Vliegen met en zonder verkeerstoren….

Teyge 5 (Middel)Het wordt wel eentonig maar we hadden gewoon weer zo’n prachtig weekend samen. Natuurlijk speelde het weer daar ook wel een rol bij, gisteren was het mooi weer om op de pedalen te gaan en dat hebben we dus gedaan.
Een keer een heel andere richting op, niet zo heuvelachtig en dat vind ik wel lekker op mijn fiets zonder ondersteuning al ben ik daar meestal ook zo weer aan gewend. Teuge 6 (Middel)Gaat alleen een stuk langzamer.
We zijn richting Twello gaan fietsen, een tochtje van zo’n 30 km totaal, een eindje voorbij Twello was een grote biologische tuin met een winkel en een theetuin er bij, zo’n 3 km onder Deventer. Echt heel leuk vond ik het om daar eens te snuffelen. Zoveel onbekende planten en ik heb er boslook gekocht. Vond het een leuke plant met net een lelietje-van-dalen als bloem maar het is ook goed eetbaar met een smaak die ligt tussen bieslook en knoflook. Ik ben benieuwdof ie het in mijn tuin zal gaan doen en natuurlijk het liefst uitbreiden.
Look-Allium-paradoxumWe kregen prima advies waar ik hem het beste kon poten dus dat ga ik zeker doen. Onderweg kwamen we nog twee stellen ooievaars tegen, ze zaten tegenover elkaar een op een nest op een dak en de andere in een boom. Ze waren druk bezig met het in orde maken van hun nest.
Terug kwamen we langs vliegveld Teuge en we vonden het wel de moeite waard om daar even een kijkje te nemen en een hapje te eten in “De Hangar”.

TEUGE – Een Britse parachutist is zaterdag bij vliegveld Teuge in een boom terechtgekomen.

De 53-jarige man is voor zover bekend niet gewond geraakt, maar moest wel door de brandweer uit zijn ongemakkelijke positie worden bevrijd. Met een hoogwerker had de brandweer de parachutist snel weer met beide benen op de grond.

De Brit hoorde bij een groep re-enactors, mensen die historische gebeurtenissen naspelen. Zondag staan er voor hem nog twee sprongen op het programma. Of die na dit hachelijke avontuur doorgaan, is nog niet bekend.

Teuge 3 (Middel)Zweefvliegtuigen, kleine privé vliegtuigjes, heel veel parachutisten die naar beneden kwam, best mooi allemaal. Een keer zag ik een van die parachutisten zo dwarrelen dat ik tegen Wim zei, moet je kijken hoe die naar beneden komt.
’s Avonds op de radio hoorden we in het nieuws dat er een parachutist in Teuge in een boom terecht gekomen was, verder niet gewond of zo en door de brandweer er uit gehaald.
Of het die dwarrelaar was weet ik niet want we hadden verder geen zicht op de landing maar het was wel toevallig natuurlijk dat wij daar ’s middags net zaten en dan later dit nieuws hoorden.
Teuge 2 (Middel)Wim had weer zijn stinkende best gedaan en heerlijk gekookt. Een nieuw recept uitgeprobeerd van een meer dan smakelijke maaltijdsoep met stokbroodje er bij.
Zo’n grote pan soep dat we er de volgende dag nog van konden eten, dat was wel gemakkelijk na een toch wel flinke fietstocht weinig aan het eten te hoeven doen.
Teuge 1 (Middel)De trein huiswaarts was zo druk dat ik moest staan (boekenweekgeschenk, veel mensen gratis reizen en het is altijd al een drukke trein) maar dat verbroedert ook wel weer.
Ben zelf op het trapje naar boven gaan zitten, prima hoor, staan heb ik wel een hekel aan.
Bij Amersfoort nog vertraging omdat er iemand voor de trein was gestapt, altijd zo’n rot bericht om te horen als dat omgeroepen wordt.  Vanaf Amersfoort had ik wel een zitplaats en een leuk gesprek met twee dames en een mijnheer die ook met het boekenweekgeschenk reisden. Kortom ik mag weer terug kijken of een mooie Veluweweekend.

