Hellevoetsluis 1

Hellevoetsluis vuurtoren (Middel)De tweede dag van onze vakantie gingen we naar Hellevoetsluis. Vroeger wel een aantal keren geweest omdat er een collega van mijn exgenoot woonde waar we destijds mee bevriend waren maar dat was al heel lang geleden.
Eigenlijk hadden we er geen voorstelling van wat er te beleven viel. We lieten ons verrassen en aangenaam verrassen.
Wat een leuke plaats is dit. Sowieso al de kant waar wij binnen kwamen bij de vuurtoren en de vele bunkers en fortificaties die daar liggen en de haven daarbij.
Ik vind dat altijd al fascinerend en had de wens om een keer in zo’n bunker te kunnen kijken. Dat was natuurlijk niet mogelijk want ze waren allemaal afgesloten.
Daar rondgelopen en geklommen op de bunkers, ik vond het echt super leuk. Wim ook wel al ging hij liever kijken bij een paar oude schepen die daar in de haven lagen zoals het ramtorenschip de Buffel.

Hellevoetssluis Buffel (Middel)De in Schotland gebouwde Buffel is van 1868 tot 1896 in dienst van de Koninklijke Nederlandse Marine actief geweest als ramtorenschip ter verdediging van de Nederlandse kustwateren. Als zodanig was de Buffel het eerste, volledig op stoom voortgestuwde schip van de Marine. In 1896 is het schip verbouwd en in gebruik genomen als logement- en opleidingsschip voor marinepersoneel. Tot 1920 heeft de Buffel in Hellevoetsluis dienst gedaan waarna het schip nog vele thuishavens heeft gekend zoals Vlissingen, Den Helder en Amsterdam. In 1974 heeft de Koninklijke Marine het schip overgedragen aan de gemeente Rotterdam. Het schip is daarna prachtig gerestaureerd en ingericht en heeft tot 2013 als museumschip onderdeel uitgemaakt van het Maritiem Museum. In 1995 ontving het schip de prestigieuze Maritime Heritage Award van de World Ship Trust.

Sinds oktober 2013 ligt de Buffel weer in Hellevoetsluis op een prachtige plek aan de Koningskade. Het naar de vestingstad halen en de exploitatie van het schip was een particulier initiatief dat in 2016 door de stichting “Ramtorenschip Buffel” is overgenomen. Samen met een groot aantal enthousiaste vrijwilligers, sponsors en de gemeente Hellevoetsluis wordt het Ramtorenschip Buffel toegankelijk gehouden voor het grote publiek en maken kinderen en volwassenen kennis met onze rijke maritieme geschiedenis. Dit museumschip is een uniek stuk maritiem cultureel erfgoed wat hoort bij de vestingstad Hellevoetsluis.

Hellevoetsluis was heel lang de marinehaven. Zelf vond ik het lichtschip Noord Hinder mooier om te zien.

De eerste Noord HinderHellevoetssluis Noord Hinder lichtschip (Middel)

In 1858 werd op de Noordzee, zo’n 90 kilometer uit de kust van Hoek van Holland, het eerste Nederlandse lichtschip uitgelegd. Dit lichtschip lag bij de zandbank Noord Hinder en het kreeg de naam: Noord Hinder nummer 1. In de loop der jaren hebben vele lichtschepen dienst gedaan op de locatie Noord Hinder, waaronder uiteraard ons Lichtschip 12.

Lichtschip 12

Het in Hellevoetsluis afgemeerde Lichtschip 12 werd in 1963 bij Scheepswerf De Waal in Zaltbommel gebouwd. Op 23 maart 1963 vond de doopplechtigheid plaats. Op 29 mei 1963 werd het lichtschip van Zaltbommel naar Hellevoetsluis gesleept, alwaar de 25 meter hoge masten op het schip werden geplaatst. Op 26 juni 1963 was het werk in Hellevoetsluis voltooid, waarna het lichtschip naar Vlissingen werd gesleept en uiteindelijk op 24 juli 1963 aan het loodswezen werd overgedragen.

Het lichtschip wordt heden ten dage in de volksmond ook wel “de Noord Hinder” genoemd. Dit omdat aan beide zijden van het lichtschip op een wit naamvlak met grote zwarte letters de naam van de positie waar het werd uitgelegd werd geschilderd. In het geval van ons lichtschip betrof dit dus (als laatste positie) de Noord Hinder.

Bemande periode

In de periode van 1963 tot 1981 had het Lichtschip 12 een bemanning aan boord. Deze bestond uit een gezagvoerder, een stuurman, een scheepswerktuigkundige, een kok en een 8-tal bemanningsleden die dienst deden als matroos, motordrijver en lichtwachter.

De automatisering

In 1981 werd het Lichtschip12 bij de scheepswerf Hoogenraad & Kuyt in Scheveningen grondig verbouwd. De Kromhout dieselmotoren werden vervangen door vier 4-cilinder watergekoelde dieselmotoren van het merk Samofa (elk met een vermogen van 40 PK).

Alle functies, zoals de bediening van het licht, de nautafoon (misthoorn), alsmede de bediening van de motoren werden geautomatiseerd en waren radiografisch vanaf de vaste wal bedienbaar.

Tevens werd de stuurinrichting verwijderd en werd het roer vastgezet. Ook werd de achtermast verwijderd en werd er een helikopterdek aangebracht. Hierdoor kon in voorkomende gevallen een onderhoudsploeg aan boord van het onbemande lichtschip worden afgezet.

Het Lichtschip 12 was er nu klaar voor, het kon na de verbouwing zonder bemanning op haar positie worden verankerd.

Onbemande periode

Van 1981 tot en met 20 maart 1994 deed het Lichtschip 12 dienst als een onbemand (geautomatiseerd) station. Veelal op de positie Noord Hinder, doch ook gedurende twee periodes als aflossingsschip op de positie Texel (september 1983 tot en met augustus 1987 en januari tot en met mei 1992)

Opgelegd

Op 21 maart 1994 werd het Lichtschip 12, als laatste Nederlandse lichtschip, definitief van zee gehaald en opgelegd te Hellevoetsluis. Het lichtschip was door de moderne navigatiemiddelen aan boord van zeeschepen overbodig geworden.

Op de positie van het Lichtschip 12 Noord Hinder ligt sindsdien een lichtboei met de letters NHR.

En is is nog heel veel meer te vertellen over Hellevoetsluis……