluk. Ik kijk nog even op mijn telefoon en zie dat er drie auto’s bij betrokken zijn en vijf mensen naar het ziekenhuis zijn gebracht.
Als ik thuisben hoor ik dat er een van de inzittende overleden is. Een man van 29 jaar uit Lekkerkerk die ik redelijk goed ken.  Zijn broer ligt nog in het ziekenhuis, die was ook gewond.  80f10772c9ea41fc1ca0dd5a837f66f2--emojis-smileysVreselijk zeg dat moet wel aangekomen zijn die klap. Ik zag foto’s en een van de auto’s lag in de sloot en was helemaal opengeknipt omdat de mensen er bekneld in zaten. Er was ook iemand van onze vrijwilliger brandweer bij betrokken, hoe moeilijk is dat om je eigen collega tegen te komen bij een ongeluk. Krijg er kippenvel van, weer een aantal mensen die deze Kerstmis niet gauw zullen vergeten en ben best een beetje aangeslagen waardoor mijn vrolijke blogje dat ik in gedachte had toch niet zo vrolijk wordt.
Ik weet ook hoor, als zo iets niet al te dicht bij je staat gaat het leven gewoon weer door al zal het met Kerstmis nog best even ter sprake komen want Peter kende deze man vrij goed.  Zelfs Wim stuurde me een berichtje die had het op de radio gehoord.
Lieve bloggers, heb even geen tijd om alle blogjes te lezen of te reageren dus dat zal wel na de Kerstmis worden.

Allemaal kadogies…….

IMG_3635 (2)Als je bijna jarig ben en ook een portemonnee vol hebt van al die pasjes krijg je ook weer aanbiedingen, kortingen of cadeautjes.
Vaak heb je er weinig aan want dan moet je weer bijvoorbeeld eerst voor minimaal 50,00 iets kopen om 5,00 korting te krijgen zoals bij de ANWB en MS Mode. Dan denk ik ook, steek het lekker in je……. je weet wel wat heb je daar nou aan dat is toch geen cadeautje.
Nee dan de Hema haha, hoezo bevooroordeeld maar daar kreeg ik gisteren 2,50 korting omdat ik daar een zorgverzekering heb en vanmorgen kreeg ik een gratis tompouce in een mooi doosje voor mijn verjaardag.
Smaakte heerlijk.  Gisteren viel ik ook nog in de prijzen bij het klaverjassen in mijn stamcafé.  Eigenlijk altijd wel een van de leukste kaartavonden van het jaar.
Iedereen toch wel in een goede stemming, gezelligheid, geen “mes op tafel” mentaliteit.
Zelf had ik dit keer niet zo heel goed gekaart maar van de 36 was ik 14e geworden. Ik won daarmee nog wel een kip.
Mijn zusje die er ook was met haar man viel heel goed in de prijzen bij de verloting, ze won een gourmetstel, een rollade en een kalkoen van 3 kg.  Nu had ze al tegen haar man gezegd van te voren als we kip of kalkoen winnen dan geven we het weg of laten we het doordraaien dus de kalkoen kwam mijn kant op.  Dat wordt morgen dus slachten en braden. Bij een goede slager vandaan en beesten die een goed leven gehad hebben (voor de vega’s etc ) Kerstminiaturen-in-MergelRijk-Valkenburg
Kreeg ook nog een mailtje van het vrijwilligerswerk dat ik een kerstpakket op kan halen, begreep dat het geen eten is maar een soort code dat je iets kan bestellen, ik zie het wel maandag.
En van Wim had ik een bon gekregen voor een gratis kaartje voor Mergelland, wat was dat leuk zeg maar daar later een blogje over. Toch ook 7 euro waard. Vandaag de laatste boodschappen gedaan, had het dit jaar goed gepland, gewoon iedere keer als ik in de winkels was al wat meenemen, geen gestress, gedoe zoals je zoveel ziet momenteel. Vanmiddag reden ze me bijna van de sokken om een parkeerplaats te bemachtigen, zo druk was het overal. Dan ben ik toch maar weer blij met mijn fietsje en heb daar geen last van.Hartjes kerst
Maar het mooiste cadeautje lag vandaag in mijn brievenbus. Gisteren schreef ik over mijn oude huisarts en vandaag lag er een kaartje in de brievenbus waarin stond:
Het was eergisteren een fijn gesprek met je, mooi dat je zo van je leven kunt genieten. Ook van Margriet (zijn vrouw) een goede kerst en een gelukkig 2019.  Dat is toch superleuk……

292 foto’s en twee filmpjes….

