Rijkdom en geluk

scanenwinSoms vang ik dingen, gesprekken op waarvan ik denk is dit nu echt zo.
Gisteren een echtpaar met een dochter in de Hema. Een ouder echtpaar schat zo in de 80. De man is nog kwiek, de vrouw zit in een rolstoel. Ze is niet dement maar ze kan amper praten en met moeite begrijpt ze dingen. Ik vermoed dat ze iets van een hersenbloeding heeft gehad.
In het winkelcentrum waar deze Hema is hebben ze momenteel een actie dat je als je iets koopt een bon krijgt die je kan scannen. De hoofdprijs is een auto en er zijn nog meer prijzen.
Als de man voorbij loopt om even een boodschap te doen terwijl de dochter bij de moeder blijft laat hij zijn lot vallen. De dochter zegt “raap maar op, je weet nooit waar je geluk ligt”.
Dan denk ik, is dat geluk, een auto winnen. Natuurlijk snap best hoe het bedoeld is maar het echte geluk is als je gezond bent en dat zullen hun wel beter weten als een ander. En natuurlijk ga ik mijn eigen bonnen ook scannen. wat dacht je dan…… heb weer gereden dus ik wil die auto wel winnen. (haha)
Gisterenmiddag weer zitten spitten in de tuin om wortels te verwijderen. Pff wat een klus, ik zit in allerlei standen om er bij te kunnen en voel spieren waar ik nog nooit het bestaan van vermoed heb. Als ik naar het toilet ga en ik draai om door te trekken (door te drukken klinkt zo stom)  voel ik een stekende pijn in mijn rug. oeps denk ik nee toch. Heb al eerder van die rugpijn gehad maar het valt mee. Als ik weer rechtop ga staan trekt het weer weg. Voor alle zekerheid smeer ik het toch maar even in met tijgerbalsem. Cartoon-spierpijn
Maar hoe zit het dan met die rijkdom…… ?
Voor mij was dat gisteren overduidelijk. Mooi weer, heel de middag werken in de tuin. Tussendoor wat tomaatjes snoepen, bakje thee. En een overheerlijk appel uit mijn boompje plukken. Heb er nog 15 te gaan en geniet van elke appel, wat zijn ze lekker en ongelooflijk gaaf voor onbespoten of onbehandelde appels. Geen plekje er aan heb ik nog ontdekt.
Voor het eten pluk ik, denk ik, de laatste bonen. Dat dacht ik al eerder maar inmiddels heb ik er al weer drie maaltjes van afgehaald. Dus wie weet als het nog even dit weer blijft komen er nog meer.
Vanmorgen at ik mijn boterhammetjes met kaas en komkommers uit mijn kas en morgen staat er sla met van alles uit de tuin op het menu.
Dat is voor mij rijkdom, zo’n rijke oogst dit jaar daar wordt ik blij van en daar heb ik dan graag het werk voor over. En daar geniet ik ongelooflijk van.

Oogst 9 september 2018

Vakantie Rockanje..

