Je vingers er bij aflikken….

download (4)Soms wilde ik wel dat ik in een tijd leefde dat er nog geen bestek was uitgevonden want wat is er nou niet lekkerder dan even mijn bord uitlikken met mijn vingers. (Die ik daarna weer heel snel ga wassen want ik heb een hekel aan vieze handen dus het is eigenlijk heel erg dubbel)
Eigenlijk moet ik ook mezelf meteen weer tegenspreken want ik ging ooit eens naar zo’n middeleeuws eetfestijn waar je met je handen moest eten en dat vond ik ook weer helemaal niks.
Ik weet ook dat het niet beschaafd is om in gezelschap je bord uit te gaan zitten likken en die keer dat ik nog een randje slagroom uit mijn toetjesbakje likte met mijn vinger (gewoon thuis hoor) vond Wim ook dat het niet kon.
Dus in gezelschap hou ik me in haha hoewel soms heel stiekem doe ik het toch. Zoals wanneer ik met mijn zusje naar een bepaald restaurant ging waar we dan een kopje koffie gingen drinken met daarbij een klein glaasje likeur ( 5 druppels) met wat slagroom er bij. Mijn zus heeft er ook een bloedhekel aan als ik dat doe maar dan deed ik dat wel stiekem als ze even niet keek toch nog door dat glaasje even met mijn pink het laatste beetje slagroom er uit halen haha. Erg gewoon.
Zal er ook wel mee te maken hebben dat ik gewoon niets wil verspillen.
Nee hoor ik ga echt niet iedere dag mijn bord uit zitten likken als ik gegeten heb zo erg is het ook weer niet. Maar soms zoals bij toetjes ja dan vind ik het gewoon lekker om het even uit te likken. Niemand die het ziet, niemand die zich er aan stoort.
En ik kan er gewoon niets aan doen, het is me aangeleerd toen we iedere week vroeger thuis altijd gingen bakken op zaterdag, een boterkoek, cake of appeltaart en dan mochten we altijd het deeg van de gardes van de mixer aflikken of de beslagkom waar download (5)nog wat inzat.
Ik kan er ook niets aan doen dat ik die tik nog steeds heb. Niet dat ik zit te stuiteren hoor als ik in gezelschap ben zo erg is het nou ook weer niet. Je kan gerust met mij ergens wat gaan eten zonder je te hoeven schamen.
Ben ik de enige of zijn er meer mensen die wel eens (natuurlijk stiekem) even een bordje, schaaltjes of iets anders uitlikken????

Lente in februari

PXFR9714[1]Morgen is al weer de laatste dag van februari maar wat een mooie week hebben we achter de rug en ik heb er met volle teugen van genoten. Veel gefietst, gewandeld, gefotografeerd en ook twee dagen bij Peter in de tuin gewerkt een aantal uren.
Gisteren ben ik in de Heemtuin geweest, vind het daar zo mooi, was er regelmatig in het najaar geweest omdat er dan zoveel verschillende paddenstoelen te vinden zijn maar bedacht me dat het hier in het voorjaar ook wel mooi moest zijn. Ik spotte zelfs ook nog een paar paddenstoelen ook.
De foto’s van gisteren zijn daar dus gemaakt. Veel zit nog in de knop natuurlijk maar vond toch nog wel wat kleur en fleur al. Vind het gewoon heerlijk om daar zomaar rond te lopen, het is er best rustig althans de keren dat ik er geweest ben. Er zijn altijd wel een paar mensen en nu ook wat opa’s en oma’s met kleinkinderen omdat het vakantie is natuurlijk. Die troffen het ook. Tegenover de Heemtuin is een grote kinderboerderij, ga daar ook wel een keer kijken maar gisteren niet, zag rijen auto’s op de weg staan dus drukte genoeg daar. Beeld.jpg
Op de terugweg fietste ik aan de andere kant van de IJssel terug, had niet goed gekeken en kwam in een wijk terecht waar ik heg noch steg kende maar op een of andere manier door het vele fietsen lijkt mijn oriëntatiegevoel wel verbeterd te zijn want na een tijdje gewoon maar de fietspaden gevolgd te hebben kwam toch de dijk weer in zicht waar ik op moest komen om daar met het veerpontje over te steken. Zag onderweg nog een apart beeld met drie paardenkoppen. Het was blijkbaar in de buurt van een zorgcentrum want het was file rijden daar met rolstoelen en rollators. Wel mooi natuurlijk dat al die mensen mee naar buiten genomen werden met het mooie weer. Je zag ze echt genieten er van.

