Dankzij de sterke arm van de wet……

763Hoe vaak hoor je het niet dat de politie of andere hulpverleners lastig gevallen worden als ze hulp moeten verlenen. Hoorde het vanmiddag nog op de radio bij een reanimatie in een café. Twee brandweermensen wilden reanimeren en werden lastig gevallen en de politie moest er met peperspray aan te pas komen om de rust te herstellen. De man was overleden. Of dat zonder die ophef ook niet gebeurd was werd niet verteld maar het geeft wel te denken trouwens. |
Nou ja vanmiddag maakte ik op een heel positieve manier kennis met de sterke arm van de wet.
Wat was het geval. Ik kwam vanmorgen, wat vroeger dan normaal uit Apeldoorn vandaan, niet dat het wat uitmaakte want mijn eerdere trein reed niet. Dus op een randje gaan zitten van het station in Apeldoorn om een half uur extra te wachten.
Even wat drinken, ik dacht, ik zoek vast even mijn sleutels op voor straks mijn fiets en huissleutel.
Nu ben ik echt daar best heel precies in en stop ze altijd in een zijvakje van mijn kleine rugzakje. Mijn huissleutels zaten er wel in maar mijn fietssleutels kon ik niet vinden.
Had toch nog even de tijd dus allebei mijn rugzakken even leeg gekiept, alles er uit gehaald, alle vakjes gecontroleerd maar niet te vinden. Ik probeerde na te gaan hoe het ging toen ik wegging vrijdag. Tijd genoeg had ik om de bus te halen dus ook om alles goed op slot te doen, mijn fiets altijd met een extra slot aan het fietsenrek vast.
download (5)Ik kon niets anders bedenken dan dat ik ze verloren had. Nog even naar Wim gebeld of ie ze soms ergens gezien had maar ook nee. Zat eigenlijk best flink in de stress want ooit heb ik een keer per ongeluk mijn sleutels in het extra slot laten zitten, zou toch nu ook niet gedaan hebben. Ik wilde de tijd wel laten versnellen om te weten of mijn fiets er nog zou staan want als de sleutels er in waren blijven zitten nodig ik wel uit natuurlijk om hem te laten stelen en dan ben ik ook niet verzekerd, lijkt me logisch.
Dus na een paar uurtjes in de stress en eersteklas (vanwege de drukte mochten we daar zitten) gereisd te hebben kwam ik bij het busstation. Helemaal opgelucht, mijn fiets stond er nog en er zaten geen sleutels in. Even mijn fietstassen nagekeken. Als ik namelijk een fiets zou zien met sleutels er nog in zou ik die in de fietstassen gooien, maar goed ik zag niets.
Wat te doen.
Nog een keer mijn twee rugtassen alle dingen een voor een er uit gehaald,uitgeschud en in mijn fietstassen gegooid. De rugzakken op zijn kop gehouden alle vakjes nog eens in gevoeld maar nee. Niks, noppes, nada.
Dan maar mijn zus gebeld of ze mijn reservesleutel bij mij thuis op wilde halen en naar het busstation brengen want ik moest anders nog meer dan 1 ½  uur wachten op een bus naar Lekkerkerk, die rijdt zondags maar om de 2 uur.images Echt waardeloos. Nou ze waren thuis en echt binnen 20 minuten waren ze er al met sleutel. Maar geen sleutel van het extra slot, dat wist ik ook niet maar daar had ik dus geen reservesleutel meer van.
Wat te doen. Nu is de bushalte dicht bij het politiebureau dus mijn zus zei, vraag bij de politie of ze zo’n tang hebben om het slot kapot te knippen. Ik naar het politiebureau en het verhaal uitgelegd. We hebben dat wel zei die agent maar kunt u aantonen dat het uw fiets ook is en heeft u een identiteitsbewijs.  Ik vis mijn rijbewijs op en ben nog bezig om mijn verzekeringspasje met al mijn fietsgegevens op te zoeken als er een andere agente bij komt.  Bent u van de fiets zei ze, ja, zei ik. Dan is het probleem opgelost ga er maar naar toe, dat kreeg ik net te horen van een collega. Ik was helemaal verbaasd maar liep naar mijn fiets toe. Daar stonden mijn zus en zwager met twee politieagenten en een grote kniptang al gereed. Wat was het geval mijn zwager stak de weg over toen er een politiewagen aan kwam rijden. Hij had zijn hand opgestoken en ze kwamen naar hem toe en de rest laat zich raden. Ook aan deze twee dames moest ik mijn ID laten zien maar ze keken er amper op. Ze hadden best al begrepen dat het mijn fiets was.  Dus in no time was het slot doorgeknipt en met mijn reserve sleutel kon ik gaan fietsen maar niet voordat ik eerst natuurlijk mijn zus en zwager en de politie heel hartelijk bedankt had voor hun medewerking.  Ik meteen doorgefietst naar Peter om de tuin de bewateren want ze zijn op vakantie. Pff even zitten om bij te komen van alle commotie zeg terwijl de sproeier zijn werk deed.
Vanavond thuis ga ik mijn rugzakken leegmaken, wasgoed in de machine, de rest van de meestal onnodige dingen die ik altijd meesleep ook weer opgeruimd. Het kleine rugzakje is helemaal leeg. Als ik hem in mijn la wil gooien voel ik iets, een pen. Hé denk ik hoe kan dat nou. Heb alle vakjes leeggemaakt waar zit ie pen dan.  In een van de vakjes voel ik een klein gaatje, daar zal die pen doorgegaan zijn. Het zal toch niet denk ik, maar ik wil het wel weten, ik scheur de hele voering er uit en verdomd daar zitten mijn sleutels ook. IMG_4170 (Middel)Snap niet hoe ze door zo’n klein gaatje gepiept zijn maar wel blij dat ik ze heb en dus geen moeite hoef te doen om een nieuwe te regelen. (Voor de verzekering moet je altijd twee originele sleutels kunnen tonen of een nieuwe via de verzekering bestellen dan wordt het genoteerd).  Ik bel met veel schroom mijn zus om het te vertellen. “Je kan voortaan gewoon vragen of we een bakje komen doen hoor als je ons wil zien” lacht mijn zus.
De rugzak verdwijnt meteen de vuilnis in, hij begon toch al aardig te slijten ook, ooit een jaar of 10 geleden gekocht voor 2,00 bij de kringloop dus die heeft zijn geld al ruim opgebracht, heel veel gebruikt.  Eind goed al goed en dank aan zus en zwager en de politie die zo spontaan meewerkte en hielp.  Ach ja het kleeft wel een beetje aan me die dingen…… never a dull moment……