Dankzij de sterke arm van de wet……

763Hoe vaak hoor je het niet dat de politie of andere hulpverleners lastig gevallen worden als ze hulp moeten verlenen. Hoorde het vanmiddag nog op de radio bij een reanimatie in een café. Twee brandweermensen wilden reanimeren en werden lastig gevallen en de politie moest er met peperspray aan te pas komen om de rust te herstellen. De man was overleden. Of dat zonder die ophef ook niet gebeurd was werd niet verteld maar het geeft wel te denken trouwens. |
Nou ja vanmiddag maakte ik op een heel positieve manier kennis met de sterke arm van de wet.
Wat was het geval. Ik kwam vanmorgen, wat vroeger dan normaal uit Apeldoorn vandaan, niet dat het wat uitmaakte want mijn eerdere trein reed niet. Dus op een randje gaan zitten van het station in Apeldoorn om een half uur extra te wachten.
Even wat drinken, ik dacht, ik zoek vast even mijn sleutels op voor straks mijn fiets en huissleutel.
Nu ben ik echt daar best heel precies in en stop ze altijd in een zijvakje van mijn kleine rugzakje. Mijn huissleutels zaten er wel in maar mijn fietssleutels kon ik niet vinden.
Had toch nog even de tijd dus allebei mijn rugzakken even leeg gekiept, alles er uit gehaald, alle vakjes gecontroleerd maar niet te vinden. Ik probeerde na te gaan hoe het ging toen ik wegging vrijdag. Tijd genoeg had ik om de bus te halen dus ook om alles goed op slot te doen, mijn fiets altijd met een extra slot aan het fietsenrek vast.
download (5)Ik kon niets anders bedenken dan dat ik ze verloren had. Nog even naar Wim gebeld of ie ze soms ergens gezien had maar ook nee. Zat eigenlijk best flink in de stress want ooit heb ik een keer per ongeluk mijn sleutels in het extra slot laten zitten, zou toch nu ook niet gedaan hebben. Ik wilde de tijd wel laten versnellen om te weten of mijn fiets er nog zou staan want als de sleutels er in waren blijven zitten nodig ik wel uit natuurlijk om hem te laten stelen en dan ben ik ook niet verzekerd, lijkt me logisch.
Dus na een paar uurtjes in de stress en eersteklas (vanwege de drukte mochten we daar zitten) gereisd te hebben kwam ik bij het busstation. Helemaal opgelucht, mijn fiets stond er nog en er zaten geen sleutels in. Even mijn fietstassen nagekeken. Als ik namelijk een fiets zou zien met sleutels er nog in zou ik die in de fietstassen gooien, maar goed ik zag niets.
Wat te doen.
Nog een keer mijn twee rugtassen alle dingen een voor een er uit gehaald,uitgeschud en in mijn fietstassen gegooid. De rugzakken op zijn kop gehouden alle vakjes nog eens in gevoeld maar nee. Niks, noppes, nada.
Dan maar mijn zus gebeld of ze mijn reservesleutel bij mij thuis op wilde halen en naar het busstation brengen want ik moest anders nog meer dan 1 ½  uur wachten op een bus naar Lekkerkerk, die rijdt zondags maar om de 2 uur.images Echt waardeloos. Nou ze waren thuis en echt binnen 20 minuten waren ze er al met sleutel. Maar geen sleutel van het extra slot, dat wist ik ook niet maar daar had ik dus geen reservesleutel meer van.
Wat te doen. Nu is de bushalte dicht bij het politiebureau dus mijn zus zei, vraag bij de politie of ze zo’n tang hebben om het slot kapot te knippen. Ik naar het politiebureau en het verhaal uitgelegd. We hebben dat wel zei die agent maar kunt u aantonen dat het uw fiets ook is en heeft u een identiteitsbewijs.  Ik vis mijn rijbewijs op en ben nog bezig om mijn verzekeringspasje met al mijn fietsgegevens op te zoeken als er een andere agente bij komt.  Bent u van de fiets zei ze, ja, zei ik. Dan is het probleem opgelost ga er maar naar toe, dat kreeg ik net te horen van een collega. Ik was helemaal verbaasd maar liep naar mijn fiets toe. Daar stonden mijn zus en zwager met twee politieagenten en een grote kniptang al gereed. Wat was het geval mijn zwager stak de weg over toen er een politiewagen aan kwam rijden. Hij had zijn hand opgestoken en ze kwamen naar hem toe en de rest laat zich raden. Ook aan deze twee dames moest ik mijn ID laten zien maar ze keken er amper op. Ze hadden best al begrepen dat het mijn fiets was.  Dus in no time was het slot doorgeknipt en met mijn reserve sleutel kon ik gaan fietsen maar niet voordat ik eerst natuurlijk mijn zus en zwager en de politie heel hartelijk bedankt had voor hun medewerking.  Ik meteen doorgefietst naar Peter om de tuin de bewateren want ze zijn op vakantie. Pff even zitten om bij te komen van alle commotie zeg terwijl de sproeier zijn werk deed.
Vanavond thuis ga ik mijn rugzakken leegmaken, wasgoed in de machine, de rest van de meestal onnodige dingen die ik altijd meesleep ook weer opgeruimd. Het kleine rugzakje is helemaal leeg. Als ik hem in mijn la wil gooien voel ik iets, een pen. Hé denk ik hoe kan dat nou. Heb alle vakjes leeggemaakt waar zit ie pen dan.  In een van de vakjes voel ik een klein gaatje, daar zal die pen doorgegaan zijn. Het zal toch niet denk ik, maar ik wil het wel weten, ik scheur de hele voering er uit en verdomd daar zitten mijn sleutels ook. IMG_4170 (Middel)Snap niet hoe ze door zo’n klein gaatje gepiept zijn maar wel blij dat ik ze heb en dus geen moeite hoef te doen om een nieuwe te regelen. (Voor de verzekering moet je altijd twee originele sleutels kunnen tonen of een nieuwe via de verzekering bestellen dan wordt het genoteerd).  Ik bel met veel schroom mijn zus om het te vertellen. “Je kan voortaan gewoon vragen of we een bakje komen doen hoor als je ons wil zien” lacht mijn zus.
De rugzak verdwijnt meteen de vuilnis in, hij begon toch al aardig te slijten ook, ooit een jaar of 10 geleden gekocht voor 2,00 bij de kringloop dus die heeft zijn geld al ruim opgebracht, heel veel gebruikt.  Eind goed al goed en dank aan zus en zwager en de politie die zo spontaan meewerkte en hielp.  Ach ja het kleeft wel een beetje aan me die dingen…… never a dull moment……