Memory kastje 6

Herinnering aan Date op Kinderdijk maar ook veel wandelingen en fietsen daar oa met Nel de blogger en Tineke natuurlijk en alleenKinderdijk, woon er zo dichtbij maar toch duurde het wel zeker een jaar of 10 als het niet langer is voordat ik er eens een keer naar toe ging op de fiets.
En vanaf het eerste moment heeft het mijn hart gestolen.
Ik vind het er prachtig om te wandelen en te fietsen. Fietsen het liefst in de winter als het wat stiller is zomers is het echt amper te doen.
Maar me ook heerlijk onderdompelen in de toeristenstroom, zo in de trant van ik ga een middagje buitenlanders kijken. Ga ik lekker op een terrasje zitten, kijken en genieten.
Tegenwoordig ga ik wel ieder jaar meerdere keren daar naar toe, vaar met het kleine pontje in ons dorp over en met de andere pont weer terug. Een mooi rondje.
Liefst ga ik een stuk verder dan de meeste mensen lopen want de molens zijn een Trouwen 56Werelderfgoed maar het is ook een mooi natuurgebied fietsend langs de Alblas, een klein riviertje.
Heb er ooit een keer gedate met een man, dat was ook best wel leuk al is het niets geworden.
Ben een aantal keren gaan varen met de rondvaartboot.
Heb er ooit een leuke dag met Minoesjka gehad, was wat het toen warm zeg om te wandelen maar een fijne ontmoeting.
Ben er een paar keer met mijn Australische familie geweest.
Mijn zus en zwager heb ik daar op de foto gezet op hun trouwdag, ze hadden de rondvaartboot ter beschikking gekregen. (mijn zwager haar eerste man die overleden is had jaren op de rondvaartboot gevaren voordat ze begonnen met hun veerbedrijf). Het was toen zo koud en ik was zo ontzettend beroerd maar de foto’s waren wel mooi geworden.
Het enige wat ik nog nooit gedaan heb is kijken in de bezoekersmolen dat moet er ook nog een keer van komen.  Afgelopen donderdag kwamen we er weer in de buurt toen we langs de Noord naar huis fietsten.
Mijn zus houdt er niet zo van om via de molens te gaan dan maar ik doe het altijd wel, druk of niet druk dan loop ik wel een eindje.
Zo schrijvend krijg ik al weer zin om er een keer naar toe te gaan. De vingerhoed kocht ik als herinnering aan alle keren voor mijn memorykastje.

Een boek ja zelfs vier boeken…….

Boek 3Vandaag een dagje met mijn zusje wezen winkelen en meteen een eind fietsen want we zijn dit keer naar Papendrecht gegaan en dat is bij mij vandaag zo’n 17 km fietsen.
Had niet echt iets nodig maar dan toch is het wel leuk om wat te gaan snuffelen en Papendrecht heeft wel een winkelcentrum met een afwisselend winkelaanbod.
Het enige wat ik op mijn lijstje had gezet was: Een boek voor minimaal 12,50 om het Boekenweekgeschenk te krijgen zodat ik zondag vrij kan reizen als ik bij Wim vandaan kom (Pff de trein is dan altijd al zo druk).
Nou koop ik zelden meer boeken en als ik al boeken koop is het meestal in de kringloop maar we kwamen een Bruna winkel tegen.Boek 4Nu wil ik geen romans of dat soort boeken kopen maar meer wat kennisboeken.
Ik zag meteen al een boek over breien. Maandag kwam ik mijn oude babypop weer tegen op de zolder, kocht bij de kringloop voor 50 cent twee vrolijke bollen wol en daar ben ik nu mee aan het breien. Een broekje is inmiddels wel klaar en een hemdje heb ik al opgezet. Maar ik wil zo graag zo’n jurkje er bij breien zoals mijn tante dat vroeger breidde met zo’n leuk rokje eraan. Dus dacht misschien kan ik de technieken daar vinden. (Zij breidde er voor ons een als ze een middagje op visite was)
Het boek kostte maar 6,50, ik was nog niet aan de 12,50. Nou kan ik nog steeds wel uren in zo’n winkel ronddolen, kijken en lezen heerlijk maar kon me voorstellen dat mijn zus daar niet zo’n zin in had. Ik rekende dus alleen het breiboek af want wilde niet zomaar wat er bij nemen. Terwijl we naar buiten liepen zei mijn zus, hier staat ook nog een bak vol met afgeprijsde boeken.Boek 2 Dat had ze nou beter niet kunnen zeggen. Zij ging naar de naastgelegen winkel en ik ging nog ff snuffelen en vond daar zoiets hilarisch voor mij met de titel “Wie laat ons omfietsen naar de Hema” . Ja waar het ook over zou gaan, dat moest ik hebben natuurlijk alleen al voor die titel als Hemajunk. Moet het nog lezen maar een wijninkoopster bij de Hema heeft het geschreven, ben benieuwd. Kosten 3,99. En zonder te kijken kocht ik nog een boek voor 2,50 toch een roman “Jongens van glas” die ga ik wel lezen. De 12,50 gehaald totaal 13,00 , ik vroeg binnen of ik nu toch het BOek 1Boekenweekgeschenk kreeg en dat was geen probleem. Zondag reis ik voor 3,00 en heb toch nog 4 boeken erbij. (vierde is het Boekenweekgeschenk).
Helemaal leuk natuurlijk.  Het breiboek is ook de moeite waard al heb ik het patroon van het jurkje nog niet kunnen ontdekken maar even snuffelen op het www. En natuurlijk hebben we een bakje bij de Hema gedaan.
De rest ga ik echt wel lezen de komende tijd. Morgen reis ik weer af voor een weekendje Apeldoorn, als de weervoorspellers gelijk hebben krijgen we vrijdag en zaterdag twee mooie dagen. Iedereen een mooi en zonnig weekend gewenst.