Anneke Voornse Duinen (Middel)Wat is nou het leuke aan vakantie? Voor mij gewoon om er even helemaal uit te zijn. Als ik thuis blijf ga ik toch weer van alles lopen doen en nu hoeft dat niet.
En wat dat betreft heb ik in Wim wel mijn maatje getroffen (verbaas me soms nog hoe ik zo’n zielsverwant heb gevonden) want we houden allebei toch wel van dezelfde dingen. Fietsen en wandelen in de natuur, maar ook in steden rondkijken en oude dingen.
Hij meer wandelen en ik meer fietsen maar we konden het deze vakantie goed combineren.  Iedere dag hebben we gemiddeld zo’n 30 – 40 km gefietst en tussen de 5 en 10 km gewandeld en dingen bekeken. Hij is ook een wandelende Wikipedia zeker op het gebied van landschappen en cultuur, zijn passie is toch wel wat er onder de grond ligt en hoe landschappen zijn ontstaan. Niet zo gek natuurlijk als cultuurhistoricus en jaren werkzaam geweest als archeoloog.  In de Voornse Duinen maakten we een prachtige wandeltocht door bos, duin en langs mooie wateren zoals de Tennela plas. We namen ons kuchie mee zodat we onderweg ergens op een bankje lekker konden eten zonder een plaats aan te moeten doen.
We zijn daar ook nog in een heemtuin geweest en bij de duinhuisjes wezen kijken.
Bij het Quakjeswater maakten we ook een prachtige wandeling. Op de vogeluitkijkpost zagen we ook nog een visarend in een boom zitten. Een man die daar stond te fotograferen wees ons er op. Maar voordat ik mijn camera uitgepakt had was ie helaas al weer verdwenen. Een imposante vogel. (Quakjeswater ontleent zijn naam aan de vogel Kwak die daar vroeger veelvuldig voorkwam, nu aardig zelfzaam geworden)
Wim overschatte regelmatig zijn postduiveninstinct wat er voor zorgde dat we zo nu en dan in nieuwbouwwijken van plaatsen kwamen waar we echt niet moesten zijn en verbaasde ik hem soms door het wel te weten. (mezelf trouwens ook haha) Ach zo zie je nog eens wat zoals de volstrekt saaie nieuw gebouwde wijken zeg maar in de 80-90-er jaren van de vorige eeuw. (Wat klinkt dat oud) . Erg origineel waren ze ook niet met de naamgeving viel ons op want de vogel, bloemen en plantennamen waren overal te vinden. Zo ontdek je nog wel eens wat. En de kerken brachten altijd uitkomst. Wil je het centrum van een stad of dorp vinden rij maar naar de kerk en voila.
Maar via omwegen kwamen we altijd weer waar we wilden zijn of ontdekten we juist onderweg leuke dingen die we niet gemist wilden hebben.
En natuurlijk werd elke dag van ons afgesloten met het opzoeken van een terrasje en te genieten van een drankje in het zonnetje en op een dag na kon dat gewoon iedere dag, hoe mooi was dat.

 

Ik kon het nog…. en vond het leuk

aantal-mensen-vrouw-rijdende-auto-met-gezelschap-kind-kinderen-op-de-achterbank_7562-13Sommige dingen verleer je nooit zeggen ze maar ik weet niet of dat ook echt waar is.
Al meer dan twee jaar heb ik geen auto gereden. Toen mijn zusje haar autootje verkocht kwam het er gewoon niet meer van om in een auto te rijden.
Zolang mijn zoon nog mijn VW polo had, die hij van mij gekocht had toen ik hem wegdeed,  zei hij wel vaak, als je hem nodig hebt haal hem dan maar op, hij werkt bij mij in de buurt. Maar ik heb dat eigenlijk nooit gedaan. Stapte wel op de fiets.
Voor mijn vakantie vroeg mijn vriendin of ik vandaag met haar mee wilde gaan naar de oogarts en of ik dan wilde rijden want er stond dat bij dit onderzoek zij niet terug mocht rijden.
Ik zei ja, dat wil ik wel doen. Was ook helemaal niet zenuwachtig of gedacht zou ik dat nog wel kunnen na twee jaar niet meer rijden.
We gingen gewoon op pad en na 100 meter wist ik al dat het leek alsof ik nooit uit mijn auto gestapt was. Misschien scheelt het dat ik weliswaar op een fiets maar toch wel dagelijks in het verkeer zit. En in de parkeergarage parkeerde ik de auto zonder mankeren in een keer achteruit in een krap plaatsje.  Vond dat altijd al leuk om achteruit te parkeren of in te parkeren. Beetje rare tik want de meeste mensen hebben daar juist een hekel aan.
Ik vond het zelfs wel weer leuk om eens te rijden en mijn vriendin (ze is al wat ouder en haar man rijdt ook niet meer) zei ook eigenlijk moet je gewoon voortaan maar rijden als we ergens naar toe gaan. Heel eerlijk zei ze er ook bij uit eigenbelang, als er eens wat is dan kan je ook rijden. Ik merk wel dat zij er zelf steeds meer moeite mee krijgt. En nog best vaak naar het ziekenhuis moet voor controle voor haar reuma en andere klachten.
home-illustratie-450x318Op zich lijkt me dat ook wel een prima idee, niet dat we nou zo vaak met elkaar op pad gaan maar toch als ik zo nu en dan weer een rij dan hou ik het ook een beetje bij.
Alles was gelukkig goed bij de oogarts, ze was doorgestuurd omdat de opticien een te hoge oogdruk had geconstateerd. Het bleek dat de manier waarop een oogarts met een pufje dat doet vaak een te hoge druk aangeeft. Eigenlijk moet je dat uit laten voeren door een optometrist die doet dezelfde test als deze oogarts deed. Ze hoefde niet terug te komen na drie jaar nog eens laten testen bij een optometrist.  Een geslaagde missie dus vandaag zo samen.  Ik kon het nog en vond het nog leuk ook…….

