Memory kastje 2

gekochtinengelandinkathedraalDit gedicht hangt op mijn prikbord. Het was mijn eerste vakantie naar Engeland toen ik gescheiden was.  Ik ging samen met mijn vriendin uit Harderwijk daar naar toe met de boot, een verzorgde reis was het en onze chauffeur was Sjaak. Een heel aardige man.
Ik heb iets met Engeland, voordat ik er de eerste keer naar toe ging had ik heel vaak gedroomd dat ik naar Engeland ging en net als ik of in het vliegtuig wilde stappen of op de boot gebeurde er iets waardoor het niet doorging. Een repeterende droom en ik had altijd het gevoel alsof ik in een vorig leven (zou dat bestaan 😉 ) in Engeland gewoond heb. Na mijn eerste reis naar Engeland is die droom nooit meer terugekomen. Ben er later nog een keer met mijn zus geweest.
Totdat we op de boot zaten bleef ik twijfel houden of deze vakantie wel door zou gaan maar er gebeurde gelukkig niets en we hadden daar echt een geweldige week samen. Een leuke groep mensen, veel gezien, een nachttoer door Londen nog gehad.  Veel tuinen gekeken naar de Kathedraal van Canterbury zo prachtig. Daar kocht ik ook dit gedicht, ik kon er wel blijven lezen. Ik hou van Engels en vind dat sommige dingen prachtig klinken in het Engels. Ik las het gedicht heel vaak en het gaf me ook wel troost hoewel ik helemaal niet zo gelovig meer ben. (een klein beetje ingestampte christelijke opvoeding en twijfel blijft altijd wel ergens zitten).
De eerste keer dat we in de bus moesten zitten kwamen we te laat. De chauffeur was daar niet heel blij mee. Mijn vriendin is echt een leuk mens maar ze staat wel een versnelling langzamer dan de meeste mensen, dat zegt ze zelf ook hoor .Wel twee versnellingen zegt ze altijd. Dus had ik er ook rekening mee moeten houden dat ze ’s morgens was meer tijd nodig had. Nou ja ik had heel snel een lied zitten schrijven en vroeg aan chauffeur Sjaak of we dat even mochten zingen en we kregen zelfs de microfoon.

Op de wijs van Cowboy Billy Boem
En wie rijdt er heel de week in ons bussie
Dat is Sjakie de chauffeur door de mensen gewaardeerd
Er is nooit bij Effe Weg een chaffeurtje geweest
Die zo aardig was als Sjakie de chauffeur
Van je hotsie knotsie knetter
Blijf wel kijken op de klok
Want als je een keer te laat komt
Ja dan heb je wel een strop
Sjaak zijn lachen is dan weg
En dat willen we toch niet
Dus “A very really sorry” van ons in dit snelle lied.|

We hebben zo gelachen met alle mensen in de bus ook, er heerste meteen een leuke sfeer in de bus en dat bleef eigenlijk heel de week wel zo. Iedereen schoof bij iedereen aan tafel aan, we wisselden veel. De mensen vroegen zelfs of ik op de terugweg weer een lied wilde maken. Nou ja dat wilde ik wel natuurlijk dus even wat op papier gezet en bij het inschepen gevraagd of ik het daar mocht kopiëren en uitgedeeld in de bus en met elkaar zongen we dat waarna we met de pet rondgingen voor de chauffeur. (weet niet of dat nog gebeurt maar toen wel)

Afscheidslied vakantie op de wijs van Het kleine café aan de haven

Refrein:

Hier met dit bussie gaan wij weer naar huis toe
Hier was de service weer goed en ok
Onze Sjakie bracht ons naar alle plaatsen
Na deze dagen zijn wij wel tevree

We kwamen hier samen, geplukt uit veel plaatsen We komen uit heel Nederland
We gingen op pad en ontdekten toch wel een heel mooi deel van Engeland
Sjaak was onze leidsman natuurlijk daarbij ons aller steun en toeverlaat
We werden een groep en we hadden plezier Een groep die nu weer naar Nederland gaat

We gingen naar Kent en naar Chatham, naar tuinen de kerk en kasteel
Als toetje bracht Sjaak ons naar London, daar zagen we allemaal wel  veel
We keken daar rond stapten uit en ontdekten daar ook het Engelse bier
We kunnen wel zeggen voor ons was de reis toch wel zeker veel dagen plezier

Een onvergetelijke vakantie voor ons en onze vriendschap.

 

dscf081628middel2928229