Socialiseren……

Blaaskaak (Middel)Blaaskaak 3 (Middel)Het gesprek met mijn buurvrouw deze week heeft me toch wel een beetje aan het denken gezet eigenlijk over het feit dat ik momenteel wel heel weinig weet en doe in mijn eigen dorp. Ik hoorde daar namelijk ook dat een oudere man die schuin tegenover mij woont, wel een paar huizen verder, was overleden en ik had er echt helemaal niets van gehoord, gezien of gemerkt. Een man die als ik langs liep of fietste altijd gedag zei.
Vandaag dat ik me heb voorgenomen om wat meer te gaan socialiseren in mijn eigen dorp.
Vanmorgen begonnen met eens naar de markt te gaan daar kwam ik een vrouw tegen die ik heel veel tegen kom op de fiets, zij is weduwe en gaat ook vaak alleen fietsen, we hadden een leuk gesprek zo.  Bij de koekjeskraam stond er een vrouw die ik ook ken, ze woont bij mij in de straat een eindje verderop wel en ik vroeg haar of zij al iets gehoord had van de woningbouw.
Zij vertelde dus dat ze bij haar nog een keer zijn wezen kijken en gezegd hadden dat ze gingen renoveren en in oktober gaan beginnen. Zij woont helemaal aan het einde van de straat en ik in het eerste huurhuis dus ik denk dat ze daar zullen gaan beginnen. Toch wel een opluchting. Kikker 6 (Middel)
Vanavond was er een lady’s night voor een goed doel. Er komt hier een Samenloop voor de Hoop, dat is een evenement waar je als team mee kan doen en dan is de opbrengst voor de kankerbestrijding dus.
Kikkerdril (Middel)Het was ook nog eens een “thuiswedstrijd” want het vond plaats in een meubelwinkel schuin tegenover mij. Vijf euro gedoneerd voor een kaartje. Er was van alles te doen, proeven, snoepen, kleding werd er verkocht, voorlichting over slaapproblemen, sierraden, een kapster en nog meer dingen.  Ik was op tijd gegaan en voor 3,00 kon ik mijn wenkbrauwen laten epileren. Ze deed het heel mooi met een soort gel er op, ziet er echt mooi uit.
Veel bekenden weer tegengekomen en wat zitten kletsen hier en daar, meubels genoeg in een meubelzaak natuurlijk om te gaan zitten. Kreeg nog een goed gevulde goodiebag mee naar huis, helemaal leuk. (Alleen ik dacht dat er twee winegums in een zakje zaten, beet er in en het was een zeepie haha… lachen schuimde nog net niet).
Kikkerkkkk (Middel)Bij het gesprek met de buurvrouw kwam het praatje ook op mijn straat die ze gaan betegelen en ik vertelde dat ik het grind in zakken wilde gaan doen en zo gratis weggeven.
De buurman zei toen, wij zouden ook wel wat willen hebben dus vandaag nog maar even gezegd dat ze gewoon weg mochten halen wat ze hebben wilden. Hoe meer ik kwijt ben hoe beter het is.
Tijdens de lady’s night kwam ik ook weer in gesprek met de dames die een breicafé begonnen zijn 5 jaar geleden in de bieb. Ben er in het begin een paar keer geweest en ze zeiden, je moet gewoon weer eens komen dus dat ga ik ook weer eens doen.
Gisteren nog bij mijn broer en schoonzusje geweest die het zo leuk vonden dat ik kwam en ik voelde me zo meer dan welkom. Toen ik zat te vertellen over het doorzagen van die kast zei mijn broer ook “je dacht zeker niet even dat zal ik eens aan mijn broer vragen die heeft zoveel slijpgereedschap dat ie dat zo wel gedaan zou hebben”. Ik zei dat hij nog niet echt in mijn systeem zat maar dat ik het heel goed in mijn oren heb geknoopt. |
Van de zolder had ik nog een paar dingen op de weggeefhoek gezet, een wolkjes lamp ooit gekregen en ik wilde hem in het toilet hangen maar dat lukte niet en nog een lantaarn. Kikkers 4 (Middel)Twee dames uit Lekkerkerk geloot die hem mochten hebben en dezelfde avond nog kwamen ze deze dingen meteen ophalen. Vooral die wolkjeslamp viel in de smaak. Een jonge vrouw, zwanger van haar tweede kindje vertelde ze, was er heel blij mee. Toch leuker zo dan bij de kringloop wegbrengen.
Zo ben ik aardig bezig geweest de laatste twee dagen met socialiseren in mijn eigen dorp weer eens.
Heel eerlijk gezegd weet ik niet of ik het allemaal wel gemist had ben toch wel een beetje een einzelgänger geworden en dat bevalt me ook wel prima zo.
Kikkers1 (Middel)Verveel me eigenlijk nooit, heb het gevoel dat de dagen regelmatig te kort zijn met wat ik allemaal wil (moet) doen en voel met eigenlijk nooit alleen of eenzaam.
Toch wil ik wel weer een beetje hier en daar in het dorp ook wat contacten hebben, kijken wat het brengt, ik zie het wel dommer zal ik er nooit van worden.
Vandaag ook nog even gesocialiseerd met mijn kikkers. Eigenlijk wilde ik ze dit jaar niet fotograferen. Maar vandaag was het prachtig weer en ze riepen me gewoon toe “fotografeer me, fotografeer me” . Uurtje op mijn vlonder gelegen au au….. mijn spieren maar zo leuk die blaaskaken op de foto te zetten.

