Mijn huis….. mijn hart….. 1

DSC00028Naar aanleiding van mijn blogje over de dorpspraat en het wel of niet slopen van mijn huis kwamen verschillende reacties binnen en dat vind ik altijd leuk hoor. Iedereen mag zijn eigen mening hebben en die ook geven. Dat houdt de boel levendig en daar hou ik van.
Toch gebeurde het dat Hulk met een opmerking (ga helemaal er vanuit dat hij niet bedoeld heeft me er mee te kwetsen) me echt op mijn ziel trapte.
Het is zomer 1995, we zijn druk bezig met het opknappen van onze boot, we wonen in een nieuw huis sinds een jaar of 10. Na het verkopen van onze winkel kregen we dit huis aangeboden want we moesten natuurlijk verhuizen omdat we boven de winkel woonden.
We kwamen in een nieuwbouwwijk terecht in een vierkant blok wat ze een huis noemden, twee verdiepingen. Alles goed geïsoleerd, het lekte zelfs niet zoals ons oude huis dat altijd wel deed en je wist nooit precies waar of wanneer.
Maar het was een huis zonder hart en als we eens door die straat in Lekkerkerk liepen met huurhuizen twee onder een kap, oude huizen, zeiden we altijd tegen elkaar, daar zouden we best willen wonen.
De woningbouwvereniging begint midden in de zomervakantie met een nieuw systeem van huizen verdelen. Je kan een bon invullen en inleveren die in de plaatselijke krant wordt gepubliceerd.2019-03-11 (2) Ik lees dat een van de huizen waar wij zo graag zouden willen wonen te huur komt en ik laat het zien aan Hans (mijn ex). Zullen we hem inleveren vraag ik?  Ach doe maar zegt hij en op de laatste dag stop ik hem in de brievenbus bij de woningbouwvereniging op maandagavond.
Woensdag krijg ik al bericht dat we de woning toegewezen krijgen en voor vrijdag moeten we beslissen of we de woning nemen.
We maken een afspraak en gaan kijken bij de woning, het is klein maar een mooie grote tuin er bij. Heel ouderwets nog niet eens centrale verwarming, hokkerig maar een huis met een ziel en als ik er sta daar achter in de tuin voel ik het “Dit is mijn huis”.
We kijken heen door wat er allemaal aan moet gebeuren en besluiten het huis te nemen en te gaan verhuizen.
Eerst gaat de woningbouw er in om de nodige voorzieningen te maken zoals CV, stopcontacten die er nauwelijks zijn. De douche die alleen bestaat uit echt alleen een douche zonder wasbak moet aangepast worden. En de muren opnieuw allemaal gestuukt.Voortuin 2012
Een trap naar de zolder omdat daar de cv ketel komt. Afijn die zijn er wel een paar weekjes zoet in.  In die tijd kan ik thuis in gaan pakken, Hans werken aan de boot, we hebben het onwijs druk.
Dan ga ik beginnen in het huis, gemiddelde temperaturen tussen de 25 en 30 graden, wel mijn weer trouwens, met het behangen, verven. Hans werkt bij een groothandel in Doehetzelf producten dus veel kan daar vandaan komen voor een prikkie.
Zo knappen we ons huis in een paar weken tijd op zodat we er kunnen wonen. Er vloeien heel wat zweetdruppeltjes maar ik ontdek het allermooiste plekkie in de tuin waar ik in het gras iedere dag ga zitten eten en geniet meteen al…………………

22 gedachten over “Mijn huis….. mijn hart….. 1

  1. Leuk logje… Als het zo voelt als voor jou/jullie is het gewoon jouw huis. Ik had het hier ook. Blij met de mooie plek, maar toen ik na net een jaar daar wonen alleen was vond ik het vreselijk. Na 6 weken Gran Canaria wilde ik heel graag ‘naar huis’ en vanaf dat moment was het mijn huisje. En dat blijft het ook tot we ooit naar een appartement gaan, maar dat duurt nog wel een tijdje!

    1. Ja ik schreef binnen een uur met foto’s opzoeken er bij drie logjes haha ……. opeens toen Hulk zo reageerde zonder dat hij daar natuurlijk weet van had besefte ik opeens hoe zeer ik gehecht ben aan “die hoop stenen”

  2. Ik begrijp je helemaal. Ik woon hier nu bijna 39 jaar en wil nooit meer weg. Ons huis is echt een thuis. De kinderen zijn hier opgegroeid en de jongste is hier geboren. Het voelt als een warm nest.

    Liefs Joanne

  3. Mijn Rijswijkse huis was een dubbel bovenhuis en lag mooi centraal met vrij uitzicht, weinig mis mee maar saai en simpel, wel goede bouw en 40 jaar gewoond.
    Nu in oud krakkemikkig huis waar nog veel aan gedaan moet worden, maar zo mooi gelegen!

    1. Dat is toch ook heel belangrijk. Ik woon ook best vrij maar toch dicht bij het centrum. Niet zo super geïsoleerd als ons vorige huis, kraakt als het hard waait maar het heeft veel meer karakter.

  4. In 1995 hebben we ons huis laten bouwen. Het stuk grond uitgezocht op de grootte ervan. Want we kwamen van een inter level met een kleine tuin.
    We wonen er nu dus bijna 24 jaar en willen hier niet meer weg. Gelukkig hebben we met het oog op de toekomst een slaapkamer en badkamer beneden gepland. Ook wilde ik een aparte werkhoek beneden maar wel in contact met de rest. Al dat corrigeren vroeger hè. Nu staat mijn laptop er. Wel waren we verplicht er een verdieping op te zetten. Dat zijn nu de logeerkamer met badkamer en de werkkamer van mijn man.
    Elke dag geniet ik van ons huis. Om ons heen gaat iedereen naar een appartement. Maar wat zou ik dan de vrijheid missen, en het terras om buiten te zitten. Ik kijk nu al rond wat er weer gebeuren moet in de tuin. En de koolmeesjes zijn al druk bezig met nestelen. Ook heb ik een nest van tortelduifjes boven de waterton bij de druif.

    1. Als dat kan is dat heel mooi, ik heb bij de woningbouw een toilet op de eerste verdieping aangevraagd dat is ook al een hele verbetering. Ik wacht het even af. Maar heerlijk hoor gewoon blijven wonen zo lang je kan. Zo naar buiten lopen je tuin is.

  5. Nou als ik die 2 foto’s vergelijk weet ik wel wat ik zou kiezen, ook “jouw”huis natuurlijk. Ikl hou van gewoon roodstenen huizen. Er gaan hier in de wijk ook al een tijd geruchten dat een gedeelte gerenoveerd dan wel gesloopt gaat worden. Dat hoop ik écht niet, wij zijn het ;enige rijtje met koophuizen ( 6 stuks) tussen al die schattige oude woningbouwvereniging huisje dus als dat plat zou gaan komen we misschien wel tussen hoogbouw te zitten. Ik moet er niét aan denken.
    Ik lag nog even de reacties op het logje dorpspraatjes en zag dat ik “net”in plaats van “niet”geschreven had, maar dat heb je vast wel begrepen.

  6. Mijn vorige huis wist ik al toen ik de eerste keer binnen kwam dat ik daar niet langer dan 5 jaar zou wonen, gewoon een gevoel, en dat klopte, na 3 jaar kreeg ik mijn huidige huis, nu 28 jaar geleden.
    Weet je, ik zeg altijd een huis moet als een jas voelen, warm en behaaglijk en de goede maat. En als ik het zo lees is dit jou winter en zomerjas in een . Ik hoop echt voor jou dat ze het op gaan knappen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s