Ook de beste breister……..

Nou een ster in breien ben ik niet maar ik vind en vond het altijd wel leuk om te doen.
Mijn eerste herinneringen aan breien waren van school, daar kregen we breiles maar ik had het al van mijn zus/moeder geleerd daarvoor.  Op de lagere school moesten we op een gegeven moment leren om een sokje te breien, een babysokje en daarvoor een bolletje wol meenemen naar school.
Met mijn moeder naar de winkel en ik zag de schattigste babywol maar dat kwam er niet hoor, ik weet nog precies waarvan ik een sokje moest gaan breien, van een afgeprijsd bolletje groene wol. Ook nog geen mooie groene kleur maar zo’n poepkleur groen, ik weet nog dat de tranen in mijn ogen sprongen. Maar mijn moeders portemonnee liet het niet toe om daar veel geld aan uit te geven. Op school zaten alle kinderen (in mijn beleving dan) met van die mooie babywol en wat haatte ik die groene wol en het breien van die sokjes.


Later werd haken echt mijn ding, ik heb wat afgehaakt, spreien, gordijnen, kussens, dieren. Als we naar mijn ouders of schoonouders gingen nam ik mijn haakwerkje gewoon mee.
Voor Angela haakte ik nog een prachtige cape (die ik nog steeds heb) van echte mooie babywol.
Toen Peter klein was ben ik begonnen met breien, breien van truien. Ik werkte destijds in een zorgcentrum achter de receptie waar ik in het weekend diensten draaide van 3 uur ’s middags tot 9 uur ’s avonds.  Dan had ik weinig te doen, in het weekend was het nooit druk. Er kwam wel eens iemand langs of sporadisch wat telefoontjes maar moe werd ik er niet. Dus ging ik daar zitten breien achter de balie. Dat bracht meteen meer bewoners aan mijn desk die kwamen kijken wat ik nu weer aan het breien was. Trui 3 (Middel)
In dat jaar heb ik heel wat truien gebreid voor Peter en ook nog voor een jarige tweeling allebei een trui. Soms kreeg ik ook hulp van Peter maar of dat me nou zo hielp?? Dit was zo rond het tweede jaar van Peter. Daarna was het weer een beetje over, kreeg een andere baan waar ik niet meer kon breien. Een aantal jaren later nog wel een kersttrui voor Peter gebreid en een Feyenoord voetbal trui maar voor de rest wilde hij ook geen gebreide truien meer. En ik vond het ook wel best. Die Feyenoordtrui met het logo er op heb ik er zelfs drie van gebreid omdat een paar vriendjes die ook zo mooi vonden (en dat voor een Ajacied, je moet wat over hebben voor je kind).
Hoe kom ik nu opeens zo op dat breien?  Bij het zolder opruimen vond ik mijn babypop en die kon wel wat kleertjes gebruiken. Ik kocht bij de kringloop wat bolletjes voor een habbekrats en ging aan de slag. Eerst een hemdje en broekje gemaakt. Daarna begonnen aan een rokje met 4 pennen gebreid. Zomaar op gevoel begonnen en ik moet zeggen het pakte nog helemaal niet zo verkeerd uit. Heel ouderwets een koordje gedraaid om er door te halen, mooier van een elastiekje vond ik.
Vorige week begonnen met een vestje er bij. Ook weer een beetje gekeken aan de hand van het rokje hoeveel steken. En daarna aan de slag gegaan. Het enige wat ik wel gedaan heb ik opgeschreven hoeveel toeren ik gebreid had voordat ik ging minderen voor de mouwen. Raglijn mouwen heet dat geloof ik. De voorpanden heb ik gelijktijdig gebreid en dat deed ik ook met de mouwen. Dan hoefde ik verder niets op te schrijven en werden ze gelijk (voorpanden vestje natuurlijk wel tegengesteld).


En wonder boven wonder het was nog best geslaagd eigenlijk, had dat niet zo verwacht. Heb alles afgewerkt met een haaknaald. Nog een haarbandje er bij gehaakt en mijn babypop is weer helemaal anno 2019…… Zo leuk om te doen.  Ook trouwens de foto’s van Peter opzoeken met zijn truien aan. De veelkleurige is dwars gebreid. Alleen nog een ding, ik was al begonnen met een paar sokjes en of de duvel er mee speelt dat ging helemaal niet goed. Met vier naalden geprobeerd maar het lukte me (nog) niet. Een uitdaging nog voor me want natuurlijk ga ik het nog een keer proberen om kniekousjes of sokjes er bij te haken…..