Van Pierre naar Piet ….

pierreIn 2002 ging mijn overbuurman met de vut en begon hij in zijn schuur achter het huis met beeldhouwen, gewoon autodidactisch begon bij met blokken gasbeton figuratieve en abstracte kunst te maken. Ik had zelf nog een aantal stukken in de schuur staan over van een verbouwing die hij meenam. En niet zonder succes, ben geen kunstkenner maar het zag er best leuk uit eigenlijk meteen al.

Piet van der Velden begon zijn carrière als beeldhouwer in 2002 nadat hij zijn werkzame leden inruilde voor de VUT. “Eigenlijk bij toeval”, vertelt hij. “Een buurman had na een verbouwing een paar gasbetonblokken over en vroeg of ik ze wilde hebben.” Piet was van plan ze in de tuin te zetten met een plantje erop, maar kreeg ineens het idee er iets anders van te maken. Met een verfkrabber en een houtvijl ging hij aan de slag en zo ontstond zijn eerste beeld. Er volgden er meer en een expositie in zijn achtertuin voor een paar vriendinnen van zijn vrouw leerde hem dat mensen zijn werk waardeerden. Een stimulans om verder te gaan in andere, vaak hardere steensoorten, waaruit hij inmiddels talloze kunstwerken hakte. Tijdens exposities in binnen- en buitenland toonden ook kunstkenners belangstelling voor zijn creaties. Regelmatig verkoopt hij bij zo’n gelegenheid één of meerdere objecten.

De eerste tentoonstelling die hij gaf in zijn tuin met nog twee andere kunstenaars was helemaal in Franse stijl en hij noemde zich Pierre du Champ een naam met een knipoog verwijzend naar zijn naam Piet van der Velden.
Hij ging zich verder ontwikkelen, ging workshops volgen en ook de materialen werden viool2anders en de beelden steeds mooier. Hij had duidelijk talent.
Regelmatig zag ik andere beelden in zijn tuin wipte er wel eens binnen om te kijken.
Na de beginjaren ging hij gewoon gebruik maken van zijn eigen naam Piet van der Velden al bleef zijn atelier nog Atelier Pierre heten.
Hij ging heel veel exposeren met zijn beelden en ging zelf ook workshops geven bij hem thuis in zijn schuur die omgebouwd is tot atelier inmiddels.

Zomaar opeens kreeg Piet van der Velden het idee om een viool te bouwen. Niet uit hout gesneden, zoals vrijwel alle violen in de wereld, maar van steen. Dat lijkt vreemd maar dat is het niet voor Piet. Hij werkt al jaren met steen en maakt daar in het atelier achter zijn huis de mooiste beelden van. Figuratief, abstract of een combinatie daarvan.

