Niet altijd makkelijk……….

2-04Tja vanavond hadden we de laatste vergadering van het Kinderwerk voordat het Huttendorp weer losbarst.
Een kleine groep was er gekomen naar de vergadering, een aantal van onze vrijwilligers was nog op vakantie.
De laatste weken kreeg ik regelmatig wel appjes over van alles maar op een of andere manier ben ik toch bezig om het los te laten en over te doen aan mijn opvolgers.
Maar soms is dat toch niet gemakkelijk.
Als ik dan hoor hoe ze omgaan met het maken van lijsten van deelnemende kinderen heb ik wel mijn bedenkingen die ik ook nog uitgesproken heb.
Niet dat ik niet met de tijd wil meegaan om dingen digitaal te doen, integendeel maar ik heb ze toch nog wel proberen te overtuigen dat ze bij de overnachting van de kinderen echt wel moeten beschikken over een lijst met namen van de kinderen die blijven slapen met adressen en telefoonnummers om te bellen als er wat aan de hand is.
Gelukkig is er nooit iets ernstiger gebeurd dan een spijker in de voet, heel veel wespensteken met altijd warm weer en zoete dingen in het koffiestandkraampje. Maar toch…….ik vind dat je daar gewoon niet te makkelijk mee om moet gaan.
En dat zie ik dus wel bij deze jongere groep mensen. We stoppen gewoon alle briefjes met inschrijvingen in een map zeiden ze.
Zelf maakte ik in excel ieder jaar een bestand van in welke hut welke kinderen zaten en wie er bleef slapen en wie niet.
Die lijsten konden ’s nachts ook gebruikt worden als er kinderen naar huis gebracht moeten worden. Lijsten op naam en op hutnummer met de namen van de kinderen er bij. Best wel een klusje om te doen maar met gebruik van lijsten van eerder jaren (vaak dezelfde kinderen) viel het best mee. De nieuwe toevoegen de rest was een kwestie van kopiĆ«ren en leeftijd veranderen. Er zijn altijd kinderen die als het echt donker en stil wordt bang worden en naar huis willen. Ieder jaar gebeurt dat weer.
En dan zie ik nog niet dat ze in zo’n mapje snel weer de kinderen die ingeschreven zijn terug kunnen vinden.
4-03Maar krijg ook wel het gevoel een beetje dat ze me soms een “oude zeur” gaan vinden dus daarom is het ook wel weer goed om het stokje over te geven.
Dat neemt mijn bezorgdheid en bedenkingen toch nog niet weg. De praktijk zal wel uitwijzen dat het allemaal wel mee zal vallen maar toch…….. je hebt wel de verantwoording die nacht voor zoveel kinderen op een donker terrein. Ieder jaar was ik ’s morgens altijd weer blij dat alles goed gegaan was. Het zal wel de leeftijd zijn.
En na 37 jaar Huttendorpen blijft het toch wel een beetje moeilijk voor me om het helemaal weer over te geven.