Vanmiddag in de tuin bij Peter aan het werk, in de straat achter zijn huis waar ik op uitkijk als ik even een bakje zit te doen zie ik een man in zijn blote lijf aan het werk op een dakkapel. Ach heb wel eens een minder leuk uitzicht gehad toch…. jong ventje hoor maar toch haha…  Heb wel de Hulk gemist die met zijn snelle fiets in Lekkerkerk was geweest. Op het bankje voor mijn huis heeft ie even wat heeft zitten eten haha. Wel jammer had hem met alle liefde wat te drinken er bij aangeboden.
Als ik terugfiets zie ik de kieviten duikvluchten maken, ze scheren laag boven het weiland, spelend in de lucht lijkt het wel met elkaar. Hun bekende geluid is weer te horen. Een spreeuw zit op een paaltje zijn longen uit zijn lijf te zingen. Kortom ik heb echt van dit prachtige weer genoten. Het schijnt morgen over te zijn, het zal wel kloppen want de wind was vandaag al gedraaid van oost naar west… het is dan zo maar deze mooie dagen pakken ze me niet meer af.

Wat is jouw favoriete me- time moment

Met timeWat zal ik eens zeggen over het weer, wie geniet daar nu niet van, denk iedereen wel en ik zeker.
Kinderen op wintersport of vakantie zijn voor mij altijd de momenten om wat extra’s daar in de tuin te doen en vandaag stond dat op mijn programma.
Peter had een paar weken geleden gevraagd of ik een hoge druk reiniger had omdat hij zijn straat een keer goed schoon wilde maken en die heb ik dus en die mag ie van mij wel gebruiken.
Vanmorgen dacht ik, ik ga ze verrassen en ga voor hen de straat voor het huis vast even schoonmaken. Het hing er even vanaf of mijn hogedrukreiniger in mijn fietstas kon en dat kon ie precies. Samen met mijn laarzen, een extra verlengsnoer, schone kleding voor er na en nog wat tuindingen dus aardig volgeladen gaan fietsen.
Alleen toen ik hun voortuin zag bleek ie vol te liggen met takken en bladeren want Peter was aardig aan het snoeien geweest en had het verder nog niet opgeruimd.
Mijn planning maar omgegooid en alle gesnoeide takken kleiner maken en opbossen. Op zich eigenlijk nog veel leuker werk om te doen ook.
Het lag ook helemaal vol met bladeren en al snel was de groene bak helemaal vol. Het was nog best een aardig klusje maar met de zon er bij en zo nu en dan een kopje thee was het geen zware opgave voor me.
Op mijn theezakje dat ik pakte stond “wat is jouw favoriete me-time moment”. Nou dat was niet zo moeilijk. Dit dus. Lekker in de tuin prutsen, door de polder fietsen en onderweg nog even een zwaan die wel leek te poseren op de foto zetten….  en de mooie foto’s bekijken van die kleine kabouter in de sneeuw in haar skipak en zonnebril… Ze vindt het er prachtig en keek haar ogen uit appte Peter.

Die vergeten cadeaubon…..