Boompje huilt… struikje lacht……

IMG_0192 (2) (Middel)Er komen nog wel wat blogjes over de vakantie maar heb geen zin om allemaal reisverslagen achter elkaar op mijn blog te zetten. Lijkt me heel saai. Maar heb te veel leuke dingen gezien om het niet te doen.
Vanmorgen weer gaan werken, ook weer prima. Eindje gaan fietsen nog even net als in de vakantie onderweg een boterham zitten eten op een bankje in een park.
Ik had er al eerder over gedacht over mijn vijgenboom in de tuin om hem er uit te halen.
De boom stond in eerste instantie in de voortuin maar bij het betegelen daarvan hadden we hem overgepoot naar de achtertuin. IMG_0194 (2) (Middel)In de voortuin stond ie prima had ie de ruimte en ik had iedere jaar een flinke oogst aan vijgen. Ze smaken heerlijk.
In de achtertuin stond ie eigenlijk te dicht bij de schutting, hij groeide onwijs hard maar werd ook steeds schever en ik moet hem echt al meer dan twee keer per jaar snoeien om een beetje in toom te houden. Al twee keer eerder had ik een deel van de boom er afgezaagd zodat er nog maar één stam overbleef.
Vol met vijgen maar echt rijpen de laatste jaren niet zo heel veel meer als toen ie voor stond.
Kortom het werd eigenlijk wel een soort sta-in-de-weg die ook veel zon wegnam van de andere planten die er onder groeiden of juist niet wilden groeien. Vanmiddag gaf ie me nog een keer als laatste een blauw plek. Dat is al zo vaak gebeurd de laatste jaren want die gesnoeide takken zijn knetterhard. IMG_0198 (2) (Middel)En als het dan eenmaal in mijn hoofd zit dat krijg ik het er ook niet meer uit dus vanmiddag begonnen met de vijg te “slopen”.  Niet zo heel moeilijk eigenlijk om te doen. Eerst de kleine takken verwijderen, daarna gewoon omgezaagd en de rest er af gehaald.
De gemeente gebeld want wij hebben een “takkenroute”. Ze komen dus gratis snoeihout ophalen bij mij thuis. En ik kon aanstaande donderdag al mee. Zo dat is snel, dus dan is het ook nog eens gauw allemaal opgeruimd. IMG_0199 (2) (Middel)
De stronk moest er natuurlijk ook nog uit, dus gaan scheppen en kijken waar de wortels liepen. Flinke wortels die ik afzaagde. Ik heb al eerder bomen “gesloopt” en dat was meestal wel een hele klus voordat ie zich overgaf. Maar mijn vijg niet hoor. Ik probeerde hem te bewegen en hij gaf meteen al aardig mee. Verder graven en de rest van de wortels afzagen en daar ging ie al. Dat had ik niet verwacht, had al een flinke klus voor de komende dagen in gedachten om de stronk te verwijderen. Eigenlijk viel het me een beetje tegen haha.
Die kan dus ook mooi mee donderdag meteen. Moet nog wel een aantal wortels uit de grond uitgraven en verwijderen. Er zitten nog een paar flinke jongens. Die kunnen wel in de container mee. IMG_0201 (2) (Middel)
Best een kaal gezicht maar ik zie de tomaten beginnen te lachen, ze krijgen opeens veel meer zon. Niet dat ik te klagen had want kan het aantal tomaten bijna niet voor eten. Ze zijn heerlijk van die gele peervormige snacktomaatjes.
Dagje tuinieren, heb wel gezien dat er hier en daar nog wel meer te doen is maar voorlopig geven ze mooi weer op en dan vind ik het ook wel heerlijk om te doen. En wat ik op die plaats van de vijgenboom ga zetten ga ik nog even over nadenken….. Want natuurlijk moet er wel weer wat groens voor terug komen.

