Nr. 356

downloadIk ben niet zo’n trouwe lezer van de huis-aan-huis bladen, meestal blader ik ze wel even door maar de meeste verhalen zijn over het algemeen al via andere mediakanalen langsgekomen dus heel veel nieuws lees ik er niet meer in.
Waar ik wel altijd even naar kijk, of bij de digitale versie of fysieke versie zeg maar dat zijn de overlijdensberichten.
Soms staan er bekenden bij en dan is het wel prettig om te weten als ik familie tegenkom.
En niet dat ik nu alle namen zo ken maar toch wel veel mensen in ons dorp.
Deze week zag ik een advertentie staan van een man die ik redelijk goed gekend heb.
Een heel actieve man bij het organiseren van dingen en evenementen op het gebied van muziek, culturele lezingen e.d. Veel gedaan voor het behoud van onze historische kerk. Iemand die altijd wel in touw was met van alles.
Voor de krant kwam ik hem dan ook regelmatig tegen bij evenementen die daar mee te maken hadden. Een heel aimabele man ook nog eens en een echte gentlemen.
Al weer misschien een half jaar geleden kwam ik hem nog eens tegen, hij liep toen al met een rollator.
Ik zag de advertentie en daar stond in dat de crematie al plaatsgevonden had.
Geen adres waar je een kaartje of zo naar toe kon sturen maar een nummer van de begrafenisondernemer waaronder je kon reageren met een persoonlijke reactie.
Ik vond het echt zo kil, zo onpersoonlijk en dat voor zo’n man.
Natuurlijk weet ik de achtergrond helemaal niet. Het zou zomaar zijn eigen keus wel geweest kunnen zijn om er geen “spektakel” van te maken en dat is natuurlijk te respecteren.
Maar toch…. het deed me gewoon wat.

15 gedachten over “Nr. 356

    1. Ik vond het inderdaad zo kil. Denk dat er best veel mensen waren die afscheid van die man hadden willen nemen. Maar goed als het zijn keuze is geweest, respect natuurlijk………

  1. Bij mijn vader ging was het net zo. Mijn moeder had niets met al de clubjes van mijn vader en wilde daarom ook helemaal niets. Mensen konden gaan kijken en het register tekenen maar wij waren er niet bij. Best jammer. Ik was het er totaal niet mee eens maar mijn moeder was niet van haar standpunt af te brengen?

            1. Dat geloof ik. Ik heb bij mijn ouders wel een goed afscheid gehad. Misschien dat deze advertentie me best wat deed en jouw reactie ook omdat ik zelf bij twee dochtertjes van me niet naar de begrafenis ben geweest, zelfs niet gezien heb, dus geen afscheid heb gehad. Dat gaat nooit over dat gevoel… Maar goed dingen kan je niet meer veranderen maar soms opeens steekt het weer ff de kop op. šŸ˜‰

  2. Ik weet wat je bedoeld, ik heb het een paar keer meegemaakt dat bekendmaking pas na de crematie kwam en dat voelt niet goed. Meestal is het dan “volgens de wens van de overledene “maar ik vraag me dan stiekem toch soms af of het niet gewoon gierigheid van de familie is. Het is een armoedige vertoning die je je nabestaanden in ieder geval niet zou moeten afdwingen.

    1. Ik denk ook wel dat het zijn eigen keuze is geweest. Maar voor de mensen die altijd met hem samengewerkt hebben die konden geen afscheid nemen. Best lastig toch om die keuze te maken.

  3. Soms is het ook andersom en dat vind ik ook niks. Uren in de rij staan met allemaal mensen die uit beleefdheid toch maar gaan. Dat hoeft voor mij ook niet. En dan later vertellen dat er zoveeeeel mensen waren geweest.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s