WW weekend….

download (4)Als dit blogje online komt ben ik als alles goed ga al weer een tijdje in Apeldoorn bij Wim.
Hij had een mooie wandeling op het oog naar de Posbank in de buurt van Rhenen. Echt wel iets waar ik graag naar toe zou gaan.
Te ver om met de fiets naar toe te gaan maar met de trein en verder lopen en ik heb nog wel mijn twijfels.
Mijn ene knie is gewoon niet zo sterk (tijdens het Muziekfeest weer op gevallen, ben de tel kwijt hoeveel keer dat al gebeurd is) en die val maakt dat er niet beter op.
Fietsend heb ik praktisch geen last er van maar lang lopen ik moet het nog zien.
Het lijkt niet veel 5, 3 km waar heb ik het over hoor ik mensen misschien denken maar toch ik las dat het best een klim is en dat is al helemaal niet mijn ding met die knie.
Want ik weet bij die 5,3 km blijft het niet, we moeten sowieso heen en terug van het station naar het bezoekerscentrum lopen en Wim kennende leiden er altijd ook weer omwegen naar het eindpunt….. al zo vaak gebeurd. 2e63aee8227f5608fb6f11ee5e606da4ced6982f
En dan geven ze voor zaterdag ook nog eens in het oosten zo’n 33 graden op. Nu kan ik goed tegen de warmte maar wel op mijn gemakkie dingen doen…….
We zullen het zien wat het wordt, mijn voorkeur gaat uit het een paar weken uit te stellen tot het niet zo warm is…
Heb tenslotte ook niet voor niets mijn fiets daar naar toe gebracht wil gewoon wel lekker gaan fietsen…
Nou ja hoe het uitgepakt is komt vast wel een blogje over………Ik wens jullie een mooi weekend en tot laters…….