 

Zon, zee en prachtige wolkenluchten

Rockanje Strand (Middel)Gisterenavond zijn we weer thuis gekomen. Mijn zus en zwager hebben ons gebracht en gisteren ook weer opgehaald. Als dank hebben we ze een etentje aangeboden.
Het was zo makkelijk om er te komen met onze fietsen er bij dus die hoefden we ook niet te huren. Maar door met de auto te gaan konden we ook wat etenswaren (geen zak aardappelen hoor) meenemen die je dagelijks gebruikt zoals zout, boter, thee, koffie zonder meteen boodschappen te moeten gaan doen.
Het is maar een uurtje rijden naar Rockanje. Even de spullen in de stacaravan gezet en meteen gaan fietsen naar het strand, was heel dichtbij. Helemaal verlaten. Het was best prima weer maar gewoon maandagochtend en logisch dat er dan niet veel mensen zijn.
Wij zijn helemaal geen strandmensen maar om een eindje te wandelen wel heerlijk. De vakantie begonnen op het strand en ook beëindigd op het strand. Tussendoor niet meer geweest.
Heel de week zoveel gezien en gedaan….. fietsen en mooie wandelingen in natuurgebieden gemaakt.
Niet zo gek dat we er na zo’n prachtige week uitzagen alsof we een week naar Spanje waren geweest, beide een bruine kop en armen waar de rest dan wel weer schril tegen af stak haha.
We hebben echt een fantastische week gehad. Alleen woensdagmiddag en avond hadden we regen en dat was ook meteen goed. We waren die dag naar Brielle gaan fietsen. Heen hadden we het nog droog maar de terugweg was niet echt prettig. Een harde wind en flink regenen. Voor mij iets minder erg dan voor Wim die op een fiets zonder ondersteuning fietst. Met de wind pal tegen moest hij echt flink aan de bak.
De volgende dag waren we het gauw weer vergeten toen het zonnetje scheen.
Vanmorgen is Wim weer naar huis gegaan. Het verschil met gisteren was best groot.
Gisteren zaten we nog op het strand te zweten op een terras zo heerlijk was het, kinderen waren er zelfs aan het zwemmen en een vol strand. Vandaag grijs en grauw en regen toen ik Wim weer weg ging brengen.
Het was wel heel leuk dat hij nog een nachtje bij mij was, zo konden we ’s avonds nog even napraten, foto’s bekijken. Dat is toch wel leuker dan ergens op een station gedag zeggen en elk een kant opgaan.
Vandaag is het lieve leven weer begonnen…… meteen al goed, mijn diepvrieskast was helemaal verijst, hij sloot de laatste tijd al slecht door dat er ijsgroei was nadat ik hem een keer open had laten staan.


Die moest dus ontdooid worden. Had gelukkig heel wat diepvrieselementen in de vriezer liggen die ik in een koeltas gedaan heb. Al het losse ijs er bij gedaan en de koelkast laten ontdooien. Niet echt een klusje waar ik op zat te wachten maar al mijn eten weggooien zou ook heel zonde zijn. Alles was nog mooie bevroren toen ik klaar was.
Foto’s zitten bewerken…..zo leuk om te doen even nog weer die herinneringen….. morgen weer werken.
We hadden het goed……..