downloadSoms nodigt de actualiteit me uit om een blogje hier over te schrijven.
Veel mensen hebben ergens in een laatje wel eens een cadeaubon liggen die ze gekregen hebben voor een verjaardag of feestje. Niet wetend wat je wilt hebben voor je verjaardag en zo’n cadeaubon komt dan altijd wel van pas natuurlijk.
Maar vaak worden die cadeaubonnen ook wel vergeten, een soort luxeprobleem.
Vroeger waren ze meestal een jaar geldig en moesten in zijn geheel besteed worden maar met de invoering van de pasjes vaak langer en je kan ze dan ook in gedeeltes opnemen wat dan weer een verbetering is.
Maar dan opeens komt het bericht dat de betreffende winkel in dit geval Intertoys failliet is en de bonnen nog maar drie dagen ingeleverd kunnen worden.
Dan wordt er opeens in de laatjes gedoken om die bonnen op te vissen en in te gaan leveren, op zich geen rare gedachte. Peter en Chantal zijn op vakantie en hebben ook net een verjaardag achter de rug vandaar dat ik ook even had geappt hebben jullie toevallig ook nog bonnen liggen dan kan ik ze in gaan leveren. Die hadden ze niet, gelukkig niet want ik zag dat er rijen mensen stonden in die winkel.
download (2)Daarbij kwam er ook nog een storing in het verwerken van de kaarten dus dat leverde heel veel boze klanten op. Zelfs agressieve klanten en met hulp van de beveiliging werd in Krimpen aan den IJssel de winkel gewoon gesloten.
Het personeel liep met roodbetraande ogen om nog zoveel mogelijk klanten te helpen.
Hoewel dit een zelfstandige vestiging is en de winkel gewoon door kan gaan zijn het voor de eigenaar en het personeel toch moeilijke tijden en dan nog zo behandeld worden. Laat staan voor de winkels die gaan sluiten en het personeel hun baan ook kwijt zijn, zo’n afscheid gun je niemand toch.
Als ik zag hoeveel cadeautjes Yenthe kreeg toen ze jarig was, niks mis mee hoor maar wel een beetje over de top zal ik maar zeggen en zij is echt niet de enige. Ik zie en hoor dat bij meer ouders en kinderen. Zelfs toen Peter klein was en we nog een grote vrienden- en familie kring hadden die het allemaal leuk vonden weer zo’n uk in de familie vond ik het al vaak zo veel wat ie allemaal kreeg.
Ik heb het niet over mensen waarvan de kinderen zelden of nooit een cadeautje krijgen of het heel goed kunnen gebruiken. Maar ik neem zomaar aan dat als die een cadeaubon krijgen deze meteen omgezet wordt in dit geval in een stuk speelgoed voor de kinderen. (maar dat is gewoon mijn aanname maar)download (3)
Begrijpen doe ik het wel dat mensen hun bon in willen leveren maar je dan zo asociaal te gedragen dan denk ik wel hoe diep zijn we met zijn allen niet gezonken zeg. Ik vond het echt vreselijk om te lezen voor misschien een cadeaubon van 10 euro waar je al weet ik niet hoe lang niet meer aan gedacht heb… diep triest.

 

Buigen of barsten….

download (5)Wat een prachtige dag vandaag, blauwe lucht en zonnetje. Samen met mijn zusje een eindje gaan fietsen en onderweg wat eten. We waren een beetje op tijd gegaan zodat ik ook nog wat aan mijn middag had want de tuin lonkte toch ook wel. Had wel zin om een poosje te gaan werken daarin.
En daar ben ik dus aan begonnen. Een hinderlijke sta in de weg was voor mijn nog wel mijn compostbak. Mijn exgenoot zou hem zo’n twee maanden geleden al opgehaald hebben en dat was nog steeds niet gedaan.
Inmiddels was ie al drie keer met harde wind de vijver ingewaaid en kon ik hem weer opvissen. Hij moest nog uit elkaar gehaald worden en dat viel nog niet mee, blijkbaar had ik hem goed in elkaar gezet.
Een kant kreeg ik open, het deksel er af en de klep aan de voorkant was ook geen probleem.
Had het al een paar keer eerder geprobeerd met een schroevendraaier en dat zorgde er al voor dat er een stukje afgebroken was. plastic_afval-678x381
Nou ja dat was nog niet zo’n punt maar vandaag dacht ik, dat ding moet uit elkaar anders is ie niet te vervoeren dus het wordt buigen of barsten. Ik wilde hem gewoon  uit de weg.
Het grove werk dus een paar drevels uit de schuur opgezocht en die er in getimmerd voorzichtig. Had er van te voren aan de ene kant heet water opgegooid dat wil ook nog wel eens werken. Maar er brak weer een stuk of,nu een groter stuk en ik had het er meteen helemaal mee gehad en ik dacht dit wordt buigen of barsten en ik pakte een hamer en gaf er een paar klappen tegen aan.  Het werd barsten, de stukken vlogen in het rond, geen redden meer aan dus meteen de andere delen ook maar in hapklare brokken geslagen en in de plastic zakken gedaan. Resultaat drie zakken vol plastic en helaas pindakaas geen compostbak voor mijn exgenoot. Zal hem wel een appje sturen dat de missie, haal de bak uit elkaar, niet geslaagd is. Hij zal het wel niet erg Vijg_plantvinden en zo wel dan heeft ie pech. Ben blijkbaar beter in slopen dan netjes uit elkaar halen. 😉
Het ruimde lekker op, nog wat dingen gesnoeid zoals de vijg. Had vanmorgen ook nog kalk voor de tuin gekocht dus dat er op gestrooid en nog wat dingen gepoot. Heerlijk hoor, lekker zonnetje in de tuin. Heb nog wel wat te doen zag ik, staat nog aardig wat onkruid in maar met het mooie weer in het vooruitzicht gaat dat vast ook wel weer lukken.