De oranje leeuwinnen……

safe_imageMomenteel zijn ze weer in het nieuws De Oranje Leeuwinnen, de vrouwelijke afdeling van het voetbal. Ze kwamen deze week weer een ronde verder.
Het leuke is dat de eerste Oranje Leeuwin die ooit een doelpunt maakte tegen Duitsland in Lekkerkerk woont namelijk Lenie van Wensveen.
Afgelopen week werd zij geïnterviewd door Radio/TV Rijnmond over die tijd dat zij in het Nederlands elftal speelde.
Het was toen nog de z.g. wilde bond nog geen KNVB en ze gingen overal demonstratie wedstrijden spelen vertelt ze in Duitsland en Frankrijk. Officiële competities waren er toen nog niet.
https://www.rijnmond.nl/nieuws/183268/Eerste-doelpuntenmaakster-Oranje-Leeuwinnen-over-Nederland-Japan-Eigenlijk-niet-verdiend?fbclid=IwAR2YfIaHHTv3Sw84iSKMdABQIxjWFwLbXcNInyxtDVvnX9PohYUx3Poei-U
Toen Peter wilde gaan voetballen, wij zagen daar helemaal niets in maar de judo waar we hem opgedaan hadden werd helemaal niets, hij wilde voetballen, het was zijn lust en leven. Hij was altijd buiten te vinden.
Wisten wij veel hoe dat er aan toe ging bij de voetbal dus toen we gingen praten kwamen we bij Lenie terecht en vroegen of hij in een bepaald team mocht spelen omdat daar een paar jongens in zaten die hij kende en waar hij buiten altijd mee voetbalde, maar dat was in zijn leeftijd het eerste team F1.
Maar dat ging zo niet zei Lenie, eerst moeten we zien wat hij kan voordat we hem in een team in kunnen delen. Hij ging trainen en na een paar trainingen had ze het wel gezien, hij mocht in dat team mee gaan doen.
Wat had hij het er naar zijn zin en wat een leuke oudergroep kwamen we in terecht. Sommige jongens is hij nog steeds bevriend mee, hoe leuk is dat toch.
Lenie was de eerste jaren dus zijn trainer, het team waar Peter toen in zat was ook heel succesvol. Ze wonnen praktisch altijd en ze werden keer op keer kampioen.  Een aantal jongens werd ook gescout voor Feyenoord en Excelsior waarvan denk ik Ryan Koolwijk het nog het verst geschopt heeft. Peter werd nog een keer gescout om bij de KNWB te komen voetballen. Hij kreeg daarvoor een uitnodiging en twee jaar voetbalde hij daar dus extra naast zijn gewone wedstrijden en trainingen. Best een streng regime daar en na twee jaar werd hij niet meer geselecteerd, alleen de allerbeste gingen door en daar hoorde hij niet meer bij. scan (3)Heb nooit gemerkt dat hij er verder moeite mee had, hij voetbalde gewoon verder, wel bij een andere club in de regio die hoger speelde en hem gevraagd had. Tot vorig jaar heeft ie altijd gevoetbald met veel plezier. Maar een huis, kind drukke baan laten zich niet combineren met twee keer in de week trainen en praktisch de hele zaterdag weg voor een wedstrijd. Ik vond het niet erg, hij had ook al best wat keren iets aan zijn knie gehad, geopereerd al een keer er aan.
Al die jaren heeft Lenie de jongens nog steeds gevolgd en bij de jongens heeft zij nog steeds een speciaal plekkie want zij was gewoon zo leuk met die jongens en ook de ouders, altijd positief en eerlijk. Voetbal heeft nog steeds haar hart, nog jaren heeft is ze ook scheidsrechter geweest maar daar is ze nu ook mee gestopt.  De eerste Oranje Leeuwin die een doelpunt voor Nederland maakte verdient het voor mij dat ze eens in het zonnetje gezet is.