Momenteel staat ie weer aardig in de picture met een beeld dat hij gemaakt heeft van albast. Hij kwam op het idee door zijn beeld van twee zeepaardjes van albast. Als je daar op klopt klinkt het alsof het een hol beeld is, zo’n mooie klank zit er in.
Dat inspireerde hem om een viool te gaan bouwen van albast en die is inmiddels klaar en er kan zelfs op gespeeld worden. Deze heeft ie helemaal uitgehold.
Vanmiddag zag ik een oud collega van mij bij hem vandaan komen toen ik net even buiten was. Ik maakte even een praatje en Piet zei, kom je ook even kijken Anneke dus ik ging er ook naar binnen. Zijn vrouw nodigde me meteen uit voor een kopje thee, heel gezellig. Konden we meteen de buurt weer eens even doorspreken 😉 😉 .
Heb maar niet gevraagd of ik de viool even vast mocht houden, als ik hoor hoeveel uren hij er aan gewerkt heeft, soms slapenloze nachten er van had. Ik zou hem per ongeluk laten vallen haha…. maar wel leuk hoor zo’n creatieve overbuurman.
viool1De cursieve stukjes zijn uit een interview dat mijn ex collega heeft geschreven voor de website van de Krimpenerwaardse Omroep.

Stradivarius

Een viool bouwen van steen doe je niet zomaar. Piet van der Velden wist eigenlijk niet veel van zo’n instrument, laat staan dat hij erop kon spelen. Daarom besloot hij zich te wenden tot een vioolbouwer. Hij benaderde Erik Wendrich, die in het Rotterdamse Delfshaven een atelier heeft en zich heeft toegelegd op het fabriceren van originele violen. Van hout wel te verstaan. Die vond het een fantastisch idee en leverde Piet tekeningen en foto’s van een originele Stradivarius, een viool die als voorbeeld kon dienen en onderdelen zoals de kam en de snaren. Met dat materiaal ging Piet aan de slag. Deze viool wil hij niet verkopen. Hij denkt aan exposities tijdens kunstmarkten en in musea waarin beeldende kunst centraal staat. De eerste afspraken daarvoor zijn al geboekt. Tijdens de Pinksterdagen is het werk te zien in De Timmertuin in Berkenwoude, eind augustus wordt de viool tentoongesteld tijdens een prestigieuze kunstbeurs in de Beurs van Berlage in Amsterdam en in september staat Piet in een eeuwenoud kerkje tijdens de kunstmarkt in Bathmen bij Deventer.

Allemaal droomprinsen…..

Kikkerdril (Middel)Ieder jaar is het voor mij het ultieme gevoel dat de lente echt gaat beginnen (hoewel vandaag vond ik het nog wel tegen vallen op de fiets)  het kikker- en paddenfeest in de vijver.
Al een paar dagen zag ik het aankomen, van alle kanten kwamen de padden en kikkers weer richting vijver en werd de vijver verkend en gekeken of er genoeg partners waren en die waren er hoor.
Kikkerdril 2 (Middel)Het is echt een orgie pur sang hoor, ze hoppen van de een naar de ander en zijn de eitjes in het kikkerdril gelegd of hoe je dat ook noemen mag dan zitten ze met elkaar het hele spul te bewaken. De kikkerdril in klonten en de paddenritten zijn lange rijen met eitjes er in.
Een kostelijk gezicht vind ik het en blijf er ook naar kijken.
Vannacht toen ik nog even een was ophing hoorde ik het gebrom aan alle kanten en was de vijver meteen een zee van beweging.
Iedere keer trouwens als ik er in de buurt kom zie ik ze van alles kanten onder water schieten en er weer uitkomen.
Altijd op dezelfde plaats, het ondiepe en dus warmere gedeelte van de vijver waar ze tussen de opkomende dotters en gele lissen hun eitjes afzetten.
Je snapt niet dat er zoveel liter uit die kleine kikkers kan komen.
Ik laat niet alles in de vijver zitten. Vorig jaar heb ik vier emmers naar een andere vijver gebracht in de buurt. Heb het idee dat er dit jaar iets minder in zit dan vorig jaar maar het is wel teveel om allemaal uit te laten komen. Het ziet op een gegeven moment zwart van die dikkopjes die de zijkanten van de vijver afgrazen zal ik maar zeggen.


Het is altijd zo’n mooi gezicht de transformatie van dikkopje, dan pootjes er aan en uiteindelijk hippen de kleine kikkertjes in grote getale in mijn tuin. Ik hou echt van kikkers en padden ik vind ze zo leuk altijd om te zien. Zie niet zoveel groene kikkers meer die hadden we vroeger wel in de vijver en die waren gewoon een beetje “tam” geworden. Ik voerde ze altijd maden. Die stopte ik dan in een leeg fotokokertje dat ik aan een oude vishengel had gebonden. Dan kiepte ik dat om en op een gegeven moment als ze dat kokertje al opmerkte sprongen ze er al naar toe.DSC00015 Zo ontzettend leuk was dat. Ze zaten dan ook altijd in de waterlelies wat dan weer mooie plaatjes opleverde. Deze twee Kikker op Lelie 4foto’s zijn uit 2002…. lang geleden en deze waterlelie is al verdwenen.
Heb dit jaar wel foto’s van de kikkerdril genomen maar de kikkerfoto’s zijn van vorig jaar.
Toen heb ik echt uren liggen,hangen op mijn vlonder, soms met mijn handen in de vijver voor steun mijn camera net boven de waterlijn om foto’s te maken. Dat is nog best een hele sport om te doen en daar had ik vandaag geen zin in. Dus die foto’s zijn van vorig jaar. Mijn droomprins heb ik al gevonden ( 😉 ) dus ik hoefde er ook geen te kussen vandaag…..

