Oma’s hoekje….

Herfst Loetbos 4Ken je dat een stukje straat of tuin waar altijd de blaadjes of vuil naar toe waait. Ik heb het thuis en bij Chantal en Peter is er ook zo’n hoekje.
Ik noem het altijd “Oma’s hoekje” omdat mijn moeder in haar tuin eveneens zo’n hoekje had en altijd bezig was om dat hoekje schoon te maken. En heel vaak had ze het er over.
December is toch wel een beetje sentimentele tijd voor me hoor, niet alleen voor mij denk voor veel mensen.
Bij het versieren van de kerstboom denk ik dan ook nog altijd aan de tijd dat we bij mijn moeder de kerstboom op gingen zetten mijn zus en ik. Een kerstcd opzetten en dan ging dat bibberende stemmetje meezingen. Zo ontroerend.
Nu worden er weer nieuwe herinneringen gemaakt dat is het mooie van het leven ook.
De kleine Yenthe die haar ogen uitkijkt naar de kerstboom en de lichtjes overal.
Vandaag was Chantal mijn schoondochter jarig maar die had een aantal weken geleden al een feestje gehad dus vierde het verder niet.
Wel waren zij en Peter vandaag vrij. Ik had ze even geappt om te feliciteren en bood haar nog aan om de buitenboel nog een keer te doen voor haar voor de kerst.
Gisteren was ik er ook al ( ben zo’n bofkont deze week, al voor de vierde keer bij mijn kleindochter ) de zon scheen, hiep hoera maar de zon op de ramen liet wel zien dat ze wel een wasbeurtje konden gebruiken.
Je mag ook vandaag wel komen hoor appte Chantal terug en aangezien ik verder geen plannen had op de fiets gestapt.  Het was heerlijk weer, beetje vriezend, ijs in de sloten hier en daar maar weinig wind dus mooi om even de buitenboel te doen. Peter was aan het klussen in zijn garage met een vriend. Chantal was toen Yenthe sliep lekker binnen aan het werk en ik dus de buitenboel.

Een aparte verjaardag vieren zo maar wel leuk natuurlijk en het was heel erg gezellig zo onverwacht lekker even theeën nog.
Terug naar huis zat ik nog na te genieten toen ik voor me de ondergaande zon de prachtigste kleuren zag geven in de ramen van de huizen.
Ik stapte af en maakte wat foto’s, stukje verder fietsen, weer afstappen en gewoon blijven staan, kijken, genieten, foto’s maken.  Een boer kwam van het land en stapte van zijn tractor af en zei “Mooi he Anneke” en ik kon dat alleen maar beamen.
Samen bleven we staan kijken tot de zon onder was, hoe gelukkig kan een mens, althans dit mens zich dan voelen……

17 gedachten over “Oma’s hoekje….

  1. Kleinkinderen kun je nooit teveel zien op die leeftijd, heerlijk! En dan nog zo’n mooie lucht kunnen fotograferen is een mooie toegift. Dat ramen zemen is wel ff minder wat mij betreft. 😉

    1. Ja bij mijn zoon ook in de voortuin. Hele straat voor met grote bomen met heeeeeeeeeel veel bladeren. Maar ik vind het wel mooi om ze op te ruimen (zonder bladblazer trouwens hoor dat vind ik ondingen)

Laat een reactie achter op gewoonanneke Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s