Dan zou ik het toe willen schreeuwen……

Hema 2

Het is wel een beetje een stokpaardje van me dit onderwerp, een ergernis en het gewoon zo jammer vinden omdat mensen mijns inziens pas later weten wat ze gemist hebben.
Waar heb ik het over, ik heb het volgens mij wel eerder aangehaald,  het telefoongedrag van ouders met kinderen als ze “gezellig” samen iets gaan eten en drinken bij de Hema.
Deze week zag ik weer zo’n moeder. Haar dochter hing verveeld wat op haar stoel, zo te zien was ze niets anders gewend. Even later gaat ze zitten kleuren op de placemat die je krijgt bij het kindermenu met een doosje kleurtjes.  Ze is hartstikke lief bezig het kind. Al die tijd wordt er geen woord gewisseld. Moeder was blijkbaar klaar met haar telefoon stak hem in haar tas en verwachtte blijkbaar dat het meisje meteen zou stoppen en meegaan. Maar die stopte niet, ik zag de moeder heel geïrriteerd kijken en reageren van kom nou op en dacht……..mens je zou een voorbeeld aan je kind moeten nemen. Op zo’n moment zou ik haar wel toe willen schreeuwen……. Het gaat allemaal zo snel geniet er van, stop die telefoon eens in je zak, zou je nou echt zoveel missen dan?  Praat met je kind het zijn van die leuke momenten juist waarop kinderen onbevangen zijn en dingen zeggen die er anders soms niet van komen. En dan viel het hier nog wel mee maar zag ook kinderen op banken rennen, in de winkel gaan “spelen” terwijl de mama’s met de telefoon bezig waren. Een keer zelfs een moeder die met een hand haar telefoon vast had en de andere hand met een fles in de kinderwagen. Vreselijk toch.
Ik weet het hoor in mijn tijd hadden we die telefoons niet dus was dat ook geen ding maar toch.
Zelf heb ik echt van Peter zijn kindertijd zo enorm van ieder moment genoten (natuurlijk waren er ook momenten dat ik hem wel achter het behang kon plakken) en zeker als we samen op pad waren. Dat kwam nogal eens voor want Hans was nooit zo’n winkelaar.
Weet nog wat we een keer in Gouda op de zebra liepen en ik ging zingen “hè niet zoenen op het zebrapad” Peter lag helemaal in een deuk, dat liedje had ie nog nooit gehoord en iedere zebra was het weer prijs.
We liepen altijd wel te dollen zoals die keer dat we de vorige dag gekeken hadden naar Mr. Bean die probeert een trap af te komen waar twee oude dames opliepen. Hema
Wij liepen de volgende dag ergens en twee mensen met een rollator liepen voor ons en we konden er nauwelijks door. Peter keek me aan en begon Mr. Bean na te doen.
Die momenten zitten in mijn geheugen gegrift. Of de momenten dat we naast elkaar in de auto zaten en de beste gesprekken hadden.
Misschien kwam het ook doordat ik na al het verlies van de andere kinderen er meer bewust van was. Ik weet het niet maar ik ben daar nog steeds blij mee. Ik geniet trouwens nog steeds van hem, iedere leeftijd heeft ook van die mooie kanten. Nu ook hoe hij weer omgaat met zijn dochtertje en vrouw op zijn werk bezig is.
Gelukkig zie ik ook nog wel regelmatig ouders met kinderen die het anders doen hoor, die gezellig zitten te keuvelen en lachen.  Natuurlijk is de tijd anders, gaan mensen weer anders met elkaar om maar toch…. deze “simpele” dingen lijken me nog steeds heel belangrijk in een kinderleven. Een gemiste kans denk ik dan.  De hoofden heb ik even “versierd” met gevulde koeken ;)…… 

16 gedachten over “Dan zou ik het toe willen schreeuwen……

  1. Het hele verhaal zou ik zelf geschreven kunnen hebben, genóten heb ik van de kinderen en van alle gesprekken. Gelukkig zie ik bij bij onze kinderen dat de telefoon selectief wordt gebruikt, Maar ja, die zijn ook nog zonder mobiel opgegroeid. Bij de kleinkinderen komt hij wel iets meer te voorschijn maar blijft er gelukkig altijd wel ruimte voor een gewoon gesprek.

    1. Ik zag het gelukkig afgelopen zondag in de dierentuin ook, mijn telefoon heb ik helemaal niet gebruikt en Chantal en Peter alleen maar om foto’s te maken en verder ook niet. Daar ben ik wel blij mee hoor. Ach ik zie ook wel anders hoor vanmiddag ook een hele groep meiden van de middelbare school zaten ook lekker met elkaar te kletsen zonder telefoons te gebruiken.

  2. Helemaal mijn idee hoor! Dit is wel een voorbeeld van waar de interesse van de moeder ligt. Zielig vind ik dat. Kind pakte mama wel terug dus. Ik heb ook ontzettend genoten van mijn kinderen. Mijn zoon schaamde zich ook niet voor mij, zoals veel pubers wel hadden. Hij liep altijd met een arm om me heen en we hadden altijd lol samen. Met dochter ervaar ik dat nog steeds, meer dan met hem natuurlijk! Een familielid van mij zei heel vaak, wat weet jij nog veel van je kinderen. Zij niet. Maar ze was ook altijd alleen maar met het huishouden bezig… Dan mis je ook veel…

    1. IK had het ook altijd met Peter hoor, zelfs toen hij al flink volwassen was ging ie nog graag even met me mee naar de Hema een broodje eten samen even er op uit. En we hebben nog steeds een goede band. Hij belt alitjd wel een paar keer in de week als ie in de auto zit zomaar voor een praatje. Ja met een dochter is het denk ik nog anders dat zie ik bij Chantal en haar moeder ook wel. Het huishouden kwam bij mij ook niet voorop hoor haha…. nog steeds niet.

      1. Heerlijk hoor, als het contact zo goed is! Ik spreek en zie mijn zoon niet zo vaak, maar het is altijd goed. In de periode dat ik alleen was trouwens wel.. toen was hij mee bezorgd om zijn moedertje denk ik 😉

        1. Ja dat hebben jongens wel he….. heb natuurlijk geen ervaring met meisjes dus kan niet vergelijken. Maar Peter heeft het nu ook hoor als ik de polder in ga fietsen of zo. Wel lief maar ga er niet naar leven hoor.

Laat een reactie achter op Edward McDunn Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s