 

Hier geniet ik van……

plaatje-knuffel-animaatjes-138Twee armpjes die zich meteen naar me uitstrekken als ik weer een paar uurtjes op ga passen bij Peter en Yenthe…… smelten en even heerlijk spelen en knuffelen met haar

Onderweg als het zonnetje schijnt een mevrouw die blijkbaar ziet dat ik ook met plezier op de fiets zit en zegt, het is weer heerlijk genieten he…..

Dat die kasten weg zijn, dezelfde avond ging ik gewoon nog twee of drie keer naar buiten om te kijken even alsof ik het niet kon geloven dat het opeens opgelost was……

Gehakkelde aurelia (2)Gisteren dat prachtige weer, de polder die bruist….. de planten en bloemen die een explosie van knoppen en bloemen laat zien

De eerste vlinders weer in de tuin een citroenvlinder en de gehakkele aurelia.

Kikker 9Thuiskomend begroet worden voor een kikker/padden concert….. zag al weer flink wat kikkerdril en paddenritten liggen in de vijver……

Mijn bakken vullen met zaadjes en in de tuin en kas zetten….. weer helemaal zin in

De dingen die ik al eerder had gezaaid komen nu al goed boven de grond…..

Onderweg door de polder fietsend de altijd snelle en vrolijke kwikstaarten die soms een eindje mee lijken te vliegen met me….

Overal de vogels horen zingen…. iedere keer weer nieuKwikstaart (Middel)we stemmen er bij zoals gisteren de rietzangers….

Een gezellig kleed kopen voor in de tuin, een bak met plantjes vullen voor op tafel… (waanzin hoor dat kleed voor iemand die al tuinierend niet zo krap kijkt maar goed ik kan hem zo afspoelen 😉 )

Vogeltjes glas (Middel)Me verbazen dat in een natuurgebied een glazen plaatje met twee vogeltjes er op hangt.. toch maar even gemaild of dat bewust daar gehangen is en waarom dan ??

Blij en dankbaar zijn dat ik me goed en gezond voel en dit nog lekker allemaal kan doen……..

 

Hoe zat het met die ezel ook al weer?

aaa

Echt het is niet te geloven, ik ben gewoon nog stommer dan een ezel want het spreekwoord luidt niet voor niets “een ezel stoot zich in ’t gemeen geen twee keer aan dezelfde steen”. …
Nou ik wel hoor, mens hoe vaak ik mijn kop wel gestoten heb dat is echt niet normaal hoor.
Het is maar goed dat ik mijn haar over mijn voorhoofd draag want de littekens daar zijn niet meer te tellen. (beetje overdreven).
Ik vroeg ooit eens aan een schoonheidsspecialiste of ze deze weg kon halen maar zei ze, je moet eerst naar de dokter laten kijken of het niet iets anders is.
Nou dat geloof ik niet hoor, weet precies wanneer en hoe ze ontstaan zijn.
Volgens mij moet ik wel een bijzonder hard hoofd (er in) hebben of een bord voor mijn kop (zou wel handig zijn soms) .
Gisterenavond toen ik op bed lag voelde ik dat mijn voorhoofd pijn deed, ik voelde dat er een bult zat. Weet gewoon niet eens wanneer die er gekomen is.
Het kan zijn dat toen ik dat plastic aan het klein maken was en er zo nu en dan stukken afschoten (vond ze overal nog in de tuin vanmiddag )en er een stuk tegenaan geschoten is maar toen is het me niet echt opgevallen maar zo’n bult komt er ook niet vanzelf natuurlijk. Ja ik draag wel altijd een veiligheidsbril met deze klussen.
Waar stoot ik dan mijn hoofd aan bijvoorbeeld. Nou op 1 staat de onderkant van mijn luifel van de blokhut. Meestal natuurlijk in het vuur van het bezig zijn dat ik te vroeg overeind kom en bam.  Nummer 2 mijn kastjes boven de gootsteen. Bezig met afdrogen en dan open laten staan, bam weer er tegenaan.
Nummer drie tijdens het klussen, hout zagen dat opeens losschiet, zoals die kast die ik deze week doorzaagde die op een gegeven moment omviel. (toen ontkwam ik met meer geluk dan wijsheid).
Vanmorgen had ik zo’n gek geval uit mijn werk dacht ik meteen mijn oude blikken verf en nog een paar gasflesjes naar de milieustraat brengen. Waar ik binnenkom staat op een bord, lopend mag je het terrein niet op maar ik ben op de fiets, een man komt er aanlopen en zegt ja hoor dat mag je wel afgeven. Ik scan mijn pasje en de slagboom gaat open. Breng netjes alles in de goede container en ga naar de uitgang. Hoe kom ik er uit. dat ding reageert op auto’s om open te gaan. Maar als ik dichtbij kom met mijn fiets gaat ie een stukje open en meteen weer terug. Geen zijkant waar ik langs kan of zo. Nog eens proberen en dan gaat ie open, ik wil er onderdoor met mijn fiets en halverwege zie ik dat rotding al weer naar beneden komen. Ik loop heel snel door en buk om die balk te ontwijken precies met mijn hoofd nog op een dop. @#$&^%$&^%#$&^%$&^%  om het netjes te houden dan maar.
Prachtig weer vandaag en heerlijk in de tuin gewerkt en ja hoor nummer 1 kwam weer een keer langs… de blokhut…..zaag het er nog eens af …aaa
Overweeg voortaan maar een helm te gaan dragen om nog iets over te houden van mijn uiterlijk… hopend niet aangemeld te worden voor mishandeling (zou niet weten door wie) ……..
Stoppen met dingen doen omdat ik letterlijk al zo vaak mijn hoofd gestoten heb, denk het niet, zal er maar mee moeten leven denk ik dat ik gewoon dommer dan een ezel ben…