Koffers weer gepakt……

download (2)De afgelopen dagen verschenen er al weer stapeltjes in mijn huis van dingen die ik mee wilde nemen op vakantie.
Ben altijd van de lijstjes maken en als alles schoon in de kast ligt dan is zo’n koffer ook zo weer ingepakt.
Wat een opladers moet ik dit keer meenemen. Van de fiets, van mijn camera, mijn telefoon, van de powerbank…..pff eigenlijk bizar.
Dan heeft Wim het heel wat gemakkelijker. Geen Ebike, nog een heel oude telefoon die hij maar een keer per week op hoeft te laden. Geen camera en geen powerbank.
Nou ja vooruit.
We hebben de luxe dat we gebracht en gehaald worden met de auto door mijn zwager en zusje.
Zelf hebben we beide geen auto en we wilden gewoon met de trein gaan en daar fietsen huren. Maar zij boden het aan en dat hebben we maar aangenomen. Dan kunnen we onze eigen fietsen ook meenemen.
Vandaag is Wim al naar mij toegekomen en maandagochtend gaan we op tijd naar Rockanje onze vakantiebestemming.
Bij het zorgcentrum waar ik vrijwilliger ben kan je een stacaravan huren tegen een relatief goedkoop tarief. Het personeel heeft voorrang maar er zijn altijd weken over dat de caravans vrij zijn en dan mogen ook vrijwilligers er op inschrijven.
Met mijn zus ben ik al eerder een paar keer een weekje zo weggeweest. Zij werkte destijds in dat zorgcentrum. Twee staan er op de Veluwe. Een in Zeeland en een in Rockanje dus.
images (1)De voorspellingen voor deze week zijn redelijk. Minder regen en halverwege de week ook wat warmer. Dus hopen dat het uit gaat komen.
Ik heb gehoord dat de caravan heel dicht bij het strand staat. Lijkt me heerlijk om daar lekker te gaan wandelen langs het strand.
We hebben al plannen gemaakt om een aantal dingen te gaan doen zoals een bezoek aan Tiengemeente en Brielle. En voor de rest zien we het wel.
Heerlijk fietsen en wandelen. Heb er heel veel zin in en hoop dat het net zo’n fijne vakantie wordt als dat we op Terschelling hadden. ………
Een weekje vrij…. een weekje geen blogs……. Dus tot laters………

 

 

 

En ik zei “ja”………

IMG_4382Vanmorgen werd ik pas half 11 wakker. De verjaardag gisterenavond waar ik om half 2 pas naar huis ging was daar grotendeels debet aan.  Bovendien had ik verder geen afspraken voor vandaag dus wie maakte me wat.
Een was in de machine gedaan en naar het zorgcentrum waar ik een stacaravan van gehuurd heb om de sleutel op te halen.
Mijn doemscenario dat ik die sleutels nog in Gouda of Capelle zou moeten halen werd gelukkig niet bewaarheid. Ik kon daar zo de sleutel meenemen.
En omdat ik toch al met sleutels bezig was meteen even de sleutel teruggebracht bij mijn exgenoot. Wel een beetje onhandig dat we samen een sleutel delen maar goed dat is even niet anders. Ze hebben geen extra sleutels meer en zo’n speciaal slot dat je die sleutels niet zomaar bij kan laten maken.
Zijn vriendin deed open en ik vroeg of ze het ook naar haar zin gehad had in Australië.
Kom ff binnen zei ze, moet je even een kopje thee en dat heb ik dus maar gedaan.
Ze zat vol met verhalen over de vakantie, liet me foto’s zien. Verhalen over de familie. Best naar hun zin gehad maar bij iemand 4 weken te gast zijn was best lang vonden ze, drie weken was lang genoeg geweest.
Maar ze hadden ontzettend veel gezien, ook bij de twee zonen van mijn schoonzusje waren ze heel gastvrij onthaald en vonden het leuk om ze van alles te laten zien in hun omgeving.
Afijn even gezellig wat zitten kletsen zo.
Nog even naar Peter geappt, die zijn gisterenavond laat weer thuis gekomen van hun vakantie en voor ik zelf op vakantie ging wilde ik eigenlijk nog wel even een omaknuffel halen en dat was prima natuurlijk. Ze moesten wel naar een buurtbbq maar ik hoefde ook geen uren.
Ik trof het, een paar druppels regen maar en zo heerlijk die kleine uk en natuurlijk ook Chantal en Peter even te zien. Wat is ze al weer gegroeid en haar woordenschat breidt ook steeds harder uit.
Even de foto’s en filmpjes van de vakantie zitten kijken. Een aantal hadden ze al opgestuurd. Zo leuk om te zien. Die kleine wurm komt gewoon al vooruit in het water met alleen haar vleugeltjes. Zo grappig om te zien.21245ce8015c9782f1678ab8a5da6cbd
Op een gegeven moment net voordat ik weer naar huis wilde gaan kreeg ik van Peter een envelop met een klein flesje champagne er bij. Ik dacht zeker een bedankje voor het schuren van hun garage. Ik opende de kaart en er stond op ” Ik wil je wat leuks vragen” met daaronder een verborgen tekst die ik weg moest schrappen. Ik snapte meteen wat hij wilde vragen en zenuwachtig kraste ik de tekst te voorschijn.
“Wil je mijn getuige zijn” ……. pfff kreeg het meteen te kwaad de tranen schoten in mijn ogen.
Ik denk dat het een “ja” is zei Peter. Natuurlijks is het een ja, zei ik. Ik ben hier zo ontzettend blij mee en ik gaf hem en Chantal een dikke knuffel. (en en passant Yenthe ook natuurlijk). Ik vind het zo’n eer dat hij me gevraagd heeft….. Stiekem had ik het wel al gehoopt maar toch.. ze maken hun eigen keuze.  Zoiets moois om naar uit te kijken………