Uit de kast……

Nadine-e1485287407623Vandaag zat ik even bij de Hema te eten en dan ga ik meestal even zitten puzzelen even lekker na het werken rustig zitten. Nu hebben ze bij de Hema twee heel populaire plaatsen om te zitten. Twee lekkere banken in het hoekje zodat je de hele zaak kan overzien en veel mensen “azen” op deze plek om te zitten, ik ook, mea culpa mea maxima culpa. Je ziet dan ook wel dat als er meerdere mensen wat komen drinken dat een er vast gaat zitten of zijn tas er neerzet, dat doe ik dan net nog niet, een beetje het handdoeken gedoe op stoelen zoals ik ooit eens op vakantie zag.
Maar goed daarnaast staat dan een grote tafel die dit keer gevuld was met een groep meiden van een jaar of 15 schat ik zomaar. En dat levert soms leuke gesprekken op.
fotoDit keer ook ging het over ouders en grootouders. Mijn opa en oma willen wel eens wat voor me betalen hoorde ik een van die meiden zeggen maar mijn ouders willen dat dan niet en als we dan naar buiten gaan stopt mijn opa wat in mijn handen. Ik zat te gniffelen, ja leuk toch. Opa’s en oma’s mogen toch altijd iets meer al zou ik zelf wel de voorkeur aan openheid geven zeker als het om geld gaat.
Op de andere voorkeursplek had een moeder vast haar zoontje neergezet. Soms heb je van die leuke kinderen waarvan sommige mensen zouden zeggen die hebben alles tegen maar ik vond het zo’n super leuk joch dat voor mijn gevoel alles mee had. Hij was een jaar of 7 schat ik zomaar, knalrood haar en best een “strenge” bril op zijn neus. Zo’n leuk open koppie vond ik.
Het duurde voor hem eigenlijk te lang voordat zijn moeder weer terugkwam en toen hij dat opmerkte zei zijn moeder “ja wachten duurt altijd lang hé”.
Ze zaten even zo te praten over school en opeens zegt het mannetje ” Jeffrey is verliefd op me heeft ie gezegd” .  Zijn moeder schrok daar blijkbaar niet van en vroeg heel rustig en jij dan vindt jij Jeffrey ook leuk.  “Als ik met hem speel gaan mijn ogen helemaal schitteren en ben ik blij” zei het mannetje en ik vond het zo mooi klinken.Sa_Filippine_Special-p3
Of het echt “uit de kast” komen was of gewoon een mooie vriendschap tussen vriendjes doet er ook eigenlijk niet aan toe. De moeder reageerde ook in die trant door te zeggen “Dat is toch fijn dat jullie zulke goeie vrienden zijn”.
Ja soms hoor ik de mooiste uitspraken bij de Hema al kreeg ik zo die puzzel waar ik mee bezig was op zo’n manier niet af want luisteren en puzzelen tegelijk dat gaat me niet goed af.

Levensboeken…..