Dat is mooi snel geflipt…..

img_3292Soms lijken dingen wel een soort voorbestemd te zijn, weet niet hoe ik dat moet noemen.
Zoals gisteren dat ik dacht nog een dagje wachten met het aanvragen van een nieuwe OV pas en ik hem ’s avonds toch weer vond.
Vandaag had ik weer zo’n geval. Afgelopen maandag toen ik mijn kast gesloopt had belde ik meteen het containerbedrijf van een goede kennis van me maar ik kreeg geen gehoor.
Hij belde me ook niet terug en ik dacht, laat nog maar een paar dagen want ik wilde nog wel even de zolder op om te kijken of daarvandaan soms ook nog dingen meekonden dan meteen.
Vanmorgen zat ik met Peter te praten en ik vroeg of hij een uurtje tijd had om te helpen met alles naar de container sjouwen als ie kwam.
Wacht nog maar even mam, zei hij, ik regel het wel met Leon (de containerverhuurder) dat als de container komt we hem in kunnen laden en hij hem meteen weer meeneemt.
Dat leek me ook wel een goed idee.
Had inmiddels alles al buiten gezet wat ik er in wilde, naast de twee kasten die het belangrijkste waren natuurlijk nog wat planken en dingen.
Vandaag had ik met mijn zusje afgesproken om wat te gaan fietsen en winkelen, ik stap op de fiets en daar zie ik Flip voorbij fietsen. Flip die al eerder ijzerwaren bij me opgehaald had. https://gewoonanneke.wordpress.com/2018/09/06/flip-blij-ik-blij/
Ik fiets meteen achter hem aan en vertel hem dat ik nog wat oud ijzer heb en of ie wil kijken of het niet te groot voor hem is om mee te nemen in zijn fietskarretje.
Hij stalt zijn karretje op het industrieterrein en fiets meteen met me mee, ik kan best veel meenemen hoor, zegt hij. Als hij het ziet wil hij het graag hebben, moet nog even wat wegbrengen en dan haal ik het op, zegt ie. Er staat nog een oude zaagmachine bij en hij vraagt moet ie ook weg.  Ja zei ik kan je die gebruiken.  Ja hoor zei de oude sjacheraar en ik geef hem de zak met onderdelen er bij. Die radio ook vraagt ie wijzend op mijn tuinradiootje.  (moet wel muziek bij mijn werk) . Nee zeg ik die niet.
Je hoeft het niet voor niets te doen hoor zeg ik.  Ben je rijk ?  vraagt ie.  Nee zeg ik, ik ben niet rijk maar ik kan je er wel wat voor geven als jij alles weghaalt. Ik lust wel een paar biertjes zegt hij. Die heb ik even niet voorhanden, heb nog 15 euro in mijn knip en die geef ik hem. Hij vindt het meer dan genoeg.
Ik ga naar mijn zusje toe waarmee ik afgesproken had, als ik op de fiets wil stappen denk ik, hij zal toch niet het hek meenemen dat er al staat om mijn tuin af te gaan sluiten. Voor alle zekerheid doe ik er maar even een brief op, dit hek niet meenemen.
Toen ik vanmiddag terug kwam was alles netjes opgeruimd. De stukken hout had hij aan de kant gezet en ook de twee kunststof roldeuren stonden er nog. Dat had ik ook gezegd, Tuin 10daar heb je niks aan. Wat ben ik er blij mee zeg.
Het hout wat ik kwijt wil past zelfs nog in de container, de roldeuren haal ik uit elkaar en het meeste past ook nog in de container. De rest gaat voor de volgende ronde even de schuur in. Ruim nog wat tegels op die er staan en de containers kunnen ook weer op hun oude plekkie uit het zicht aan de zijkant van mijn huis.  Prima geregeld zo.
De kosten van een container huren uitgespaard en zo is alles mooi snel geFlipt…… kan ik me nu bezig gaan houden met de dingen die ik veel leuker vind om te doen (hoewel het was wel kicken hoor dat werk zo) wat gaan zaaien en in de tuin werken…. helemaal zin in.

