Voor mij geen blote voetenpad

Een tijdje geleden waren Wim en ik ergens bij een soort kwekerij met een uitspanning (om eens een heel ouderwets woord te gebruiken) erbij en ook allerlei evenementen waaronder een “blote voetenpad” in de buurt van Doetinchem . Het leek mij best leuk om eens te doen maar het was nog best een stuk lopen en het kostte ook nog rond de 8,00 we moesten nog een flink eind terug fietsen dus maar niet gedaan.
En sinds vanmorgen weet ik dat ik het ook nooit ga doen..
Had vanmorgen al op tijd een interview voor De Pet, het blad van het zorgcentrum, stapte op de fiets gewoon in korte broek en shirtje en onderweg dacht ik, getver, ik vind het gewoon koud….. Dat klinkt misschien overdreven maar het was gewoon fris op de fiets. Ook wel heerlijk even hoor die verademing maar toch zo’n groot verschil met gisteren.
Een leuk interview, thuis heel snel alles even tegen elkaar open gezet zodat de frisse lucht ook mijn huis in kon komen.
Moest nodig mijn dagboek bij werken dus muziekje op en gaan schrijven. Had me ook weer omgekleed toen ik thuis kwam.
Even op de pedalen zo na de middag en ik wilde wat gaan “vlinderen” met het warme weer zijn de vlinders meestal aardig actief en ik vind het gewoon leuk, weet nu een aantal plaatsen waar ik er meestal wel meerdere te vinden zijn en dat was ook dit keer het geval. Een stukje wandelen waar veel vlinders en ik denk nog veel meer libellen rondvlogen. Er zijn dit jaar heel veel distelvlinders en die zag ik daar ook veel. De vlinderstichting schrijft het volgende er over
De distelvlinder heeft af en toe een ‘invasiejaar’; er zijn er dan heel erg veel. 2019 is zo’n jaar. Met een kleine omweg zijn er nu vele duizenden distelvinders ons land binnengekomen.
Gehavende distelvlinder, na een lange tocht
De distelvlinder maakt een bijzondere reis. Zijn leven begint in de Sahel in Afrika. Van daaruit vliegt de distelvlinder steeds verder naar het noorden. Dat duurt verschillende generaties: de vlinders die we hier zien, zijn de (achter)kleinkinderen van de vlinders die uit Afrika vertrekken. Als de weersomstandigheden en windrichting goed zijn, kunnen er grote aantallen distelvlinders ons land bereiken. En het lijkt er op dat 2019 zo’n jaar is.
Omweg
De distelvlinders die je nu ziet hebben een wat ‘gerafeld’ uiterlijk. Ze hebben namelijk al flink wat vlieguren gemaakt. In februari vertrokken ze uit Zuid(-Oost)- Europa. Eind maart kwam ze aan in Israël en Cyprus. Midden mei gingen de nakomelingen op weg naar het noordwesten. Door het slechte weer weken ze noordwaarts uit (Zweden), maar via een omweg zijn ze nu toch bij ons.


Alleen ik had open sandalen aan en waar ik liep was een pad met van een soort houtsnippers, die allemaal graag meeliften in mijn schoenen, wat verschrikkelijk irritant was dat dus. Ben nog op een paar locaties geweest om te vlinderen.
Eenmaal thuis gauw die schoenen uitgegooid en op mijn blote voeten in de tuin en huis gaan lopen. Maar dan ook weer steentjes hier, een geribbeld vlonder, grind, en ik dacht bij mezelf ik ben geen blote voeten loper. Voor mij geen blotevoetenpad dus met allemaal van dat soort dingen die er vast inzitten.
Ondanks dat was het heerlijk om daar rond te lopen, wat te fotograferen en te genieten.