Eenden in riet (Middel)

Gisteren heb ik de workshop bijgewoond over het schrijven van levensboeken en ik moet zeggen het was heel boeiend en de journalist die het verzorgde had heel wat tips en trucs om een boek nog boeiender en leesbaar te maken. Het was in Bergambacht en dat is een dorp zo’n 10 km bij mij vandaan. Het was een groep met voornamelijk dames, er was een heer bij, die al bezig waren voor andere mensen een boek te schrijven, dus een soort ghostwriters.Scholekster worm (Middel)
Vond het echt de moeite waard om daar bij te zijn. Leuke mensen ook en wat een verhalen hoor je dan weer, ervaringen van die dames.
Zoals de mevrouw die een boek schreef voor iemand die twee Tia’s had gehad en als ze dan het interview uitgewerkt had en het verhaal geschreven en het die mevrouw liet lezen zei ze steeds, dat heb ik niet gezegd.  Ook wel triest maar ook wel grappig natuurlijk, ben benieuwd of ze er nog in slaagt ook een boek af te krijgen zo.
Rotganzen (Middel)Nu weet ik niet precies wat de mevrouw van de Stichting die me hier voor benaderd heeft precies wil, of ik voor mensen zo’n boek ga schrijven of andere mensen ga stimuleren en ondersteunen om dit te gaan doen.
Had afgesproken dat ik na deze workshop contact op zou nemen om daarover een gesprek te hebben dus dat ga ik dan ook doen.
Op de heenweg er naar toe zag in onderweg dat de lente aardig aan het toeslaan is, baltsende futen, zag weer de eerste scholeksters, heel veel rotganzen in de weilanden. Lammetjes (Middel)De boeren zullen er een spatie tussen zetten denk ik dus rot ganzen want ze zijn er niet zo dol op. De eerste lammetjes in de wei.
Was toch nog maar even afgestapt hoewel ik niet al te ruim in de tijd zat, was ’s morgens eerst ook nog wezen zwemmen dus een druk programma. (trouwens de heel afgelopen week al ) Lammetjes 2 (Middel)
Maar die lammetjes zo grappig het woord dartelen past er precies bij. Die kleintjes nog met de navelstreng er aan echt met vier pootjes de lucht in springen. Het ultieme lentegevoel dus. En de scholekster met een dikke worm in zijn snavel pikte ik ook nog even mee. Vanmiddag zag en hoorde ik de eerste grutto’s weer. Het was te regenachtig om mijn camera te pakken maar morgen hoop ik ze toch weer even te spotten.
Wat is het voorjaar toch (voor mij in ieder geval wel) een prachtig seizoen van belofte.
Rotganzen 2 (Middel)

Klieren

De schrijfopdracht bij Plato die weer terug is. Verzin een fictief verhaal van precies 300 woorden waarin het woord niet genoemd mag worden. Had het gemist en het weer eens een keer geprobeerd…… meer verhalen op https://platoonline.wordpress.com/2019/02/17/we-300-zullen-we-weer-eens/

Klieren

Met hart en ziel was ze begonnen aan de opleiding voor verpleegkundige. Mensen te verplegen, er te zijn voor hen dat wilde ze.
Alleen die theorie, vooral die anatomische namen, het kostte haar heel veel moeite.
download (3)Ging ze op haar praktijkstages moeiteloos door alle zaken die aan bod kwamen, deze theorie was echt afzien.
Het was avond, eigenlijk al te laat om nog te gaan studeren. Ze had gezellig met haar vriendinnen zitten klooien en donderjagen dat het openen van de boeken weer eens tot het laatst uitgesteld was. Vooral deze namen kon ze zo moeilijk onthouden, laat staan wat de functie er van was. Deze zeven hormoonrampen zoals zij ze altijd maar noemt. De Hypothalamus, Schildramp, Bijnieren, Geslachtsramp, Alvleesramp en Pijnappelramp.
Om elf uur worden toch nog de boeken geopend, alsnog proberen de theorie er in te stampen want dit tentamen moet ze echt halen om haar doel nog te bereiken.
Namen worden achter elkaar herhaald, weer opnieuw bekeken wat de functie van deze zeven rampen was, stampen en het proberen te onthouden.
Opeens wordt het licht feller in haar kamer, ze ziet tot haar schrik dat er nog een 8e naam bijkomt die ze zal moeten gaan onthouden met de betekenis er van.  Het is Geluksramp. Ze is verbaasd, hoe kan dat, wat een vreemde ramp is dat Geluk en Ramp in een woord dat kan nooit kloppen.
Maar de betekenis krijgt ze er bij ingegeven, als je deze namen niet meer als rampen beschouwt dan brengt dat geluk en onthoud je gemakkelijker wat de functie er van is……
Zou het echt ?  denkt ze en meteen wordt ze wakker, ze was op haar boeken in slaap gevallen.
Ze begint opnieuw en het klopt, de droom komt uit…. Nu moet dat tentamen morgen vast geen probleem meer zijn.