Het onverwachte is het leukst……

Wat kan een mens het soms druk hebben of gewoon veel willen doen in korte tijd zoals de laatste dagen. Gisterenochtend gewerkt, rondje gefietst en daarna lekker weer in mijn blokhut gaan klussen. Had alle materialen die ik nodig had nog liggen. Een klein kastje met drie laden dat ik niet meer gebruikte, een plank, diverse dragers nog bij mijn moeder vandaan uit het huis gesloopt dus kon meteen aan de bak.
Plank bevestigd, nog twee andere dragers gebruikt om mijn reserveplanken van mijn kasje op te hangen. In het kastje de verlengsnoeren en touwvoorraad gestopt. Vorig jaar ruimde het bedrijf waar Peter werkt al de voorraadbakken van kunststof op die werden vervangen door open voorraadbakken. Ik kreeg toen ook een hele stapel (heb daar een aantal maanden een paar uurtjes in de week schoongemaakt omdat de vaste kracht ziek was) mee naar huis. Heel gemakkelijk, ben gek op opruimsystemen zoals bakken en ophanghaken en dat soort dingen.  Veel ruimte gekregen en nog veel weggegooid ook als er toch een container gaat komen ga ik even drastisch te werk dus. Heb ook nog een kastje op de zolder staan dat ik naar de schuur wil maar dan kijk ik Wim even lief aan om te helpen dat doet ie wel. Hoewel ik hem ook zelf de zolder opgesjouwd heb ben ik inmiddels wel 10 jaar ouder en ook wat voorzichtiger geworden. (denk ik )
Gisteren belde onverwacht mijn vriendin uit Harderwijk, ze had een herdenkingsbijeenkomst in het zorgcentrum van haar moeder die bijna al weer een jaar geleden overleden is. Ze zou het leuk vinden om mij ook te zien dus afgesproken om vanmiddag te gaan lunchen samen in het dorp waar we beide opgegroeid zijn. Zo ontzettend fijn was het, in een zaak die gerund wordt door mensen met een beperking. De overenthousiaste ober moesten we wel een beetje afremmen anders hadden we nog amper met elkaar wat kunnen praten. Hij kwam steeds weer terug om wat nieuws te vertellen.
Dit soort onverwachte dingen zijn zo leuk om te doen. En een dagje ff niet klussen kon ik wel gebruiken na twee buffeldagen.
Afgelopen zaterdag raakte ik mijn OV kaart kwijt, kon hem echt nergens meer vinden. Alle mogelijke plaatsen had ik al overhoop gehaald en bekeken maar nee. Wim gebeld want die had nog wat papieren van de tafel meegenomen of hij hem toevallig niet had  maar ook niet. Of ik had hem verloren dacht ik onderweg van de bushalte naar huis afgelopen zaterdag, had nog uitgeklokt dus hij moest in Lekkerkerk zijn of hij was met de doos oud papier meegegaan zijn die ik zondagavond altijd buiten zet. (als het goed weer is) .


Vanmorgen ingelogd op mijn OV account en gekeken hoe ik een nieuwe kaart kon bestellen, kosten 11, 00. Was eigenlijk al begonnen met invullen toen ik dacht, nog een dag wachten. Ga nog een keer zo fietsen als we gelopen zijn, je weet het maar nooit dus dat gedaan maar helaas niets gevonden.
Vanavond zat ik op de bank en dacht, de enige plaats waar ik nog niet gekeken heb is naast mijn kussens van de bank. Ik til de kussens er af en Yes, daar lag ie inderdaad.  Was er best blij mee toch weer wat geld bespaard voor een nieuwe pas. Onderweg nog een grutto gespot die stond en powernapje te doen en was not amused dat ik een paar foto’s ging maken….