Voor mij geen blote voetenpad

Een tijdje geleden waren Wim en ik ergens bij een soort kwekerij met een uitspanning (om eens een heel ouderwets woord te gebruiken) erbij en ook allerlei evenementen waaronder een “blote voetenpad” in de buurt van Doetinchem . Het leek mij best leuk om eens te doen maar het was nog best een stuk lopen en het kostte ook nog rond de 8,00 we moesten nog een flink eind terug fietsen dus maar niet gedaan.
En sinds vanmorgen weet ik dat ik het ook nooit ga doen..
Had vanmorgen al op tijd een interview voor De Pet, het blad van het zorgcentrum, stapte op de fiets gewoon in korte broek en shirtje en onderweg dacht ik, getver, ik vind het gewoon koud….. Dat klinkt misschien overdreven maar het was gewoon fris op de fiets. Ook wel heerlijk even hoor die verademing maar toch zo’n groot verschil met gisteren.
Een leuk interview, thuis heel snel alles even tegen elkaar open gezet zodat de frisse lucht ook mijn huis in kon komen.
Moest nodig mijn dagboek bij werken dus muziekje op en gaan schrijven. Had me ook weer omgekleed toen ik thuis kwam.
Even op de pedalen zo na de middag en ik wilde wat gaan “vlinderen” met het warme weer zijn de vlinders meestal aardig actief en ik vind het gewoon leuk, weet nu een aantal plaatsen waar ik er meestal wel meerdere te vinden zijn en dat was ook dit keer het geval. Een stukje wandelen waar veel vlinders en ik denk nog veel meer libellen rondvlogen. Er zijn dit jaar heel veel distelvlinders en die zag ik daar ook veel. De vlinderstichting schrijft het volgende er over
De distelvlinder heeft af en toe een ‘invasiejaar’; er zijn er dan heel erg veel. 2019 is zo’n jaar. Met een kleine omweg zijn er nu vele duizenden distelvinders ons land binnengekomen.
Gehavende distelvlinder, na een lange tocht
De distelvlinder maakt een bijzondere reis. Zijn leven begint in de Sahel in Afrika. Van daaruit vliegt de distelvlinder steeds verder naar het noorden. Dat duurt verschillende generaties: de vlinders die we hier zien, zijn de (achter)kleinkinderen van de vlinders die uit Afrika vertrekken. Als de weersomstandigheden en windrichting goed zijn, kunnen er grote aantallen distelvlinders ons land bereiken. En het lijkt er op dat 2019 zo’n jaar is.
Omweg
De distelvlinders die je nu ziet hebben een wat ‘gerafeld’ uiterlijk. Ze hebben namelijk al flink wat vlieguren gemaakt. In februari vertrokken ze uit Zuid(-Oost)- Europa. Eind maart kwam ze aan in Israël en Cyprus. Midden mei gingen de nakomelingen op weg naar het noordwesten. Door het slechte weer weken ze noordwaarts uit (Zweden), maar via een omweg zijn ze nu toch bij ons.


Alleen ik had open sandalen aan en waar ik liep was een pad met van een soort houtsnippers, die allemaal graag meeliften in mijn schoenen, wat verschrikkelijk irritant was dat dus. Ben nog op een paar locaties geweest om te vlinderen.
Eenmaal thuis gauw die schoenen uitgegooid en op mijn blote voeten in de tuin en huis gaan lopen. Maar dan ook weer steentjes hier, een geribbeld vlonder, grind, en ik dacht bij mezelf ik ben geen blote voeten loper. Voor mij geen blotevoetenpad dus met allemaal van dat soort dingen die er vast inzitten.
Ondanks dat was het heerlijk om daar rond te lopen, wat te fotograferen en te genieten.

