Mijn huis ….. mijn hart slot….

We wonen een aantal jaren met veel plezier in ons huis, best een goeie periode eigenlijk in ons toch wel roerige leven tot de crisis in ons huwelijk alles ook weer verandert.
Ik besluit een eind te maken aan ons huwelijk en dan komt natuurlijk ook de vraag, wie gaat waar wonen. Eigenlijk willen we allebei graag in dit huis waar we zoveel uren, tijd, geld en energie ingestoken hebben blijven wonen maar dat kan natuurlijk niet.
Nu hadden we in die tijd ook nog onze boot (je) en auto die Hans graag wilde houden dus stelde ik stelde voor jij de boot en auto (zei me toch niet zoveel) dan blijf ik hier wonen.
En tot nu toe ben ik eigenlijk nog verbaasd dat hij daar mee instemde.
Hij verhuisde en het huis werd van mij alleen.  Toch wel gek eigenlijk maar ook wel ontzettend blij dat ik er kon blijven wonen.
Op dat moment heel weinig geld maar toch in iedere kamer iets veranderd dat het wat meer van mezelf werd.
Na een aantal jaren hard en veel gewerkt te hebben word ik na een reorganisatie ontslagen en zit ongeveer stuiterend thuis van wat moet ik nu gaan doen.
Nu is stil zitten niet zo mijn ding, eerst ga ik nog het huis van mijn zwager die een zwaar ongeluk heeft gehad leeg maken, alles opruimen,weken werk om het een beetje toonbaar te maken (was helemaal uitgeleefd)  zodat de woningbouw er meer akkoord gaat. Iedere dag door de week ga ik er naar toe en dat doet me goed, geeft me afleiding. Een aantal dingen die ik niet zelf kan zoals nieuwe deuren ophangen en het afval verwijderen doet Hans. Zo ronden we samen dit project van zijn broer ook weer af, het voelt weer even als vroeger haha. Gelukkig kunnen we nog steeds goed door een deur.
Dan ga ik thuis aan de slag, ga van boven naar beneden in mijn huis alles behangen, verven, hier en daar dingen veranderen. Van slaapkamer veranderen. Alles wat grenenkleurig is verven. Een nep open haartje maken. Nieuwe vensterbanken.
Iedere winter doe ik een bepaald project en in de zomer ga ik de tuin “mijn eigen” maken.
Een aantal bomen verdwijnen, krijg een kasje ga een deel als groentetuintje inrichten.
Op de blokhut maakt Peter een nieuw dak met een vriend samen. Ik ga hem helemaal verven. Peter plaatst een nieuwe schutting. De voortuin had ik al veranderd toen ik werkte. Vond het teveel werk om een grote voortuin en achtertuin te onderhouden dus Peter bestraatte de voortuin.
Vorige winter voltooide ik mijn laatste project in huis, de bijkeuken en toilet opknappen en ik denk dat die nog het meest opgeknapt zijn.
Toen mijn moeder overleed haalden Peter en Ronny de tegels bij haar uit de tuin. Die wilde ik graag in mijn achtertuin en zijkant van het huis. Die liggen daar nog steeds want ook Peter kreeg het druk. Een eigen huis, een dochter, een drukke baan. Maar de planning is dat hij dit voorjaar de zijkant en achterkant gaat bestraten.
Vandaar dat het naast mijn huis momenteel nog een “zootje” is. De tegels staan er, een hek wat op maat gemaakt moet worden en dan geplaatst. Er ligt nog een oude kast die ik gesloopt heb en die naar de afvalverwerking moet. Het irriteert mij ook die zooi maar ik wil nog een kast uit de schuur opruimen en dan bestel ik gewoon een container (kan het niet zelf weg brengen op de fiets, zo lastig toch wel ) om alles af te laten voeren. Dat kost wel weer wat dus vandaar dat ik wacht tot ook de andere kast door mij gesloopt is zodat het in een keer kan.
Snap je nu Hulk dat ik echt op mijn ziel getrapt was door je opmerking en het me echt zoveel deed eigenlijk veel meer dan ik verwacht had. Dat het me meteen inspireerde tot 3 blogjes. Dat was dan ook wel weer leuk om te doen en vooral die oude foto’s weer eens te zien.
Mijn huis is voor mij niet zomaar een stapel stenen, het is voor mij echt een “thuis” mijn nestje waar ik zo graag ben, waar mijn hart mijn ziel in ligt. Dat was ook wat de mensen van de woningbouw zeiden die mijn huis kwamen “bekijken” . Wat heeft u er een mooi huis van gemaakt. Waar zoveel energie ingestoken is. Vaak letterlijk bloed, zweet en tranen om het voor elkaar te krijgen. En dat nu binnen helemaal klaar is en dan slopen???
Daarom kijk ik maar even door de rotzooi aan de zijkant en zie ik in gedachte al de mooie straat van mijn moeder daar al liggen. Mijn huis……… mijn hart en ik hoop echt dat de woningbouw het niet gaat slopen en mijn huis en ik samen oud mogen worden.

Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

21 reacties op Mijn huis ….. mijn hart slot….

  1. AnneMarie zegt:

    Goed je best gedaan hoor, op het huis maar ook op het blog. Erg leuk om te lezen en foto’s te kijken.
    Ik hoop dat jullie samen oud mogen worden.

  2. Marja zegt:

    Ik hoop met je mee.

  3. omabaard zegt:

    Wat ben jij een bezige bij! Dikke chapeau!
    En dat het mooi is geworden, is zeker een feit. Net als je logjes trouwens.
    Ik kwam toevallig op je blog en wil nu al reageren 🙂

  4. Een mooi en leuk blog Anneke, ik wens jou en je huis, nog veel fijne jaren samen.

  5. Dan hoop ik ook maar dat ze niet gaan afbreken! Dat huis is heel belangrijk voor je! Mooie logjes hoor! Het hele proces kwam weer voorbij!

  6. Jouw huis is zo jouw plek, ik hoop echt voor je dat je daar heerlijk kunt blijven wonen!
    Ik bewonder je handigheid, dat zou ik echt niet kunnen 🙂

  7. rietepietz zegt:

    Ja natuurlijk snappen we dat, of het helpt weet ik niet maar ik ga voor je duimen.

  8. Je bent erg handig! Behangen kan ik wel goed maar verven nee! Ik smeer veel te zuinig.

  9. minoesjka2 zegt:

    Ik ga voor je duimen…….. een huis kan als een behaaglijke warme jas voelen, en dat voelt jou huis voor jou,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s