De muisjes………

imagesAls je wel eens met een busreis mee geweest bent of misschien zelfs meerdere keren zoals mijn zus en ik dan herken je ze meteen. Zo’n stel dat alles weet, altijd als eerste in de bus zitten, het eerste bij het ontbijt aan tafel zit, nooit ergens hoeft te wachten op…… Ja herkenbaar?
Afgelopen vakantie kwamen we allemaal in Didam. Zo gaat dat met deze reisjes, bussen uit alle delen van het land komen daar samen, drinken een bak  koffie of thee en daarna gaan ze in de bussen die naar de verschillende bestemmingen gaan.
Wij kwamen als eerste bus in Didam aan, zij zaten ook bij ons in de bus en kwamen uit Dordrecht.
Ze renden uit de bus ongeveer het restaurant, met de mooie naam Juffrouw Tok, binnen om een bakje koffie te scoren. Hij voorop en zij als zijn schaduw achter hem aan.
Voortdurend kletsend over van alles en nog wat. Zussie zag ze ook en zei, zouden ze ook naar Luxemburg gaan en ja hoor al snel hoorden we ze praten over het busnummer. Hetzelfde als ons nummer en dat klopte ook, ze zaten als eerste weer in de bus een beetje schuin achter ons.
De hele reis hoorden we de man praten over van alles. Wat iets kostte, hoe het hotel was. Blijkbaar wist hij alles al en waren ze overal al geweest en ook met verschillende download (1)maatschappijen. Zijn vrouw reageerde soms op zijn verhalen en een heel enkele keer nam hij haar visie ook over.
Wij noemden ze “de muisjes”. Ze leken zelfs op elkaar.
Ondanks het feit dat ze eigenlijk best veel en niet heel zachtjes aan het praten waren, vonden we het eigenlijk ook niet storend. Het was ook eigenlijk wel komisch hoe die twee steeds weer probeerden “publiek” te krijgen van andere mensen in de bus.
Lukte dat niet maakte het hem ook niet uit want het praten ging onverminderd voort.
De volgende morgen bij het ontbijt waar we allemaal wel ongeveer een kwartiertje moesten wachten omdat de capaciteit in het hotel niet zo groot was zaten zij allang te eten. Kijk zei ik tegen ze zus, ze kauwen zelfs synchroon.
Het gekke was dat toen ze een keer niet meegingen naar een excursie we ze op een of andere gekke manier misten haha.
Ach dat heb je gewoon in zo’n bus. En dit keer was er ook weinig samenhang. We hebben het wel gehad dat er leukere groepen waren. Edoch wij troffen een paar stellen waar we goed mee op konden schieten en zo nu en dan als we elkaar tegen kwamen wat gingen drinken met elkaar. De laatste avond hadden we ook met een stel afgesproken en dat was heel gezellig, waren heel leuke mensen.
Op het einde van de reis kreeg ik muisje toch nog een keer stil. De bussen moesten weer gewisseld worden. Veel mensen wisten niet hoe snel ze uit de bus moesten komen alsof die andere bussen zonder hen zouden vertrekken. Ja zei muisje  in het voorbij lopen tegen ons “vele eersten zullen de laatste zijn” tegen ons omdat wij gewoon even nog ldownloadekker bleven zitten wachten tot de “ik ren uit de bus storm” voorbij was. Ik zei, daar heb ik nog nooit van gehoord. Echt niet waar?  zei hij heel verbaasd kijkend. Ik hielp hem maar uit de droom en zei. Natuurlijk heb ik dat wel gehoord maar weet u ook waar dat gezegde vandaan komt?  Hij wist het niet. “Ik zei dan bent u ook niet Bijbelvast”. Hij was meteen stil, volgens mij ook beledigd want het laatste stuk van de reis toen we weer in dezelfde bus zaten had hij een plaats achterin de bus gekozen. En gek we misten het gewoon….. haha.