Huurdersbelangen…

IMG_0579 (Middel)Vandaag zelfs twee vergaderingen van de huurderbelangenvereniging gehad waar ik vrijwilliger geworden ben. Vanmorgen heb ik me helemaal in zitten lezen en ik vind het bijzonder boeiend. Had me ook niet gerealiseerd dat er zoveel dingen komen kijken er bij.  Vanmiddag was er overleg met de Woningcoöperatie waar ik voorgesteld werd en vanavond de reguliere vergadering die een keer per maand is.
Er zijn momenteel heel veel projecten zoals waar ik in ga komen om de huizen te verduurzamen.
Vorige week heb ik ook nog een bijeenkomst als bewoner gehad. Het huis naast me blijft voorlopig tot het project voltooid is leeg staan en gaat gebruikt worden als plaats waar overleg kan worden. Een soort veredelde bouwkeet met luxe uitstraling zal ik het maar noemen.
Sitstelvlinder (Middel)Ze gaan in mijn huis onder de vloer parels spuiten, de muren worden geïsoleerd, dak wordt geïsoleerd, we krijgen overal nieuwe ramen en deuren.
De meeste werkzaamheden kunnen gedaan worden zonder dat ik thuis er voor hoef te zijn. Zoals ik het begrepen heb ben ik als een van de laatste aan de beurt dat betekent zo januari volgend jaar denk ik.
Er moet ook rekening gehouden worden met de gierzwaluwen en vleermuizen waarvan een aantal nesten en overnachtplaatsen schijnen te zijn. De gierzwaluwen wist ik wel maar de vleermuizen niet. Al zag ik ze wel eens op een warme avond als ik buiten zit voorbij schieten.
Er komt een klankbordgroep waar bewoners opmerkingen en vragen kunnen stellen en deze groep heeft dan overleg met de projectleider. bLOEME TUIN (Middel)Daar heb ik me ook voor aangemeld.
Tot augustus zijn de vergaderingen nu even over dat is ook wel lekker in de zomermaanden. Ga wel wat doen met twee mensen met de website het is wel iets wat me ligt moet ik zeggen een afwisselende groep mensen ook. Sommige zitten er al jaren in en weten alles van de hoed en de rand. Ik ben nog pas een beginner maar vind het wel leuk om me wat in de lezen en te verdiepen hierin.
Vanmiddag en vanavond een vergadering en ik moet zeggen, qua warmte kan ik beter in de tuin werken, had gisteren minder last van de warmte dan vandaag… Zat vannacht om 2 uur nog lekker buiten met een wijntje op mijn stretcher naar de sterren te kijken, gewoon nog warm, stil en zo heerlijk……….

O moeder wat is het heet……

Gisteren was ik even bij Peter en toen ik naar huis ging en zei dat ik nog een eindje rond ging fietsen zei hij, heb je wel een flesje water bij je. Nu heb ik meestal wel iets van water bij me maar gisteren toevallig niet. Ging ook maar een klein stukje en tegen de avond….. geen paniek,  sommige dingen worden zo onwijs overdreven. Maar ik moest er aan geloven en ik kreeg een flesje water van hem mee. Toch wel lief bedoeld natuurlijk.
Ja mensen die al langer bij me lezen weten het wel, dit is gewoon mijn weer hoor, mag ook wel iets minder maar heb er ook geen last van. Heb natuurlijk wel het voordeel dat ik gewoon mijn dag zelf in kan delen.
Vanmorgen heerlijk in de schaduw meteen in mijn tuin begonnen, de tuinbonen moesten geoogst worden. Ze zitten doppen en toch 3 porties. Twee in de vriezer en een voor vanavond, jammie wat waren ze lekker met vers bonenkruid uit mijn eigen tuin.
Een siësta gehouden en daarna een rondje gaan fietsen, niet heel veel een km of 25 heen en terug bij elkaar want ik wilde gewoon nog een poosje in de tuin werken.
Achter in de tuin had ik twee jaar geleden een rode kornoelje gepoot maar die wordt zo onwijs groot, niet in toom te houden dus die moest er uit. Eerst de takken afgeknipt en daarna geprobeerd om hem uit de grond te krijgen maar dat is nog niet gelukt. Komt nog wel in fases zoals ik die dingen meestal doe. De hosta die ik ook nog weg wilde meteen meegenomen. Mooi opgeruimd.  Ja ik vind het heerlijk om zo bezig te zijn. Hier en daar nog een paar stukken gaas tegen de schutting gemaakt om de klimmers houvast te geven.
Zo heb ik tot vanavond half 11 lopen tuttelen op mijn gemakkie maar best veel gedaan.
Tussendoor een bakje thee drinken, een handje bessen en aardbeien eten. Alles groeit en bloeit momenteel hard. De bonen vliegen omhoog en de snackkomkommer hingen er ook al weer een aantal aan die geoogst kunnen worden. Musjes komen lekker badderen, de merels stelen mijn kersen……. Ja het is eentonig maar dit is mijn weer, ik geniet er volop van en sorry voor de mensen die er slecht tegen kunnen of op het heetst van de dag moeten werken. Snap best dat die het moeilijker hebben. Maar toch als ik zo de verhalen op de radio of tv hoor denk ik wel eens dat de mensen net doen alsof het vroeger nooit eens lekker warm was en boven de 30 graden. Ik hoorde een weerman die zei dat i.p.v. normaliter gemiddels 3 tropische dagen per jaar het er nu 6 zijn. Zes dagen waar praten we dan toch over….