April 1981 O mag ik ook meedoenDe laatste twee weken heb ik al de foto’s van mijn overleden dochtertje Angela in zitten scannen voor mijn exgenoot die ook graag die foto’s wilde hebben. En er tot nu toe nog nooit om gevraagd had. Misschien ook door onze kleindochter dat die herinneringen ook bij hem terug komen.
Vandaag is het al weer 37 jaren geleden dat ze overleden is, waar blijft de tijd.
Bij het inscannen en bewerken van de foto’s beleef ik gewoon die 14 maanden en 11 dagen weer opnieuw.
En ik kijk er met andere ogen naar. Ik zie de opa’s en oma’s en andere familie zo vol liefde naar die uk krijgen, geloof me als je een kind verliest heb je daar echt geen erg in dat het voor de familie ook verdrietig is. Daarvan was ik echt pas bewust toen de scherpste kantjes bij mij er wat van af gingen en dat heeft best lang geduurd. Juli 1981 Nog even bij papa bij t vissen kijken langs de Lek op een zomerse avond .jpg 3eEn mijn exgenoot die het als mijn echtgenoot nou niet altijd zo bijzonder deed  (in mijn ogen dan) was wel een geweldige papa voor Angela. Voor Peter ook maar bij Angela had hij toch wel het besef dat zij ons meer nodig had en hij had zo’n ongelooflijk geduld om dingen met haar te doen, meer dan ik zelfs. En ik zie het ook weer in hoe hij omgaat met Yenthe, gewoon een geweldige opa. En zijn vriendin trouwens een heel leuke oma voor haar.
Toen Angela werd geboren hadden wij een winkel, daarvoor had ik al ruim drie weken in het ziekenhuis gelegen. Ik deed altijd de boekhouding en het eerste de beste weekend dat ik dus thuis was zat ik de achterstand van de boekhouding weg te werken terwijl hij Angela verzorgde en ik las bij de omschrijvingen bij de foto’s dat ik gewoon jaloers was haha.
Bij mezelf zie ik ook op de foto’s de lol die we met haar hadden. Heel toevallig sprak ik eergisteren mijn oude huisarts die langs kwam lopen toen ik de vuilnisbak buiten zette.
Hij vroeg hoe het met mijn kleindochter ging en november 1981 Mooi mama zo'n kaarsjedaarna kwam ook de vraag die ik zoveel krijg, pas je ook op. Hij kent mijn achtergrond en zei dus, dat durf ik nog steeds niet.
En hij snapte dat helemaal. Zelf hadden hij en zijn vrouw (die ook arts was) ongeveer hetzelfde als wij meegemaakt. Een zwaar gehandicapt dochtertje dat niet geleefd heeft een paar miskramen en een zoontje met 3 maanden wiegendood. Daarna nog drie gezonde zonen gekregen waarvan een zoon ook weer een doodgeboren zoontje kreeg. Hoe bizar. Beide arts zo zie je maar sommige dingen kan je niet voorkomen. Hij zei dat hij het ook nog steeds had bij zijn kleinkinderen. Als de kleinste dan zo stil ligt te slapen heb ik weer die angst zei hij dus ik begrijp je best wel. Ik weet het nog precies die dag dat ik bij jullie kwam toen Angela overleed zei hij.  Ook al ben je arts, dan gaan zulke dingen echt niet in je koude kleren zitten.
september 1981 Eten bij papa spreeuwtje 1Ben ook wel blij weer klaar te zijn met de foto’s. Vond het nog wel een hele klus om te doen.  Nu nog iemand vinden om de smallfilmpjes digitaal te maken. Heb ooit eens van iemand hier in de buurt een adres gekregen, dat ben ik kwijt. Durf ze ook niet op te sturen ergens naar toe. Wil ze persoonlijk afgeven daar en weer ophalen. Gaat vast ook nog wel een keer lukken.  Ben ook altijd wel blij als deze dag weer voorbij is. De kortste dag van het jaar die ooit voor ons de allerlangste van ons leven was……..