Smorrelen en zo…..

Gisteren al begonnen met de voorbereidingen voor de Kerstmis, ben ook echt zo’n nachtmens dus om 11 uur ging ik nog gehaktballetjes staan braden en stopte ik nog twee wassen achter elkaar in de machine. Waardoor het nachtwerk werd maar ook wel lekker hoor. Hou wel van de nacht.
Vanmorgen lekker uitgeslapen en verder gegaan met mijn missie. De kip en kalkoen “vakkundig” klein gemaakt, gebraden, bouillon van gemaakt en alles ingevroren. Ik hoef de hele maand januari geen vlees meer te kopen, misschien nog wel langer. Gelijkertijd de stoofpeertjes laten smorrelen.
Na vier uur bakken, pruttelen kom ik er achter dat ik om groentesoep te maken nog een ingrediënt mis. Ik kijk op buienradar en die zegt dat het droog wordt dus ik geloof dat en inderdaad op de heenweg is het droog maar terug is het grijs, miezerig en nat.
Het winkelcentrum in het naburige dorp is dit jaar voor het eerst op zondag open. Niet alle winkels maar de “consumptieve winkels” zal ik ze maar noemen wel.
Onderweg op de fiets hoor ik allerlei toeters en bellen, ziekenauto’s, brandweer, politie, traumahelikopters……. dat is niet goed als er zoveel te horen is.
Ben nog maar net op Krimpen als Peter opbelt. “Mam er is een ernstig ongeluk gebeurd op de provinciale weg, wij zijn gewoon thuis hoor en met papa en Erica is ook niets aan de hand”  maar neem maar een andere route naar huis door het natuurgebied want de weg is afgesloten en al het verkeer werd omgeleid over de smalle boerenweg waar ik meestal over fiets. Hij kent me goed en lief dat hij me meteen even opbelt.
Getver denk ik, wat erg zo’n ongeluk. Ik kijk nog even op mijn telefoon en zie dat er drie auto’s bij betrokken zijn en vijf mensen naar het ziekenhuis zijn gebracht.
Als ik thuisben hoor ik dat er een van de inzittende overleden is. Een man van 29 jaar uit Lekkerkerk die ik redelijk goed ken.  Zijn broer ligt nog in het ziekenhuis, die was ook gewond.  80f10772c9ea41fc1ca0dd5a837f66f2--emojis-smileysVreselijk zeg dat moet wel aangekomen zijn die klap. Ik zag foto’s en een van de auto’s lag in de sloot en was helemaal opengeknipt omdat de mensen er bekneld in zaten. Er was ook iemand van onze vrijwilliger brandweer bij betrokken, hoe moeilijk is dat om je eigen collega tegen te komen bij een ongeluk. Krijg er kippenvel van, weer een aantal mensen die deze Kerstmis niet gauw zullen vergeten en ben best een beetje aangeslagen waardoor mijn vrolijke blogje dat ik in gedachte had toch niet zo vrolijk wordt.
Ik weet ook hoor, als zo iets niet al te dicht bij je staat gaat het leven gewoon weer door al zal het met Kerstmis nog best even ter sprake komen want Peter kende deze man vrij goed.  Zelfs Wim stuurde me een berichtje die had het op de radio gehoord.
Lieve bloggers, heb even geen tijd om alle blogjes te lezen of te reageren dus dat zal wel na de Kerstmis worden.