.Maar goed misschien heb ik gemakkelijk praten, ik kan er goed tegen en krijg er juist veel energie van……. Zie onderweg ook vogels die met dit weer dealen. Zoals de reiger die met zijn vleugels staat te wapperen, vind het altijd net een poltoodventer en de scholekster die ik zie hippen van zijn ene poot op de andere en de musjes die badderen in mijn vijver…..

Feels like paradise…..

Aardbeiene 1 (Middel)Soms denk ik er wel eens over na.. paradise……. hoe zou dat er uit zien, hoe zou het er zijn als er sowieso ook wel een is, dat is ook nog maar de vraag natuurlijk..
Afgelopen vrijdag is mijn vorige buurman/oud klasgenoot/wordfeutmaatje overleden, hij was iets jonger dan ik dus 65 jaar oud. Heel eerlijk gezegd heb ik er door het werken en bezig zijn niet zo heel bij stil kunnen en willen staan. Wel berichtjes  en gebeld natuurlijk naar zijn vrouw. We waren in de ruim 20 jaar dat we naast elkaar woonden toch wel goed bevriend geraakt. Na hun verhuizing werd het contact best minder maar een paar keer per jaar en op verjaardagen zagen we elkaar altijd wel, dus ja het doet me ook wel wat natuurlijk.
La fuetneen (Middel)Gisteren dag 2 van het Muziekfeest… weer onwijs druk, heel veel jeugd dat is ook wel leuk die komen om 2 of 3 muntjes soms met een portemonnee met los geld. Ook wel lastig maar voor mij is iedereen gelijk of ie nou voor tegelijk 50 euro muntjes koopt of voor een paar euro. (ga hier nog een blogje over schrijven hoe mensen reageren soms)
Weer een kort nachtje, het werd al licht toen ik naar huis fietste vannacht. Vandaag dus heel rustig aan gedaan… liggen lezen op mijn stretcher toen de zon te warm werd verhuisd naar mijn bankje onder het afdak van de blokhut in de schaduw.
Bloemen tuin 3 (Middel)Zo nu en dan een handje aardbeien of bessen plukken, kijken naar de tientallen waterjuffers en libellen, de eerste vlinders in de tuin. Zo nu en dan gewoon weer wegdommelen. Overal gezoem van hommels en andere fladderaars die van bloem naar bloem gaan. Het kabbelende water waar zo nu en dan de musjes komen badderen en drinken. De merels die af en aan vliegen in mijn boom met kersen of als afwisseling een vette worm uit het natte gedeelte meepikken. Ook territoriaal ruziënd twee mannetjes, geen paradise zonder slang natuurlijk. Laat ze de kersen maar eten, dan hou ik de aardbeien wel.
Boven mijn hoofd scheren de gierzwaluwen en ik denk “It feels like paradise”… zo heerlijk warm. Puur genieten. Misschien dat zo het paradise zal zijn…wie weet.
Nog even een rondje gaan fietsen en op bezoek bij Peter, Chantal en Yenthe. Ze was ’s morgens op een soort kinderboerderij geweest waar ze een rondje op een pony had mogen rijden. Peter had er een filmpje al vanVlinder (Middel) gestuurd.  Ik zei heb je op het paardje gereden en ze ging het helemaal na lopen doen, zo ontzettend schattig.
Denk dat zo over een uurtje ergens als mijn wassen klaar zijn en ophangen, mijn fiets weer opgeladen voor morgen dat de man met de hamer wel langs zal komen en mijn ogen dicht zullen vallen.  En dat mag ook wel na twee nachten van amper 5 uur slapen…….. gaap gaap morgen weer een dag………