Krijg de hik………….

download (2)Gisteren heeft Peter (eindelijk) even mijn snoertjes aangesloten voor mijn televisie boven en binnen een kwartier was het voor elkaar en kwam er beeld. Stom, ik was gewoon vergeten dat ik had moeten zoeken op welk kanaal het uitgezonden werd. Weer wat geleerd in ieder geval. Tijdens het opstarten hebben we even een broodje gegeten want hij kwam in zijn lunchpauze.  Na het eten was het opstarten ook klaar en ja hoor hij doet het weer. Toch wel weer lekker hoewel ik dat lezen ook wel iets vond hebben. Het was een tijd geleden dat ik zoveel boeken had gelezen als de laatste drie maanden zonder televisie in mijn slaapkamer. Het enige nadeel is dat hier geen sleeptimer opzit zoals op mijn oude afstandsbediening wel het geval was maar goed, het kan dan hooguit gebeuren dat ik een keer in slaap valt terwijl de tv nog aanstaat.
Vanmiddag weer een keer opgepast op Yenthe omdat Peter thuis werkte en dan kan je met zo’n handenbindertje gewoon nx doen anders. Zo ontzettend leuk om te doen. Ze loopt nu los. Naast de gewone dingen zoals wat te eten geven, schone broek, haar ook lekker een poosje in de box laten spelen, Lachenze kan zich heel goed zelf vermaken. Natuurlijk ook in haal speelhoek gaan zitten bij haar en wat voor gaan lezen (nou ja voorlezen, maar gewoon plaatjes kijken en dierengeluiden maken, je kent het wel).  Daarna wilde ze met een soort duplo gaan bouwen samen met oma dus een toren gebouwd. Natuurlijk moet er dan ook weer opgeruimd worden en iedere keer als zij ook een blok in de plastic bak gooide deed ik net alsof ik heel erg schrok.  En dat vond ze blijkbaar zo grappig dat ze echt helemaal aan het schaterlachen was, zo hard lachen dat ze er helemaal de hik van kreeg en ongemerkt was het speelgoed weer opgeruimd.  Echt zo ontzettend schattig om te zien wat een lol ze had en ik niet minder natuurlijk. Peter ging zijn walkie talkies uitproberen (hij zit natuurlijk niet voor niets in die handel) ze gaan donderdag op wintersport en nemen er dan drie mee waarmee ze in de auto met elkaar kunnen communiceren. (Ze gaan met 3 auto’s).  Hij gaf Yenthe ook een van die walkie talkies en ging er zelf mee in de gang staan. Fantastisch om te zien hoe leuk ze dat vond eerst ging er een lichtje aan en dan hoorde ze haar papa’s stem zonder dat ze hem zag en ging op haar manier terug staan kletsen. Verbazing alom en wederom schaterlachen.  downloadMaar zoals bij alle kinderen is het bij Yenthe ook zo, ze zijn vaak het zoets en langst aan het spelen gewoon van een papiertje, de sleutels van oma en dat soort dingen.
Ach ja echt zo’n heerlijke middag dan kom ik dat weekje dat ze op wintersport zijn wel weer door zonder hen haha…  Ga me ook nog nuttig maken, de post bijhouden en nog wat in de tuin rommelen als het een beetje weer is tenminste want daar is altijd nog wel het een en ander te doen zag ik vanmiddag.