Massenoire…

Massenoire (Middel)Vandaag geen weer om buiten veel te doen. Vanmorgen wel met mijn zussie nog even een rondje kringloopwinkels gedaan en weer wat plastic hoesjes voor weinig op de kop kunnen tikken.
Nog net een begin van de regen toen ik naar huis fietste, zussie had weer geluk die is altijd 5 km eerder thuis dan ik, zij kwam nog net droog over haha…..
Zo erg was het ook niet. Het leek vandaag wel of de vermoeidheid op me viel. Best heel intensieve weken gehad en dat mag dan ook wel. Warme sokken aan, dekentje, programma op tv waar ik gewoon bij in slaap kan vallen en dat gebeurde dan ook meteen…. lag gewoon een paar uur te slapen.
Mooi weer om mijn foto’s weer eens te gaan bekijken. Moest nog een aantal van de Luxemburg foto’s bekijken en bewerken.  Even kwam dat vakantiegevoel weer terug, wat waren het mooie dagen.
We zaten in een hotel in Esch-sur-Alzette een achteraf gebied zoals dat meestal het geval is bij deze reizen. Zo kunnen ze de prijzen laag houden. Een prima hotel trouwens heel 71 (Middel)nieuw, schoon met een ruime kamer, zitje er nog bij. Omringd met eettentjes wan tin het hotel zelf kon je alleen ontbijten.
Het hotel was gelegen in een omgeving waar vroeger weer hoogoverns warn en de nieuwe gebouwen die er nu staan zijn helemaal geïntegreerd in deze oude industriële omgeving. Hippe eettentjes en een winkelcentrum tussen of onder gedeeltes van de oude fabrieken. Ik vond het echt een fantastisch gezicht, fascinerend en ik ben dan op een avond even een uurtje gaan fotograferen. Het heeft echt iets. Hoewel ik wel begreep dat de meeste mensen uit de bus er niets aan vonden. Dat mag ook. Zelfs toen ik vanmiddag de foto’s nog zat te bewerken en bekijken voelde ik weer die fascinatie van dat stukje geschiedenis dat ze zo mooi, in mijn ogen dan, gevlochten hebben in de moderne gebouwen.
Het onderstaande vond ik op een site over Luxemburg er over. De foto’s zijn van mezelf.

Le Fonds de Belval het “Massenoire” gebouw Centrum voor de wetenschap en hoogovens in Belval Esch-sur-Alzette

In 1911 werden in Belval de meest geavanceerde en grootste hoogovens van Europa in gebruik genomen. Niet eens honderd jaar later, in 1997, werd de laatste hoogoven in Luxemburg stilgelegd. Wat achterbleef is een verlaten industriële zone van maar liefst 120 hectare. De gietijzerproductie en een industrieel tijdperk behoren tot het verleden, maar tegelijkertijd werd dit het begin van een groot stedelijk project. In het midden van de industriële relicten is de “Cité des Sciences”, een centrum voor de wetenschap, in wording. De toekomstige universiteitscampus omvat verschillende gebouwen van de universiteit van Luxemburg, openbare onderzoeksinstituten, woningen, winkels, dienstverlenende bedrijven en start-up-ondernemingen, terwijl er daarnaast diverse sociaal-culturele activiteiten worden georganiseerd. De site en hoogovens zijn sinds 4 juli 2014 voor het publiek geopend.
De Cité des Sciences werd aangelegd door het Fonds Belval op het industrieterrein, “Terrasse des Hauts Fourneaux”. In het bezoekerscentrum, “massenoire”, dat vlak voor de hoogoven ligt, is een informatieve tentoonstelling ingericht. De tentoonstelling gaat tevens in op de historische en stedelijke ontwikkeling in het zuiden van Luxemburg.
De hoogovens van Belval werden behouden en zijn met een innovatief concept in de nieuwe stadswijk.
Hoogoven A is voor het publiek geopend en kan bezocht worden (gesloten van 1 november tot 31 maart).

