Survivors……

Arondskelk (Middel)Al wil ik mijn tuin altijd toch een beetje naar mijn hand zetten zie ik altijd weer dat de natuur zich niet laat dwingen en dat maakt het eigenlijk des te leuker ook.
Zeker als ik dan opeens van die survivors zie zoals ik ze altijd noem, bloemen of planten waarvan ik dacht dat ze al lang uitgestapt waren opeens weer verschijnen alsof ze nooit weggeweest zijn.
Zoals mijn aronskelk, een jaar helemaal niet gezien, dacht die heeft de winter niet overleefd maar dit jaar was ie er opeens weer en zelfs met een bloem al weer er in.
CRosmosia 2 (Middel)Of de crocosmia die op de plaats stond waar ik mijn moestuintje gepland had. De bollen er uit gehaald en bij Peter in de tuin gepoot. Maar een bol is blijkbaar aan de dans ontsprongen en bloeit dit jaar weer volop. Hij mag van mij blijven als ie zich een beetje gedeisd houd en weer niet uitgroeit naar zo’n enorme bos als het was.
Bij mijn moeder stond in de tuin in een pot een klein appelboompje, dat had mijn broer ook gekocht. Jaren gaf ik hem water, hij ging niet dood maar er groeide ook geen appeltjes aan. Een enkele keer zag ik wel wat bloesem maar verder kwam het niet.Appels (Middel)
Nu heb ik hem twee jaar geleden bij mijn in de volle grond gezet en vorig jaar had ik een appeltje of 5. Dit jaar is het echt zo mooi, hij stond volop in bloei en nu zitten er schat ik toch wel zo’n 15 appels in en ze zijn ook nog eens heel erg lekker.
Vandaag had ik een begrafenis van mijn nicht, mijn oudste nicht van 82. Een van de vele nichten en neven die ik heb maar aan deze heb ik wel heel goede herinneringen. Vroeger als mijn moeder naar mijn oma ging dan piepte ik vaak even weg om naar haar toe te gaan. Het was daar altijd gezellig, ze woonde praktisch naast haar moeder die een drogisterij had waar we altijd van die kleine monstertjes gingen scoren.
Omdat het zulk mooi weer was ging ik op de fiets, het is een kleine 25 km fietsen naar Haastrecht dus goed te doen. Al vroeg op pad gegaan en het was prachtig en zo rustig overal nog. Mooi weer ook. Een mooi afscheid met heel veel persoonlijke inbreng van de kinderen. Een kind ontbrak, die komt met zijn gezinnetje niet meer thuis, zo zie je maar in iedere familie is er wel wat. Toch wel jammer niet op de begrafenis van je eigen moeder te zijn.
Na afloop is zo’n begrafenis meestal ook nog wel gezellig. We zaten bij elkaar aan een grote tafel wat broodjes te eten met alle nichten en neven en haalden herinneringen op.
Eigenlijk zie ik die nichten en neven alleen nog bij begrafenissen maar toch voel je op een of andere manier wel dat je een bloedband met elkaar hebt en gemeenschappelijke herinneringen aan oma en andere familieleden. Een tante hebben we nog die er ook was, zo’n leukerd, al 88 maar echt zo’n heerlijk mens.  Als ik haar zag rennen achter haar rollater deed ze me ook wel weer heel erg aan mijn moeder denken haha. En iedere keer hoor ik ook weer nieuwe verhalen.


Zo tegen de avond begon het heerlijk te regenen, een zegen voor de tuin zeg, scheelde mee ook weer werk want de tuin moest nodig bewaterd worden en dat werd nu voor me gaan. Nog veel beter ook dan wanneer ik het met de slang doe. De minikikkertjes springen aan alle kanten om me heen als ik naar buiten stap. Had er zelfs al een paar in huis die weer terug de tuin in gingen. Zo schattig. Had plannen vanavond om naar een poldertreffen te gaan. Een soort sportieve strijd van twee buurtschappen tegen elkaar met allerlei water en veldspellen. Maar had geen zin om eerst nog een eindje te fietsen en dan in de regen te gaan kijken. Wel jammer want het is altijd heel leuk en hilarisch zeker de waterspellen.   Opeens een vrije avond en dat is ook wel lekker.