Klussen-ex

IMG_4341In mijn huwelijk hebben mijn ex en ik behoorlijk wat keren geklust samen. Het begon al bij onze winkel die we wel een aantal keren verbouwd/veranderd hebben. Meestal in het weekend (ons weekend was zondag en maandag) als we vrij waren. Best megaklussen vooral het alles over zetten maar het had wel wat.
Ons laatste huis samen, waar ik nu nog woon, was echt nog een anno weet ik veel huis maar in ieder geval hokkerig met nog een kachel er in. Nooit iets aan gedaan dus totaal gedateerd.
De woningbouw maakte er wel verwarming in en de badkamer werd summier aangepast, de rest moesten we zelf doen en de rest van het huis was ook van alles nog aan te doen.
Mijn ex werkte toen bij een Doe-Het-Zelf groothandel waar best veel afval was en dat vond gretig zijn weg naar ons nieuwe huisje. Lambriseringen van kunststof schroten in keuken en bijkeuken, rolhorren, nieuwe vensterbanken en nog veel meer dingen die BFDB8EC0-6D98-44A3-A76A-85666A49D935vernieuwd moesten worden.
Een aantal jaren later kregen we van de woningbouw een nieuwe keuken en gingen we zelf een boog maken tussen keuken en kamer. Een groot deel van de schoorsteen er uit gesloopt. Een blokhut geplaatst met terras er voor en vijver. Kortom we klusten een aantal jaren heel wat af.
Eigenlijk toen het nog niet zo lang allemaal klaar was allemaal gingen we uit elkaar en bleef ik daar wonen.
Onze klussamenwerking was altijd meer dan uitstekend, anders dan met andere dingen tenslotte ga je niet voor niets uit elkaar.
Inmiddels hebben we allebei een andere lief en hebben we een uitstekende verstandhouding samen.
Zo goed dat we vanmiddag samen bij Peter aan het klussen waren, oude tijden herleefden. Ik was gisteren weer aan het schuren geweest best heel lang want ik wilde het wel graag een keer af hebben. Een paar planken moesten vernieuwd worden en een stukje hout opgevuld met houtrotvuller. En dat hebben we vanmiddag samen gedaan en het was ook nog heel gezellig haha. Oude herinneringen ook opgehaald aan onze klussen.
Ooit was er een keer een radio uitzending waarin de vraag gesteld werd aan de luisteraars, wat heb je geleerd van je ex. Ik mailde toen dat ik heb leren klussen van mijn ex waar ik nog steeds veel plezier van heb. Ik kwam toen ik de uitzending om dit toe te lichten zo grappig. Ik vertelde dat aan Hans en hij had er echt lol in.C416D668-566D-4DE1-9D94-D4C98D2EEF5D (Middel)
Donderdag gaan we nog een middagje aan de slag. Gelukkig heeft noch zijn vriendin noch mijn Wim er moeite mee en wij zeker niet.
En Peter zei zelfs via de app op mijn opmerking “klussen konden we altijd goed samen”
Dat klop daarom ben ik ook zo handig geworden. Dan hebben we toch nog wel wat goed gedaan want daar heeft hij met zijn eigen huis nu heel veel profijt van.
Na donderdag vind ik het even genoeg. Het schuurwerk van ongeveer de helft is klaar, het stuk dat in de tuin staat. Dat kan geverfd worden en ik hoop dat na mijn vakantie daar een mooie geverfde garage/schuur zal staan want hoe graag ik het ook voor ze gedaan hebt. Mijn echte liefde ligt toch wel in het tuinwerk.